Lucas 16

'Én-la̱ Nainá xi kjoa̱ ts'e̱ Jesucristo (MAANT) vs BKJ

Sair da comparação
1 Jesús tsibéno̱jmí ìjngoò‑la̱ kjoa̱ xi mangásòn, jñà xi̱ta̱ xi kota'yàt'aà‑la̱, kitsò‑la̱:
1 E ele dizia também aos seus discípulos: Havia um certo homem rico, o qual tinha um mordomo; e este foi acusado perante ele de estar desperdiçando os seus bens.
2 Jè nei‑la̱, k'e̱é kiìchja̱‑la̱, kitsò‑la̱: “¿Mé 'én xi tsját'in‑lè xi̱ta̱? Tjiì‑ná kinda̱ kjoa̱ ts'e̱ xá‑lè; mì‑la ti̱ kiì chi̱'nda sko̱‑la̱ ki̱jna‑ne.”
2 E ele, chamando-o, disse-lhe: O que é isso que eu ouço de ti? Entrega a conta da tua mordomia, porque já não podes mais ser meu mordomo.
3 Chi̱'nda jè, k'e̱é tsohóko̱ yijo‑la̱, kitsò: “¿Mé xi s'iaàn? Jè nei‑na̱ mì ti̱ kiì tsjá‑na xá. 'A̱n, mìkiì chíkjoa̱‑na nga siìxákoa̱a nangui. Masobà‑na tsà to̱n siìjé kjo̱tjoà.
3 Então, o mordomo disse consigo: O que eu farei? Pois o meu senhor me tira a mordomia. Cavar eu não posso, de mendigar tenho vergonha.
4 Jyeé be mé xi s'iaàn mé‑ne nga s'e̱‑na amigo xi tsjá'nde‑na ni'ya‑la̱ k'e̱ nga tjáxìn‑na xá jè.”
4 Eu resolvi o que fazer, quando me tirarem a mordomia, eles possam me receber em suas casas.
5 K'e̱é kiìchja̱ ìjngoò ìjngoò‑la̱ jñà xi̱ta̱ xi tje̱n‑la̱ to̱n ts'e̱ nei‑la̱. Kitsò‑la̱ jè xi ítjòn: “¿Kó tjín kitje̱n‑lè ts'e̱ nei‑na̱?”
5 Assim, ele chamando a si cada um dos devedores do seu senhor, disse ao primeiro: Quanto tu deves ao meu senhor?
6 Xi̱ta̱ jè kitsò: “Jngoò sìndo̱ barril asìti̱ kitje̱n‑na.” Jè chi̱'nda kitsò‑la̱ xíkjín: “Chjoí xo̱jo̱n‑lè, ti̱jni, ni̱to̱n tìndaà ìjngoiì xi kj'ei̱í xo̱jo̱n xi tà icháte chjí‑la̱.”
6 E ele disse: Cem medidas de azeite. E disse-lhe: Toma a tua conta e assenta-te rapidamente, e escreve cinquenta.
7 I̱kjoàn kiskònangui‑la̱ xi ìjngoò, kitsò‑la̱: “Ngaji̱, ¿kó tjín kitje̱n‑lè?” Xi̱ta̱ jè kitsò: “Jngoò sìndo̱ naxá trigo kitje̱n‑na.” K'e̱é kitsò‑la̱: “Chjoí xo̱jo̱n‑lè; tìndaà ìjngoiì xi tà ñijòn kaàn chjí‑la̱.”
7 Então, ele disse a outro: E tu, quanto deves? E ele disse: Cem medidas de trigo. E disse-lhe: Toma a tua conta e escreve oitenta.
8 Chi̱'nda jè, kijtseèxkón nei‑la̱ nga tjín‑la̱ kjo̱hítsjeèn nga amigo tsohótsji, na̱s'ín ch'o kis'iìn nga kiskoòna̱cha̱n‑la̱ nei‑la̱. Jñà xi mìtsà xi̱ta̱‑la̱ Nainá, ìsa̱á tjín‑la̱ kjo̱hítsjeèn kó s'ín ótsji amigo‑la̱ xi skoétjò mì k'oa̱á‑ne koni jñà xi̱ta̱ xi iseèn tjín kjo̱hítsjeèn‑la̱.
8 E o senhor elogiou o mordomo injusto, porque ele agiu com sabedoria. Porque os filhos deste mundo são mais sábios na sua geração do que os filhos da luz.
9 ’K'oa̱á xán‑nò, ti̱kjeén to̱n ko̱ tsojmì xi tjín i̱ i̱sò'nde nga kàtas'e‑nò amigo mé‑ne k'e̱ nga mì ti̱ kiì ko̱chjeén‑ne i̱ i̱sò'nde, ján ngajmiì s'e̱‑nò amigo xi skoétjò‑nò ya̱ ñánda ki̱tsa̱jnaà ni̱ta̱ mé na̱chrjein‑ne.
9 E eu vos digo: Fazei para si amigos com as riquezas da injustiça, para que, quando estas vos faltarem, eles vos recebam nas habitações eternas.
10 ’Jè xi ndaà síkitasòn jè kjoa̱ xi chiba tjín, ti̱koa̱á ndaà síkitasòn jè kjoa̱ xi tse tjín; ta̱nga jè xi kona̱cha̱n kjoa̱ xi chiba tjín ti̱koa̱á kona̱cha̱n‑né kjoa̱ xi tse tjín.
10 Quem é fiel no pouco, também é fiel no muito; e quem é injusto no pouco, também é injusto no muito.
11 Jñò, tsà mì ndaà titsa̱nìchjeén tsojmì ko̱ to̱n xi tjín i̱sò'nde jè, mìkiì tjoé‑nò kjoa̱ xi nguì ndaà tjín ts'e̱ ngajmiì.
11 Pois, se não tiverdes sido fiéis com as riquezas injustas, quem vos confiará as verdadeiras riquezas?
12 Tsà mì ndaà titsa̱nìkjeén tsojmì ko̱ to̱n xi mì tsa̱jòn‑jèn xi Nainá kisìnga̱tsja‑nò i̱ i̱sò'nde, ti̱koa̱á mìkiì tjoé‑nò xi nguì tsa̱jòn ján ngajmiì.
12 E se não fostes fiéis naquilo que é de outro homem, quem vos dará o que é vosso?
13 ’Ni̱jngoò chi̱'nda xi jò ko̱ma nei‑la̱ nga si̱ìxá‑la̱; tsà jò ko̱ma nei‑la̱, jngoò ko̱jtikeè koa̱ jngoò ko̱tsjakeè; jngoò ndaà kjit'aà‑la̱ koa̱ ch'o si̱ìko̱ xi ìjngoò. Jñò, tsà kjoa̱ nchi̱ná si̱ìs'in‑là, mìkiì ko̱s'in‑la̱ kjoa̱ ts'e̱ Nainá.
13 Nenhum servo pode servir a dois senhores; porque ou há de odiar um e amar o outro, ou se apegará a um e desprezará o outro. Não podeis servir a Deus e a Mamom.
14 Jñà xi̱ta̱ fariseo nga tsjakeè to̱n, k'e̱ nga kiì'nchré ngats'iì kjoa̱ koi, tà tsijnòkeè Jesús.
14 E também os fariseus, que eram ambiciosos, ouviam todas essas coisas; e zombavam dele.
15 K'e̱é kitsò‑la̱ jè Jesús:
15 E ele disse-lhes: Vós sois os que justificais a vós mesmos diante dos homens, mas Deus conhece o vosso coração; porque o que entre os homens é elevado perante Deus é abominação.
16 Jesús kitsò‑ìsa:
16 A lei e os profetas duraram até João; desde este tempo o reino de Deus é pregado, e todo homem esforça para entrar nele.
17 ’'Ñó 'in tjín tsà jè i̱sò'nde ko̱ ngajmiì chi̱ja, ta̱nga ìsa̱á tà 'ñó 'in tjín nga chi̱ja jngoò letra ts'e̱ kjo̱tíxoma‑la̱ Nainá xi kiskiì Moisés. Mìkiì chi̱ja ni̱ta̱ kjé‑ne ―kitsò Jesús.
17 E é mais fácil passar o céu e a terra, do que faltar um traço da lei.
18 ―Ni̱ta̱ yá‑ne xi tsjiìn chjo̱ón‑la̱ i̱kjoàn bixan‑ko̱ jngoò chjo̱ón xi kj'ei̱í, kjoa̱ chijngui tís'ín; ti̱koa̱á jè x'i̱n xi bixan‑ko̱ chjo̱ón xi kitsjiìn x'i̱n‑la̱, ti̱koa̱á kjoa̱ chijngui tís'ín ―kitsò‑ìsa Jesús.
18 Todo aquele que repudia sua mulher, e casa com outra comete adultério; e quem casar com a repudiada por seu marido comete adultério.
19 Jesús kitsò:
19 Havia um certo homem rico, que se vestia de púrpura e de linho finíssimo, alegrando-se diariamente no seu luxo;
20 Ti̱koa̱ tsibìjna jngoò xi̱ta̱ i̱ma̱ xi Lázaro ki'mì, xi jtsé tjín yijo‑la̱. Ya̱á bìjna xotjoa̱ ni'ya‑la̱ jè xi̱ta̱ nchi̱ná.
20 e havia um certo mendigo, chamado Lázaro, que foi colocado em seu portão, cheio de feridas,
21 Xi̱ta̱ i̱ma̱ jè, fahajiìn xó‑la̱ jñà xi̱‑la̱ tsojmì xi kine jè xi̱ta̱ nchi̱ná nga bixòngui ími̱xa̱; ti̱koa̱á jñà nañá bijchó xó nga tomàjno jtsé‑la̱.
21 e desejava ser alimentado com as migalhas que caíam da mesa do rico; além disso cães vinham lamber-lhe as feridas.
22 K'e̱ nga k'en jè ndí xi̱ta̱ i̱ma̱, jñà àkja̱le̱‑la̱ Nainá kiìko̱; ya̱á kisìkíjnat'aà‑la̱ Abraham. Ti̱koa̱á chaán k'en jè xi̱ta̱ nchi̱ná; i̱kjoàn kisìhijiìn.
22 E aconteceu que o mendigo morreu e foi levado pelos anjos para o seio de Abraão; e o homem rico também morreu e foi sepultado.
23 ’Ya̱ i̱'nde ts'e̱ mik'en ñánda nga tísíkjeiín kjo̱'in jè xi̱ta̱ nchi̱ná, kiskoòtsejèn, kijtseèxkon Abraham nga kjiìn tíjna; ya̱á tíjnat'aà‑la̱ jè Lázaro.
23 E, no inferno, ele ergueu os olhos, estando em tormentos, e viu ao longe Abraão e Lázaro no seu seio.
24 Xi̱ta̱ nchi̱ná, k'e̱é 'ñó kiìchja̱ kitsò: “¡Na̱'èn Abraham, cha̱hi̱ma̱‑takòn‑ná! Ti̱kasín Lázaro nga kàtasíka'nchi̱ jnótsja ya̱ i̱jiìn nandá nga kàtasíkijne 'nchán ni̱je̱n‑na̱; 'ñó tse kjo̱'in tìsìkjiaán i̱ i̱jiìn ni'ín.”
24 E, ele gritando, disse: Pai Abraão, tem misericórdia de mim, e envia a Lázaro para que ele possa molhar a ponta de seu dedo na água e refrescar a minha língua, porque eu estou atormentado nesta chama.
25 Jè Abraham kitsò‑la̱: “Na̱'èn, ti̱kítsjiìn k'e̱ nga tsijni i̱sò'nde, 'ñó ndaà tsijni. Jè Lázaro, kjo̱'iín kisìkjeiín, ta̱nga i̱'ndei̱, ndaà tíjna i̱jndé. Ngaji̱, kjo̱'iín tìnìkjeiín.
25 Mas Abraão disse: Filho, lembra-te de que em tua vida recebeste os teus bens, e Lázaro de igual modo as coisas ruins, mas agora ele é confortado e tu atormentado.
26 K'oa̱á s'ín tjín, ti̱koa̱á jngoò xa̱jngá jñò xi 'ñó na̱nga̱ kijna‑ikòn mé‑ne nga mìkiì ko̱ma ján ko̱tot'aà jñà xi̱ta̱ xi i̱ títsa̱jna; ti̱koa̱ xi títsa̱jna ján, mìkiì ko̱ma kji̱nchrobà i̱jndé.”
26 E, além destas coisas, está posto um grande abismo entre nós e vós; de modo que os que quisessem passar daqui para vós não poderiam, nem tampouco os de lá, passar para cá.
27 ’Kitsò jè xi̱ta̱ nchi̱ná: “Na̱'èn Abraham, 'a̱n bìtsi'bà‑lè ti̱kasín Lázaro ya̱ ni'ya‑la̱ Na̱'èn‑na̱;
27 Então, ele disse: Eu suplico, pois, ó pai, que tu o envies à casa de meu pai;
28 'òn ma‑ne 'ndsè xi títsa̱jna; kàtèno̱jmí‑la̱ xi o̱kixi̱ mé‑ne nga ti̱koa̱ mì i̱ kji̱nchrobà‑ne i̱'nde ts'e̱ kjo̱'in.”
28 porque eu tenho cinco irmãos, para que lhes dê testemunho, para que eles não venham também para este lugar de tormento.
29 Abraham kitsò‑la̱: “Xi̱ta̱ xingui̱i, jyeé tjín‑la̱ xo̱jo̱n‑la̱ Moisés ko̱ ts'e̱ xi̱ta̱ xi kiìchja̱ ngajo‑la̱ Nainá; ¡jñà kàta'nchré‑la̱!”
29 Disse-lhe Abraão: Eles têm Moisés e os profetas, que os ouçam.
30 K'e̱é kitsò jè xi̱ta̱ nchi̱ná: “Majìn, na̱'èn Abraham, tsà jngoò mik'en xi jye kijtseè kjo̱'in kjoi̱ ke̱èno̱jmí‑la̱, si̱ìkájno jé‑la nga mì ti̱ jé ko̱hótsji‑ne.”
30 E ele disse: Não, pai Abraão; mas, se algum dos mortos fosse até eles, eles se arrependeriam.
31 Jè Abraham kitsò‑la̱: “Tsà mìkiì 'nchré‑la̱ Moisés ko̱ xi̱ta̱ xi kiìchja̱ ngajo‑la̱ Nainá, ti̱koa̱á mìkiì ko̱kjeiín‑la̱ na̱s'ín kjoa̱áya jngoò‑la̱ mik'en.”
31 E ele disse-lhe: Se eles não ouvem a Moisés e aos profetas, também não serão convencidos, mesmo se alguém ressuscitar dos mortos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.