Lucas 2

'Én-la̱ Nainá xi kjoa̱ ts'e̱ Jesucristo (MAANT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Koi na̱chrjein k'e̱ nga tjín‑la̱ xá ítjòn César Augusto tsjachrje jngoò o̱kixi̱ nga ngats'iì xi̱ta̱ na̱xa̱ndá xi otíxoma‑la̱ Roma, xo̱jo̱ón si̱t'aà 'ín‑la̱.
1 Naquele tempo o imperador Augusto mandou uma ordem para todos os povos do Império. Todas as pessoas deviam se registrar a fim de ser feita uma contagem da população.
2 Jè xo̱jo̱n censo xi kisindaà ítjòn k'e̱ nga tíjna gobernador xi̱ta̱ xi 'mì Cirenio ján i̱'nde ñánda 'mì Siria.
2 Quando foi feito esse primeiro recenseamento, Cirênio era governador da Síria.
3 Kiì yije xi̱ta̱ nga kiì kít'aà xo̱jo̱n yijo‑la̱ nga jngoò ìjngoò na̱xa̱ndá‑la̱ xi chja̱‑ne.
3 Então todos foram se registrar, cada um na sua própria cidade.
4 José itjo‑ne Nazaret, na̱xa̱ndá ts'e̱ Galilea, kiì nangui ñánda 'mì Judea ya̱ na̱xa̱ndá Belén ñánda kits'iìn xi̱ta̱ ítjòn xi David ki'mì nga jè José, tje̱‑la̱ ts'e̱ David‑né.
4 Por isso José foi de Nazaré, na Galileia, para a região da Judeia, a uma cidade chamada Belém, onde tinha nascido o rei Davi. José foi registrar-se lá porque era descendente de Davi.
5 Kiì kít'aà xo̱jo̱n yijo‑la̱; ti̱koa̱á kiì jè María, chjo̱ón‑la̱ xi tíjna'ñó‑la̱ nga jè ki̱xan‑ko̱, ta̱nga jyeé ki'ndí 'ya.
5 Levou consigo Maria, com quem tinha casamento contratado . Ela estava grávida,
6 K'e̱ nga jye títsa̱jna Belén, María ijchò na̱chrjein‑la̱ nga kits'iìn ki'ndí‑la̱.
6 e aconteceu que, enquanto se achavam em Belém, chegou o tempo de a criança nascer.
7 Kits'iìn ki'ndítjòn‑la̱ xi ndí ki'ndí x'i̱n; kisìkájté nikje‑la̱; ya̱ kisìkánaya kaxa̱ ñánda kjèn‑ya cho̱, nga mì ti̱ kiì tjín‑ne i̱'nde ya̱ ni'ya ñánda ma nìkjáya.
7 Então Maria deu à luz o seu primeiro filho. Enrolou o menino em panos e o deitou numa manjedoura , pois não havia lugar para eles na pensão.
8 Ya̱ chrañàt'aà‑la̱ Belén títsa̱jna paxtò xi nchisíkinda̱ cho̱ orrè‑la̱ nga ni̱tje̱n.
8 Naquela região havia pastores que estavam passando a noite nos campos, tomando conta dos rebanhos de ovelhas.
9 Tà ni̱to̱ón ijchòkon jngoò àkja̱le̱‑la̱ Nainá. Jè kjoa̱jeya‑la̱ Nainá xi 'ñó ote kji, kisìhiseèn yije kóho̱kji jngoò itjandiì ñánda títsa̱jna jñà paxtò. K'e̱ nga kijtseè, tsí ndaà kitsakjòn.
9 Então um anjo do Senhor apareceu, e a luz gloriosa do Senhor brilhou por cima dos pastores. Eles ficaram com muito medo,
10 Jè àkja̱le̱ kitsò‑la̱:
10 mas o anjo disse: — Não tenham medo! Estou aqui a fim de trazer uma boa notícia para vocês, e ela será motivo de grande alegria também para todo o povo!
11 I̱'ndei̱ kats'iìn jngoò ki'ndí ya̱ na̱xa̱ndá‑la̱ David jè xi ko̱chrjekàjiìn‑ná kjo̱'in, jè xi Cristo, [xi̱ta̱ xi xó kisìkasén‑ne Nainá], nga jè ko̱tìxoma‑ná.
11 Hoje mesmo, na cidade de Davi , nasceu o Salvador de vocês — o Messias , o Senhor!
12 Tjín jngoò seña nga kixi̱ kjoa̱: sa̱kò jngoò‑nò ki'ndí xi tsjájtéjiìn nikje‑la̱; kjinaya kaxa̱ ñánda kjèn‑ya cho̱.
12 Esta será a prova: vocês encontrarão uma criancinha enrolada em panos e deitada numa manjedoura .
13 Ti̱k'e̱‑ne kjìn jchán àkja̱le̱ tsatsejèn‑kjoò‑ìsa xi inchrobà‑ne ngajmiì xi 'nga kisìkíjna Nainá. Kitsò:
13 No mesmo instante apareceu junto com o anjo uma multidão de outros anjos, como se fosse um exército celestial. Eles cantavam hinos de louvor a Deus, dizendo:
14 Nainá kàtas'e‑la̱ kjoa̱jeya ján ngajmiì;
14 — Glória a Deus nas maiores alturas do céu! E paz na terra para as pessoas a quem ele quer bem!
15 K'e̱ nga kiì‑ne jñà àkja̱le̱ ján ngajmiì, jñà paxtò kitsò‑la̱ xíkjín:
15 Quando os anjos voltaram para o céu, os pastores disseram uns aos outros: — Vamos até Belém para ver o que aconteceu; vamos ver aquilo que o Senhor nos contou.
16 Ni̱to̱ón kiì jñà paxtò ján Belén; k'e̱ nga ijchò, kisakò‑la̱ ñánda tíjna María ko̱ José, koa̱ jè ki'ndí, kjinaya kaxa̱ ñánda kjèn‑ya cho̱.
16 Eles foram depressa, e encontraram Maria e José, e viram o menino deitado na manjedoura.
17 K'e̱ nga kijtseèxkon ki'ndí jè, tsibéno̱jmí yije koni s'ín kitsò jè àkja̱le̱ i̱t'aà ts'e̱ ki'ndí.
17 Então contaram o que os anjos tinham dito a respeito dele.
18 Ngats'iì xi̱ta̱ xi kiì'nchré koni s'ín kitsò jñà paxtò tà k'oa̱á komà‑la̱.
18 Todos os que ouviram o que os pastores disseram ficaram muito admirados.
19 Ta̱nga jè María ya̱á tsibíjiìn yije i̱jiìn ini̱ma̱‑la̱ jñà 'én xi kis'eno̱jmí‑la̱. 'Ñó kisìkítsjeèn‑jiìn kjoa̱ koi.
19 Maria guardava todas essas coisas no seu coração e pensava muito nelas.
20 Kiì ìjngoò k'a‑ne jñà paxtò; jeya tsachrje ti̱koa̱ ndaà kisìkíjna Nainá ngats'iì kjoa̱ xi kiì'nchré ko̱ xi kijtseè, nga nguì k'oa̱á s'ín komà koni s'ín kis'eno̱jmí‑la̱.
20 Então os pastores voltaram para os campos, cantando hinos de louvor a Deus pelo que tinham ouvido e visto. E tudo tinha acontecido como o anjo havia falado.
21 K'e̱ nga ijchò jiìn na̱chrjein nga kits'iìn ki'ndí jè, kisit'aà chi̱ba̱‑la̱ yijo‑la̱ kjoa̱ ts'e̱ circuncisión; Jesús kisit'aà 'ín‑la̱ koni s'ín kitsò àkja̱le̱‑la̱ Nainá k'e̱ nga ti̱sa̱ kisinaya'ma i̱ndso̱'ba̱ nea̱‑la̱.
21 Uma semana depois, quando chegou o dia de circuncidar o menino, puseram nele o nome de Jesus. Pois o anjo tinha dado esse nome ao menino antes de ele nascer.
22 Ijchò na̱chrjein nga k'oa̱s'ín s'ín xi̱ta̱ koi, koni s'ín tíchja̱ kjo̱tíxoma‑la̱ Nainá xi kiskiì Moisés, mé‑ne jè María tsjeè kíjna‑ne nguixko̱n Nainá. Na̱chrjein koi, kiìko̱ Jesús i̱ngo̱ ítjòn ya̱ Jerusalén nga kisìnga̱tsja Nainá.
22 Chegou o dia de Maria e José cumprirem a cerimônia da purificação , conforme manda a Lei de Moisés. Então eles levaram a criança para Jerusalém a fim de apresentá-la ao Senhor.
23 K'oa̱á s'ín tjít'aà kjo̱tíxoma‑la̱ Nainá xi kiskiì Moisés: “Ngats'iì ki'ndí x'i̱n xi jts'ín ítjòn, ts'e̱é Nainá, jè ko̱nga̱tsja.”
23 Pois está escrito na Lei do Senhor: “Todo primeiro filho será separado e dedicado ao Senhor.”
24 Xi̱ta̱ jchínga‑la̱ Jesús kiìko̱ kjo̱tjò‑la̱ nguixko̱n Nainá; jò tjo̱ni̱'ña̱ ko̱ tsà jò pichón koni s'ín tjín kjo̱tíxoma‑la̱ Nainá.
24 Eles foram lá também para oferecer em sacrifício duas rolinhas ou dois pombinhos, como a Lei do Senhor manda.
25 Koi na̱chrjein ján Jerusalén tíjna jngoò xi̱ta̱ kixi̱ xi ndaà beèxkón Nainá, Simeón 'mì. Ti̱koa̱á tíkoña‑la̱ jè xi si̱ìkíjnandei̱í na̱xa̱ndá Israel; jè Simeón, ya̱á tíjnako̱ Ini̱ma̱ Tsjeè‑la̱ Nainá.
25 Em Jerusalém morava um homem chamado Simeão. Ele era bom e piedoso e esperava a salvação do povo de Israel. O Espírito Santo estava com ele,
26 Jè Ini̱ma̱ Tsjeè‑la̱ Nainá k'oa̱á s'ín tsibéno̱jmíya‑la̱ Simeón nga mìkiì ki̱yá skanda k'e̱ nga skoe̱xkon Cristo xi Nainá si̱ìkasén.
26 e o próprio Espírito lhe tinha prometido que, antes de morrer, ele iria ver o Messias enviado pelo Senhor.
27 Jè Ini̱ma̱‑la̱ Nainá kisìkasén Simeón ján i̱ngo̱ ítjòn Jerusalén. K'e̱ nga ijchòko̱ Jesús jñà xi̱ta̱ jchínga‑la̱ mé‑ne nga kisìkitasòn‑ne koni s'ín síjé kjo̱tíxoma‑la̱,
27 Guiado pelo Espírito, Simeão foi ao Templo. Quando os pais levaram o menino Jesus ao Templo para fazer o que a Lei manda,
28 Simeón kiskoé ki'ndí jè, tsohóya tsja; 'nga kisìkíjna Nainá. Kitsò:
28 Simeão pegou o menino no colo e louvou a Deus. Ele disse:
29 Na̱'èn, jyeé kòbitasòn 'én‑lè koni s'ín ki'mì‑ná,
29 — Agora, Senhor, cumpriste a promessa que fizeste e já podes deixar este teu partir em paz.
30 Jyeé kòbe‑na xkoaàn jè xi ko̱chrjekátjì‑ná kjo̱'in,
30 Pois eu já vi com os meus próprios olhos a tua salvação,
31 jè xi kànìkíjna‑osin nguixko̱n ngats'iì na̱xa̱ndá,
31 que preparaste na presença de todos os povos:
32 jè xi si̱ìhiseèn‑la̱ kjo̱hítsjeèn‑la̱ jñà xi̱ta̱ xi mìtsà xi̱ta̱ na̱xa̱ndá Israel.
32 uma luz para mostrar o teu caminho a todos os que não são judeus e para dar
33 Jñà xi̱ta̱ jchínga‑la̱ Jesús tà k'oa̱á komà‑la̱ koni s'ín kitsò Simeón i̱t'aà ts'e̱ ki'ndí‑la̱.
33 O pai e a mãe do menino ficaram admirados com o que Simeão disse a respeito dele.
34 Simeón kisìjét'aà‑la̱ Nainá nga kàtasíchikon‑t'in; i̱kjoàn kitsò‑la̱ María, nea̱‑la̱ Jesús:
34 Simeão os abençoou e disse a Maria, a mãe de Jesus: — Este menino foi escolhido por Deus tanto para a destruição como para a salvação de muita gente em Israel. Ele vai ser um sinal de Deus; muitas pessoas falarão contra ele,
35 mé‑ne nga jcha̱‑la̱ kó s'ín tjín kjo̱hítsjeèn‑la̱ nga jngoò ìjngoò xi̱ta̱, ta̱nga kjìn xi̱ta̱ xi mìkiì ko̱kjeiín‑la̱; ti̱koa̱á ngaji̱, k'oa̱á s'ín s'e̱‑lè kjo̱'on‑takòn koni tsà jngoò ki̱cha̱ ndojò ko̱tokjá ini̱ma̱‑lè.
35 e assim os pensamentos secretos delas serão conhecidos. E a tristeza, como uma espada afiada, cortará o seu coração, Maria.
36 Ti̱koa̱á ya̱á tíjna chjo̱ón Ana xi chja̱ya 'én‑la̱ Nainá, tsòti‑la̱ Fanuel xi tje̱‑la̱ Aser. Jyeé 'ñó xi̱ta̱ jchínga. Itoò nó tsibìjnako̱ x'i̱n‑la̱.
36 Havia ali também uma profetisa chamada Ana, que era viúva e muito idosa. Ela era filha de Fanuel, da tribo de Aser. Sete anos depois que ela havia casado, o seu marido morreu.
37 Na̱chrjein koi, jè chjo̱ón Ana kò ñijòn kaàn ko̱ ñijòn nó tjín‑la̱ nga tíjna ka'àn. Ya̱á bìjnaya na̱chrjein inchijòn ya̱ ndi̱tsin i̱ngo̱ ítjòn; ko̱ na̱chrjein ko̱ ni̱tje̱n beèxkón Nainá; bítsi'ba‑la̱ koa̱ bìjnachjan.
37 Agora ela estava com oitenta e quatro anos de idade. Nunca saía do pátio do Templo e adorava a Deus dia e noite, jejuando e fazendo orações.
38 Ti̱jè‑ne hora, chjo̱ón jè ijchò kasìjnat'aà chrañà‑la̱ xi̱ta̱ jchínga‑la̱ Jesús; kitsjaà‑la̱ kjo̱ndaà Nainá; kiìchja̱‑la̱ ngats'iì xi̱ta̱ i̱t'aà ts'e̱ ki'ndí jè, jñà xi ti̱koa̱ nchikoña‑la̱ nga ki̱tjotjì yije na̱xa̱ndá xi chja̱‑ne Jerusalén.
38 Naquele momento ela chegou e começou a louvar a Deus e a falar a respeito do menino para todos os que esperavam a libertação de Jerusalém.
39 José ko̱ María, k'e̱ nga jye kisìhitasòn yije koni s'ín tíchja̱ kjo̱tíxoma‑la̱ Nainá, kiì ìjngoò k'a‑ne ján Galilea ya̱ na̱xa̱ndá‑la̱ Nazaret.
39 Quando terminaram de fazer tudo o que a Lei do Senhor manda, José e Maria voltaram para a Galileia, para a casa deles na cidade de Nazaré.
40 Ki'ndí jè tímajchínga; tís'e‑la̱ nga'ñó i̱jiìn ini̱ma̱‑la̱; ti̱koa̱á ìsa̱ ndaà tímachi̱ya‑la̱; ya̱á tíjnako̱ kjo̱ndaà‑la̱ Nainá.
40 O menino crescia e ficava forte; tinha muita sabedoria e era abençoado por Deus.
41 Jñà xi̱ta̱ jchínga‑la̱ Jesús, xki̱ nó fì ya̱ Jerusalén k'e̱ nga bitjo s'eí Paxko̱.
41 Todos os anos os pais de Jesus iam a Jerusalém para a Festa da Páscoa .
42 Jesús, k'e̱ nga jye tjín‑la̱ tejò nó ti̱koa̱ kiì ján Jerusalén koni s'ín choòn kjo̱tíxoma ts'e̱ s'eí Paxko̱.
42 Quando Jesus tinha doze anos, eles foram à Festa, conforme o seu costume.
43 K'e̱ nga inchrobà‑ne xi̱ta̱ nga jyehet'aà s'eí, jè Jesús ya̱á tsibìjna Jerusalén; koa̱ jñà xi̱ta̱ jchínga‑la̱ mìkiì kisijiìn‑la̱ tsà ya̱ tsibìjna.
43 Depois que a Festa acabou, eles começaram a viagem de volta para casa. Mas Jesus tinha ficado em Jerusalém, e os seus pais não sabiam disso.
44 Jngoò na̱chrjein chinchimaya ndi̱yá. Maá‑la̱ tsà ya̱á tsóhojiìn‑la̱ jñà xi̱ta̱ xi nchifì‑ne. K'e̱ nga tsohótsjijiìn‑la̱ xíkjín ko̱ xi̱ta̱ xi beèxkon,
44 Eles pensavam que ele estivesse no grupo de pessoas que vinha voltando e por isso viajaram o dia todo. Então começaram a procurá-lo entre os parentes e amigos.
45 mìkiì kisakò‑la̱. K'e̱é kiì ìjngoò k'a ján Jerusalén nga kiì kátsji.
45 Como não o encontraram, voltaram a Jerusalém para procurá-lo.
46 K'e̱ nga komà jàn na̱chrjein nga nchihótsji, kisakò‑la̱ ya̱ ndi̱tsin i̱ngo̱ ítjòn; tíjnajiìn‑la̱ xi̱ta̱ xi okóya kjo̱tíxoma‑la̱ Nainá; tí'nchré‑la̱ ti̱koa̱ tíkjònangui‑la̱.
46 Três dias depois encontraram o menino num dos pátios do Templo, sentado no meio dos mestres da Lei, ouvindo-os e fazendo perguntas a eles.
47 Ngats'iì xi̱ta̱ xi nchi'nchré‑la̱ tà k'oa̱á komà‑la̱ jè kjo̱hítsjeèn xi tjín‑la̱ koni s'ín tíchja̱.
47 Todos os que o ouviam estavam muito admirados com a sua inteligência e com as respostas que dava.
48 Jñà xi̱ta̱ jchínga‑la̱, k'e̱ nga kijtseè nga ya̱ tíjna, ti̱koa̱á tà k'oa̱á komà‑la̱; jè nea̱‑la̱ kitsò‑la̱:
48 Quando os pais viram o menino, também ficaram admirados. E a sua mãe lhe disse: — Meu filho, por que foi que você fez isso conosco? O seu pai e eu estávamos muito aflitos procurando você.
49 Jesús kitsò:
49 Jesus respondeu:
50 Ta̱nga jñà xi̱ta̱ jchínga‑la̱ mìkiì jahas'en‑jiìn‑la̱ jè 'én xi kitsò Jesús.
50 Mas eles não entenderam o que ele disse.
51 Jesús, kiì ìjngoò k'a‑ne ján Nazaret ko̱ nea̱‑la̱ ko̱ na̱'èn‑la̱; Jesús ndaà kisìkitasòn‑la̱ xi̱ta̱ jchínga‑la̱. Jè nea̱‑la̱ tà ya̱á tsibíjiìn‑ikon ini̱ma̱‑la̱ ngats'iì kjoa̱ koi.
51 Então Jesus voltou com os seus pais para Nazaré e continuava a ser obediente a eles. E a sua mãe guardava tudo isso no coração.
52 Jesús, tímajchínga koa̱ na̱chrjein inchijòn, ìsa̱ ndaà tímachi̱ya‑la̱; ti̱koa̱ tís'e‑la̱ kjo̱ndaà‑la̱ Nainá ko̱ ts'e̱ xi̱ta̱.
52 Conforme crescia, Jesus ia crescendo também em sabedoria, e tanto Deus como as pessoas gostavam cada vez mais dele.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.