Lucas 5
'Én-la̱ Nainá xi kjoa̱ ts'e̱ Jesucristo (MAANT) vs ARIB
1 Jesús k'e̱ nga síjna ya̱ i̱ndiì ndáchikon ts'e̱ Genesaret kjòjtínè jñà xi̱ta̱ xi ijchò nga mejèn‑la̱ kji̱'nchré 'én‑la̱ Nainá.
1 Certa vez, quando a multidão apertava Jesus para ouvir a palavra de Deus, ele estava junto ao lago de Genezaré;
2 Jesús, kijtseè jò chitso xi ya̱ kjioòndiì ya̱ i̱ndiì nandá. Jñà xi̱ta̱ nei‑la̱ xi bíxkóya ti̱n, jyeé itjojen chitso nga nchihoníjno na̱'ya‑la̱.
2 e viu dois barcos junto à praia do lago; mas os pescadores haviam descido deles, e estavam lavando as redes.
3 Jesús jahas'en jngoò chitso xi ts'e̱ Simón, tsibítsi'ba‑la̱ nga ski̱nìkjá‑ìsa chitso‑la̱ ya̱ i̱jiìn ndáchikon. I̱kjoàn tsibìjnaya nga tsakóya‑la̱ xi̱ta̱.
3 Entrando ele num dos barcos, que era o de Simão, pediu-lhe que o afastasse um pouco da terra; e, sentando-se, ensinava do barco as multidões.
4 K'e̱ nga jye tsakóya‑la̱ xi̱ta̱, kitsò‑la̱ Simón:
4 Quando acabou de falar, disse a Simão: Faze-te ao largo e lançai as vossas redes para a pesca.
5 Simón kiìchja̱ kitsò:
5 Ao que disse Simão: Mestre, trabalhamos a noite toda, e nada apanhamos; mas, sobre tua palavra, lançarei as redes.
6 K'e̱ nga ìjngoò k'a kisìkatje̱n‑ngui‑ndá na̱'ya‑la̱, kjìn jchán ti̱n tsibíxkóya, tsí mejèn xajndà na̱'ya‑la̱.
6 Feito isto, apanharam uma grande quantidade de peixes, de modo que as redes se rompiam.
7 K'e̱é kisìkatjiì‑la̱ tsja xíkjín nga kiìchja̱‑la̱ jñà xi̱ta̱ xi títsa̱ya chitso xi ìjngoò mé ne nga kisìchját'aà‑la̱. Ingajò chitso jngoò k'a kitseè ti̱n. Mejèn tsà bixòngui‑ndá nga 'ñó i'í komà.
7 Acenaram então aos companheiros que estavam no outro barco, para virem ajudá-los. Eles, pois, vieram, e encheram ambos os barcos, de maneira tal que quase iam a pique.
8 Jè Simón xi ti̱koa̱ Pedro 'mì, k'e̱ nga kijtseè kjoa̱ koi, tsasèn‑xkó'nchit'aà‑la̱ Jesús, kitsò‑la̱:
8 Vendo isso Simão Pedro, prostrou-se aos pés de Jesus, dizendo: Retira-te de mim, Senhor, porque sou um homem pecador.
9 Jè Simón ko̱ xi̱ta̱ xíkjín xi ta̱ña síxákjoò, tà kjòxkón‑la̱ nga 'ñó kjìn ti̱n kjòxkóya‑la̱.
9 Pois, à vista da pesca que haviam feito, o espanto se apoderara dele e de todos os que com ele estavam,
10 Ti̱koa̱á tà kjòxkón‑la̱ jè Jacobo ko̱ Juan, i̱xti‑la̱ Zebedeo, jñà xi̱ta̱ xi ta̱ña síxákjoò Simón. Jesús kitsò‑la̱ Simón:
10 bem como de Tiago e João, filhos de Zebedeu, que eram sócios de Simão. Disse Jesus a Simão: Não temas; de agora em diante serás pescador de homens.
11 K'e̱ nga jye kiìko̱‑ne chitso‑la̱ ya̱ i̱ndiì ndáchikon, ya̱á kitsjeiìn‑takòn yije tsojmì‑la̱, i̱kjoàn kiìtji̱ngui‑la̱ Jesús.
11 E, levando eles os barcos para a terra, deixaram tudo e o seguiram.
12 Jesús k'e̱ nga tsibìjna jngoò na̱xa̱ndá, ijchò jngoò xi̱ta̱ x'i̱n xi tíbindojno chrjoa̱ yijo‑la̱; nga kijtseè Jesús, tsohojna‑ñiat'aà nangui nga kijtseèxkón Jesús, tsibítsi'ba‑la̱, kitsò‑la̱:
12 Estando ele numa das cidades, apareceu um homem cheio de lepra que, vendo a Jesus, prostrou-se com o rosto em terra e suplicou-lhe: Senhor, se quiseres, bem podes tornar-me limpo.
13 Jesús tsijmeé tsja nga tsohót'aà‑la̱ yijo‑la̱ xi̱ta̱ jè, kitsò‑la̱:
13 Jesus, pois, estendendo a mão, tocou-lhe, dizendo: Quero; sê limpo. No mesmo instante desapareceu dele a lepra.
14 Jè Jesús kitsò‑la̱:
14 Ordenou-lhe, então, que a ninguém contasse isto. Mas vai, disse ele, mostra-te ao sacerdote e faze a oferta pela tua purificação, conforme Moisés determinou, para lhes servir de testemunho.
15 Ta̱nga Jesús, ìsa̱á 'ñó kina'yà‑ìsa‑la̱; ko̱ ìsa̱á kjìn xi̱ta̱ kjòxkóya xi mejèn‑la̱ nga kji̱'nchré‑la̱; ti̱koa̱ mejèn‑la̱ nga ko̱ndaà‑ne ch'in xi tjín‑la̱.
15 A sua fama, porém, se divulgava cada vez mais, e grandes multidões se ajuntavam para ouvi-lo e serem curadas das suas enfermidades.
16 Ta̱nga Jesús xìn i̱'nde fì ñánda tsjìn xi̱ta̱ nga chja̱t'aà‑la̱ Nainá.
16 Mas ele se retirava para os desertos, e ali orava.
17 Jngoò na̱chrjein k'e̱ nga tíhokóya‑la̱ xi̱ta̱ Jesús, ya̱ títsa̱jnajiìn xi̱ta̱ fariseo ko̱ xi̱ta̱ xi okóya kjo̱tíxoma‑la̱ Nainá xi kiskiì Moisés. Xi̱ta̱ koi, ján inchrobà‑ne na̱xa̱ndá xi chja̱‑ne Galilea, Judea ko̱ Jerusalén. Jesús ya̱ tíjnajiìn ini̱ma̱‑la̱ nga'ñó‑la̱ Nainá nga si̱ìndaà‑ne ngats'iì xi̱ta̱ xi xk'én.
17 Um dia, quando ele estava ensinando, achavam-se ali sentados fariseus e doutores da lei, que tinham vindo de todas as aldeias da Galiléia e da Judéia, e de Jerusalém; e o poder do Senhor estava com ele para curar.
18 J'iìko̱ jngoò xi̱ta̱ xk'én xi mìkiì ma síhiníyá yijo‑la̱; kjiya‑la̱ na̱chan‑yá. Tsohótsji'nde‑la̱ kó s'ín si̱ìkas'en xotjoa̱ ni'ya ya̱ ñánda tíjna Jesús.
18 E eis que uns homens, trazendo num leito um paralítico, procuravam introduzi-lo e pô-lo diante dele.
19 Ta̱nga mìkiì komà jahas'en ni'ya nga 'ñó kjìn xi̱ta̱ títsa̱jna; k'e̱é tsijin i̱sò'nga ni'ya; jaàxìn nitja; kiskinìjen‑jiìn‑la̱ xi̱ta̱ koni s'ín kjiya na̱chan‑yá‑la̱ jè xi̱ta̱ xk'én. Ya̱á tsohójna nguixko̱n ñánda tíjna Jesús.
19 Mas, não achando por onde o pudessem introduzir por causa da multidão, subiram ao eirado e, por entre as telhas, o baixaram com o leito, para o meio de todos, diante de Jesus.
20 Jesús k'e̱ nga kijtseè nga mokjeiín‑la̱ i̱t'aà ts'e̱, kitsò‑la̱ jè xi̱ta̱ xk'én:
20 E vendo-lhes a fé, disse ele: Homem, são-te perdoados os teus pecados.
21 Jñà xi̱ta̱ fariseo ko̱ xi̱ta̱ xi okóya kjo̱tíxoma‑la̱ Nainá xi kiskiì Moisés tsohóko̱ ini̱ma̱‑la̱, kitsò: “Xi̱ta̱ jè, chja̱jno‑la̱ Nainá koni s'ín tsò. ¿Yá‑né jè nga ma‑la̱ síjchàat'aà‑ná jé‑ná? Ta̱jngoò Nainá xi síjchàat'aà‑ná jé‑ná.”
21 Então os escribas e os fariseus começaram a arrazoar, dizendo: Quem é este que profere blasfêmias? Quem é este que profere blasfêmias? Quem pode perdoar pecados, senão só Deus?
22 Jesús kijtseèya‑la̱ koni s'ín nchisíkítsjeèn; kiìchja̱, kitsò‑la̱:
22 Jesus, porém, percebendo os seus pensamentos, respondeu, e disse-lhes: Por que arrazoais em vossos corações?
23 ¿Mé xi ìsa̱ chiba 'in tjín, tsà xán‑la̱ jè xi̱ta̱ xi xk'én: “Jé‑lè jyeé kichàat'aà‑lè”, ko̱ tsà xán‑la̱: “Ti̱sítji̱in koa̱ ti̱tjeí”?
23 Qual é mais fácil? dizer: São-te perdoados os teus pecados; ou dizer: Levanta-te, e anda?
24 Kokoò‑nò nga 'a̱n xi Ki'ndí‑la̱ Xi̱ta̱ xan‑la̱ yijo‑na̱, tjí'nde‑na nga sìjchàat'aà‑la̱ jé‑la̱ xi̱ta̱ i̱ i̱sò'nde.
24 Ora, para que saibais que o Filho do homem tem sobre a terra autoridade para perdoar pecados {disse ao paralítico}, a ti te digo: Levanta-te, toma o teu leito e vai para tua casa.
25 Jè xi̱ta̱ xk'én ni̱to̱ón tsasítje̱n nga nguixko̱n ngats'iì xi̱ta̱ xi ya̱ títsa̱jna; kiskoé na̱chan‑la̱ xi kijnasòn; k'e̱ nga tífì‑ne ni'ya‑la̱, jeya chja̱t'aà‑la̱ Nainá.
25 Imediatamente se levantou diante deles, tomou o leito em que estivera deitado e foi para sua casa, glorificando a Deus.
26 Ngats'iì xi̱ta̱ xi ya̱ títsa̱jna tà kjòxkón‑la̱, ti̱koa̱á jeya kiìchja̱t'aà‑la̱ Nainá. Tsakjón‑ko̱‑ne, kitsò:
26 E, tomados de pasmo, todos glorificavam a Deus; e diziam, cheios de temor: Hoje vimos coisas extraordinárias.
27 K'e̱ nga jye o̱s'ín komà kjoa̱ koi, itjo Jesús, kiì; k'e̱é kijtseè jngoò xi̱ta̱ xi 'mì Leví, xi̱ta̱‑la̱ xi̱ta̱xá Roma xi síkíchjítjì tsojmì. Tíjnat'aà ími̱xa̱ ya̱ ñánda síkíchjítjì tsojmì ts'e̱ Roma. Jesús kitsò‑la̱:
27 Depois disso saiu e, vendo um publicano chamado Levi, sentado na coletoria, disse-lhe: Segue-me.
28 Leví, tsasítje̱n; kisìkítsa̱jna yije tsojmì xi tjín‑la̱; kiìtji̱ngui‑la̱ Jesús.
28 Este, deixando tudo, levantou-se e o seguiu.
29 Leví, ya̱ ni'ya‑la̱, tsí ndaà kis'iìn‑la̱ s'eí Jesús. Ti̱koa̱á kjìn xi̱ta̱ xíkjín títsa̱jna xi ti̱koa̱ tsojmì síkíchjítjì, ko̱ xi̱ta̱ xi kj'ei̱í; títsa̱t'aà ími̱xa̱.
29 Deu-lhe então Levi um lauto banquete em sua casa; havia ali grande número de publicanos e outros que estavam com eles à mesa.
30 Jñà xi̱ta̱ fariseo ko̱ xi̱ta̱ xi okóya kjo̱tíxoma‑la̱ Nainá xi kiskiì Moisés tsatít'aà xi̱ta̱ xi kota'yàt'aà‑la̱ Jesús, kitsò‑la̱:
30 Murmuravam, pois, os fariseus e seus escribas contra os discípulos, perguntando: Por que comeis e bebeis com publicanos e pecadores?
31 K'e̱é kiìchja̱ Jesús kitsò:
31 Respondeu-lhes Jesus: Não necessitam de médico os sãos, mas sim os enfermos;
32 Mìtsà koi xá j'i̱‑na 'a̱n nga j'i̱kjaàjñaà xi̱ta̱ kixi̱, jñà‑né xi̱ta̱ xi tjín‑la̱ jé nga kàtasíkájno jé‑la̱ nga mì ti̱ jé ko̱hótsji‑ne.
32 eu não vim chamar justos, mas pecadores, ao arrependimento.
33 Jñà xi̱ta̱ kitsò‑la̱ Jesús:
33 Disseram-lhe eles: Os discípulos de João jejuam freqüentemente e fazem orações, como também os dos fariseus, mas os teus comem e bebem.
34 Jesús kitsò‑la̱:
34 Respondeu-lhes Jesus: Podeis, porventura, fazer jejuar os convidados às núpcias enquanto o noivo está com eles?
35 Ta̱nga ki̱jchò na̱chrjein nga tjáxìn‑la̱ x'i̱n xi kòbixan, k'e̱‑né nga kítsa̱jnachjan xi̱ta̱.
35 Dias virão, porém, em que lhes será tirado o noivo; naqueles dias, sim hão de jejuar.
36 Ti̱koa̱á tsibéno̱jmí jngoò‑la̱ 'én xi mangásòn [nga tsakóya‑la̱ nga jñà kjo̱tíxoma jchínga, mìkiì sasén‑la̱ xi kjo̱tíxoma xi̱tse̱]. Kitsò‑la̱:
36 Propôs-lhes também uma parábola: Ninguém tira um pedaço de um vestido novo para o coser em vestido velho; do contrário, não somente rasgará o novo, mas também o pedaço do novo não condirá com o velho.
37 Ti̱koa̱á mìtsà yá xi binchá xán ixiì chrjoa̱ jchínga; tsà ko̱s'ín s'e̱en, k'e̱ nga jye ko̱jchá xán, si̱ìxajndà chrjoa̱ jchínga, i̱kjoàn xíxteèn xán; ti̱koa̱á chi̱ja jè chrjoa̱.
37 E ninguém deita vinho novo em odres velhos; do contrário, o vinho novo romperá os odres e se derramará, e os odres se perderão;
38 Jè xán ixiì, chrjoa̱ xi̱tse̱é sinchá mé‑ne nga ndaà si̱nchátjò‑ne.
38 mas vinho novo deve ser deitado em odres novos.
39 Tsà yá xi skoí xán jchínga xi kjòtseé jncha, mìkiì ni̱to̱n si̱ìjé ìjngoò k'a xi xán ixiì. Ki̱tso̱‑né: “Jè xán jchínga, ìsa̱á ndaà.”
39 E ninguém, tendo bebido o velho, quer o novo; porque diz: O velho é bom.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.