Marcos 14
'Én-la̱ Nainá xi kjoa̱ ts'e̱ Jesucristo (MAANT) vs NVT
1 Tà jò na̱chrjein chija‑la̱ nga ki̱tjo s'eí Paxko̱ ts'e̱ xi̱ta̱ judío k'e̱ nga kjèn i̱nchra̱jín xi tsjìn‑la̱ na̱'yo̱ san. Jñà xi̱ta̱ sko̱‑la̱ no̱'miì ko̱ xi̱ta̱ xi okóya kjo̱tíxoma‑la̱ Nainá xi kiskiì Moisés tsohótsji'nde‑la̱ kós'ín si̱ìko̱ nga skóna̱cha̱n‑la̱ nga tsobà'ñó Jesús, i̱kjoàn si̱ìk'en.
1 Faltavam dois dias para a Páscoa e para a Festa dos Pães sem Fermento. Os principais sacerdotes e mestres da lei ainda procuravam uma oportunidade de prender Jesus em segredo e matá-lo.
2 Tjín i'nga xi̱ta̱ xi kitsò:
2 “Mas não durante a festa da Páscoa, para não haver tumulto entre o povo”, concordaram entre eles.
3 Jesús, k'e̱ nga tíjna ján na̱xa̱ndá Betania, ya̱ ni'ya‑la̱ Simón, jngoò xi̱ta̱ xi tsindojno chrjoa̱ yijo‑la̱ nga sa̱ ítjòn, k'e̱ nga tíjnat'aà ími̱xa̱, ijchò jngoò chjo̱ón xi 'ya jngoò nda̱jo̱ chi̱tsín xi tjíya‑la̱ xkiì jne̱ ts'e̱ nardo, xi 'ñó chjí‑la̱. Kiskíx'a̱ nda̱jo̱ chi̱tsín, i̱kjoàn tsibíxteèn‑jno sko̱ Jesús jè xkiì jne̱.
3 Enquanto isso, Jesus estava em Betânia, na casa de Simão, o leproso. Quando ele estava à mesa, uma mulher entrou com um frasco de alabastro contendo um perfume caro, feito de essência de nardo. Ela quebrou o frasco e derramou o perfume sobre a cabeça dele.
4 Tjín i'nga xi̱ta̱ xi ya̱ títsa̱jna, kòjti‑la̱, kitsò‑la̱ xíkjín:
4 Alguns dos que estavam à mesa ficaram indignados. “Por que desperdiçar um perfume tão caro?”, perguntaram.
5 Tsà kàsatíjna, tsatoó‑la̱ jàn sìndo̱ to̱n denario chjí‑la̱ koa̱ jè to̱n‑la̱ ko̱ma ko̱chját'aà‑la̱ xi̱ta̱ i̱ma̱.
5 “Poderia ter sido vendido por trezentas moedas de prata, e o dinheiro, dado aos pobres!” E repreenderam a mulher severamente.
6 Ta̱nga kitsò Jesús:
6 Jesus, porém, disse: “Deixem-na em paz. Por que a criticam por ter feito algo tão bom para mim?
7 Jñà xi̱ta̱ i̱ma̱ kítsa̱jnako̱ kjit'aà‑nò, ko̱ maá si̱chját'aà‑là k'e̱ nga mejèn‑nò. Ta̱nga 'a̱n, mì i̱ tìjna̱ko̱ kjit'aà‑nò.
7 Vocês sempre terão os pobres em seu meio e poderão ajudá-los sempre que desejarem, mas nem sempre terão a mim.
8 Jè chjo̱ón jè, k'oa̱á s'ín kàs'ín koni kji ma xi kàs'ín. Kàsíkaàjno ítjòn xkiì jne̱ yijo‑na̱ xi ts'e̱ nga si̱ìjñaà.
8 Ela fez o que podia e ungiu meu corpo de antemão para o sepultamento.
9 O̱kixi̱í xi xan‑nò, ni̱ta̱ ñánda‑ne nga tíjtsa i̱sò'nde nga ko̱bísòn 'én ndaà‑la̱ Nainá, ti̱koa̱á ko̱bísòn‑né koni s'ín kasìko̱‑na mé‑ne nga si̱ìkítsjeèn‑ne xi̱ta̱ i̱t'aà ts'e̱ chjo̱ón jè.
9 “Eu lhes digo a verdade: onde quer que as boas-novas sejam anunciadas pelo mundo, o que esta mulher fez será contado, e dela se lembrarão”.
10 Jè Judas Iscariote xi ya̱ itjojiìn‑ne ts'e̱ xi̱ta̱ xi tejò ma‑ne xi tsajmeiìko̱ Jesús, kiìkon jñà xi̱ta̱ sko̱‑la̱ no̱'miì nga si̱ìnga̱tsja Jesús.
10 Então Judas Iscariotes, um dos Doze, foi aos principais sacerdotes para combinar de lhes entregar Jesus.
11 Jñà xi̱ta̱ sko̱‑la̱ no̱'miì, k'e̱ nga kiì'nchré, kjòtsja‑la̱, kitsjaà‑la̱ tso'ba nga to̱n tsjá‑la̱. Jè Judas tsohótsji'nde‑la̱ kós'ín si̱ìnga̱tsja Jesús.
11 Quando souberam por que ele tinha vindo, ficaram muito satisfeitos e lhe prometeram dinheiro. Então ele começou a procurar uma oportunidade para trair Jesus.
12 Jè na̱chrjein ts'e̱ s'eí xi mats'ia̱ ítjòn‑ne k'e̱ nga kjèn i̱nchra̱jín xi tsjìn‑la̱ na̱'yo̱ san jñà xi̱ta̱ judío, k'e̱ nga sík'en orrè xi ts'e̱ s'eí Paxko̱, jñà xi̱ta̱ xi kota'yàt'aà‑la̱ Jesús kiskònangui‑la̱; kitsò‑la̱:
12 No primeiro dia da Festa dos Pães sem Fermento, quando o cordeiro pascal era sacrificado, os discípulos de Jesus lhe perguntaram: “Onde quer que lhe preparemos a refeição da Páscoa?”.
13 Jesús kisìkasén jò xi̱ta̱ xi kota'yàt'aà‑la̱ ján Jerusalén, kitsò‑la̱:
13 Então Jesus enviou dois deles a Jerusalém, com as seguintes instruções: “Ao entrarem na cidade, um homem carregando uma vasilha de água virá ao seu encontro. Sigam-no.
14 Ya̱ ñánda kjoa̱has'en, koa̱tìn‑là nei‑la̱ ni'ya: “K'oa̱á tsò Maestro: ¿Ñánda tíjna jè cuarto ñánda kókje̱n‑koa̱a xi̱ta̱ xi kota'yàt'aà‑na jè s'eí Paxko̱?”
14 Digam ao dono da casa em que ele entrar: ‘O Mestre pergunta: Onde fica o aposento no qual comerei a refeição da Páscoa com meus discípulos?’.
15 Ya̱á ko̱kò jngoò‑nò cuarto xi je kji xi tíjna i̱sò'nga ni'ya. Jyeé tjíndaà tsojmì xi ko̱chjeén. Ya̱ tìndaà xi ki̱chiaá.
15 Ele os levará a uma sala grande no andar superior, que já estará arrumada. Preparem ali a refeição”.
16 Kiì jñà xi̱ta̱ xi kota'yàt'aà‑la̱ ján i̱jiìn na̱xa̱ndá. K'oa̱á s'ín kisakò‑la̱ koni s'ín kitsò‑la̱ Jesús, ya̱á tsibíndaà tsojmì xi ko̱kje̱n kjoa̱ ts'e̱ s'eí Paxko̱.
16 Então os dois discípulos foram à cidade e encontraram tudo como Jesus tinha dito, e ali prepararam a refeição da Páscoa.
17 K'e̱ nga jye kòjñò, Jesús, ijchòko̱ xi̱ta̱‑la̱ xi tejò ma‑ne.
17 Ao anoitecer, Jesus chegou com os Doze.
18 K'e̱ nga títsa̱jnat'aà ími̱xa̱ nga nchikjèn, Jesús kitsò‑la̱:
18 Quando estavam à mesa, comendo, Jesus disse: ‘Eu lhes digo a verdade: um de vocês que está aqui comendo comigo vai me trair”.
19 Jñà xi̱ta̱ xi kota'yàt'aà‑la̱ Jesús ta kjòba‑la̱ k'e̱ nga o̱kitsò. K'e̱é jngó jngó kiskònangui‑la̱, kitsò‑la̱:
19 Aflitos, eles protestaram: “Certamente não serei eu!”.
20 Jesús kitsò:
20 Jesus respondeu: “É um dos Doze. É alguém que come comigo da mesma tigela.
21 'A̱n xi Ki'ndí‑la̱ Xi̱ta̱ xan‑la̱ yijo‑na̱, k'oa̱á s'ín ko̱mat'ian koni s'ín tíchja̱ Xo̱jo̱n‑la̱ Nainá. ¡Ta̱nga i̱ma̱ xó‑ne jè xi̱ta̱ xi si̱ìnga̱tsja‑na! Ìsa̱á‑là ndaà komà tsà mìkiì kits'iìn xi̱ta̱ jè.
21 Pois o Filho do Homem deve morrer, como as Escrituras declararam há muito tempo. Mas que terrível será para aquele que o trair! Para esse homem seria melhor não ter nascido”.
22 K'e̱ nga nchikjèn, Jesús kiskoé i̱nchra̱jín, kiìchja̱t'aà‑la̱ Nainá nga kisìchikon‑t'in, kisìxkoa̱ya i̱kjoàn kitsjaà‑la̱ xi̱ta̱ xi kota'yàt'aà‑la̱, kitsò‑la̱:
22 Enquanto comiam, Jesus tomou o pão e o abençoou. Em seguida, partiu-o em pedaços e deu aos discípulos, dizendo: “Tomem, porque este é o meu corpo”.
23 I̱kjoàn kiskoé jngoò chi̱tsín, kitsjaà‑la̱ kjo̱ndaà Nainá; k'e̱é kitsjaà‑la̱ xi̱ta̱ xi kota'yàt'aà‑la̱, ngats'iì xi̱ta̱ kits'iì vino xi tjíya chi̱tsín.
23 Então tomou o cálice de vinho e agradeceu a Deus. Depois, entregou-o aos discípulos, e todos beberam.
24 Kitsò‑la̱:
24 Então Jesus disse: “Este é o meu sangue, que confirma a aliança. Ele é derramado como sacrifício por muitos.
25 O̱kixi̱í xi xan‑nò, mì ti̱ kiì ski̱‑na vino skanda jè na̱chrjein k'e̱ nga skia̱a vino xi̱tse̱, ján ñánda tíhotíxoma Nainá.
25 Eu lhes digo a verdade: não voltarei a beber vinho até aquele dia em que beberei um vinho novo no reino de Deus”.
26 Jesús ko̱ xi̱ta̱‑la̱, k'e̱ nga jye kiseè jngoò‑la̱ sò Nainá ts'e̱ Salmo, i̱kjoàn kiì ján nindoò Yá Olivo.
26 Então cantaram um hino e saíram para o monte das Oliveiras.
27 Jesús kitsò‑la̱ xi̱ta̱ xi kota'yàt'aà‑la̱:
27 No caminho, Jesus disse: “Todos vocês me abandonarão, pois as Escrituras dizem: ‘Deus ferirá e as ovelhas serão dispersas’.
28 Ta̱nga ko̱ma i̱skan, k'e̱ nga kjoa̱áya‑na, kjín ítjòn‑nò ján nangui Galilea.
28 Mas, depois de ressuscitar, irei adiante de vocês à Galileia”.
29 Kitsò Pedro:
29 Pedro declarou: “Mesmo que todos os outros o abandonem, eu jamais farei isso”.
30 Jesús kitsò‑la̱:
30 Jesus respondeu: “Eu lhe digo a verdade: esta mesma noite, antes que o galo cante duas vezes, você me negará três vezes”.
31 Jè Pedro ìsa̱ 'ñó kiìchja̱; kitsò:
31 Pedro, no entanto, insistiu enfaticamente: “Mesmo que eu tenha de morrer ao seu lado, jamais o negarei!”. E todos os outros discípulos disseram o mesmo.
32 Kiì ján i̱'nde ñánda 'mì Getsemaní; Jesús kitsò‑la̱ xi̱ta̱ xi kota'yàt'aà‑la̱:
32 Então foram a um lugar chamado Getsêmani, e Jesus disse a seus discípulos: “Sentem-se aqui enquanto vou orar”.
33 Jesús kiìko̱ Pedro, Jacobo, ko̱ Juan. I̱kjoàn tsibíts'ia̱ Jesús nga ba ko̱ma‑la̱. 'Ñó kisìkájno.
33 Levou consigo Pedro, Tiago e João e começou a sentir grande pavor e angústia.
34 K'e̱é kitsò Jesús:
34 “Minha alma está profundamente triste, a ponto de morrer”, disse ele. “Fiquem aqui e vigiem.”
35 Jesús kiìkjá chiba‑ìsa. I̱kjoàn tsohojna skanda i̱t'aà nangui koa̱ kisìjét'aà‑la̱ Nainá tsà ko̱ma, kjoa̱áxìn‑la̱ kjo̱'in jè.
35 Ele avançou um pouco e curvou-se até o chão. Então orou para que, se possível, a hora que o esperava fosse afastada dele.
36 K'e̱ nga tíchja̱t'aà‑la̱ Nainá, kitsò‑la̱:
36 E clamou: “Aba, Pai, tudo é possível para ti. Peço que afastes de mim este cálice. Contudo, que seja feita a tua vontade, e não a minha”.
37 I̱kjoàn j'iì ìjngoò k'a‑ne ya̱ ñánda títsa̱jna xi̱ta̱‑la̱, ta̱nga jñà xi̱ta̱‑la̱, kjiyijòfè‑né. Jesús kitsò‑la̱ Pedro:
37 Depois, voltou aos discípulos e os encontrou dormindo. “Simão, você está dormindo?”, disse ele a Pedro. “Não pode vigiar comigo nem por uma hora?
38 Titsa̱jnakoòn, ti̱jét'aà‑là Nainá mé‑ne nga mì si̱ìkijne‑nò kjoa̱ ts'e̱ jé. Xi o̱kixi̱, jè ini̱ma̱‑nò tíjnandaà‑né ta̱nga jè yijo‑nò, indaá tjín, tsjìn‑la̱ nga'ñó.
38 Vigiem e orem para que não cedam à tentação, pois o espírito está disposto, mas a carne é fraca.”
39 Jesús kiì kítsi'ba ìjngoò k'a. Tákó k'oa̱á ti̱ kitsò‑ne koni kitsò nga sa̱ ítjòn.
39 Então os deixou novamente e fez a mesma oração de antes.
40 K'e̱ nga j'iì ìjngoò k'a‑ne, jñà xi̱ta̱ xi kota'yàt'aà‑la̱, tákó kjiyijòfè‑né nga 'ñó nijñá‑la̱. Mìkiì beè kó ki̱tso̱‑la̱ Jesús.
40 Quando voltou pela segunda vez, mais uma vez encontrou os discípulos dormindo, pois não conseguiam manter os olhos abertos. Eles não sabiam o que dizer.
41 Ko̱ma jàn k'a nga j'iì Jesús. Kitsò‑la̱:
41 Ao voltar pela terceira vez, disse: “Vocês ainda dormem e descansam? Basta; chegou a hora. O Filho do Homem está para ser entregue nas mãos de pecadores.
42 Ti̱sítje̱en, chítsejèn‑là, tíkjiaán, jye nchrobá chrañà jè xi si̱ìnga̱tsja‑na.
42 Levantem-se e vamos. Meu traidor chegou”.
43 Tákó ti̱k'e̱é tíchja̱‑ìsa Jesús nga ijchò Judas, xi ya̱ itjojiìn‑ne ts'e̱ xi̱ta̱‑la̱ Jesús xi tejò ma‑ne. Kjìn xi̱ta̱ tji̱ko̱ xi 'ya ki̱cha̱ ndojò ko̱ yá. Xi̱ta̱ koi, jñà kisìkasén xi̱ta̱ sko̱‑la̱ no̱'miì ko̱ xi̱ta̱ xi okóya kjo̱tíxoma‑la̱ Nainá xi kiskiì Moisés ko̱ xi̱ta̱ jchínga‑la̱ xi̱ta̱ judío.
43 No mesmo instante, enquanto Jesus ainda falava, Judas, um dos Doze, chegou com uma multidão armada de espadas e pedaços de pau. Tinham sido enviados pelos principais sacerdotes, mestres da lei e líderes do povo.
44 Judas, jè xi tsatíjna Jesús, ítjòn tsibíhichi̱ya‑la̱ kós'ín ko̱kò‑la̱ Jesús. Kitsò‑la̱:
44 O traidor havia combinado com eles um sinal: “Vocês saberão a quem devem prender quando eu o cumprimentar com um beijo. Então poderão levá-lo em segurança”.
45 K'e̱ nga ijchò Judas, kiì ndi̱yá‑né ñánda tíjna Jesús, kitsò‑la̱:
45 Assim que chegaram, Judas se aproximou de Jesus. “Rabi!”, exclamou ele, e o beijou.
46 Jñà xi̱ta̱ xi tji̱ko̱, ni̱to̱ón kitsobà'ñó Jesús.
46 Os outros agarraram Jesus e o prenderam.
47 Ya̱á tíjna jngoò xi̱ta̱ xi tsachrje ki̱cha̱ ndojò‑la̱. Tsajá‑la̱ jè xi̱ta̱ chi̱'nda‑la̱ no̱'miì ítjòn, tsatet'aà jngoò líká‑la̱.
47 Mas um dos que estavam com Jesus puxou a espada e feriu o servo do sumo sacerdote, cortando-lhe a orelha.
48 Jesús kiìchja̱, kitsò‑la̱ jñà xi̱ta̱:
48 Jesus perguntou: “Por acaso sou um revolucionário perigoso, para que venham me prender com espadas e pedaços de pau?
49 Na̱chrjein nchijòn tìjna̱ko̱‑nò ján i̱ngo̱ ítjòn nga okoòya‑nò koa̱ mìkiì kindobà'ñó‑ná. Koií k'oa̱á s'ín tíma‑ne nga ki̱tasòn 'én xi tjít'aà Xo̱jo̱n‑la̱ Nainá.
49 Por que não me prenderam no templo? Todos os dias estive ali, no meio de vocês, ensinando. Mas estas coisas estão acontecendo para que se cumpra o que dizem as Escrituras”.
50 Ngats'iì xi̱ta̱ xi kota'yàt'aà‑la̱ Jesús tsanga‑né, ya̱á kitsjeiìn‑takòn.
50 Então todos o abandonaram e fugiram.
51 Jngoò chíti tji̱ngui‑la̱ xi tíjnajté jngoò nikje sábana. Jñà xi̱ta̱ kitsobà'ñó,
51 Um jovem que os seguia vestia apenas um lençol de linho. Quando a multidão tentou agarrá-lo,
52 ta̱nga jè chíti kitsjeiìn nikje sábana‑la̱; i̱kjoàn k'oa̱s'ín tsanga laká.
52 ele deixou para trás o lençol e escapou nu.
53 Jesús kiìko̱ ñánda tíjna no̱'miì ítjòn. Ya̱á chixoña kóho̱tjín xi̱ta̱ sko̱‑la̱ no̱'miì, jñà xi̱ta̱ jchínga, ko̱ xi okóya kjo̱tíxoma‑la̱ Nainá xi kiskiì Moisés.
53 Levaram Jesus para a casa do sumo sacerdote, onde estavam reunidos os principais sacerdotes, os líderes do povo e os mestres da lei.
54 Jè Pedro, tà kjiìn tà kjiìn tsajmeètji̱ngui‑la̱ skanda k'e̱ nga ijchò ya̱ ndi̱tsin ni'ya‑la̱ no̱'miì ítjòn. Ya̱á tsibíjnat'aà‑la̱ ñánda títsa̱jna xi̱ta̱ chi̱'nda xi síkinda̱ i̱ngo̱ nga títsa̱jna'ngui.
54 Pedro seguia Jesus de longe e entrou no pátio do sumo sacerdote. Ali, sentou-se com os guardas para se aquecer junto ao fogo.
55 Jñà xi̱ta̱ sko̱‑la̱ no̱'miì ko̱ ngats'iì xi̱ta̱xá xi ts'e̱ xi̱ta̱ judío tsohótsji'nde‑la̱ nga tsját'in 'én xi kondra̱ ts'e̱ Jesús mé‑ne nga ko̱ma si̱ìk'en‑ne ta̱nga nìmé 'én kisakò‑la̱.
55 Lá dentro, os principais sacerdotes e todo o conselho dos líderes do povo tentavam, sem sucesso, encontrar provas contra Jesus, para que pudessem condená-lo à morte.
56 Kjìn ma xi̱ta̱ xi tsját'in 'én ndiso xi kondra̱ ts'e̱ Jesús ta̱nga kj'ei̱í tsò nga jngoò ìjngoò; mìkiì mangásòn 'én xi tsját'in.
56 Muitas testemunhas falsas deram depoimentos, mas elas se contradiziam.
57 Chincha kixi̱ i'nga xi̱ta̱ xi tsibéno̱jmí 'én ndiso. Kitsò:
57 Por fim, alguns homens se levantaram e apresentaram o seguinte testemunho falso:
58 ―Ngaje̱n, kina'yà‑la̱je̱n nga tsò: “'A̱n siìki̱xo̱ña i̱ngo̱ ítjòn xi tsja xi̱ta̱ kisindaà‑ne, ko̱ jàn na̱chrjein kìndaà ìjngoò‑na xi mìtsà tsja xi̱ta̱ sindaà‑ne.”
58 “Nós o ouvimos dizer: ‘Destruirei este templo feito por mãos humanas e em três dias construirei outro, não feito por mãos humanas’”.
59 Ni̱ mìkiì kjòngásòn 'én‑la̱ na̱s'ín o̱kitsò.
59 Mas nem assim seus depoimentos eram coerentes.
60 K'e̱é tsasítje̱n jè no̱'miì ítjòn; tsasíjnajiìn osen‑la̱; kiskònangui‑la̱ Jesús, kitsò‑la̱:
60 Então o sumo sacerdote se levantou diante dos demais e perguntou a Jesus: “Você não vai responder a essas acusações? O que tem a dizer em sua defesa?”.
61 Ta̱nga jè Jesús jyò tsibìjna, ni̱mé 'én kiìchja̱. Jè no̱'miì ítjòn ìjngoò k'a kiskònangui‑la̱, kitsò‑la̱:
61 Jesus, no entanto, permaneceu calado e não deu resposta alguma. Então o sumo sacerdote perguntou: “Você é o Cristo, o Filho do Deus Bendito?”.
62 Jesús kitsò:
62 “Eu sou”, disse Jesus. “E vocês verão o Filho do Homem sentado à direita do Deus Poderoso e vindo sobre as nuvens do céu.”
63 Jè no̱'miì ítjòn tsatijndajno yijo‑la̱ nikje‑la̱ xi íkjá nga 'ñó kòjti‑la̱. Kitsò:
63 Então o sumo sacerdote rasgou as vestes e disse: “Que necessidade temos de outras testemunhas?
64 Jñá, jye titsa̱na'yà koni s'ín chja̱jno‑la̱ Nainá. ¿Jñò, kó bixón? ¿Mé xi si̱koa̱á?
64 Todos ouviram a blasfêmia. Qual é o veredicto?”. E todos o julgaram culpado e o condenaram à morte.
65 Jñà xi̱ta̱ tsibíts'ia̱ nga tsibíchrájno koa̱ tsibíchjoà xko̱n, tsi'beé‑la̱, kitsò‑la̱:
65 Então alguns deles começaram a cuspir em Jesus. Vendaram seus olhos e lhe deram socos. “Profetize para nós!”, zombavam. E os guardas lhe davam tapas enquanto o levavam.
66 Jè Pedro ya̱á tíjna kangui ndi̱tsin ni'ya. Ijchò jngoò chjo̱ón xi chi̱'nda‑la̱ no̱'miì ítjòn.
66 Enquanto isso, Pedro estava lá embaixo, no pátio. Uma das criadas que trabalhava para o sumo sacerdote passou por ali
67 K'e̱ nga kijtseè Pedro, nga tíjna'ngui, kiskoòtsejèn‑jno, kitsò‑la̱:
67 e viu Pedro se aquecendo junto ao fogo. Olhou bem para ele e disse: “Você é um dos que estavam com Jesus de Nazaré”.
68 Ta̱nga jè Pedro tsoho'mat'in‑né. Kitsò:
68 Ele, porém, negou. “Não faço a menor ideia do que você está falando!”, disse, e caminhou em direção à saída. Naquele instante, o galo cantou.
69 Jè chjo̱ón chi̱'nda‑la̱ no̱'miì ítjòn kijtseè ìjngoò k'a jè Pedro. Kitsò‑la̱ jñà xi̱ta̱ xi ya̱ títsa̱jna:
69 Quando a criada o viu ali, começou a dizer aos outros: “Este homem com certeza é um deles!”.
70 Ta̱nga jè Pedro tsoho'mat'in ìjngoò k'a. Nga ko̱ma i̱skan, jñà xi̱ta̱ xi ya̱ títsa̱jna, ìjngoò k'a kitsò‑la̱ Pedro:
70 Mas Pedro negou novamente. Um pouco mais tarde, alguns dos que estavam por lá confrontaram Pedro, dizendo: “Você deve ser um deles, pois é galileu”.
71 Ta̱nga ìsa̱á 'ñó kiìchja̱ Pedro kitsò:
71 Ele, porém, começou a praguejar e jurou: “Não conheço esse homem de quem vocês estão falando!”.
72 Ti̱k'e̱‑ne nga o̱kitsò Pedro, jè xi ma‑ne jò k'a kiskindàya kóxtí. K'e̱é tsibítsjeèn‑la̱ Pedro koni kitsò‑la̱ Jesús: “K'e̱ ti̱kj'eè kjindáya jò k'a kóxtí, ngaji̱, jàn k'a tsjá'mat'in‑ná.” I̱kjoàn ndaà jchán kiskindàya.
72 E, no mesmo instante, o galo cantou pela segunda vez. Então Pedro se lembrou das palavras de Jesus: “Antes que o galo cante duas vezes, você me negará três vezes”. E começou a chorar.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.