Lucas 22

'Én-la̱ Nainá xi kjoa̱ ts'e̱ Jesucristo (MAANT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Jyeé tímachrañà na̱chrjein nga bitjo s'eí Paxko̱ k'e̱ nga kjèn i̱nchra̱jín xi tsjìn‑la̱ na̱'yo̱ san jñà xi̱ta̱ judío.
1 Aproximava-se a festa dos pães sem fermento, chamada Páscoa.
2 Jñà xi̱ta̱ sko̱‑la̱ no̱'miì ko̱ xi̱ta̱ xi okóya kjo̱tíxoma‑la̱ Nainá xi kiskiì Moisés, nga tsakjón‑la̱ xi̱ta̱ na̱xa̱ndá, tsohótsji'nde‑la̱ kó s'ín si̱ìko̱ Jesús nga si̱ìk'en.
2 Os príncipes dos sacerdotes e os escribas buscavam um meio de matar Jesus, mas temiam o povo.
3 Jè xi̱ta̱ nei̱í jahas'en‑jiìn ini̱ma̱‑la̱ jè Judas xi ti̱koa̱ Iscariote 'mì, xi ya̱ itjojiìn ts'e̱ xi̱ta̱ xi tejò ma‑ne xi tsajmeiìko̱ Jesús.
3 Entretanto, Satanás entrou em Judas, que tinha por sobrenome Iscariotes, um dos Doze.
4 Judas, kiìkáko̱ jñà xi̱ta̱ sko̱‑la̱ no̱'miì ko̱ xi̱ta̱ sko̱‑la̱ xi síkinda̱ i̱ngo̱ ítjòn nga tsajoóya‑ne kó s'ín si̱ìnga̱tsja Jesús.
4 Judas foi procurar os príncipes dos sacerdotes e os oficiais para se entender com eles sobre o modo de lho entregar.
5 Jñà xi̱ta̱ koi, tsjaá komà‑la̱; tsibíndaàjiìn nga to̱n tsjá‑la̱.
5 Eles se alegraram com isso, e concordaram em lhe dar dinheiro.
6 Judas, kòkjeiín‑la̱, i̱kjoàn tsohótsji'nde‑la̱ kó s'ín si̱ìnga̱tsja Jesús nga mìkiì skoe̱ jñà xi̱ta̱ na̱xa̱ndá.
6 Também ele se obrigou. E buscava ocasião oportuna para o trair, sem que a multidão o soubesse.
7 Ijchò na̱chrjein‑la̱ s'eí ts'e̱ i̱nchra̱jín xi tsjìn‑la̱ na̱'yo̱ san, k'e̱ nga k'oa̱s'ín tjínè‑la̱ nga biyaà orrè xi bíxteèn jní‑la̱ xi i̱t'aà ts'e̱ s'eí Paxko̱.
7 Raiou o dia dos pães sem fermento, em que se devia imolar a Páscoa.
8 Jesús kisìkasén Pedro ko̱ Juan, kitsò‑la̱:
8 Jesus enviou Pedro e João, dizendo: Ide e preparai-nos a ceia da Páscoa.
9 Jñà xi̱ta̱‑la̱ kiskònangui‑la̱, kitsò‑la̱:
9 Perguntaram-lhe eles: Onde queres que a preparemos?
10 Jesús kitsò:
10 Ele respondeu: Ao entrardes na cidade, encontrareis um homem carregando uma bilha de água; segui-o até a casa em que ele entrar,
11 Ko̱t'ìn‑là nei‑la̱ ni'ya: “Jè Maestro kjònangui: ¿Ñánda tíjna cuarto‑la̱ ni'ya ñánda kókje̱n‑koa̱a xi̱ta̱ xi kota'yàt'aà‑na̱ ts'e̱ s'eí Paxko̱?”
11 e direis ao dono da casa: O Mestre pergunta-te: Onde está a sala em que comerei a Páscoa com os meus discípulos?
12 Xi̱ta̱ jè, ko̱kò jngoò‑nò cuarto xi tiyà kji xi jye ndaà choòn xi ya̱ tíjnasò'nga ni'ya. Ya̱ tìndaà nga ki̱chiaá.
12 Ele vos mostrará no andar superior uma grande sala mobiliada, e ali fazei os preparativos.
13 Jñà xi̱ta̱ koi, kiì; k'oa̱á s'ín kisakò‑la̱ koni s'ín kitsò‑la̱ Jesús. Ya̱á tsibíndaà tsojmì xi ko̱kje̱n kjoa̱ ts'e̱ s'eí Paxko̱.
13 Foram, pois, e acharam tudo como Jesus lhes dissera; e prepararam a Páscoa.
14 K'e̱ nga ijchò hora nga ko̱kje̱n, Jesús tsibìjnat'aà ími̱xa̱ ko̱ xi̱ta̱‑la̱ xi tsibíxáya‑la̱.
14 Chegada que foi a hora, Jesus pôs-se à mesa, e com ele os apóstolos.
15 Kitsò‑la̱:
15 Disse-lhes: Tenho desejado ardentemente comer convosco esta Páscoa, antes de sofrer.
16 K'oa̱á xán‑nò nga mì ti̱ kiì kókje̱en‑na s'eí Paxko̱ skanda k'e̱ nga ki̱tasòn yije kjoa̱ ts'e̱ s'eí Paxko̱ jñà na̱chrjein k'e̱ nga Nainá ko̱tìxoma.
16 Pois vos digo: não tornarei a comê-la, até que ela se cumpra no Reino de Deus.
17 K'e̱é kiskoé jngoò chi̱tsín, kitsjaà‑la̱ kjo̱ndaà Nainá, kitsò:
17 Pegando o cálice, deu graças e disse: Tomai este cálice e distribuí-o entre vós.
18 k'oa̱á xán‑nò nga mì ti̱ kiì ski̱‑na vino skanda k'e̱ nga ko̱tìxoma Nainá.
18 Pois vos digo: já não tornarei a beber do fruto da videira, até que venha o Reino de Deus.
19 I̱kjoàn kiskoé i̱nchra̱jín, kitsjaà‑la̱ kjo̱ndaà Nainá, kisìxkoa̱ya, kitsjaà‑la̱ xi̱ta̱‑la̱, kitsò:
19 Tomou em seguida o pão e depois de ter dado graças, partiu-o e deu-lho, dizendo: Isto é o meu corpo, que é dado por vós; fazei isto em memória de mim.
20 K'e̱ nga jye tsakjèn, k'oa̱á ti̱s'ín kis'iìn; kiskoé chi̱tsín, kitsò:
20 Do mesmo modo tomou também o cálice, depois de cear, dizendo: Este cálice é a Nova Aliança em meu sangue, que é derramado por vós...
21 I̱í tíjnat'aàko̱‑ná ími̱xa̱, jè xi̱ta̱ xi si̱ìnga̱tsja‑na i̱t'aà ts'e̱ xi̱ta̱ kondra̱‑na̱.
21 Entretanto, eis que a mão de quem me trai está à mesa comigo.
22 Xi o̱kixi̱, 'a̱n xi Ki'ndí‑la̱ Xi̱ta̱ xan‑la̱ yijo‑na̱, tjínè‑na nga ki̱yá. Ta̱nga, ¡i̱ma̱ xó‑ne jè xi̱ta̱ xi si̱ìnga̱tsja‑na!
22 O Filho do Homem vai, segundo o que está determinado, mas ai daquele homem por quem ele é traído!
23 Jñà xi̱ta̱‑la̱ tsibíts'ia̱ nga kiskònangui‑la̱ xíkjín, kitsò:
23 Perguntavam então os discípulos entre si quem deles seria o que tal haveria de fazer.
24 Jñà xi̱ta̱‑la̱ tsajoókjoò xi kjoa̱ ts'e̱ yá‑né xi tíjna ítjòn.
24 Surgiu também entre eles uma discussão: qual deles seria o maior.
25 Jesús kitsò‑la̱:
25 E Jesus disse-lhes: Os reis dos pagãos dominam como senhores, e os que exercem sobre eles autoridade chamam-se benfeitores.
26 Ta̱nga jñò, mìkiì k'oa̱s'ín s'e̱en. Jè xi tíjna ítjòn, ìsa̱á nangui kàtìjna; jè xi otíxá, tà sa̱á jè kàtama chi̱'nda.
26 Que não seja assim entre vós; mas o que entre vós é o maior, torne-se como o último; e o que governa seja como o servo.
27 ¿Yá‑né xi tíjna ítjòn? ¿A jè xi bìjnat'aà ími̱xa̱, o xi jè xi bíya tsojmì? ¿A mìtsà jè xi bìjnat'aà ími̱xa̱? Ta̱nga i̱'ndei̱, mìkiì k'oa̱s'ín ko̱ma. 'A̱n, tìjna̱jiìn‑nò koni jngoò xi̱ta̱ chi̱'nda xi síxá‑nò.
27 Pois qual é o maior: o que está sentado à mesa ou o que serve? Não é aquele que está sentado à mesa? Todavia, eu estou no meio de vós, como aquele que serve.
28 ’Skanda kó‑ne nga tàts'en‑la̱ kjoa̱, jñò‑nò xi titsa̱jnako̱ kjit'aà‑ná ni̱ta̱ mé kjoa̱ xi tímat'ian.
28 E vós tendes permanecido comigo nas minhas provações;
29 Koií kjoa̱‑la̱ nga 'a̱n siìnga̱tsja‑nò kjo̱tíxoma nga jñò ko̱ti̱xomaà koni s'ín kisìnga̱tsja‑na Nainá xi Na̱'èn‑na̱,
29 eu, pois, disponho do Reino a vosso favor, assim como meu Pai o dispôs a meu favor,
30 mé‑ne jñò, ya̱ ki̱chioò ti̱koa̱ s'io̱o ya̱ i̱t'aà ími̱xa̱‑na̱ ñánda tìhotiìxoma, ti̱koa̱ ya̱ ki̱tsa̱jnasòn íxi̱le̱ ts'e̱ kjo̱tíxoma nga jñò, kíndaàjiìn‑là xi̱ta̱ xi tejò tje̱‑la̱ ts'e̱ na̱xa̱ndá Israel.
30 para que comais e bebais à minha mesa no meu Reino e vos senteis em tronos, para julgar as doze tribos de Israel.
31 Kiìchja̱‑ìsa Na̱'èn‑ná, kitsò:
31 Simão, Simão, eis que Satanás vos reclamou para vos peneirar como o trigo;
32 ’Ta̱nga 'a̱n, tsibìtsi'batjì‑lè mé‑ne nga mì jchi̱jat'aà‑lè nga mokjeiín‑lè xi i̱t'aà ts'a̱n. K'e̱ nga jye si̱kátjifaya‑ne xi i̱t'aà ts'a̱n, ti̱si̱koi̱i xingui̱i nga kixi̱ kítsa̱jna.
32 mas eu roguei por ti, para que a tua confiança não desfaleça; e tu, por tua vez, confirma os teus irmãos.
33 Simón kitsò:
33 Pedro disse-lhe: Senhor, estou pronto a ir contigo tanto para a prisão como para a morte.
34 Jesús kitsò‑la̱:
34 Jesus respondeu-lhe: Digo-te, Pedro, não cantará hoje o galo, até que três vezes hajas negado que me conheces.
35 Jesús kiskònangui‑la̱, kitsò‑la̱:
35 Depois ajuntou: Quando vos mandei sem bolsa, sem mochila e sem calçado, faltou-vos porventura alguma coisa? Eles responderam: Nada.
36 K'e̱é kitsò‑la̱:
36 Mas agora, disse-lhes ele, aquele que tem uma bolsa, tome-a; aquele que tem uma mochila, tome-a igualmente; e aquele que não tiver uma espada, venda sua capa para comprar uma.
37 K'oa̱á xán‑nò nga tjínè‑la̱ nga ki̱tasòn koni s'ín tíchja̱ Xo̱jo̱n xi tjít'aà 'Én Tsjeè‑la̱ Nainá xi i̱t'aà ts'a̱n nga tsò: “K'oa̱á s'ín skoe̱‑ikon koni jngoò xi̱ta̱ xi mìkiì ndaà s'ín.” Koni s'ín tíchja̱ 'Én Tsjeè‑la̱ Nainá xi i̱t'aà ts'a̱n, ki̱tasòn yije‑né.
37 Pois vos digo: é necessário que se cumpra em mim ainda este oráculo: E foi contado entre os malfeitores {Is 53,12}. Com efeito, aquilo que me diz respeito está próximo de se cumprir.
38 Jñà xi̱ta̱‑la̱ kitsò:
38 Eles replicaram: Senhor, eis aqui duas espadas. Basta, respondeu ele.
39 Jesús kiì nga kiìchja̱t'aà‑la̱ Nainá ya̱ ñánda 'mì nindoò Yá Olivo koni s'ín s'ín kjit'aà; i̱kjoàn kiìtji̱ngui xi̱ta̱ xi kota'yàt'aà‑la̱.
39 Conforme o seu costume, Jesus saiu dali e dirigiu-se para o monte das Oliveiras, seguido dos seus discípulos.
40 K'e̱ nga ijchò i̱'nde jè, kitsò‑la̱ xi̱ta̱‑la̱:
40 Ao chegar àquele lugar, disse-lhes: Orai para que não caiais em tentação.
41 K'e̱é tsasìt'aà xìn chiba‑la̱ koni kji saté jngoò nda̱jo̱ k'e̱ jngoò xi̱ta̱ osén. Tsasèn‑xkó'nchi, i̱kjoàn kiìchja̱t'aà‑la̱ Nainá.
41 Depois se afastou deles à distância de um tiro de pedra e, ajoelhando-se, orava:
42 Kitsò:
42 Pai, se é de teu agrado, afasta de mim este cálice! Não se faça, todavia, a minha vontade, mas sim a tua.
43 K'e̱ nga tíchja̱t'aà‑la̱ Nainá tsatsejèn jngoò àkja̱le̱‑la̱ Nainá xi inchrobà‑ne ngajmiì nga kitsjaà‑ìsa‑la̱ nga'ñó.
43 Apareceu-lhe então um anjo do céu para confortá-lo.
44 Nga tse kjo̱'in tísíkjeiín ini̱ma̱‑la̱, ìsa̱á 'ñó kiìchja̱t'aà‑la̱ Nainá; chi̱ba̱‑la̱ kitjoòndá‑né, jè ndátsjèya‑la̱ xi chixòt'aà nangui, jní kjoàn.
44 Ele entrou em agonia e orava ainda com mais instância, e seu suor tornou-se como gotas de sangue a escorrer pela terra.
45 K'e̱ nga jye kiìchja̱t'aà‑la̱ Nainá, kiì ìjngoò k'a‑ne ñánda títsa̱jna xi̱ta̱ xi kota'yàt'aà‑la̱. Ta̱nga k'e̱ nga ijchò, jyeé kjiyijòfè, koií kjoa̱‑la̱ nga 'ñó 'on ma‑la̱ ini̱ma̱‑la̱.
45 Depois de ter rezado, levantou-se, foi ter com os discípulos e achou-os adormecidos de tristeza.
46 Kitsò‑la̱:
46 Disse-lhes: Por que dormis? Levantai-vos, orai, para não cairdes em tentação.
47 Tákó ti̱k'e̱é tíchja̱‑ìsa Jesús, kjìn xi̱ta̱ ijchò; jè tsó'ba ítjòn Judas, xi ya̱ itjojiìn ts'e̱ xi̱ta̱‑la̱ Jesús xi tejò ma‑ne. K'e̱ nga ijchò, kiì kasìt'aà chrañà‑la̱ Jesús nga kiskine'a.
47 Ele ainda falava, quando apareceu uma multidão de gente; e à testa deles vinha um dos Doze, que se chamava Judas. Achegou-se de Jesus para o beijar.
48 Jè Jesús kitsò‑la̱:
48 Jesus perguntou-lhe: Judas, com um beijo trais o Filho do Homem!
49 Jñà xi̱ta̱‑la̱ xi i'nga, k'e̱ nga kijtseè kjoa̱ xi ko̱mat'in Jesús, kitsò:
49 Os que estavam ao redor dele, vendo o que ia acontecer, perguntaram: Senhor, devemos atacá-los à espada?
50 Jngoò xi̱ta̱‑la̱ Jesús tsajá‑la̱ ki̱cha̱ ndojò jè chi̱'nda‑la̱ no̱'miì ítjòn, tsatet'aà líká kixi̱‑la̱.
50 E um deles feriu o servo do príncipe dos sacerdotes, decepando-lhe a orelha direita.
51 K'e̱é kitsò Jesús:
51 Mas Jesus interveio: Deixai, basta. E, tocando na orelha daquele homem, curou-o.
52 K'e̱é kitsò‑la̱ jñà xi̱ta̱ xi j'iìkjaá xi xi̱ta̱ sko̱‑la̱ no̱'miì ko̱ xi̱ta̱ xi síkinda̱ i̱ngo̱ ítjòn ko̱ xi̱ta̱ jchínga:
52 Voltando-se para os príncipes dos sacerdotes, para os oficiais do templo e para os anciãos que tinham vindo contra ele, disse-lhes: Saístes armados de espadas e cacetes, como se viésseis contra um ladrão.
53 Na̱chrjein inchijòn tsohóti̱jnako̱‑nò ya̱ ndi̱tsin i̱ngo̱ ítjòn; ¿mé‑ne nga mìkiì ya̱ kindobà'ñó‑ná? Koií kjoa̱‑la̱ nga jè hora jè nga jñò choòn, tsa̱jòn‑nò k'e̱ nga jè xi̱ta̱ nei̱í tíhotíxoma.
53 Entretanto, eu estava todos os dias convosco no templo, e não estendestes as mãos contra mim; mas esta é a vossa hora e do poder das trevas.
54 Jesús, kitsobà'ñó xi̱ta̱, kiìko̱ ni'ya‑la̱ no̱'miì ítjòn. Jè Pedro, tà kjiìn tà kjiìn tsajmeètji̱ngui‑la̱.
54 Prenderam-no então e conduziram-no à casa do príncipe dos sacerdotes. Pedro seguia-o de longe.
55 Ya̱ jngoò osen ndi̱tsin, jñà xi̱ta̱ tsibítse jngoò ni'ín, i̱kjoàn tsibìtsa̱jna'ngui jngoò itjandiì. Ti̱koa̱ jè Pedro tsibìjnajiìn‑la̱ xi̱ta̱.
55 Acenderam um fogo no meio do pátio, e sentaram-se em redor. Pedro veio sentar-se com eles.
56 K'e̱é jngoò chjo̱ón chi̱'nda kijtseèxkon Pedro nga tíjna'ngui; kiskoò'an, kitsò:
56 Uma criada percebeu-o sentado junto ao fogo, encarou-o de perto e disse: Também este homem estava com ele.
57 Ta̱nga jè Pedro tsoho'mat'in‑né, kitsò:
57 Mas ele negou-o: Mulher, não o conheço.
58 Xi komà ìjngoò tjò, nguì jngoò xi̱ta̱ kijtseèxkon Pedro, kitsò‑la̱:
58 Pouco depois, viu-o outro e disse-lhe: Também tu és um deles. Pedro respondeu: Não, eu não o sou.
59 Nga komà i̱skan, tjín‑la̱ tsà jngoò hora, ti̱koa̱á 'ñó o̱kitsò nguì jngoò xi̱ta̱:
59 Passada quase uma hora, afirmava um outro: Certamente também este homem estava com ele, pois também é galileu.
60 Pedro kitsò:
60 Mas Pedro disse: Meu amigo, não sei o que queres dizer. E no mesmo instante, quando ainda falava, cantou o galo.
61 Kisìkátjifaya Na̱'èn‑ná Jesús, kiskoòtsejèn‑la̱ Pedro. K'e̱é tsibítsjeèn‑la̱ Pedro 'én xi kitsò‑la̱ Na̱'èn‑ná Jesús nga kitsò‑la̱: “Jàn k'a k'oa̱ sí nga mìkiì yaxkon‑ná k'e̱ nga ti̱kj'eè kjindáya kóxtí.”
61 Voltando-se o Senhor, olhou para Pedro. Então Pedro se lembrou da palavra do Senhor: Hoje, antes que o galo cante, negar-me-ás três vezes.
62 Jè Pedro, k'e̱é itjo ni'ya, i̱kjoàn 'ñó jchán kiskindàya nga 'on komà‑la̱ ini̱ma̱‑la̱.
62 Saiu dali e chorou amargamente.
63 Jñà xi̱ta̱ xi nchisíkinda̱ Jesús, kisìsobà‑la̱ ti̱koa̱ tsajá‑la̱.
63 Entretanto, os homens que guardavam Jesus escarneciam dele e davam-lhe bofetadas.
64 Tsibíchjoà xko̱n, i̱kjoàn kiskònangui‑la̱, kitsò‑la̱:
64 Cobriam-lhe o rosto e diziam: Adivinha quem te bateu!
65 Kjìn kjoa̱ tjín‑ìsa xi kj'ei̱í xi 'ñó 'on kitsò‑la̱.
65 E injuriavam-no ainda de outros modos.
66 K'e̱ nga kis'e i̱sén, kjòxkóya jñà xi̱ta̱ jchínga ts'e̱ xi̱ta̱ judío, xi̱ta̱ sko̱‑la̱ no̱'miì ko̱ xi̱ta̱ xi okóya kjo̱tíxoma‑la̱ Nainá xi kiskiì Moisés; kiìko̱ Jesús ya̱ ñánda maxkóya jñà xi̱ta̱xá ítjòn; i̱kjoàn kiskònangui‑la̱, kitsò‑la̱:
66 Ao amanhecer, reuniram-se os anciãos do povo, os príncipes dos sacerdotes e os escribas, e mandaram trazer Jesus ao seu conselho.
67 ―Koa̱tìn‑náje̱n, ¿a ngaji̱‑né xi Cristo, [xi xó kisìkasén‑lè Nainá], o xi majìn‑né?
67 Perguntaram-lhe: Dize-nos se és o Cristo! Respondeu-lhes ele: Se eu vo-lo disser, não me acreditareis;
68 Tsà 'a̱n skònangui‑nò, jñò, mìkiì ki̱nókjoa̱a ti̱koa̱á mìkiì si̱kíjnandei̱í‑ná.
68 e se vos fizer qualquer pergunta, não me respondereis.
69 Jyeé ijchò hora‑la̱ nga 'a̱n xi Ki'ndí‑la̱ Xi̱ta̱ xan‑la̱ yijo‑na̱ ya̱á kóti̱jnat'aà kixi̱‑la̱ Nainá xi 'ñó tse nga'ñó tjín‑la̱.
69 Mas, doravante, o Filho do Homem estará sentado à direita do poder de Deus.
70 Ngats'iì xi̱ta̱ kitsò:
70 Então perguntaram todos: Logo, tu és o Filho de Deus? Respondeu: Sim, eu sou.
71 K'e̱é kitsò jñà xi̱ta̱:
71 Eles então exclamaram: Temos nós ainda necessidade de testemunho? Nós mesmos o ouvimos da sua boca.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.