Marcos 13
'Én-la̱ Nainá xi kjoa̱ ts'e̱ Jesucristo (MAANT) vs ACF
1 K'e̱ nga itjo‑ne ndi̱tsin i̱ngo̱ ítjòn, Jesús, jngoò xi̱ta̱ xi kota'yàt'aà‑la̱ kitsò‑la̱:
1 E, saindo ele do templo, disse-lhe um dos seus discípulos: Mestre, olha que pedras, e que edifícios!
2 Kitsò Jesús:
2 E, respondendo Jesus, disse-lhe: Vês estes grandes edifícios? Não ficará pedra sobre pedra que não seja derrubada.
3 Jesús, k'e̱ nga tíjna ya̱ nindoò Yá Olivo ya̱ kixi̱‑la̱ I̱ngo̱ Ítjòn ts'e̱ Jerusalén, jè Pedro, Jacobo, Juan ko̱ Andrés, ijchò kinchat'aà‑la̱ Jesús, kiskònanguit'aàxìn‑la̱ kitsò‑la̱:
3 E, assentando-se ele no Monte das Oliveiras, defronte do templo, Pedro, e Tiago, e João e André lhe perguntaram em particular:
4 ―Koa̱tìn‑náje̱n, ¿mé na̱chrjein‑ne nga o̱ko̱ma kjoa̱ koi? ¿Mé seña xi s'e̱ k'e̱ nga jye mejèn ki̱tasòn yije kjoa̱ koi?
4 Dize-nos, quando serão essas coisas, e que sinal haverá quando todas elas estiverem para se cumprir.
5 Kiìchja̱ Jesús, kitsò‑la̱:
5 E Jesus, respondendo-lhes, começou a dizer: Olhai que ninguém vos engane;
6 Kjìn xi̱ta̱ kjoi̱í xi 'ín ts'a̱n si̱ìkjeén; ki̱tso̱: “'A̱n‑ná xi Cristo, [nga 'a̱án kisìkasén‑na Nainá].” Ko̱ kjìn xi̱ta̱ skóna̱cha̱n‑la̱.
6 Porque muitos virão em meu nome, dizendo: Eu sou o Cristo; e enganarão a muitos.
7 ’Jñò, k'e̱ nga ki̱ná'ya kjoa̱ ts'e̱ kjo̱jchán nga xki̱ xi ján i̱'nde tjín, kì tsakjoòn‑jèn. Xó k'oa̱á ko̱ma‑ne, ta̱nga kj'eè tsà i̱sò'nde tífehet'aà.
7 E, quando ouvirdes de guerras e de rumores de guerras, não vos perturbeis; porque assim deve acontecer; mas ainda não será o fim.
8 Na̱xa̱ndá ska̱àn‑kjoò xi kj'ei̱í na̱xa̱ndá. Koa̱ xi̱ta̱xá koi̱ìts'ia̱ nga ska̱àn‑kjoò ko̱ xi̱ta̱xá xi kj'ei̱í na̱xa̱ndá. Xki̱ xi ján k'oa̱ ch'ón. S'e̱ kjinchrá. S'e̱ kjoa̱siì. Jñà kjoa̱ koi, tà jè xi sa̱ tímats'ia̱ko̱ kjo̱'in.
8 Porque se levantará nação contra nação, e reino contra reino, e haverá terremotos em diversos lugares, e haverá fomes e tribulações. Estas coisas sào os princípios das dores.
9 ’Ndaà ti̱kinda̱a yijo‑nò nga ya̱á ski̱nìt'aà‑nò nguixko̱n xi̱ta̱xá. Si̱ki'oón‑nó nga ska̱àn‑ko̱‑nò xi̱ta̱ ya̱ ni'ya i̱ngo̱ sinagoga. Kji̱ko̱‑nò nguixko̱n xi̱ta̱xá gobernador ko̱ xi̱ta̱xá ítjòn, tà koií kjoa̱‑la̱ i̱t'aà ts'a̱n. K'oa̱á s'ín ko̱ma ki̱nókjoa̱‑là 'én xi ts'a̱n.
9 Mas olhai por vós mesmos, porque vos entregarão aos concílios e às sinagogas; e sereis açoitados, e sereis apresentados perante presidentes e reis, por amor de mim, para lhes servir de testemunho.
10 Mochjeén‑nè nga ítjòn ko̱bísòn 'én ndaà‑la̱ Nainá xi kjoa̱ ts'e̱ Cristo nga tíjtsa i̱sò'nde.
10 Mas importa que o evangelho seja primeiramente pregado entre todas as nações.
11 K'e̱ ki̱jchò nguixko̱n xi̱ta̱xá, kì makájno‑nò kós'ín ki̱nókjoa̱a. Kì nìkítsjeèn‑jèn. Nga ti̱k'e̱é‑ne, Nainá tsjá‑nò 'én xi ki̱nókjoa̱a. Nga mìtsà jñò xi ki̱nókjoa̱a; jè Ini̱ma̱ Tsjeè‑la̱ Nainá xi ki̱chja̱ ngajo‑nò.
11 Quando, pois, vos conduzirem e vos entregarem, não estejais solícitos de antemão pelo que haveis de dizer, nem premediteis; mas, o que vos for dado naquela hora, isso falai, porque não sois vós os que falais, mas o Espírito Santo.
12 Ti̱jè‑ne 'ndse̱ si̱ìnga̱tsja 'ndse̱ xi̱ta̱ nga si̱ìk'en. Jè na̱'èn‑la̱ si̱ìnga̱tsja ki'ndí‑la̱ nga si̱ìk'en xi̱ta̱. Jñà i̱xti‑la̱ si̱ìnga̱tsja na̱'èn‑la̱ nga ki̱yá.
12 E o irmão entregará à morte o irmão, e o pai ao filho; e levantar-se-ão os filhos contra os pais, e os farão morrer.
13 Ngats'iì xi̱ta̱ i̱sò'nde ko̱jtikeé‑nò xi kjoa̱ ts'a̱n; ta̱nga jè xi ki̱chìkjoa̱‑la̱ skanda k'e̱ nga kjoe̱het'aà‑ne kjoa̱, jè xi ki̱tjokàjiìn kjo̱'in.
13 E sereis odiados por todos por amor do meu nome; mas quem perseverar até ao fim, esse será salvo.
14 ’K'e̱ nga jcha̱a nga 'ñó ch'o tíma ya̱ I̱'nde Tsjeè‑la̱ Nainá ñánda mìkiì ok'ìn‑la̱, [koni s'ín kiskiì Daniel xi̱ta̱ xi kiìchja̱ ngajo‑la̱ Nainá]. (Kàtasijiìn‑la̱ jñà xi̱ta̱ xi bíxke̱ xo̱jo̱n jé.) K'e̱ nga o̱ko̱ma kjoa̱ koi, jñà xi̱ta̱ xi títsa̱jna Judea, kàtanga, kàtjì ñánda nindoò choòn.
14 Ora, quando vós virdes a abominação do assolamento, que foi predita por Daniel o profeta, estar onde não deve estar (quem lê, entenda), então os que estiverem na Judéia fujam para os montes.
15 Jè xi tíjnasò'nga ni'ya‑la̱, kì ti̱ kiì nchrobájen‑ne, kì ti̱ kiì fahas'en‑ne ni'ya‑la̱ tsà mé xi mejèn‑la̱ nga skoé.
15 E o que estiver sobre o telhado não desça para casa, nem entre a tomar coisa alguma de sua casa;
16 Jè xi tísíxájiìn nangui‑la̱ kì ti̱ kì nchrobá‑ne nga nchrohókjá nikje‑la̱.
16 E o que estiver no campo não volte atrás, para tomar as suas vestes.
17 ¡I̱ma̱ xó‑ne jñà íchjín xi ki'ndí 'ya ko̱ xi i̱xti xó nchisíkaki jñà na̱chrjein koi!
17 Mas ai das grávidas, e das que criarem naqueles dias!
18 Ti̱jét'aà‑là Nainá nga mì k'e̱é o̱ko̱ma k'e̱ nga na̱chrjein‑la̱ cho̱n 'nchán.
18 Orai, pois, para que a vossa fuga não suceda no inverno.
19 K'e̱ nga jè na̱chrjein nga o̱ko̱ma, 'ñó tse kjo̱'in s'e̱, kj'eè ñá o̱ma skanda tje̱n‑ne tsibíndaà i̱sò'nde Nainá koa̱ mì ti̱ kiì o̱ko̱ma‑ne nga ko̱ma i̱skan.
19 Porque naqueles dias haverá uma aflição tal, qual nunca houve desde o princípio da criação, que Deus criou, até agora, nem jamais haverá.
20 Tsà mì k'oa̱á ki̱tso̱ Nainá nga ìsa̱ ko̱chiba na̱chrjein, ni̱jngoò xi̱ta̱ ki̱tjokàjiìn kjo̱'in. Ta̱nga koií kjoa̱‑la̱ jñà xi̱ta̱ xi xó jaàjiìn‑ne Nainá, ko̱chibaya na̱chrjein.
20 E, se o Senhor não abreviasse aqueles dias, nenhuma carne se salvaria; mas, por causa dos eleitosque escolheu, abreviou aqueles dias.
21 ’K'e̱ nga tsà yá xi ki̱tso̱‑nò: “Chítsejèn‑là, i̱í tíjna Cristo [xi̱ta̱ xi xó kisìkasén‑ne Nainá]”, o tsà ki̱tso̱‑nò: “Chítsejèn‑là, ján tíjna ján”, kì kiì mokjeiín‑nò.
21 E então, se alguém vos disser: Eis aqui o Cristo; ou: Ei-lo ali; não acrediteis.
22 Kjoi̱í xi̱ta̱ ndiso xi Cristo ki̱tso̱‑la̱ yijo‑la̱, ti̱koa̱á kjoi̱í xi̱ta̱ xi koa̱ ti ki̱tso̱ nga jñà xi chja̱ ngajo‑la̱ Nainá. K'oa̱á ti̱s'ín ko̱kò seña ko̱ kjo̱xkón xi ndaà tjín nga skóna̱cha̱n. Skanda jñà xi̱ta̱ xi jye jaàjiìn Nainá mejèn skóna̱cha̱n‑la̱ tsà ko̱kjeiín‑la̱.
22 Porque se levantarão falsos cristos, e falsos profetas, e farão sinais e prodígios, para enganarem, se for possível, até os escolhidos.
23 Ti̱kinda̱a yijo‑nò. Nga jyeé tìbeno̱jmíya yije‑nò ngats'iì kjoa̱ xi ko̱ma i̱skan.
23 Mas vós vede; eis que de antemão vos tenho dito tudo.
24 ’K'e̱ nga ko̱ma i̱skan nga jye ko̱to na̱chrjein ts'e̱ kjo̱'in, jè ts'oí ko̱jñò‑né, mì ti̱ kiì ko̱tsjè‑ne ndobá‑la̱; ti̱koa̱á jè sá mì ti̱ kiì ko̱hiseèn‑ne.
24 Ora, naqueles dias, depois daquela aflição, o sol se escurecerá, e a lua não dará a sua luz.
25 Ni'ño xi tjín ngajmiì, ki̱xo̱ngui‑né. Jñà nga'ñó xi tjín ngajmiì ki̱ti̱ya yijeé‑la̱.
25 E as estrelas cairão do céu, e as forças que estão nos céus serão abaladas.
26 I̱kjoàn skoe̱‑na xi̱ta̱ xi Ki'ndí‑la̱ Xi̱ta̱ xan‑la̱ yijo‑na̱ nga kji̱nchrobàjñaà i̱jiìn ifi; tseé nga'ñó ko̱ kjoa̱jeya kjoi̱ikoa̱a.
26 E então verão vir o Filho do homem nas nuvens, com grande poder e glória.
27 Siìkasén àkja̱le̱‑na̱ nga koi̱ìxkóya xi̱ta̱‑na̱ xi 'a̱n xó jaàjiìn‑na nga ñijòn chrja̱ngui̱‑la̱ nga tíjtsa i̱sò'nde ko̱ nga tíjtsa ngajmiì.
27 E ele enviará os seus anjos, e ajuntará os seus escolhidos, desde os quatro ventos, da extremidade da terra até a extremidade do céu.
28 ’Chíta'yàko̱ò jè yá‑la̱ toò iko̱ mé xi okóya‑ná; k'e̱ nga ma kíndíya chrja‑la̱, i̱kjoàn bíjts'én xka̱‑la̱, tíjiìn‑nò nga jye nchrobá machrañà cho̱n ndobá.
28 Aprendei, pois, a parábola da figueira: Quando já o seu ramo se torna tenro, e brota folhas, bem sabeis que já está próximo o verão.
29 K'oa̱á ti̱s'ín tjín, k'e̱ nga jcha̱a nga k'oa̱s'ín tíma kjoa̱ koi, kàtasijiìn‑nò nga 'a̱n xi Ki'ndí‑la̱ Xi̱ta̱ xan‑la̱ yijo‑na̱, jyeé ni̱to̱n kjoia̱a, k'oa̱á ngaya‑la̱ koni tsà jye tìjna̱a chrañà xotjoa̱‑la̱ ni'ya.
29 Assim também vós, quando virdes sucederem estas coisas, sabei que já está perto, às portas.
30 O̱kixi̱í xi xan‑nò, ngats'iì kjoa̱ koi, k'oa̱s'ín ko̱ma k'e̱ nga ti̱kj'eè biyaà xi̱ta̱ xi tjín na̱chrjein i̱'ndei̱.
30 Na verdade vos digo que não passará esta geração, sem que todas estas coisas aconteçam.
31 Jè ngajmiì ko̱ i̱sò'nde kjoe̱het'aà‑né, ta̱nga jñà 'én‑na̱ mìkiì kjoe̱het'aà; ki̱tasòn‑né.
31 Passará o céu e a terra, mas as minhas palavras não passarão.
32 ’Ta̱nga k'e̱ nga o̱ko̱ma, mì yá xi tíjiìn‑la̱ mé na̱chrjein‑ne ko̱ mé hora‑ne; ni̱ jñà àkja̱le̱ xi títsa̱jna ngajmiì ko̱ ni̱ jè Ki'ndí‑la̱ Nainá tíjiìn‑la̱; ta̱jngoò Nainá xi Na̱'èn‑ná tíjiìn‑la̱.
32 Mas daquele dia e hora ninguém sabe, nem os anjos que estão no céu, nem o Filho, senão o Pai.
33 ’T'e̱en kinda̱ yijo‑nò, ti̱tsa̱jnakon, tìtsi'ba nga mìkiì tíjiìn‑nò kjé‑né nga o̱ko̱ma.
33 Olhai, vigiai e orai; porque não sabeis quando chegará o tempo.
34 K'oa̱á s'ín t'e̱en koni s'ín chi̱'nda‑la̱ xi̱ta̱ xi kjiìn i̱'nde tífì, jè xi̱ta̱ xi tífì sínga̱tsja ni'ya‑la̱ xi̱ta̱ chi̱'nda‑la̱. Tsjá‑la̱ xá nga ìjngoò ìjngoò, tsò‑la̱ jè xi síkinda̱ xotjoa̱ ni'ya: “Ti̱jni, ti̱jnakoin.”
34 É como se um homem, partindo para fora da terra, deixasse a sua casa, e desse autoridade aos seus servos, e a cada um a sua obra, e mandasse ao porteiro que vigiasse.
35 K'oa̱á s'ín titsa̱jnakoòn ngats'ioò nga mìkiì 'yaà mé na̱chrjein kjoi̱í‑ne nei‑la̱ ni'ya. ¿A k'e̱é‑nè nga kjòhoxòn, o xi k'e̱é‑nè nga ki̱jchò osen ni̱tje̱n, o xi k'e̱é‑nè nga ski̱ndàya kóxtí, o xi k'e̱é‑né nga jye s'e̱ i̱sén?
35 Vigiai, pois, porque não sabeis quando virá o senhor da casa; se à tarde, se à meia-noite, se ao cantar do galo, se pela manhã,
36 Kì tsjayijòfè‑jèn tsà koi na̱chrjein‑la̱ tà ni̱to̱n j'iì‑ne nei‑la̱ ni'ya.
36 Para que, vindo de improviso, não vos ache dormindo.
37 Koni s'ín xan‑nò jñò, k'oa̱á xan yije‑la̱ kóho̱tjín xi̱ta̱: “Titsa̱jnakoòn.”
37 E as coisas que vos digo, digo-as a todos: Vigiai.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.