Lucas 20

'Én-la̱ Nainá xi kjoa̱ ts'e̱ Jesucristo (MAANT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Jngoò na̱chrjein, k'e̱ nga jè Jesús tíhokóya‑la̱ xi̱ta̱ 'én ndaà‑la̱ Nainá ya̱ ndi̱tsin i̱ngo̱ ítjòn, ijchò xi̱ta̱ sko̱‑la̱ no̱'miì ko̱ xi̱ta̱ xi okóya kjo̱tíxoma‑la̱ Nainá xi kiskiì Moisés; kjihijtako̱ xi̱ta̱ jchínga.
1 Certo dia, Jesus estava no pátio do Templo ensinando o povo e anunciando o evangelho . Então chegaram ali alguns chefes dos sacerdotes e alguns mestres da Lei, junto com alguns líderes do povo,
2 Kitsò‑la̱:
2 e perguntaram: — Diga para nós: com que autoridade você faz essas coisas? Quem lhe deu essa autoridade?
3 Kiìchja̱ Jesús, kitsò:
3 Jesus respondeu:
4 ¿Yá xi kitsjaà‑la̱ kjo̱tíxoma Juan nga kis'iìn bautizar xi̱ta̱? ¿A Nainá‑né xi tíjna ngajmiì, o xi tà xi̱ta̱‑né?
4 Quem deu autoridade a João para batizar? Foi Deus ou foram pessoas?
5 Jñà xi̱ta̱ koi k'e̱é tsajoóya‑ne; kitsò‑la̱ xíkjín:
5 Aí eles começaram a dizer uns aos outros: — O que é que vamos dizer? Se dissermos que foi Deus, ele vai perguntar: “Então por que vocês não creram em João?”
6 Ti̱koa̱ tsà kixoán: “I̱t'aà ts'e̱ xi̱ta̱‑né”, jñà xi̱ta̱ na̱xa̱ndá nda̱jo̱ó koi̱ì'nè‑ná nga k'oa̱á s'ín mokjeiín‑la̱ nga jè Juan xi kiìchja̱ ngajo‑la̱ Nainá.
6 Mas, se dissermos que foram pessoas, esta multidão vai nos apedrejar, pois eles acham que João era profeta .
7 K'e̱é kitsò:
7 Por isso responderam: — Nós não sabemos quem deu autoridade a João para batizar.
8 Jè Jesús, kitsò‑la̱:
8 Jesus disse:
9 I̱kjoàn tsibíts'ia̱ Jesús nga kiìchja̱‑la̱ xi̱ta̱ na̱xa̱ndá; tsibéno̱jmí jngoò‑la̱ kjoa̱ xi mangásòn, kitsò:
9 Depois Jesus contou esta parábola para o povo:
10 K'e̱ nga ijchò na̱chrjein nga jye kòjchá toò uva, jè nei‑la̱, kisìkasén jngoò chi̱'nda‑la̱ nga tjoé chiba‑la̱ chjí‑la̱ toò uva xi jè oko̱‑la̱; ta̱nga jñà xi̱ta̱ xi kisìxásòn nangui, tà kiskaàn‑ko̱‑né, tà kisìkasén tiyaá‑ne.
10 Quando chegou o tempo da colheita, ele mandou um empregado para receber a sua parte. Mas os lavradores bateram nele e o mandaram de volta sem nada.
11 Xi komà i̱skan, jè nei‑la̱ nangui ìjngoò xi̱ta̱ chi̱'nda‑la̱ kisìkasén; k'oa̱á ti̱s'ín kisìko̱; kiskaàn‑ko̱, ch'o kisìko̱, i̱kjoàn kisìkasén tiya‑ne.
11 O dono mandou outro empregado, mas eles também bateram nele, depois o trataram de modo vergonhoso e o mandaram de volta sem nada.
12 Ìjngoò kisìkasén xi ma‑ne jàn xi̱ta̱ chi̱'nda; tà ngásòn kisìko̱; kisìki'on, koa̱ tsachrjekàjiìn nangui‑la̱.
12 Então ele enviou um terceiro empregado, mas os lavradores também bateram nele e o expulsaram.
13 ’K'e̱é kitsò jè nei‑la̱ nangui: “¿Mé xi s'iaàn? Jè‑la sìkasén ki'ndí‑na̱ xi 'ñó tsjakeè; jè‑la xi skoe̱xkón.”
13 Aí o dono da plantação pensou: “O que vou fazer? Já sei: vou mandar o meu filho querido. Tenho certeza de que vão respeitá-lo.”
14 Ta̱nga jñà xi̱ta̱ chi̱'nda koi, k'e̱ nga kijtseèxkon, kitsò‑la̱ xíkjín: “Jè jèe̱ xi tjoé kjo̱tjò‑la̱ i̱'nde; si̱k'eén mé‑ne nga tsa̱ján ko̱ma i̱'nde.”
14 — Mas, quando os lavradores viram o filho, disseram: “Este é o filho do dono; ele vai herdar a plantação. Vamos matá-lo, e a plantação será nossa.”
15 Tsachrjekàjiìn ya̱ ñánda títje̱ toò uva; i̱kjoàn kisìk'en.
15 — Então eles jogaram o filho para fora da plantação e o mataram. Aí Jesus perguntou:
16 Kjoi̱í sík'en xi̱ta̱ koi; kj'ei̱í xi̱ta̱ si̱ìnga̱tsja jè nangui ñánda tjín toò uva.
16 Ele virá, matará aqueles homens e dará a plantação a outros lavradores. Então as pessoas que estavam ouvindo disseram: — Que Deus não permita que isso aconteça!
17 Ta̱nga Jesús, kiskoò'an, kitsò‑la̱:
17 Mas Jesus olhou bem para eles e disse:
18 Ngats'iì xi ya̱ ki̱xo̱sòn nda̱jo̱ jè, ko̱xkoa̱ya‑né; ko̱ tsà jè nda̱jo̱ ska̱nè xi̱ta̱, ko̱chijo‑né.
18 Quem cair em cima dessa pedra ficará em pedaços. E, se a pedra cair sobre alguém, essa pessoa vai virar pó.
19 Jñà xi̱ta̱ sko̱‑la̱ no̱'miì ko̱ xi̱ta̱ xi okóya kjo̱tíxoma‑la̱ Nainá xi kiskiì Moisés, mejèn‑la̱ nga ti̱jè‑ne hora tsobà'ñó Jesús, nga jè kjoa̱ xi mangásòn, kiskaàya‑la̱ nga kondra̱ ts'e̱ koni s'ín tsibéno̱jmí; ta̱nga jñà xi̱ta̱ na̱xa̱ndá kitsakjòn‑la̱.
19 Os mestres da Lei e os chefes dos sacerdotes sabiam que era contra eles que Jesus havia contado essa parábola e queriam prendê-lo ali mesmo, porém tinham medo do povo.
20 Jñà xi̱ta̱ sko̱‑la̱ no̱'miì kisìkinda̱; kisìkasén‑'ma‑la̱ xi̱ta̱ xi ijchò 'nchré‑la̱ xi k'oa̱s'ín kis'iìn koni tsà xi̱ta̱ ndaà nga mejèn‑la̱ sa̱kòtsji jngoò‑la̱ 'én xi ch'o tsò mé‑ne nga ko̱ma si̱ìnga̱tsja‑ne jè gobernador xi tjíya kjo̱tíxoma tsja nga jè koi̱ìndaàjiìn.
20 Então começaram a vigiar Jesus. Pagaram alguns homens para fazerem perguntas a ele. Eles deviam fingir que eram sinceros e procurar conseguir alguma prova contra Jesus. Assim os mestres da Lei e os chefes dos sacerdotes teriam uma desculpa para o prender e entregar nas mãos do Governador romano.
21 Jñà xi̱ta̱ koi kiskònangui‑la̱, kitsò‑la̱:
21 Esses homens perguntaram: — Mestre, sabemos que aquilo que o senhor diz e ensina é certo. Sabemos também que o senhor não julga pela aparência e ensina a verdade sobre a maneira de viver que Deus exige.
22 ¿A ndaà tjín nga kíchjítjì‑je̱n tsojmì i̱t'aà ts'e̱ xi̱ta̱xá ítjòn ts'e̱ Roma? ¿A xi majìn‑né?
22 Diga: é ou não é contra a nossa Lei pagar impostos ao Imperador romano?
23 Jesús, ti̱k'e̱é kijtseèya‑la̱ nga nchikona̱cha̱n‑la̱, kitsò‑la̱:
23 Mas Jesus percebeu a má intenção deles e disse:
24 Ta̱kó jngoò‑ná to̱n. ¿Yá ts'e̱ i̱sén ko̱ 'ín xi tjít'aà?
24 — Tragam aqui uma moeda. De quem são o nome e a cara que estão gravados nela? — São do Imperador! — responderam eles.
25 Jesús kitsò:
25 Então Jesus disse:
26 Ngats'iì 'én xi kiìchja̱ Jesús nga nguixko̱n xi̱ta̱ na̱xa̱ndá, mìkiì kisakò‑la̱ xi ko̱ma ko̱hòngui‑ne. Tà kjòxkón‑la̱; tà sa̱á tà jyò tsibìtsa̱jna.
26 Eles não puderam conseguir nenhuma prova contra Jesus diante do povo. Por isso ficaram calados, admirados com a resposta dele.
27 Jñà xi̱ta̱ saduceo xi mìkiì mokjeiín‑la̱ nga faáya‑la̱ xi̱ta̱ xi jye k'en ijchò kjònangui‑la̱ Jesús, kitsò‑la̱:
27 Alguns saduceus , os quais afirmam que ninguém ressuscita, chegaram perto de Jesus
28 ―Maestro, Moisés, k'oa̱á s'ín kiskiì: Tsà jngoò xi̱ta̱ xi ki̱yá 'ndse̱, tsà tsjìn‑la̱ i̱xti k'e̱ nga ki̱yá, jè chjo̱ón‑la̱ mik'en, ti̱jè‑ne 'ndse̱ ki̱xan‑ko̱ ìjngoò k'a‑ne mé‑ne nga s'e̱‑la̱ i̱xti xi tje̱ ts'e̱ 'ndse̱.
28 e disseram: — Mestre, Moisés escreveu para nós a seguinte
29 Kis'e xó jngoò k'a xi̱ta̱ xi itoò komà 'ndse̱. Jè xi síjna ítjòn, kis'e xó‑la̱ chjo̱ón; ta̱nga mìkiì kis'e‑la̱ i̱xti skanda kóni nga k'en.
29 Acontece que havia sete irmãos. O mais velho casou e morreu sem deixar filhos.
30 Jè 'ndse̱ xi ma‑ne jò, chixàn‑ko̱ó; ti̱koa̱á k'e̱ nga k'en, mìkiì kis'e‑la̱ i̱xti.
30 Então o segundo casou com a viúva,
31 Chjo̱ón jè, chixàn‑ko̱ó xi ma‑ne jàn; k'oa̱á xó s'ín chixàn‑ko̱ ngats'iì nga itoò 'ndse̱, ta̱nga ni̱jngoò xi kis'e‑la̱ i̱xti skanda k'e̱ nga k'en.
31 e depois, o terceiro. E assim a mesma coisa aconteceu com os sete irmãos, isto é, todos morreram sem deixar filhos.
32 Xi komà i̱skan, ti̱koa̱á k'en jè chjo̱ón.
32 Depois a mulher também morreu.
33 K'e̱ nga tsà kjoa̱áya‑la̱, nga itoò 'ndse̱, ¿yá‑né xi chjo̱ón‑la̱ ko̱ma? Nga jñà tsibìtsa̱jnako̱ nga itoò 'ndse̱.
33 Portanto, no dia da ressurreição, de qual dos sete a mulher vai ser esposa? Pois todos eles casaram com ela!
34 Jesús, k'e̱é kitsò‑la̱:
34 Jesus respondeu:
35 Ta̱nga jñà xi̱ta̱ xi Nainá o̱ki̱tso̱ nga ok'ìn‑la̱ nga kjoa̱áya‑la̱ nga kítsa̱jna i̱sò'nde xi sa̱ kjoi̱í, mì ti̱ kiì ki̱xan‑ne.
35 Mas as pessoas que merecem alcançar a ressurreição e a vida futura não vão casar lá,
36 Ti̱koa̱á mì ti̱ kiì ki̱yá‑ne. K'oa̱á s'ín ngásòn kítsa̱jnakon koni àkja̱le̱; ya̱á kítsa̱jnako̱ Nainá nga i̱xti‑la̱ ma nga jye kòfaáya‑la̱.
36 pois serão como os anjos e não poderão morrer. Serão filhos de Deus porque ressuscitaram.
37 Ti̱jè‑ne Moisés k'oa̱á s'ín okóya nga jñà xi jye k'en, kjoa̱áya‑la̱. K'oa̱á s'ín tjít'aà xo̱jo̱n i̱t'aà ts'e̱ yá na'yá xi títì k'e̱ nga tsò Moisés: “Jè xi Nainá 'mì‑lá, ti̱koa̱á Nainá tsò‑la̱ Abraham, Isaac, ko̱ Jacob.”
37 E Moisés mostra claramente que os mortos serão ressuscitados. Quando fala do espinheiro que estava em fogo, ele escreve que o Senhor é “o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó.”
38 ¡Jñà xi jye k'en, mìtsà Nainá tsò‑la̱ xi Nainá; tà jñà xi títsa̱jnakon xi Nainá tsò‑la̱! I̱t'aà ts'e̱ Nainá, ngats'iì‑né nga títsa̱jnakon.
38 Isso mostra que Deus é Deus dos vivos e não dos mortos, pois para ele todos estão vivos.
39 K'e̱é kiìchja̱ xi̱ta̱ xi okóya kjo̱tíxoma‑la̱ Nainá xi kiskiì Moisés, kitsò:
39 Aí alguns mestres da Lei disseram: — Boa resposta, Mestre!
40 Ni̱ ti̱ jngoò xi̱ta̱ xi kjò'ñó‑ne ikon nga kiskònangui‑ìsa‑la̱.
40 E não tinham coragem de lhe fazer mais perguntas.
41 Jesús kitsò:
41 Em seguida Jesus perguntou a eles:
42 Ti̱jè‑ne David, tsò xo̱jo̱n‑la̱ ya̱ ts'e̱ Salmo:
42 Pois o próprio Davi diz assim no livro de Salmos:
43 skanda k'e̱ nga sìkítsa̱jnanguia kondra̱‑lè
43 até que eu ponha os seus inimigos
44 Jè David, tsà ko̱s'ín kitsò‑la̱ Cristo, ¿kó s'ín tjín‑ne nga ya̱ nchrobát'aà‑ne tje̱‑la̱ David?
44 Se Davi chama o Messias de Senhor, como é que o Messias pode ser descendente de Davi?
45 K'e̱ nga nchi'nchré ngats'iì xi̱ta̱ na̱xa̱ndá, Jesús kitsò‑la̱ xi̱ta̱ xi kota'yàt'aà‑la̱:
45 O povo todo estava escutando, e Jesus disse aos discípulos:
46 ―Ti̱kinda̱a yijo‑nò i̱t'aà ts'e̱ xi̱ta̱ xi okóya kjo̱tíxoma‑la̱ Nainá xi kiskiì Moisés. Sasén‑la̱ nga nikje ndojò ókjá. Ti̱koa̱á tsjaá ma‑la̱ nga ndaà beèxkón xi̱ta̱ xi kj'ei̱í, ndaà síhixat'aà ya̱ ndi̱tsi̱n. Ti̱koa̱á jñà ótsji íxi̱le̱ xi jncha ítjòn ya̱ ni'ya i̱ngo̱ sinagoga, ko̱ mejèn‑la̱ nga jñà kítsa̱t'aà ítjòn ími̱xa̱ k'e̱ nga kjèn xi̱ta̱ ñánda tjín s'eí.
46 — Cuidado com os
47 Faá'an ni'ya‑la̱ íchjín ka'àn xi jye k'en x'i̱n‑la̱. I̱kjoàn 'ñó ndojò fìko̱ o̱chikon‑la̱ nga mejèn‑la̱ nga bìtsa̱jna'ma nga mì jcha̱‑la̱ mé kjoa̱ xi s'ín. Jñà xi̱ta̱ koi ìsa̱á tse kjo̱'in s'e̱‑la̱.
47 Exploram as viúvas e roubam os seus bens; e, para disfarçar, fazem orações compridas. Portanto, o castigo que eles vão sofrer será pior ainda!

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.