Lucas 19
'Én-la̱ Nainá xi kjoa̱ ts'e̱ Jesucristo (MAANT) vs ARIB
1 Jesús k'e̱ nga ijchò na̱xa̱ndá Jericó, tsibíts'ia̱ nga jahas'en‑jiìn na̱xa̱ndá.
1 Tendo Jesus entrado em Jericó, ia atravessando a cidade.
2 Ya̱ tíjna jngoò xi̱ta̱ xi 'mì Zaqueo xi xi̱ta̱ sko̱‑la̱ jñà xi̱ta̱‑la̱ xi̱ta̱xá Roma xi síkíchjítjì tsojmì; ti̱koa̱ 'ñó xi̱ta̱ nchi̱ná.
2 Havia ali um homem chamado Zaqueu, o qual era chefe de publicanos e era rico.
3 Mejèn‑la̱ nga skoe̱xkon yá‑né xi 'mì Jesús; ta̱nga mìkiì ma kotsejèn‑la̱ nga kjìn ma‑ne xi̱ta̱, nga jtobá kji Zaqueo.
3 Este procurava ver quem era Jesus, e não podia, por causa da multidão, porque era de pequena estatura.
4 K'e̱é tsangachikon ítjòn, i̱kjoàn tsijin‑jno jngoò yá sicómoro nga mejèn‑la̱ skoe̱xkon Jesús koni s'ín kjoa̱hato.
4 E correndo adiante, subiu a um sicômoro a fim de vê-lo, porque havia de passar por ali.
5 K'e̱ nga jahaya ndi̱yá Jesús, kiskoòtsejèn mijìn k'oa̱ kijtseèxkon Zaqueo nga ya̱ tíjna'a yá; kitsò‑la̱:
5 Quando Jesus chegou àquele lugar, olhou para cima e disse-lhe: Zaqueu, desce depressa; porque importa que eu fique hoje em tua casa.
6 Zaqueo, ni̱to̱ón tsitajen. Tsjaá komà‑la̱ nga kitsjaà'nde‑la̱ ni'ya‑la̱.
6 Desceu, pois, a toda a pressa, e o recebeu com alegria.
7 Jñà xi̱ta̱ k'e̱ nga kijtseè nga ya̱ kisìkjáya ni'ya‑la̱ Zaqueo, tsibíts'ia̱ nga kiìchja̱jno‑la̱ Jesús; kitsò nga ya̱ kisìkjáya ni'ya‑la̱ xi̱ta̱ xi jé tjín‑la̱.
7 Ao verem isso, todos murmuravam, dizendo: Entrou para ser hóspede de um homem pecador.
8 K'e̱é tsasìjna kixi̱ Zaqueo, kitsò:
8 Zaqueu, porém, levantando-se, disse ao Senhor: Eis aqui, Senhor, dou aos pobres metade dos meus bens; e se em alguma coisa tenho defraudado alguém, eu lho restituo quadruplicado.
9 Jesús kitsò‑la̱:
9 Disse-lhe Jesus: Hoje veio a salvação a esta casa, porquanto também este é filho de Abraão.
10 ’'A̱n xi Ki'ndí‑la̱ Xi̱ta̱ xan‑la̱ yijo‑na̱, koií xá j'i̱‑na nga j'i̱ katsjià xi̱ta̱ xi kichijà, ti̱koa̱ j'i̱ kàchrjekàjñaà jé‑la̱ xi̱ta̱.
10 Porque o Filho do homem veio buscar e salvar o que se havia perdido.
11 Jñà xi̱ta̱, k'e̱ nga nchi'nchré‑la̱ Jesús, koni s'ín tíbéno̱jmí kjoa̱ koi, k'oa̱á s'ín kisìkítsjeèn nga ya̱á koi̱ìts'ia̱ ni̱to̱n nga ko̱tìxoma Nainá; nga jè Jesús, jyeé kjo̱meè bijchó chrañà Jerusalén. Koií kjoa̱‑la̱, Jesús, tsibéno̱jmí jngoò‑la̱ kjoa̱ xi mangásòn nga mìtsà k'oa̱s'ín ko̱ma.
11 Ouvindo eles isso, prosseguiu Jesus, e contou uma parábola, visto estar ele perto de Jerusalém, e pensarem eles que o reino de Deus se havia de manifestar imediatamente.
12 Kitsò‑la̱:
12 Disse pois: Certo homem nobre partiu para uma terra longínqua, a fim de tomar posse de um reino e depois voltar.
13 Ta̱nga k'e̱ nga ti̱kj'eè bitjo xi̱ta̱ jè, te xi̱ta̱ chi̱'nda‑la̱ kiìchja̱‑la̱ nga tse to̱n kisìnga̱tsja nga jngoò ìjngoò; kitsò‑la̱: “Chjoé to̱n koi, ti̱xáko̱o skanda k'e̱ nga kjoi̱‑na.”
13 E chamando dez servos seus, deu-lhes dez minas, e disse-lhes: Negociai até que eu venha.
14 Ta̱nga jñà xi̱ta̱ xi ti̱ya̱‑ne na̱xa̱ndá‑la̱ nga jtikeè komà, kisìkasén‑tji̱ngui i'nga‑la̱ xi̱ta̱ xi kitsò‑la̱ xi̱ta̱xá ítjòn: “Majìn‑naje̱n nga jè xi̱ta̱xá jè ko̱tìxoma‑naje̱n.”
14 Mas os seus concidadãos odiavam-no, e enviaram após ele uma embaixada, dizendo: Não queremos que este homem reine sobre nós.
15 ’Ta̱nga jè xi̱ta̱ jè, k'e̱ nga jye kitjoé‑la̱ xá, j'iì ìjngoò k'a‑ne nangui‑la̱. I̱kjoàn kiìchja̱‑la̱ ngats'iì xi̱ta̱ chi̱'nda‑la̱ xi kisìnga̱tsja to̱n mé‑ne nga skoe̱ kó tjín kisìkijne ki'ndí‑la̱ jè to̱n xi kisìnga̱tsja nga jngoò ìjngoò.
15 E sucedeu que, ao voltar ele, depois de ter tomado posse do reino, mandou chamar aqueles servos a quem entregara o dinheiro, a fim de saber como cada um havia negociado.
16 Jè xi̱ta̱ xi j'iì ítjòn kitsò: “Na̱'èn, to̱n‑lè xi kinìnga̱tsja‑ná, te k'a o̱kji kisìkijnesòn ki'ndí‑la̱.”
16 Apresentou-se, pois, o primeiro, e disse: Senhor, a tua mina rendeu dez minas.
17 Jè xi̱ta̱xá ítjòn kitsò‑la̱: “Ndaà tjín; ngaji̱, chi̱'nda ndaà‑né; ndaà kinìkjiín to̱n xi chiba kjònga̱tsjei; i̱'ndei̱, te na̱xa̱ndá sìnga̱tsja‑lè xi ji̱ ko̱ti̱xoma‑la̱.”
17 Respondeu-lhe o senhor: Bem está, servo bom! porque no mínimo foste fiel, sobre dez cidades terás autoridade.
18 Ijchò ìjngoò xi ma‑ne jò chi̱'nda, kitsò: “Na̱'èn, to̱n‑lè xi kinìnga̱tsja‑ná, 'òn k'a o̱kji kisìkijnesòn ki'ndí‑la̱.”
18 Veio o segundo, dizendo: Senhor, a tua mina rendeu cinco minas.
19 Jè xi̱ta̱xá ítjòn kitsò: “Ti̱koa̱á ngaji̱, 'òn na̱xa̱ndá sìnga̱tsja‑lè xi ji̱ ko̱ti̱xoma‑la̱.”
19 A este também respondeu: Sê tu também sobre cinco cidades.
20 ’J'iì ìjngoò xi kitsò: “Na̱'èn, i̱ tíjna to̱n‑lè xi kinìnga̱tsja‑ná. Ndaà tsibìtjoà; pahìto̱ tsibìjté'ñoá.
20 E veio outro, dizendo: Senhor, eis aqui a tua mina, que guardei num lenço;
21 Kitsakjoón‑lè; ngaji̱, xi̱ta̱ jti‑takòn‑né; chjoí xi mì ngaji̱í tsibìjni ti̱koa̱ bìxkoí xi mì ngaji̱ tsibìtji̱i.”
21 pois tinha medo de ti, porque és homem severo; tomas o que não puseste, e ceifas o que não semeaste.
22 Jè xi̱ta̱xá ítjòn kitsò: “Ngaji̱ xi chi̱'nda ch'o 'mì‑lè; ti̱jè‑ne 'én xi nokjoì si̱nè‑lè jé, nga si: xi̱ta̱ jti‑takòn‑né; chjoí xi mì ngaji̱ tsibìjni ti̱koa̱ bìxkoí xi mì ngaji̱ tsibìtji̱i.
22 Disse-lhe o Senhor: Servo mau! pela tua boca te julgarei; sabias que eu sou homem severo, que tomo o que não pus, e ceifo o que não semeei;
23 Tsà jye tíjiìn‑lè, ¿mé‑ne mì ya̱á kinìkíjna‑ne to̱n‑na̱ ya̱ banco nga kisìkijnesòn ki'ndí‑la̱ mé‑ne k'e̱ nga kjoi̱ ìjngoò k'a‑na si̱nga̱tsja‑ná to̱n‑na̱?”
23 por que, pois, não puseste o meu dinheiro no barco? então vindo eu, o teria retirado com os juros.
24 K'e̱é kitsò‑la̱ jñà xi̱ta̱ xi ya̱ títsa̱jna: “Chja̱à'an‑là to̱n; jè tjiì‑là xi̱ta̱ xi te k'a kisìkijnesòn.”
24 E disse aos que estavam ali: Tirai-lhe a mina, e dai-a ao que tem as dez minas.
25 Jñà xi̱ta̱ xi o̱ki'mì‑la̱ kitsò: “Na̱'èn, ¡xi̱ta̱ jè, jyeé kò te k'a ko̱tjín tjín‑la̱!”
25 Responderam-lhe eles: Senhor, ele tem dez minas.
26 Jè xi̱ta̱xá ítjòn kitsò: “K'oa̱á xán‑nò, ngats'iì xi tjín‑la̱, k'oi̱í‑ìsa‑la̱; ta̱nga jè xi tsjìn‑la̱, skanda tjá'aán‑la̱ mé xi chiba tjín‑la̱.
26 Pois eu vos digo que a todo o que tem, dar-se-lhe-á; mas ao que não tem, até aquilo que tem ser-lhe-á tirado.
27 Ti̱koa̱ jñà xi̱ta̱ kondra̱‑na̱ xi majìn‑la̱ nga 'a̱n kotiìxoma‑la̱, nchrohóko̱‑ná i̱jndé, ti̱k'eèn nga nguixkoaàn.”
27 Quanto, porém, àqueles meus inimigos que não quiseram que eu reinasse sobre eles, trazei-os aqui, e matai-os diante de mim.
28 K'e̱ nga jye o̱kitsò Jesús, kiì ítjòn‑la̱ xi̱ta̱‑la̱ nga kiìko̱ ján Jerusalén.
28 Tendo Jesus assim falado, ia caminhando adiante deles, subindo para Jerusalém.
29 K'e̱ nga jye ijchò chrañà jñà na̱xa̱ndá xi 'mì Betfagé ko̱ Betania ya̱ chrañàt'aà‑la̱ jè nindoò xi 'mì Yá Olivo, kisìkasén jò xi̱ta̱ xi kota'yàt'aà‑la̱.
29 Ao aproximar-se de Betfagé e de Betânia, junto do monte que se chama das Oliveiras, enviou dois dos discípulos,
30 Kitsò‑la̱:
30 dizendo-lhes: Ide à aldeia que está defronte, e aí, ao entrar, achareis preso um jumentinho em que ninguém jamais montou; desprendei-o e trazei-o.
31 Tsà yá xi kjònangui‑nò, tsà ki̱tso̱‑nò: “¿Mé‑ne chíjnda̱'ñó‑nò?”, tìn‑là: “Jè xó Na̱'èn‑ná Jesús ko̱chjeén‑la̱.”
31 Se alguém vos perguntar: Por que o desprendeis? respondereis assim: O Senhor precisa dele.
32 Kiì jñà xi̱ta̱‑la̱; k'oa̱á s'ín kisakò‑la̱ koni s'ín tsibéno̱jmí‑la̱ Jesús.
32 Partiram, pois, os que tinham sido enviados, e acharam conforme lhes dissera.
33 K'e̱ nga nchikíjnda̱'ñó ndí búrró ki'ndí, kitsò nei‑la̱:
33 Enquanto desprendiam o jumentinho, os seus donos lhes perguntaram: Por que desprendeis o jumentinho?
34 Jñà xi̱ta̱‑la̱ Jesús kitsò:
34 Responderam eles: O Senhor precisa dele.
35 K'e̱ nga ijchòko̱ ñánda tíjna Jesús, jñà kisìkjeén nikje‑la̱ nga tsohójtsa‑la̱ ndí búrró; i̱kjoàn kisìkíjnasòn‑la̱.
35 Trouxeram-no, pois, a Jesus e, lançando os seus mantos sobre o jumentinho, fizeram que Jesus montasse.
36 Koni s'ín tífì Jesús, jñà xi̱ta̱ tsohójngoò nikje‑la̱ ya̱ i̱ya ndi̱yá.
36 E, enquanto ele ia passando, outros estendiam no caminho os seus mantos.
37 K'e̱ nga jye kjòchrañàt'aà nga nchifìjen ya̱ nindoò Yá Olivo, ngats'iì xi̱ta̱ xi kota'yàt'aà‑la̱ xi tji̱ko̱ tsibíts'ia̱ nga 'ñó kiìchja̱ xi nguì tà kjo̱tsja‑la̱ nga kitsjaà‑la̱ kjo̱ndaà Nainá nga koií kjoa̱‑la̱ jñà kjo̱xkón xi jye kijtseè.
37 Quando já ia chegando à descida do Monte das Oliveiras, toda a multidão dos discípulos, regozijando-se, começou a louvar a Deus em alta voz, por todos os milagres que tinha visto,
38 Kitsò:
38 dizendo: Bendito o Rei que vem em nome do Senhor; paz no céu, e glória nas alturas.
39 Jñà xi̱ta̱ fariseo xi ya̱ ta̱ña tji̱ko̱ xi̱ta̱ kjìn kitsò‑la̱:
39 Nisso, disseram-lhe alguns dos fariseus dentre a multidão: Mestre, repreende os teus discípulos.
40 Ta̱nga jè Jesús kitsò‑la̱:
40 Ao que ele respondeu: Digo-vos que, se estes se calarem, as pedras clamarão.
41 Jesús, nga jye ijchò chrañà na̱xa̱ndá Jerusalén, k'e̱ nga kijtseèxkon, kiskindàyakeè xi i̱t'aà ts'e̱ na̱xa̱ndá.
41 E quando chegou perto e viu a cidade, chorou sobre ela,
42 Kitsò:
42 dizendo: Ah! se tu conhecesses, ao menos neste dia, o que te poderia trazer a paz! mas agora isso está encoberto aos teus olhos.
43 Kjoi̱í na̱chrjein k'e̱ nga jñà kondra̱‑nò koi̱ìndiì‑nò chrjó nda̱jo̱, si̱ìkinda̱‑nò ko̱ kít'aà‑nò nga jngoò itjandiì.
43 Porque dias virão sobre ti em que os teus inimigos te cercarão de trincheiras, e te sitiarão, e te apertarão de todos os lados,
44 Jngoò k'a si̱ìkjehesòn‑nò, si̱ìk'en yijeé‑nò; ni̱í ti̱ jngoò nda̱jo̱ si̱yijòsòn‑la̱ xíkjín. Koií jé xi ko̱ma‑nò nga mìkiì kiyaxkoòn Nainá k'e̱ nga j'iì katsejèn‑nò.
44 e te derribarão, a ti e aos teus filhos que dentro de ti estiverem; e não deixarão em ti pedra sobre pedra, porque não conheceste o tempo da tua visitação.
45 Jesús jahas'en ya̱ ñánda kijna i̱ngo̱ ítjòn, i̱kjoàn tsibíts'ia̱ nga tsachrje jñà xi̱ta̱ xi nchihotíjna ko̱ xi nchihotse tsojmì;
45 Então, entrando ele no templo, começou a expulsar os que ali vendiam,
46 kitsò‑la̱:
46 dizendo-lhes: Está escrito: A minha casa será casa de oração; vós, porém, a fizestes covil de salteadores.
47 Jesús, na̱chrjein inchijòn tsakóya‑la̱ xi̱ta̱ ya̱ ndi̱tsin i̱ngo̱ ítjòn; jñà xi̱ta̱ sko̱‑la̱ no̱'miì, xi̱ta̱ xi okóya kjo̱tíxoma‑la̱ Nainá xi kiskiì Moisés, ko̱ jñà xi̱ta̱ sko̱‑la̱ na̱xa̱ndá, nchihótsji'nde‑la̱ nga mejèn‑la̱ si̱ìk'en Jesús.
47 E todos os dias ensinava no templo; mas os principais sacerdotes, os escribas, e os principais do povo procuravam matá-lo;
48 Ta̱nga mìkiì kisakò‑la̱ kó s'ín si̱ìko̱ nga jñà xi̱ta̱ na̱xa̱ndá, 'ñó ndaà nchi'nchré‑la̱ koni s'ín tsò 'én xi tíbéno̱jmí.
48 mas não achavam meio de o fazer; porque todo o povo ficava enlevado ao ouvi-lo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.