Lucas 17
'Én-la̱ Nainá xi kjoa̱ ts'e̱ Jesucristo (MAANT) vs NAA
1 Jesús kitsò‑la̱ xi̱ta̱ xi kota'yàt'aà‑la̱:
1 Jesus disse aos seus discípulos:
2 Ìsa̱á‑la ndaà ko̱ma tsà si̱ngui'ñó jngoò nda̱jo̱ natsí ís'iìn, i̱kjoàn si̱katje̱n‑jiìn ndáchikon, mé‑ne nga mì jé ski̱nìjiìn‑ne ndí xi̱ta̱ xi mochjeén‑la̱ nga ko̱kinda̱.
2 Seria melhor para esse que uma pedra de moinho fosse pendurada ao seu pescoço e fosse atirado no mar do que fazer tropeçar um destes pequeninos.
3 ¡T'e̱en kinda̱ yijo‑nò!
3 — Tenham cuidado. Se o seu irmão pecar, repreenda-o; se ele se arrepender, perdoe-lhe.
4 Tsà itoò k'a nga jngoò na̱chrjein ótsji jé xingui̱i xi kondra̱ tsi̱ji, koa̱ tsà si̱ìkájno jé‑la koa̱ tsà itoò k'a nga jngoò na̱chrjein kjoi̱íkon‑lè, ki̱tso̱‑lè: “Mì ti̱ kiì k'oa̱ s'iìn‑na”, tsà k'oa̱ ki̱tso̱‑lè, ti̱jchàat'aà‑la̱.
4 Se pecar contra você sete vezes num dia e sete vezes vier para lhe dizer: “Estou arrependido”, perdoe-lhe.
5 Jñà xi̱ta̱ xi tsibíxáya‑la̱ Na̱'èn‑ná Jesucristo kitsò‑la̱:
5 Então os apóstolos disseram ao Senhor: — Aumente-nos a fé.
6 Jè Na̱'èn‑ná k'e̱é kitsò:
6 Ao que o Senhor respondeu:
7 ’Jñò, tsà tíjna jngoò‑nò chi̱'nda xi kàfì síkínchi nchra̱ja̱, o xi kàfì ka'ndà tíndsó, k'e̱ nga kjoi̱í‑ne nga kàfì síxá, ¿a k'oín‑là: “Ti̱jni, ti̱jnat'eiì ími̱xa̱”?
7 — Qual de vocês, tendo um servo ocupado na lavoura ou em guardar o gado, lhe dirá quando ele voltar do campo: “Venha agora mesmo e sente-se à mesa”?
8 Majìn, a mìtsà ta̱ sa̱ k'oín‑là: “Tìndaà‑ná tsojmì xi kókje̱en; tíxkóngui nikje‑lè; tìya‑ná tsojmì xi kókje̱en ko̱ xi skia̱a. K'e̱ nga jye kjoe̱ ko̱ma, i̱kjoàn ti̱chi koa̱ tioi̱i ji̱.”
8 Não é verdade que, ao contrário, lhe dirá: “Prepare o meu jantar. Apronte-se e sirva-me enquanto eu como e bebo. Depois, você pode comer e beber”?
9 Jè nei‑la̱, ti̱koa̱á mìkiì tsjá‑la̱ kjo̱ndaà chi̱'nda‑la̱ nga ndaà kàsìkitasòn jè xá xi kàsit'in‑la̱; mìtsà tsò‑la̱: “Ndaà chjí‑lè.”
9 Será que ele terá de agradecer ao servo por ter feito o que lhe havia ordenado?
10 Ti̱koa̱á jñò, k'e̱ nga jye nìkitasòn yije xá xi tsjá‑nò Nainá, k'oa̱á tixón: “Ngaje̱n, ta̱xki̱ chi̱'nda‑náje̱n, tà jè kànìkitasòn‑je̱n koni s'ín ki'mì‑náje̱n.”
10 Assim também vocês, depois de terem feito tudo o que lhes foi ordenado, digam: “Somos servos inúteis, porque fizemos apenas o que devíamos fazer.”
11 Jesús, k'e̱ nga tífì ján na̱xa̱ndá Jerusalén, jahato ya̱ nangui Samaria ko̱ Galilea.
11 De caminho para Jerusalém, Jesus passava pelo meio de Samaria e da Galileia.
12 K'e̱ nga jahas'en‑jiìn jngoò ndí na̱xa̱ndá xi jtobá kji, te xi̱ta̱ kiskaàjiìn ya̱ i̱ya ndi̱yá xi tíbindojno chrjoa̱ yijo‑la̱; kjiìn chincha‑ne
12 Ao entrar numa aldeia, saíram-lhe ao encontro dez leprosos,
13 nga 'ñó kiìchja̱ kitsò:
13 que ficaram de longe e gritaram: — Jesus, Mestre, tenha compaixão de nós!
14 Jesús, k'e̱ nga kijtseè, kitsò‑la̱:
14 Ao vê-los, Jesus disse: Aconteceu que, indo eles, foram purificados.
15 K'e̱ nga kijtseè yijo‑la̱ nga jye kjòndaà‑ne ch'in xi tjín‑la̱, jngoò‑ne xi inchrobà ìjngoò k'a‑ne; 'ñó kiìchja̱ nga kitsjaà‑la̱ kjo̱ndaà Nainá.
15 Um dos dez, vendo que estava curado, voltou dando glória a Deus em alta voz
16 Tsasèn‑xkó'nchit'aà‑la̱ Jesús skanda i̱t'aà nangui, nga kitsjaà‑la̱ kjo̱ndaà. Xi̱ta̱ jè, Samaria i̱'nde‑la̱.
16 e prostrou-se com o rosto em terra aos pés de Jesus, agradecendo-lhe. E este era samaritano.
17 Jesús kitsò‑la̱:
17 Então Jesus perguntou:
18 ¿A tà jè tà jngoò xi̱ta̱ xi xìn nangui‑la̱ kànchrobá ìjngoò k'a‑ne nga tsjá‑la̱ kjo̱ndaà Nainá?
18 Não se achou quem voltasse para dar glória a Deus, a não ser este estrangeiro?
19 Jesús kitsò‑la̱ xi̱ta̱ jè:
19 E lhe disse:
20 Jñà xi̱ta̱ fariseo kiskònangui‑la̱ Jesús, kitsò‑la̱:
20 Indagado pelos fariseus sobre quando viria o Reino de Deus, Jesus lhes respondeu:
21 Mìtsà yá xi ki̱tso̱: “I̱í tíjna i̱jndé”, ko̱ “Ján tíjna ján”; nga jyeé tíjnajiìn‑nò kó s'ín otíxoma Nainá.
21 Nem dirão: “Ele está aqui!” Ou: “Lá está ele!” Porque o Reino de Deus está entre vocês.
22 Jesús, kiìchja̱‑ìsa; kitsò‑la̱ xi̱ta̱ xi kota'yàt'aà‑la̱:
22 A seguir, Jesus disse aos seus discípulos:
23 K'oa̱á ki̱tso̱‑nò xi̱ta̱: “Chítsejèn‑là i̱jndé, chítsejèn‑là ján.” Ta̱nga kì kiì mokjeiín‑nò, ti̱koa̱á kì kiì onguítji̱ngui‑là na̱s'ín k'oa̱ ki̱tso̱‑nò.
23 E dirão a vocês: “Ele está aqui!” Ou: “Lá está ele!” Não saiam nem sigam essa gente.
24 Koni ma ni'ín ch'o̱n k'e̱ nga ote, ma iseèn kó o̱kji nga jngoò itjandiì, k'oa̱á s'ín ko̱ma k'e̱ nga ki̱jchò na̱chrjein nga kjoia̱a ìjngoò k'a xi Ki'ndí‑la̱ Xi̱ta̱ xan‑la̱ yijo‑na̱.
24 Porque assim como o relâmpago, que resplandece e brilha de uma extremidade do céu até a outra, assim será, no seu dia, o Filho do Homem.
25 Ta̱nga 'a̱n xi Ki'ndí‑la̱ Xi̱ta̱ xan‑la̱ yijo‑na̱, ítjòn, tse kjo̱'in siìkjiaán; jñà xi̱ta̱ xi tjín na̱chrjein i̱'ndei̱, ko̱chrjekànguií‑na.
25 Mas é necessário que primeiro ele padeça muitas coisas e seja rejeitado por esta geração.
26 Koni s'ín komà jñà na̱chrjein ts'e̱ Noé, k'oa̱á ti̱s'ín ko̱ma jñà na̱chrjein k'e̱ nga kjoia̱a ìjngoò k'a 'a̱n xi Ki'ndí‑la̱ Xi̱ta̱ xan‑la̱ yijo‑na̱.
26 Assim como foi nos dias de Noé, será também nos dias do Filho do Homem:
27 Xi̱ta̱, tsakjèn, kits'iì, chixàn íchjá ko̱ íchjín skanda jè na̱chrjein nga jahas'en ni'ya chitso jè Noé, i̱kjoàn j'iì jtsí xkón, ya̱á jyehesòn yije xi̱ta̱ kóho̱tjín.
27 comiam, bebiam, casavam e davam-se em casamento, até o dia em que Noé entrou na arca, veio o dilúvio e destruiu todos.
28 K'oa̱á ti̱s'ín komà na̱chrjein ts'e̱ Lot [xi̱ta̱ xi tsiniì kitsò‑la̱ Abraham]. Jñà xi̱ta̱ tsakjèn, kits'iì, tsatse tsojmì, tsatíjna tsojmì, tsibítje̱ tsojmì, tsibíndaà ni'ya;
28 O mesmo aconteceu nos dias de Ló: comiam, bebiam, compravam, vendiam, plantavam e edificavam;
29 ta̱nga jè na̱chrjein nga itjojiìn jè Lot ya̱ na̱xa̱ndá Sodoma, ts'a jtsí ni'ín xi ngajmiì inchrobà‑ne xi nguì chijo azufre, ya̱á jyehesòn yije xi̱ta̱ kóho̱tjín.
29 mas, no dia em que Ló saiu de Sodoma, choveu do céu fogo e enxofre e destruiu todos.
30 K'oa̱á s'ín ko̱ma jè na̱chrjein k'e̱ nga 'a̱n kítjo̱je̱n ìjngoò k'a xi Ki'ndí‑la̱ Xi̱ta̱ xan‑la̱ yijo‑na̱.
30 Assim será no dia em que o Filho do Homem se manifestar.
31 ’Jè xi tíjnasò'nga ni'ya‑la̱, kì ti̱ kiì nchrobájen‑ne nga skoé tsojmì xi 'ncha ni'ya‑la̱; ti̱koa̱á jè xi tísíxájiìn nangui‑la̱ kì ti̱ kiì nchrobá‑ne ni'ya‑la̱.
31 — Naquele dia, quem estiver no terraço e tiver os seus bens em casa não desça para tirá-los; e, de igual modo, quem estiver no campo não volte para trás.
32 Ti̱kítsjeèn koni s'ín komàt'in chjo̱ón‑la̱ Lot.
32 Lembrem-se da mulher de Ló.
33 Ni̱ta̱ yá xi̱ta̱ xi mejèn‑la̱ ko̱chrjetjì yijo‑la̱ nga mì mé kjo̱'in sa̱kò‑la̱, tà sa̱á si̱ìchija‑né ko̱ kjo̱'in kíjnajiìn; ta̱nga jè xi tíjnandaà nga tsjá yijo‑la̱, jè‑né xi ki̱tjokàjiìn kjo̱'in nga i̱t'aà ts'a̱n ndaà kíjna.
33 Quem tentar preservar a sua vida a perderá; e quem a perder, esse a salvará.
34 ’K'oa̱á xan‑nò, jè ni̱tje̱n k'e̱ nga o̱ko̱ma, tjín ni'ya ñánda jò xi̱ta̱ kjioòsòn na̱chan, jngoò tjámiìtje̱n nga kji̱ko̱ Cristo, xi ìjngoò si̱jna‑né nga kjo̱'in s'e̱‑la̱.
34 Digo a vocês que, naquela noite, duas pessoas estarão numa cama: uma será levada, e a outra será deixada.
35 Ti̱koa̱á tjín ni'ya ñánda jò íchjín nchi'o na̱'yo̱, jngoò tjámiìtje̱n nga kji̱ko̱ Cristo, xi ìjngoò si̱jna‑né nga kjo̱'in s'e̱‑la̱.
35 Duas mulheres estarão juntas moendo trigo: uma será tomada, e a outra será deixada.
36 ’Jò xi̱ta̱ xi nchisíxángui rancho̱‑la̱, jngoò tjámiìtje̱n nga kji̱ko̱ Cristo, jè xi ìjngoò sa̱síjna‑né nga kjo̱'in s'e̱‑la̱.
36 [Dois estarão no campo: um será tomado, e o outro será deixado.]
37 Jñà xi̱ta̱ kiskònangui‑la̱ Jesús:
37 Então perguntaram a Jesus: — Onde será isso, Senhor? Ele respondeu:
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.