Marcos 11

'Én-la̱ Nainá xi kjoa̱ ts'e̱ Jesucristo (MAANT) vs BKJ

Sair da comparação
1 K'e̱ nga jye kjo̱meè bijchó chrañà‑la̱ na̱xa̱ndá Jerusalén, jñà na̱xa̱ndá xi 'mì Betfagé ko̱ Betania, ya̱ i̱t'aà nindoò Yá Olivo, Jesús kisìkasén jò xi̱ta̱ xi kota'yàt'aà‑la̱;
1 E, quando eles se aproximaram de Jerusalém, de Betfagé e de Betânia, ao monte das Oliveiras, ele enviou dois dos seus discípulos,
2 kitsò‑la̱:
2 e disse-lhes: Ide pelo caminho à aldeia que está defronte de vós; e logo que nela entrardes, encontrareis amarrado um jumentinho, sobre o qual ainda não montou homem algum; desprendei-o, e trazei-o.
3 Tsà yá xi kjònangui‑nò, tsà ki̱tso̱‑nò: “¿Mé‑ne ko̱nìko̱‑nò búrró?”, tìn‑là: “Jé xó Na̱'èn‑ná Jesús ko̱chjeén‑la̱, koa̱ ni̱to̱ón xó si̱ìkasén‑ne.”
3 E, se algum homem vos disser: Por que fazeis isso? Dizei-lhe que o Senhor necessita dele, e imediatamente ele o enviará para aqui.
4 Kiì jñà xi̱ta̱ xi kota'yàt'aà‑la̱. K'e̱ nga ijchò jngoò ni'ya, ya̱á tjít'aà'ñó jngoò búrró jè xotjoa̱‑la̱ ni'ya ya̱ i̱ya ndi̱yá. K'e̱ nga kiskíjnda̱'ñó.
4 E eles foram pelo seu caminho, e encontraram o jumentinho amarrado à porta do lado de fora, entre dois caminhos, e o desprenderam.
5 Jñà xi̱ta̱ xi ya̱ títsa̱jna kitsò‑la̱:
5 E alguns dos que ali estavam lhes disseram: O que fazeis, desprendendo o jumentinho?
6 K'oa̱á s'ín kitsò‑la̱ koni s'ín tsibéno̱jmí‑la̱ Jesús; kitsjaà'nde‑la̱ nga kiìko̱.
6 E eles responderam como Jesus lhes tinha mandado; e eles o deixaram ir.
7 K'e̱ nga ijchòko̱ ñánda tíjna Jesús jè ndí búrró, jñà nikje ts'e̱ xi̱ta̱ kisìkjeén nga tsohójtsa‑la̱ jè ndí búrró; i̱kjoàn tsibìjnasòn‑la̱ Jesús.
7 E eles trouxeram o jumentinho a Jesus, e lançaram sobre ele as suas vestes, e ele assentou-se sobre ele.
8 Kjìn xi̱ta̱ tsohójngoò nikje‑la̱ ya̱ i̱ya ndi̱yá. Jñà xi̱ta̱ xi i'nga, xka̱ chrja‑la̱ yá tsohójngoò xi tsate ya̱ i̱jiìn ijñá.
8 E muitos estendiam as suas vestes pelo caminho, e outros cortavam ramos das árvores, e os espalhavam pelo caminho.
9 Jñà xi̱ta̱ xi títjòn ko̱ xi tji̱ngui 'ñó chja̱, nga kitsò:
9 E aqueles que iam adiante, e os que seguiam, clamavam, dizendo: Hosana, abençoado é o que vem em nome do Senhor;
10 ¡Mé tà ndaà‑ne nga jè ko̱tìxoma ngajo‑la̱ xi̱ta̱ jchínga‑ná David! ¡Kàtas'e kjoa̱jeya ján ngajmiì!
10 abençoado seja o reino do nosso pai Davi, que vem em nome do Senhor. Hosana nas alturas.
11 Jesús jahas'en‑jiìn ya̱ na̱xa̱ndá Jerusalén. I̱kjoàn jahas'en ndi̱tsin i̱ngo̱ ítjòn. Xki̱ xi ján kiskoòtsejèn. I̱kjoàn itjo‑ne; kiìko̱ xi̱ta̱‑la̱ xi tejò ma‑ne ján na̱xa̱ndá Betania, koi‑né nga jye kjòhoxòn.
11 E Jesus entrou em Jerusalém e no templo; e, olhando ao redor sobre todas as coisas; e chegando a tarde, saiu para Betânia com os doze.
12 K'e̱ ko̱ma nchijòn nga itjo ìjngoò k'a‑ne ján na̱xa̱ndá Betania, Jesús kjòhojò‑la̱.
12 E, no dia seguinte, quando saíram de Betânia, ele teve fome;
13 K'e̱é kijtseè jngoò yá‑la̱ toò iko̱ xi kjiìn síjna. Kiì katsejèn‑la̱ tsà yijà‑la̱ toò, ta̱nga ni̱mé tjín‑la̱; tà xka̱á tjín‑la̱. Mìtsà na̱chrjein‑la̱ toò.
13 e, avistando de longe uma figueira que tinha folhas, foi ver se talvez pudesse encontrar nela alguma coisa; e, chegando até ela, nada encontrou senão folhas, porque ainda não era tempo de figos.
14 K'e̱é kitsò‑la̱ jè yá toò iko̱:
14 E Jesus, respondendo, disse à figueira: Nenhum homem coma fruto de ti daqui em diante para sempre. E os seus discípulos ouviram isso.
15 K'e̱ nga ijchò na̱xa̱ndá Jerusalén, Jesús jahas'en ya̱ ndi̱tsin i̱ngo̱ ítjòn; i̱kjoàn tsibíts'ia̱ nga tsachrje jñà xi̱ta̱ xi tsojmì otíjna ko̱ xi otse tsojmì. Kisìhitíkjá ími̱xa̱‑la̱ jñà xi̱ta̱ xi síkjatjìya to̱n ti̱koa̱á kisìhitíkjá íxi̱le̱‑la̱ xi̱ta̱ xi otíjna ni̱se paloma.
15 E vieram a Jerusalém; e Jesus entrou no templo, e começou a expulsar os que vendiam e compravam no templo, e derrubou as mesas dos cambistas, e as cadeiras dos que vendiam pombas;
16 Mì ti̱ kiì kitsjaà'nde‑la̱ xi̱ta̱ xi tsojmì otíjna nga ch'á fahatoyako̱ i̱ngo̱ ítjòn.
16 e não permitia que nenhum homem carregasse algum vaso pelo templo.
17 I̱kjoàn tsakóya‑la̱ xi̱ta̱. Kitsò‑la̱:
17 E os ensinava, dizendo: Não está escrito: A minha casa será chamada por todas as nações casa de oração? Mas vós a tendes feito covil de ladrões.
18 K'e̱ nga kiì'nchré jñà xi̱ta̱ sko̱‑la̱ no̱'miì ko̱ xi̱ta̱ xi okóya kjo̱tíxoma‑la̱ Nainá xi kiskiì Moisés, tsohótsji'nde‑la̱ kós'ín si̱ìko̱ nga si̱ìk'en Jesús nga tsakjón‑la̱. Koií kjoa̱‑la̱ nga jñà kjo̱tíxoma xi okóya Jesús ndaá tsò, ko̱ jñà xi̱ta̱ xi 'nchré‑la̱ tà k'oa̱á ma‑la̱ 'én xi okóya.
18 E os escribas e principais sacerdotes ouviram isso, e buscavam de que modo o destruiriam, pois o temiam, porque todo o povo estava admirado da sua doutrina.
19 K'e̱ nga jye kòjñò, Jesús ko̱ xi̱ta̱ xi kota'yàt'aà‑la̱ itjojiìn na̱xa̱ndá Jerusalén, xìn kiì.
19 E, vindo a tarde, ele saiu da cidade.
20 K'e̱ nga ta̱jñòya nga ko̱ma nchijòn, ja ìjngoò k'a ñánda síjna yá toò iko̱, kijtseè nga jye kixì yá kóho̱kji skanda i̱'ma̱‑la̱.
20 E de manhã, enquanto passavam, eles viram que a figueira tinha secado desde as raízes.
21 Jè Pedro tsibítsjeèn‑la̱ koni kitsò Jesús. K'e̱é kitsò‑la̱:
21 E Pedro, chamando à lembrança, disse-lhe: Mestre, eis que a figueira, que tu amaldiçoaste, secou-se.
22 Jesús kiìchja̱; kitsò:
22 E Jesus, respondendo, disse-lhes: Tende fé em Deus.
23 O̱kixi̱í xi xan‑nò, tsà yá xi ki̱tso̱‑la̱ jè nindoò jè: “Ti̱si̱xìn; ján ti̱katje̱n‑jiìn yijo‑lè ján i̱jiìn ndáchikon.” Tsà mìtsà tà jò tjín‑la̱ k'e̱ nga o̱ki̱tso̱ nga tíjngoò ini̱ma̱‑la̱ nga mokjeiín‑la̱, k'oa̱á s'ín ko̱ma.
23 Porque na verdade eu vos digo que qualquer que disser a este monte: Ergue-te e lança-te no mar, e não duvidar em seu coração, mas crer que se fará aquilo que diz, assim lhe será feito.
24 Koi ko̱s'ín xan‑nò kóho̱tjión, k'e̱ nga kítsi'ba‑là Nainá, k'oa̱á s'ín kàtakjeiín‑nò koni tsà jye kitjoé‑nò mé‑ne nga tjoé‑nò.
24 Portanto eu vos digo que todas as coisas que desejais, quando orardes, crede que as recebereis, e tê-las-eis.
25 K'e̱ nga ki̱nókjoa̱t'aà‑la̱ Nainá ti̱jchàat'aà‑là jé‑la̱ xinguio̱o mé‑ne jè Na̱'èn‑nò xi tíjna i̱t'aà ngajmiì si̱ìjchàat'aà‑nò jé‑nò xi tsa̱jòn.
25 E, quando estiverdes orando, perdoai, se tendes alguma coisa contra alguém, para que também vosso Pai, que está no céu, possa perdoar as vossas transgressões.
26 Ta̱nga tsà mìkiì si̱jchàat'aà‑là jé‑la̱ xi̱ta̱ xinguio̱o ti̱koa̱ mìkiì si̱ìjchàat'aà‑nò Na̱'èn‑ná xi tíjna ngajmiì.
26 Mas, se vós não perdoardes, nem o vosso Pai que está no céu, perdoará as vossas transgressões.
27 Jesús ijchò ìjngoò k'a Jerusalén. K'e̱ nga tsó'ba ya̱ ndi̱tsin i̱ngo̱ ítjòn, j'iì kinchat'aà‑la̱ jñà xi̱ta̱ sko̱‑la̱ no̱'miì, ko̱ xi̱ta̱ xi okóya kjo̱tíxoma‑la̱ Nainá xi kiskiì Moisés, ko̱ xi̱ta̱ jchínga;
27 E eles foram novamente para Jerusalém; e, andando ele pelo templo, aproximaram-se dele os principais sacerdotes, os escribas e os anciãos,
28 kiskònangui‑la̱, kitsò‑la̱:
28 e lhe disseram: Com que autoridade tu fazes estas coisas? E quem te deu tal autoridade para fazer estas coisas?
29 Jesús kitsò‑la̱:
29 E Jesus, respondendo, disse-lhes: Também eu vos farei uma pergunta, e respondei-me, e então vos direi com que autoridade eu faço estas coisas.
30 ¿Yá xi kitsjaà‑la̱ kjo̱tíxoma Juan nga kis'iìn bautizar xi̱ta̱? ¿A Nainá‑né xi tíjna ngajmiì, o xi tà xi̱ta̱‑né? Ko̱t'ìn‑ná.
30 O batismo de João era do céu ou dos homens? Respondei-me.
31 Jñà xi̱ta̱ koi, k'e̱é tsajoóya‑ne, kitsò‑la̱ xíkjín:
31 E eles argumentavam entre si, dizendo: Se dissermos: Do céu, ele nos dirá: Por que então não acreditaste nele?
32 Mì‑la kiì ko̱ma kixoán: “I̱t'aà ts'e̱ xi̱ta̱‑né.”
32 Mas se dissermos: Dos homens; eles temeriam o povo; porque todos os homens verdadeiramente tinham a João como profeta.
33 K'e̱é kiìchja̱, kitsò‑la̱ Jesús:
33 E, eles respondendo, disseram a Jesus: Nós não podemos dizer. E Jesus lhes respondeu: Nem eu vos digo com que autoridade faço estas coisas.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.