Lucas 24
'Én-la̱ Nainá xi kjoa̱ ts'e̱ Jesucristo (MAANT) vs NAA
1 Jè na̱chrjein nga tàts'en xomàna̱, 'ñó ta̱jñòya kiì jñà íchjín ya̱ nga̱jo̱ mik'en ñánda kisìhijiìn Jesús nga kiìko̱ xkiì jne̱ xi tsibítsa̱jnandaà nga ki̱ìxten‑jno yijo‑la̱ Jesús; ti̱koa̱ kjihijtako̱ íchjín xi kj'ei̱í.
1 Mas, no primeiro dia da semana, alta madrugada, as mulheres foram ao túmulo, levando os óleos aromáticos que haviam preparado.
2 K'e̱ nga ijchò, kijtseè jè nda̱jo̱ xi tíchjoàjto‑la̱ nga̱jo̱ mik'en, xìn kijna.
2 Encontraram a pedra removida do túmulo,
3 K'e̱ nga jahas'en‑ngui nga̱jo̱ mì ti̱ kiì kjòtsji‑la̱ yijo‑la̱ Na̱'èn‑ná Jesús.
3 mas, ao entrar, não acharam o corpo do Senhor Jesus.
4 K'e̱ nga nchisíkájno íchjín koi, tà ni̱to̱ón chinchat'aà jò‑la̱ xi̱ta̱ x'i̱n xi íkjá nikje xi ote ni'ín kjoàn.
4 Aconteceu que, perplexas a esse respeito, apareceram-lhes dois homens com roupas resplandecentes.
5 Íchjín koi, tà kitsakjòn‑la̱; chincha‑ñiat'aà nangui. K'e̱é kitsò jñà xi̱ta̱ x'i̱n xi jò ma‑ne:
5 Estando elas com muito medo e baixando os olhos para o chão, eles disseram: — Por que vocês estão procurando entre os mortos aquele que vive?
6 Mì ti̱ yá tjín‑ne i̱jndé, jyeé kòfaáya‑la̱. Ti̱kítsjeèn koni s'ín kitsò‑nò k'e̱ nga ti̱sa̱ tsibìjna Galilea,
6 Ele não está aqui, mas ressuscitou. Lembrem-se do que ele falou para vocês, estando ainda na Galileia:
7 nga kitsò: “Mochjeén‑né nga jè Ki'ndí‑la̱ Xi̱ta̱, jñà ko̱nga̱tsja xi̱ta̱ jé nga ko̱òt'aà krò ta̱nga k'e̱ nga ki̱jchò jàn na̱chrjein kjoa̱áya‑la̱.”
7 “É necessário que o Filho do Homem seja entregue nas mãos de pecadores, seja crucificado e ressuscite no terceiro dia.”
8 Jñà íchjín koi, k'e̱é tsibítsjeèn‑la̱ koni s'ín kitsò Jesús.
8 Então elas se lembraram das palavras de Jesus.
9 K'e̱ nga j'iì‑ne nga kiì katsejèn‑la̱ nga̱jo̱ mik'en, tsibéno̱jmí‑la̱ jñà xi̱ta̱ xi tsibíxáya‑la̱ xi tejngoò ma‑ne ko̱ xi̱ta̱ xi i'nga.
9 E, voltando do túmulo, anunciaram todas estas coisas aos onze e a todos os outros que estavam com eles.
10 Jñà íchjín koi, jè xi 'mì María Magdalena, Juana, María xi nea̱‑la̱ ma‑ne Jacobo ko̱ xi kj'ei̱í íchjín‑ìsa; jñà xi ijchòko̱ 'én nga tsibéno̱jmí‑la̱ jñà xi̱ta̱ xi tsibíxáya‑la̱.
10 Essas mulheres eram Maria Madalena, Joana e Maria, mãe de Tiago; também as demais que estavam com elas confirmaram estas coisas aos apóstolos.
11 Ta̱nga jñà xi̱ta̱‑la̱ Jesús, xi kjoa̱ ni̱to̱n, tà kjoa̱ská komà‑la̱; mìkiì kòkjeiín‑la̱ 'én xi tsibéno̱jmí‑la̱ jñà íchjín.
11 Mas para eles tais palavras pareciam um delírio; eles não acreditaram no que as mulheres diziam.
12 Ta̱nga jè Pedro, tsangachikon, kiì katsejèn‑la̱ nga̱jo̱ mik'en; k'e̱ nga kiskoòtsejèn‑s'en nga̱jo̱, kijtseè nga tà jñà kjioò nikje xi kisìjtéjiìn Jesús. I̱kjoàn kiì‑ne ni'ya‑la̱; tà kjòxkón‑la̱ kjoa̱ xi komà.
12 Pedro, porém, levantando-se, correu ao túmulo. E, abaixando-se, viu somente os lençóis de linho e nada mais; e retirou-se para casa, admirado com o que tinha acontecido.
13 Ti̱jè‑ne na̱chrjein, jò xi̱ta̱ xi kota'yàt'aà‑la̱ Jesús nchifì jngoò na̱xa̱ndá xi 'mì Emaús, xi tjín‑la̱ tsà tejngoò kilómetro skanda ján Jerusalén.
13 Naquele mesmo dia, dois discípulos estavam indo para uma aldeia chamada Emaús, que ficava a uns dez quilômetros de Jerusalém.
14 Nga nchifì ya̱ ndi̱yá, koií nchijoóya‑ne ngats'iì kjoa̱ xi komà.
14 E iam conversando a respeito de tudo o que tinha acontecido.
15 Nga nchijoóno̱jmí ti̱koa̱ nchikjònangui‑la̱ xíkjín ijchòtji̱ngui chrañà‑la̱ xi ti̱jè‑ne Jesús xi ta̱ña tsobáhijtako̱.
15 Enquanto conversavam e discutiam, o próprio Jesus se aproximou e ia com eles.
16 Ta̱nga jñà, k'oa̱á komà‑la̱ koni tsà tíchjoà xko̱n, mìkiì kijtseèxkon.
16 Porém os olhos deles estavam como que impedidos de o reconhecer.
17 Jesús kiskònangui‑la̱, kitsò‑la̱:
17 Então ele lhes perguntou: E eles pararam entristecidos.
18 K'e̱é kiìchja̱ Cleofas, kitsò:
18 Um, porém, chamado Cleopas, respondeu: — Será que você é o único que esteve em Jerusalém e não sabe o que aconteceu lá, nestes últimos dias?
19 Jesús kitsò:
19 Ele lhes perguntou: Eles explicaram: — Aquilo que aconteceu com Jesus, o Nazareno, que era profeta, poderoso em obras e palavras, diante de Deus e de todo o povo,
20 Xi̱ta̱ sko̱‑la̱ no̱'miì, ko̱ xi̱ta̱xá tsa̱je̱n, kisìnga̱tsja xi̱ta̱ Romano nga kisìk'en, tsohót'aà krò.
20 e como os principais sacerdotes e as nossas autoridades o entregaram para ser condenado à morte e o crucificaram.
21 Ngaje̱n, titsa̱chiñá‑la̱je̱n, bixón‑náje̱n tsà jè Mesías xi si̱ìkítsa̱jnandei̱í‑ne xi̱ta̱ na̱xa̱ndá Israel. Ta̱nga i̱'ndei̱, jyeé tjín‑la̱ jàn na̱chrjein nga k'oa̱s'ín komà kjoa̱ koi.
21 Nós esperávamos que fosse ele quem havia de redimir Israel. Mas, depois de tudo isto, já estamos no terceiro dia desde que essas coisas aconteceram.
22 Ti̱koa̱á tjín i'nga íchjín xi títsa̱jnajiìn‑na̱je̱n, xi ta̱jñòya kòfì katsejèn‑la̱ jè nga̱jo̱ mik'en. K'e̱ nga kòf'iì‑ne kàbincháxkón‑naje̱n nga kàbéno̱jmí‑naje̱n
22 É verdade também que algumas mulheres do nosso grupo nos surpreenderam. Indo de madrugada ao túmulo
23 nga mì xó kiì kàsakó‑la̱ yijo‑la̱ Jesús; ti̱koa̱ kàbeèxkon xó àkja̱le̱ xi kàtsò‑xó‑la̱: Jesús tíjnakon‑né.
23 e não achando o corpo de Jesus, voltaram dizendo que tinham tido uma visão de anjos, os quais afirmam que ele vive.
24 K'e̱é kòfì i'nga xi̱ta̱ xingui̱‑je̱n xi kòfì katsejèn‑la̱ nga̱jo̱ mik'en, k'oa̱á ti̱s'ín kàbeèxkon koni s'ín kàtsò jñà íchjín ta̱nga jè Jesús, mì xó kiì kòbeè.
24 De fato, alguns dos nossos foram ao túmulo e verificaram a exatidão do que as mulheres disseram; mas não o viram.
25 K'e̱é kitsò Jesús:
25 Então ele lhes disse:
26 ¿A mìtsà tíjiìn‑nò? K'oa̱á s'ín tjínè‑la̱ Cristo, [xi̱ta̱ xi xó kisìkasén‑ne Nainá], nga ítjòn si̱ìkjeiín kjo̱'in, i̱kjoàn kjoa̱has'en ngajmiì ñánda jeya kíjna.
26 Não é verdade que o Cristo tinha de sofrer e entrar na sua glória?
27 Tsibéno̱jmíya‑la̱ kó tsòya‑ne koni s'ín tíchja̱ ngats'iì Xo̱jo̱n‑la̱ Nainá i̱t'aà ts'e̱ Cristo. Tsibíts'ia̱ko̱‑ne xo̱jo̱n xi kiskiì Moisés; i̱kjoàn tsibéno̱jmíya‑la̱ ngats'iì xo̱jo̱n xi kiskiì jñà xi̱ta̱ xi kiìchja̱ ngajo‑la̱ Nainá.
27 E, começando por Moisés e todos os Profetas, explicou-lhes o que constava a respeito dele em todas as Escrituras.
28 K'e̱ nga ijchò ya̱ na̱xa̱ndá ñánda nchifì xi̱ta̱ koi, Jesús, k'oa̱á kis'iìn koni tsà ìsa̱ kjiìn tífì.
28 Quando se aproximavam da aldeia para onde iam, ele fez menção de passar adiante.
29 Ta̱nga jñà xi̱ta̱ koi, kjo̱'ñó kis'iìn‑la̱ nga kisìkíjna; kitsò‑la̱:
29 Mas eles o convenceram a ficar, dizendo: — Fique conosco, porque é tarde, e o dia já está chegando ao fim. E entrou para ficar com eles.
30 K'e̱ nga jye títsa̱jnat'aà ími̱xa̱, kiskoé i̱nchra̱jín, kitsjaà‑la̱ kjo̱ndaà Nainá, kisìxkoa̱ya, i̱kjoàn kitsjaà‑la̱ jñà xi̱ta̱.
30 E aconteceu que, quando estavam à mesa, ele pegou o pão e o abençoou; depois, partiu o pão e o deu a eles.
31 K'e̱é kitáx'a̱ xko̱n; kijtseèxkon nga jè Jesús; ta̱nga jè Jesús, tà kichijà‑né nga nguixko̱n xi̱ta̱ koi.
31 Então os olhos deles se abriram, e eles reconheceram Jesus; mas ele desapareceu da presença deles.
32 K'e̱é kitsò‑la̱ xíkjín:
32 E disseram um ao outro: — Não é verdade que o coração nos ardia no peito, quando ele nos falava pelo caminho, quando nos explicava as Escrituras?
33 Mì ti̱ kiì kiskoòñà‑ne, kisìkátji ni̱to̱ón‑ne nga kiì‑ne Jerusalén; ijchò ìjngoò k'a‑ne jngoò ni'ya ñánda títsa̱jnajtín xíkjín xi tejngoò ma‑ne ko̱ xi̱ta̱ xi kj'ei̱í‑ìsa.
33 E, na mesma hora, levantando-se, voltaram para Jerusalém, onde acharam reunidos os onze e outros com eles,
34 Jñà xi̱ta̱ xi tejngoò ma‑ne kitsò‑la̱ xíkjín:
34 os quais diziam: — De fato, o Senhor ressuscitou e já apareceu a Simão!
35 K'e̱é tsibéno̱jmí jñà xi̱ta̱ xi jò ma‑ne kó s'ín komàt'in ya̱ i̱ya ndi̱yá koa̱ kó s'ín komà nga kijtseèxkon Jesús k'e̱ nga kisìxkoa̱ya i̱nchra̱jín.
35 Então os dois contaram o que lhes tinha acontecido no caminho e como tinham reconhecido o Senhor no partir do pão.
36 Tákó ti̱k'e̱é nchichja̱‑ìsa nga nchibéno̱jmí‑la̱ xíkjín kjoa̱ koi, nga tsasìjnajiìn osen‑la̱ Jesús; kisìhixat'aà, kitsò‑la̱:
36 Falavam eles ainda estas coisas quando Jesus apareceu no meio deles e lhes disse:
37 Jñà xi̱ta̱ koi, tsí ndaà kitsakjòn, koa̱ tsí ndaà kisinchaàxkón; k'e̱ nga kijtseè, komà‑la̱ tsà tà ini̱ma̱‑la̱ mik'en‑né.
37 Eles, porém, ficaram assustados e com medo, pensando que estavam vendo um espírito.
38 Ta̱nga Jesús kitsò‑la̱:
38 Mas ele lhes disse:
39 Chítsejèn‑là ndsa̱a ko̱ ndso̱koaà. 'A̱n‑ná. Tjat'aà‑ná ndsa̱a koa̱ chítsejèn‑ná. Jngoò xi̱ta̱ xi tà ini̱ma̱, tsjìn‑la̱ yijo, ti̱koa̱á tsjìn‑la̱ nindaà, ta̱nga 'a̱n, tjín‑na koni s'ín titsa̱'yaà‑ná.
39 Vejam as minhas mãos e os meus pés, que sou eu mesmo. Toquem em mim e vejam que é verdade, porque um espírito não tem carne nem ossos, como vocês estão vendo que eu tenho.
40 K'e̱ nga jye o̱kitsò‑la̱, tsakó‑la̱ tsja ko̱ ndso̱ko̱.
40 Dizendo isto, mostrou-lhes as mãos e os pés.
41 Ta̱nga jñà xi̱ta̱‑la̱ mìkiì xátí kòkjeiín‑la̱ nga tsja komà‑la̱ ti̱koa̱ kisinchaàxkón nga kijtseèxkon Jesús; k'e̱é kiskònangui Jesús, kitsò‑la̱:
41 E, por não acreditarem eles ainda, por causa da alegria, e como estavam admirados, Jesus lhes disse:
42 Kitsjaà i̱tsé‑la̱ ti̱n xi jye kichjàn, ko̱ tsjén‑la̱ cho̱ cera.
42 Então lhe apresentaram um pedaço de peixe assado,
43 Jesús kiskoé, i̱kjoàn kiskine nga nguixko̱n jñà xi̱ta̱‑la̱.
43 e ele comeu na presença deles.
44 K'e̱é kitsò‑la̱ jñà xi̱ta̱‑la̱:
44 A seguir, Jesus lhes disse:
45 K'e̱é kisìkichi̱ya‑la̱ kjo̱hítsjeèn‑la̱ mé‑ne nga kàtjahas'en‑jiìn‑la̱ koni s'ín tíchja̱ Xo̱jo̱n xi tjít'aà 'Én Tsjeè‑la̱ Nainá.
45 Então lhes abriu o entendimento para compreenderem as Escrituras.
46 Kitsò‑la̱:
46 E disse-lhes:
47 Xi i̱t'aà ts'a̱n, Nainá si̱ìjchàat'aà‑la̱ jé‑la̱ xi̱ta̱ k'e̱ nga si̱ìkájno jé‑la nga mì ti̱ jé ko̱hótsji‑ne. Jè 'én koi, mochjeén‑né nga ki̱nókjoa̱yajiìn yije‑la̱ xi̱ta̱ mats'ia̱ko̱‑ne Jerusalén kó nga tíjtsa i̱sò'nde.
47 e que em seu nome se pregasse arrependimento para remissão de pecados a todas as nações, começando em Jerusalém.
48 Jñò kéno̱jmió kjoa̱ kixi̱ koni s'ín komà.
48 Vocês são testemunhas destas coisas.
49 'A̱n sìkasén‑nò jè kjo̱tjò xi tsjá Na̱'èn‑na̱ koni s'ín kitsjaà tso'ba. Ta̱nga jñò, i̱í ti̱tsa̱jna na̱xa̱ndá Jerusalén skanda k'e̱ nga tjoé‑nò nga'ñó‑la̱ Nainá xi nchrobá‑ne ngajmiì.
49 Eis que envio sobre vocês a promessa de meu Pai; permaneçam, pois, na cidade, até que vocês sejam revestidos do poder que vem do alto.
50 K'e̱é kiìko̱ xi̱ta̱‑la̱ skanda ján na̱xa̱ndá Betania. Kiskímiì'nga tsja nga kisìjét'aà‑la̱ Nainá nga kàtasíchikon‑t'in jñà xi̱ta̱ koi.
50 Então Jesus os levou para fora, até Betânia. E, erguendo as mãos, os abençoou.
51 K'e̱ nga tísíjét'aà‑la̱, kitjámiì'nga nga kiì‑ne ngajmiì.
51 Aconteceu que, enquanto os abençoava, ia-se retirando deles, sendo elevado para o céu.
52 Jñà xi̱ta̱‑la̱, k'e̱ nga jye chincha-xkó'nchit'aà‑la̱ nga jeya kisìkíjna Jesús, kiì‑ne Jerusalén; 'ñó tsja kis'e‑la̱.
52 Então eles, adorando-o, voltaram para Jerusalém cheios de alegria.
53 Na̱chrjein inchijòn tsibìtsa̱jnaya i̱ngo̱ ítjòn nga kitsjaà‑la̱ kjo̱ndaà Nainá ti̱koa̱ jeya kisìkíjna.
53 E estavam sempre no templo, louvando a Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.