Marcos 12
'Én-la̱ Nainá xi kjoa̱ ts'e̱ Jesucristo (MAANT) vs NTLH
1 Tsibíts'ia̱ Jesús nga tsibéno̱jmíya kjoa̱ xi mangásòn. Kitsò:
1 Depois Jesus começou a falar por meio de parábolas . Ele disse:
2 K'e̱ nga ijchò na̱chrjein‑la̱ nga kòjchá toò uva, jè nei‑la̱ nangui kisìkasén jngoò xi̱ta̱ chi̱'nda‑la̱ nga kisìjé‑la̱ xi jè tjoé chiba‑la̱ ts'e̱ tsojmì xi kòjchá.
2 Quando chegou o tempo da colheita, o dono enviou um empregado para receber a sua parte.
3 Ta̱nga jñá xi̱ta̱ xi síxásòn nangui kitsobà'ñó koa̱ kiskaàn‑ko̱, tà kisìkasén tiyaá‑ne.
3 Mas os lavradores agarraram o empregado, bateram nele e o mandaram de volta sem nada.
4 Jé nei‑la̱ nangui kisìkasén ìjngoò xi̱ta̱ chi̱'nda‑la̱. Ti̱koa̱á tà nda̱jo̱ tsibínè, tsate sko̱, kisìki'on ko̱ ch'o kisìko̱.
4 O dono mandou mais um empregado, mas eles bateram na cabeça dele e o trataram de um modo vergonhoso.
5 Jè nei‑la̱ nangui ìjngoò kisìkasén xi̱ta̱ chi̱'nda‑la̱. Ti̱koa̱á kisìk'en‑né. Kjìn xi̱ta̱‑la̱ kisìkasén‑ìsa, ta̱nga tjín xi kiskaàn‑ko̱, koa̱ tjín xi kisìk'en.
5 E ainda outro foi mandado para lá, mas os lavradores o mataram. E o mesmo aconteceu com muitos mais — uns foram surrados, e outros foram mortos.
6 ’Ko̱ jè nei‑la̱ nangui tà jngoò xi̱ta̱‑la̱ tíjna‑ìsa; tà jè ki'ndí‑la̱ xi 'ñó matsjakeè kisìkasén, kitsò: “Skoe̱xkón‑la̱ ki'ndí‑na̱.”
6 E agora a única pessoa que o dono da plantação tinha para mandar lá era o seu querido filho. Finalmente ele o mandou, pensando assim: “O meu filho eles vão respeitar.”
7 Ta̱nga jñà xi̱ta̱ xi síxájiìn nangui, tsajoóya‑ne, kitsò‑la̱ xíkjín: “Jè jèe̱ xi tjoé kjo̱tjò‑la̱ i̱'nde, si̱k'eén, tsa̱ján ko̱ma i̱'nde.”
7 Mas os lavradores disseram uns aos outros: “Este é o filho do dono; ele vai herdar a plantação. Vamos matá-lo, e a plantação será nossa.”
8 Kitsobà'ñó, kisìk'en, i̱kjoàn kisìkatje̱n ján i̱jto̱n nangui ñánda títje̱ toò uva.
8 — Então agarraram o filho, e o mataram, e jogaram o corpo para fora da plantação.
9 ’Jñò, ¿kó bixón? K'e̱ nga kjoi̱í nei‑la̱ nangui, ¿mé xi si̱ìko̱ jñà xi̱ta̱ koi? Si̱ìk'en‑né; kj'ei̱í xi̱ta̱á si̱ìnga̱tsja jè nangui ñánda tjín toò uva.
9 Aí Jesus perguntou:
10 ’¿A kj'eè bìxke̱jñoò Xo̱jo̱n‑la̱ Nainá? Tsò‑né:
10 Vocês não leram o que as
11 K'oa̱á s'ín kis'iìn Nainá. Jñá, tà maxkón‑ná.
11 Isso foi feito pelo Senhor
12 Jñà xi̱ta̱ sko̱‑la̱ no̱'miì, ko̱ xi̱ta̱ xi okóya kjo̱tíxoma‑la̱ Nainá ko̱ xi̱ta̱ jchínga mejèn kitsobà'ñó Jesús nga kiskaàya‑la̱ jè kjoa̱ xi mangásòn xi tsibéno̱jmí nga kondra̱ ts'e̱‑né, ta̱nga jñà kitsakjòn‑la̱ xi̱ta̱ na̱xa̱ndá; kisìkíjna, i̱kjoàn kiì‑ne.
12 Os líderes judeus sabiam que a parábola era contra eles e quiseram prender Jesus, mas tinham medo do povo. Por isso deixaram Jesus em paz e foram embora.
13 Kisìkasén i'nga‑la̱ Jesús xi̱ta̱ Fariseo ko̱ xi̱ta̱ ts'e̱ Herodes nga mejèn‑la̱ ótsji'nde‑la̱ kós'ín si̱ìko̱ nga ko̱hòngui.
13 Depois mandaram que alguns fariseus e alguns membros do partido de Herodes fossem falar com Jesus a fim de conseguirem alguma prova contra ele.
14 Xi̱ta̱ koi, kií kitsò‑la̱:
14 Eles chegaram e disseram: — Mestre, sabemos que o senhor é honesto e não se importa com a opinião dos outros. O senhor não julga pela aparência, mas ensina a verdade sobre a maneira de viver que Deus exige. Diga: é ou não é contra a nossa
15 Jesús jye beè nga jò tjín ini̱ma̱‑la̱; kitsò‑la̱:
15 Mas Jesus percebeu a malícia deles e respondeu:
16 K'e̱é kiìko̱ jngoò‑la̱ to̱n. Jesús kitsò‑la̱:
16 Eles trouxeram, e ele perguntou: Eles responderam: — São do Imperador.
17 K'e̱é kitsò Jesús:
17 Então Jesus disse: E eles ficaram admirados com Jesus.
18 Jñà xi̱ta̱ Saduceo ijchòkon Jesús. Jñà xi̱ta̱ koi mìkiì mokjeiín‑la̱ nga faáya‑la̱ xi jye k'en. Kiskònangui‑la̱, kitsò‑la̱:
18 Alguns saduceus , os quais afirmam que ninguém ressuscita, chegaram perto de Jesus e disseram:
19 ―Maestro, jè Moisés, k'oa̱á s'ín kiskiì: Tsà jngoò xi̱ta̱ xi ki̱yá 'ndse̱, tsà tsjìn‑la̱ i̱xti k'e̱ nga ki̱yá, jè chjo̱ón‑la̱, ti̱jè‑ne 'ndse̱ ki̱xan‑ko̱ ìjngoò k'a‑ne mé‑ne nga s'e̱‑la̱ i̱xti xi tje̱ ts'e̱ 'ndse̱.
19 — Mestre, Moisés escreveu para nós a seguinte lei : “Se um homem morrer e deixar a esposa sem filhos, o irmão dele deve casar com a viúva, para terem filhos, que serão considerados filhos do irmão que morreu.”
20 Kis'e xó jngoò k'a xi̱ta̱ xi itoò komà 'ndse̱. Jè xi síjna ítjòn, kis'e xó‑la̱ chjo̱ón; ta̱nga k'e̱ nga k'en, mìkiì kis'e‑la̱ i̱xti.
20 Acontece que havia sete irmãos. O mais velho casou e morreu sem deixar filhos.
21 Jè xi ma jò‑ne chixàn‑ko̱ chjo̱ón ka'àn‑la̱ 'ndse̱. Ti̱koa̱á jè k'en. Mìkiì kis'e‑la̱ i̱xti. K'oa̱á ti̱ komà jè xi ma jàn‑ne.
21 O segundo casou com a viúva e morreu sem deixar filhos. Aconteceu a mesma coisa com o terceiro.
22 Ngásòn komà nga itoò. Ni̱jngoò xi kis'e‑la̱ i̱xti. Nga jye i̱t'aà‑ne k'en jè chjo̱ón.
22 Afinal, os sete irmãos casaram com a mesma mulher e morreram sem deixar filhos. Depois de todos eles, a mulher também morreu.
23 K'e̱ nga tsà kjoa̱áya‑la̱ mik'en, nga itoò 'ndse̱, ¿yá‑né xi chjo̱ón‑la̱ ko̱ma? Nga jñà tsibìtsa̱jnako̱ nga itoò 'ndse̱.
23 Portanto, no dia da ressurreição, quando todos os mortos tornarem a viver, de qual dos sete a mulher vai ser esposa? Pois todos eles casaram com ela!
24 Kisìkátji‑ne 'én Jesús, kitsò‑la̱:
24 Jesus respondeu:
25 K'e̱ nga kjoa̱áya‑la̱ mik'en, íchjín, íchjá mì ti̱ kiì ki̱xan‑ne. K'oa̱á s'ín s'e̱ koni jñà àkja̱le̱ xi títsa̱jna ngajmiì.
25 Pois, quando os mortos ressuscitarem, serão como os anjos do céu, e ninguém casará.
26 Jè kjoa̱ ts'e̱ mik'en nga kjoa̱áya‑la̱, ¿a kj'eè bìxke̱jñoò xo̱jo̱n‑la̱ Moisés ya̱ ñánda tíchja̱ ts'e̱ yá na'yá xi títì? Nainá kitsò‑la̱ Moisés: “'A̱n‑ná xi Nainá tsò‑na Abraham, Isaac, ko̱ Jacob.”
26 Vocês nunca leram no
27 ¡Jñà xi jye k'en, mìtsà Nainá tsò‑la̱ xi Nainá; tà jñà xi títsa̱jnakon xi Nainá tsò‑la̱! Jñò, 'ñó maskáya‑nò.
27 E Deus não é Deus dos mortos e sim dos vivos. Vocês estão completamente errados!
28 Jngoò xi̱ta̱ xi okóya kjo̱tíxoma‑la̱ Nainá xi kiskiì Moisés kiì'nchré‑la̱ Jesús nga ndaà kiìchja̱; k'e̱ nga nchijoókjoò ijchò kasìt'aà chrañà‑la̱, i̱kjoàn kiskònangui‑la̱, kitsò‑la̱:
28 Um mestre da Lei que estava ali ouviu a discussão. Viu que Jesus tinha dado uma boa resposta e por isso perguntou: — Qual é o mais importante de todos os mandamentos da
29 Kiìchja̱ Jesús, kitsò‑la̱:
29 Jesus respondeu:
30 Ti̱tsjachi Na̱'èn‑ná xi Nainá 'mì‑la̱, nga ko̱ ini̱ma̱‑lè ko̱ yijo‑lè ko̱ kjo̱hítsjeèn‑lè ko̱ nga'ñó‑lè.”
30 Ame o Senhor, seu Deus, com todo o coração, com toda a alma, com toda a mente e com todas as forças.”
31 Jè xi ma‑ne jò: “Ti̱tsjachi xi̱ta̱ xingui̱i koni tsà ti̱ yijo tsi̱ji‑ne.” Mì ti̱ tsjìn‑ne kjo̱tíxoma xi ìsa̱ xkón tjín.
31 E o segundo mais importante é este: “Ame os outros como você ama a você mesmo.” Não existe outro mandamento mais importante do que esses dois.
32 Jè xi̱ta̱ xi okóya kjo̱tíxoma‑la̱ Nainá kitsò:
32 Então o mestre da Lei disse a Jesus: — Muito bem, Mestre! O senhor disse a verdade. Ele é o único Deus, e não existe outro além dele.
33 Ìsa̱ chjí‑la̱ nga ko̱ ini̱ma̱‑ná jcha̱xkoán Nainá, ko̱ kjo̱hítsjeèn‑ná ko̱ nga'ñó‑ná ko̱ nga jcha̱xkoán xinguia̱á koni tsà yijo‑ná. Ìsa̱á chjí‑la̱ koni ngats'iì cho̱ xi tìsòn ími̱xa̱ tsjeè‑la̱ Nainá, kjo̱tjò xi tsjá jñà xi̱ta̱.
33 Devemos amar a Deus com todo o nosso coração, com toda a nossa mente e com todas as nossas forças e também devemos amar os outros como amamos a nós mesmos. Pois é melhor obedecer a estes dois mandamentos do que trazer animais para serem queimados no altar e oferecer outros sacrifícios a Deus.
34 Jesús k'e̱ nga kijtseè nga ndaà kiìchja̱ jè xi̱ta̱ xi okóya kjo̱tíxoma‑la̱ Nainá, kitsò‑la̱:
34 Jesus viu que o mestre da Lei tinha respondido com sabedoria e disse: Depois disso ninguém tinha coragem de fazer mais perguntas a Jesus.
35 Jesús k'e̱ nga tíhokóya ya̱ ndi̱tsin i̱ngo̱ ítjòn, kiskònangui‑la̱, kitsò‑la̱:
35 Quando Jesus estava ensinando no pátio do Templo, perguntou:
36 Ti̱jè‑ne David k'e̱ nga kiìchja̱ nga ko̱ nga'ñó‑la̱ Ini̱ma̱ Tsjeè‑la̱ Nainá, kitsò‑né:
36 Pois Davi, inspirado pelo Espírito Santo, escreveu:
37 Jè David, tsà Nainá kitsò‑la̱ Cristo, [xi̱ta̱ xi xó si̱ìkasén‑ne Nainá], ¿kó s'ín tjín‑ne nga tje̱‑la̱ ma‑ne David?
37 O próprio Davi chama o Messias de Senhor. Portanto, como é que o Messias pode ser descendente de Davi? Uma grande multidão escutava com prazer o que Jesus ensinava.
38 Jesús k'oa̱á s'ín tsakóya‑la̱ xi̱ta̱. Kitsò‑la̱:
38 Ele dizia ao povo:
39 Ti̱koa̱á jñà ótsji íxi̱le̱ xi jncha ítjòn ya̱ ni'ya i̱ngo̱ sinagoga, ko̱ mejèn‑la̱ nga jñà kítsa̱t'aà ítjòn ími̱xa̱ k'e̱ nga kjèn xi̱ta̱ ñánda tjín s'eí.
39 preferem os lugares de honra nas
40 Koa̱ faá'an ni'ya‑la̱ xi tjín‑la̱ íchjín ka'àn xi jye k'en x'i̱n‑la̱. K'e̱ nga chja̱t'aà‑la̱ Nainá 'ñó nda̱jo̱ fìko̱ o̱chikon nga mejèn‑la̱ nga bìtsa̱jna'ma nga mì jcha̱‑la̱ mé kjoa̱ xi s'ín. Jñà xi̱ta̱ koi ìsa̱á tse kjo̱'in s'e̱‑la̱.
40 Exploram as viúvas e roubam os seus bens; e, para disfarçarem, fazem orações compridas. Portanto, o castigo que eles vão sofrer será pior ainda!
41 Jesús tsibìjna ya̱ kixi̱‑la̱ ñánda tíjna kaxa̱ xi sinchá to̱n kjo̱tjò‑la̱ Nainá. Tíkotsejèn‑la̱ xi̱ta̱ na̱xa̱ndá nga bítsa̱jna to̱n kjo̱tjò‑la̱ Nainá. Kjìn xi̱ta̱ nchi̱ná xi tse to̱n bítsa̱jna.
41 Jesus estava no pátio do Templo, sentado perto da caixa das ofertas, olhando com atenção as pessoas que punham dinheiro ali. Muitos ricos davam muito dinheiro.
42 Ijchò jngoò chjo̱ón ka'àn xi 'ñó i̱ma̱. Jò ndí to̱n jtobá tsibíjna xi chiba chjí‑la̱.
42 Então chegou uma viúva pobre e pôs na caixa duas moedinhas de pouco valor.
43 Jesús kiìchja̱‑la̱ xi̱ta̱ xi kota'yàt'aà‑la̱, kitsò‑la̱:
43 Aí Jesus chamou os discípulos e disse:
44 Tà jè tsjá xi ningui‑la̱ ta̱nga jè ndí chjo̱ón i̱ma̱, na̱s'ín ni̱mé tjín‑la̱, jngoò k'a kàtsjá yije ngats'iì ndí to̱n xi tíjna‑la̱ xi tísíjchá‑ne yijo‑la̱.
44 Porque os outros deram do que estava sobrando. Porém ela, que é tão pobre, deu tudo o que tinha para viver.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.