Lucas 23

'Én-la̱ Nainá xi kjoa̱ ts'e̱ Jesucristo (MAANT) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Tsasítje̱n ngats'iì xi̱ta̱, kiìko̱ Jesús ñánda tíjna Pilato.
1 Levantando-se toda a assembleia, levaram Jesus a Pilatos.
2 K'e̱ nga ijchòko̱ nguixko̱n Pilato, jñà xi̱ta̱ tsibíts'ia̱ nga tsohóngui, kitsò:
2 E ali passaram a acusá-lo, dizendo: Encontramos este homem pervertendo a nossa nação, vedando pagar tributo a César e afirmando ser ele o Cristo, o Rei.
3 Jè Pilato kiskònangui, kitsò‑la̱:
3 Então, lhe perguntou Pilatos: És tu o rei dos judeus? Respondeu Jesus: Tu o dizes.
4 Pilato kitsò‑la̱ jñà xi̱ta̱ sko̱‑la̱ no̱'miì ko̱ xi̱ta̱ na̱xa̱ndá:
4 Disse Pilatos aos principais sacerdotes e às multidões: Não vejo neste homem crime algum.
5 Ta̱nga jñà xi̱ta̱, ìsa̱á 'ñó kiìchja̱ nga tsohóngui, kitsò:
5 Insistiam, porém, cada vez mais, dizendo: Ele alvoroça o povo, ensinando por toda a Judeia, desde a Galileia, onde começou, até aqui.
6 K'e̱ nga kiì'nchré Pilato jè 'én xi tsò, Galilea, kiskònangui‑la̱ xi̱ta̱: ¿A ya̱á i̱'nde‑la̱?
6 Tendo Pilatos ouvido isto, perguntou se aquele homem era galileu.
7 K'e̱ nga kis'eno̱jmí‑la̱ nga ya̱ i̱'nde‑la̱, kisìkasén‑la̱ jè xi̱ta̱ xi tíjna xi̱ta̱xá ítjòn Galilea xi 'mì Herodes; jñà na̱chrjein koi, ti̱koa̱á ján tíjna na̱xa̱ndá Jerusalén.
7 Ao saber que era da jurisdição de Herodes, estando este, naqueles dias, em Jerusalém, lho remeteu.
8 Herodes, k'e̱ nga kijtseèxkon Jesús, 'ñó tsja komà‑la̱ nga kjòtseé mejèn‑la̱ nga skoe̱xkon, nga jyeé kjìn kjoa̱ kiì'nchré xi i̱t'aà ts'e̱. Mejèn‑la̱ skoe̱ jngoò kjo̱xkón xi s'ín.
8 Herodes, vendo a Jesus, sobremaneira se alegrou, pois havia muito queria vê-lo, por ter ouvido falar a seu respeito; esperava também vê-lo fazer algum sinal.
9 Kjìn sko̱ya kjoa̱ kiskònangui‑la̱, ta̱nga jè Jesús, ni̱jngoò 'én kiìchja̱.
9 E de muitos modos o interrogava; Jesus, porém, nada lhe respondia.
10 Ti̱koa̱á ya̱á títsa̱jna jñà xi̱ta̱ sko̱‑la̱ no̱'miì ko̱ xi̱ta̱ xi okóya kjo̱tíxoma‑la̱ Nainá xi kiskiì Moisés nga 'ñó nchihóngui.
10 Os principais sacerdotes e os escribas ali presentes o acusavam com grande veemência.
11 Jè Herodes ko̱ soldado‑la̱ tsachrjekàngui‑né; kisìkákjá nikje xi 'ñó ndaà kjoàn koni ts'e̱ xi̱ta̱xá ítjòn nga kisìsobà‑la̱; i̱kjoàn kisìkasén ìjngoò k'a‑la̱ jè Pilato.
11 Mas Herodes, juntamente com os da sua guarda, tratou-o com desprezo, e, escarnecendo dele, fê-lo vestir-se de um manto aparatoso, e o devolveu a Pilatos.
12 Na̱chrjein jè, tsajoóndaà‑ne jè Pilato ko̱ Herodes; k'e̱ nga sa̱ ítjòn, kondra̱á títsa̱jna‑la̱ xíkjín.
12 Naquele mesmo dia, Herodes e Pilatos se reconciliaram, pois, antes, viviam inimizados um com o outro.
13 Pilato tsibíxkóya jñà xi̱ta̱ sko̱‑la̱ no̱'miì ko̱ jñà xi̱ta̱xá, ngats'iì xi̱ta̱ na̱xa̱ndá,
13 Então, reunindo Pilatos os principais sacerdotes, as autoridades e o povo,
14 kitsò‑la̱:
14 disse-lhes: Apresentastes-me este homem como agitador do povo; mas, tendo-o interrogado na vossa presença, nada verifiquei contra ele dos crimes de que o acusais.
15 ’Ti̱koa̱á jè Herodes, kisìkasén ìjngoò k'a‑na xi̱ta̱ jè nga ni̱mé jé kisakòt'aà‑la̱. Tsjìn‑la̱ jé nga ki̱yá.
15 Nem tampouco Herodes, pois no-lo tornou a enviar. É, pois, claro que nada contra ele se verificou digno de morte.
16 Tsjaà‑la̱ kjo̱'in, i̱kjoàn siìkíjnandei̱í‑na.
16 Portanto, após castigá-lo, soltá-lo-ei.
17 K'oa̱á s'ín tjínè‑la̱, k'e̱ nga bitjo s'eí Paxko̱, bìjnandei̱í jngoò xi̱ta̱ xi nda̱yá títsa̱jna'ya.
17 [E era-lhe forçoso soltar-lhes um detento por ocasião da festa.]
18 Ta̱nga jñà xi̱ta̱ na̱xa̱ndá, tà jngoò jta̱á kiì ngats'iì, kitsò:
18 Toda a multidão, porém, gritava: Fora com este! Solta-nos Barrabás!
19 Barrabás, nda̱yá tíjna koií kjoa̱‑la̱ nga xi̱ta̱ na̱xa̱ndá Jerusalén kisìkjaán‑kjoò ti̱koa̱ xi̱ta̱ kisìk'en jngoò.
19 Barrabás estava no cárcere por causa de uma sedição na cidade e também por homicídio.
20 Pilato, mejèn‑la̱ nga si̱ìkíjnandei̱í Jesús; ìjngoò k'a kiìchja̱‑la̱ xi̱ta̱ na̱xa̱ndá.
20 Desejando Pilatos soltar a Jesus, insistiu ainda.
21 Ta̱nga jñà xi̱ta̱ na̱xa̱ndá, ìsa̱á 'ñó kiìchja̱, kitsò:
21 Eles, porém, mais gritavam: Crucifica-o! Crucifica-o!
22 Xi ma‑ne jàn k'a kitsò‑la̱ xi̱ta̱ na̱xa̱ndá:
22 Então, pela terceira vez, lhes perguntou: Que mal fez este? De fato, nada achei contra ele para condená-lo à morte; portanto, depois de o castigar, soltá-lo-ei.
23 Siì kis'iìn xi̱ta̱, 'ñó kiìchja̱ nga mejèn‑la̱ krò si̱t'aà Jesús. Koií kjoa̱‑la̱ nga 'ñó chja̱ xi̱ta̱ na̱xa̱ndá ko̱ xi̱ta̱ sko̱‑la̱ no̱'miì, kisìkijne nga kisìkitasòn Pilato.
23 Mas eles instavam com grandes gritos, pedindo que fosse crucificado. E o seu clamor prevaleceu.
24 Jè Pilato kitsjaà o̱kixi̱ nga kàtitasòn koni s'ín síjé xi̱ta̱ na̱xa̱ndá.
24 Então, Pilatos decidiu atender-lhes o pedido.
25 Kisìkíjnandei̱í Barrabás, xi̱ta̱ xi xó k'oa̱s'ín kisìjé‑ne na̱xa̱ndá xi tíjna'ya nda̱yá nga kjoa̱siì tsohótsji koa̱ xi̱ta̱ kisìk'en. I̱kjoàn kisìnga̱tsja Jesús nga k'oa̱s'ín kàtasíko̱ koni s'ín mejèn‑la̱.
25 Soltou aquele que estava encarcerado por causa da sedição e do homicídio, a quem eles pediam; e, quanto a Jesus, entregou-o à vontade deles.
26 K'e̱ nga kiìko̱ Jesús nga kiì sík'en i̱t'aà krò, kitsobà'ñó jngoò xi̱ta̱ xi tínchrobá‑ne rancho̱‑la̱ xi 'mì Simón xi ya̱ i̱'nde‑la̱ ñánda 'mì Cirene; jè kisìk'ajen krò nga kiìtji̱nguiko̱‑la̱ Jesús.
26 E, como o conduzissem, constrangendo um cireneu, chamado Simão, que vinha do campo, puseram-lhe a cruz sobre os ombros, para que a levasse após Jesus.
27 Kjìn xi̱ta̱ na̱xa̱ndá tji̱ngui‑la̱, ti̱koa̱á kjìn íchjín tji̱ngui‑la̱ xi kjindáyakeè nga mahi̱ma̱keè kjoa̱ xi tímat'in Jesús.
27 Seguia-o numerosa multidão de povo, e também mulheres que batiam no peito e o lamentavam.
28 Jesús, kisìkátji, kiskoòtsejèn‑la̱, kitsò:
28 Porém Jesus, voltando-se para elas, disse: Filhas de Jerusalém, não choreis por mim; chorai, antes, por vós mesmas e por vossos filhos!
29 Ki̱jchò na̱chrjein k'e̱ nga tse kjo̱'in s'e̱ nga ki̱tso̱ xi̱ta̱: “Mé tà ndaà‑la̱ jñà íchjín xi 'ndi̱, xi tsjìn‑la̱ i̱xti, xi mìkiì ki'ndí tsi'beé, xi mì i̱xti kisìkaki nga ìsa̱á chiba si̱ìkájno.”
29 Porque dias virão em que se dirá: Bem-aventuradas as estéreis, que não geraram, nem amamentaram.
30 I̱kjoàn koi̱ìts'ia̱ nga ki̱tso̱‑la̱ nindoò: “¡Kàtakaànè‑naje̱n!” K'oa̱ ti̱ ki̱tso̱‑la̱ chrja̱ngui̱‑la̱ nindoò: “¡Tìjtsa'nde‑náje̱n!”
30 Nesses dias, dirão aos montes: Caí sobre nós! E aos outeiros: Cobri-nos!
31 'A̱n, koni jngoò yá xkoén, ta̱nga 'ñó ch'o síko̱‑na xi̱ta̱; jñò xi xi̱ta̱ Jerusalén tsa̱jòn, ìsa̱á tà 'ñó ch'o si̱ìko̱‑nò xi̱ta̱ koni jñà yá kixì.
31 Porque, se em lenho verde fazem isto, que será no lenho seco?
32 Ti̱koa̱ kiìko̱ jò xi̱ta̱ xi tse jé tjín‑la̱ nga ti̱koa̱ krò ki̱yát'aà.
32 E também eram levados outros dois, que eram malfeitores, para serem executados com ele.
33 K'e̱ nga ijchòko̱ ya̱ i̱'nde ñánda 'mì I̱'nde Sko̱ Mik'en, tsasíjnat'aà krò Jesús ko̱ xi̱ta̱ xi jò ma‑ne, jñà xi tse jé tjín‑la̱; jngoò, tsasíjnat'aà nga kixi̱‑la̱ koa̱ jngoò, tsasíjnat'aà nga ngaskón‑la̱.
33 Quando chegaram ao lugar chamado Calvário, ali o crucificaram, bem como aos malfeitores, um à direita, outro à esquerda.
34 K'e̱é kitsò Jesús:
34 Contudo, Jesus dizia: Pai, perdoa-lhes, porque não sabem o que fazem. Então, repartindo as vestes dele, lançaram sortes.
35 Jñà xi̱ta̱ na̱xa̱ndá nchikotsejèn‑la̱; ti̱koa̱ jñà xi̱ta̱xá ítjòn nchisísobà‑la̱, nchitsò:
35 O povo estava ali e a tudo observava. Também as autoridades zombavam e diziam: Salvou os outros; a si mesmo se salve, se é, de fato, o Cristo de Deus, o escolhido.
36 Ti̱koa̱á jñà soldado kisìsobà‑la̱ Jesús. Ijchò kinchat'aà chrañà‑la̱; kitsjaà‑la̱ nandá vinagre nga si̱ìkiì.
36 Igualmente os soldados o escarneciam e, aproximando-se, trouxeram-lhe vinagre, dizendo:
37 Kitsò‑la̱:
37 Se tu és o rei dos judeus, salva-te a ti mesmo.
38 Ti̱koa̱ tjít'aàsòn‑la̱ sko̱ krò xi 'én griego, 'én latín, ko̱ 'én hebreo xi tsò: “Jè jèe̱ xi Xi̱ta̱xá Ítjòn‑la̱ xi̱ta̱ judío.”
38 Também sobre ele estava esta epígrafe [em letras gregas, romanas e hebraicas]: Este é o Rei dos Judeus .
39 Jñà xi̱ta̱ xi tse jé tjín‑la̱ xi ti̱koa̱ ya̱ tjo̱hónguit'aà krò, jngoò xi 'ñó 'nga kiìchja̱ko̱ Jesús, kitsò‑la̱:
39 Um dos malfeitores crucificados blasfemava contra ele, dizendo: Não és tu o Cristo? Salva-te a ti mesmo e a nós também.
40 Jè xi̱ta̱ xi ìjngoò tsohótiko̱ xíkjín, kitsò‑la̱:
40 Respondendo-lhe, porém, o outro, repreendeu-o, dizendo: Nem ao menos temes a Deus, estando sob igual sentença?
41 Xi o̱kixi̱, jñá ok'ín‑ná nga si̱kjiaán kjo̱'in nga kíchjiá jé‑ná, koi kjoa̱‑la̱ nga 'ñó ch'o ki'né; ta̱nga jè xi̱ta̱ jè, ni̱mé xi ch'o kis'iìn.
41 Nós, na verdade, com justiça, porque recebemos o castigo que os nossos atos merecem; mas este nenhum mal fez.
42 K'e̱é kitsò‑la̱ Jesús:
42 E acrescentou: Jesus, lembra-te de mim quando vieres no teu reino.
43 K'e̱é kitsò Jesús:
43 Jesus lhe respondeu: Em verdade te digo que hoje estarás comigo no paraíso.
44 K'e̱ nga ijchò nchisen, kòjñò nga tíjtsa i̱sò'nde skanda xi jàn nga nguixòn.
44 Já era quase a hora sexta, e, escurecendo-se o sol, houve trevas sobre toda a terra até à hora nona.
45 Jè ts'oí, kòjñò, koa̱ jè nikje xi tjo̱hóya jngohosen i̱ngo̱ ítjòn, jòya komà nga kixojndà.
45 E rasgou-se pelo meio o véu do santuário.
46 Jesús 'ñó kiìchja̱, kitsò:
46 Então, Jesus clamou em alta voz: Pai, nas tuas mãos entrego o meu espírito! E, dito isto, expirou.
47 Jè xi̱ta̱ sko̱‑la̱ soldado, k'e̱ nga kijtseè kjoa̱ koi koni s'ín komà, kijtseèxkón Nainá, kitsò:
47 Vendo o centurião o que tinha acontecido, deu glória a Deus, dizendo: Verdadeiramente, este homem era justo.
48 Ngats'iì xi̱ta̱ xi chixoña nga nchikotsejèn, k'e̱ nga jye kijtseè kjoa̱ xi komà, kiì‑ne ni'ya‑la̱; kisìjts'iìn‑sòn ini̱ma̱‑la̱ nga 'ñó tse kjoa̱ba kis'ejiìn ini̱ma̱‑la̱.
48 E todas as multidões reunidas para este espetáculo, vendo o que havia acontecido, retiraram-se a lamentar, batendo nos peitos.
49 Ngats'iì xi̱ta̱ xi beèxkon Jesús ko̱ íchjín xi inchrobà‑tji̱ngui‑la̱ skanda ján Galilea, kjiìn jncha‑ne nga nchikotsejèn‑la̱.
49 Entretanto, todos os conhecidos de Jesus e as mulheres que o tinham seguido desde a Galileia permaneceram a contemplar de longe estas coisas.
50 Tíjna jngoò xi̱ta̱ xi 'mì José xi 'ñó ndaà xi̱ta̱, ti̱koa̱á xi̱ta̱ kixi̱‑né. Ya̱á i̱'nde‑la̱ ñánda 'mì Arimatea, jngoò na̱xa̱ndá xi chja̱‑ne Judea. Ti̱koa̱á xá ítjòn tjín‑la̱ ts'e̱ xi̱ta̱ judío.
50 E eis que certo homem, chamado José, membro do Sinédrio, homem bom e justo
51 Jè José, ti̱koa̱á tíkoñaá‑la̱ nga mejèn‑la̱ skoe̱ kó s'ín otíxoma Nainá; mìkiì tíjngoò‑ikon koni s'ín tsajoóya‑ne xi̱ta̱xá xíkjín koni s'ín kisìko̱ Jesús.
51 (que não tinha concordado com o desígnio e ação dos outros), natural de Arimateia, cidade dos judeus, e que esperava o reino de Deus,
52 Kiìkon Pilato; kiì síjé'nde‑la̱ nga kji̱nchrobàko̱ yijo‑la̱ Jesús.
52 tendo procurado a Pilatos, pediu-lhe o corpo de Jesus,
53 Kiskónáje̱n‑t'aà krò; kisìkájté jngoò nikje lino chroba. I̱kjoàn kiì kíhijiìn. Kiskinìs'en‑ngui jngoò nga̱jo̱ mik'en ñánda nga xó k'oa̱s'ín kitáx'a̱‑ne na̱xi̱. I̱'nde jè, ni̱ sa̱á jngoò mik'en sihijiìn.
53 e, tirando-o do madeiro, envolveu-o num lençol de linho, e o depositou num túmulo aberto em rocha, onde ainda ninguém havia sido sepultado.
54 Na̱chrjein jè, víspera‑la̱ s'eí Paxko̱‑né; jye kjo̱meè bijchó hora nga ko̱ts'ia̱ jè na̱chrjein nìkjáya.
54 Era o dia da preparação, e começava o sábado.
55 Jñà íchjín xi tji̱ko̱ kóni nga inchrobà‑ne Galilea, kiìtji̱ngui‑la̱; kijtseèxkon nga̱jo̱ mik'en kó s'ín kisijna yijo‑la̱ Jesús.
55 As mulheres que tinham vindo da Galileia com Jesus, seguindo, viram o túmulo e como o corpo fora ali depositado.
56 K'e̱ nga j'iì‑ne ni'ya‑la̱ tsibìtsa̱jnandaà xkiì xi 'ñó ndaà jne̱ ko̱ xkiì na̱'yo̱. I̱kjoàn kisìkjáya íchjín jè na̱chrjein nìkjáya, koni s'ín tíchja̱ kjo̱tíxoma.
56 Então, se retiraram para preparar aromas e bálsamos. E, no sábado, descansaram, segundo o mandamento.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.