Lucas 13

'Én-la̱ Nainá xi kjoa̱ ts'e̱ Jesucristo (MAANT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Ti̱jñà‑ne na̱chrjein koi, ijchò xi̱ta̱ xi tsibéno̱jmí‑la̱ Jesús nga jè Pilato tsatíxá‑la̱ xi̱ta̱ nga ta̱ña kisìk'en‑kjoò cho̱ ko̱ xi̱ta̱ Galilea k'e̱ nga nchitsjá‑la̱ kjo̱tjò Nainá. Kisìkátjijiìn jní‑la̱ cho̱ ko̱ ts'e̱ xi̱ta̱.
1 Por essa época, Jesus foi informado de que Pilatos havia assassinado algumas pessoas da Galileia enquanto ofereciam sacrifícios.
2 Kiìchja̱ Jesús, kitsò:
2 “Vocês pensam que esses galileus eram mais pecadores que todos os outros da Galileia?”, perguntou Jesus. “Foi por isso que sofreram?
3 Majìn, xán‑nò; tsà mìkiì si̱kájnoò jé‑nò nga mì ti̱ jé ki̱nchátsji‑nò, jñò, ki̱yá yije‑nò.
3 De maneira alguma! Mas, se não se arrependerem, vocês também morrerão.
4 K'e̱ nga k'en jñà xi̱ta̱ xi chrj'oòn jàn ma‑ne xi kiskaànè chrjó ts'e̱ torre Siloé, ¿a k'oa̱á s'ín nìkítsjeèn nga ìsa̱á tse jé tjín‑la̱ xi̱ta̱ koi nga ko̱s'ín komàt'in, mì k'oa̱‑ne koni ngats'iì xi̱ta̱ xi tjín ján Jerusalén?
4 E quanto aos dezoito que morreram quando a torre de Siloé caiu sobre eles? Eram mais pecadores que os demais de Jerusalém?
5 Majìn, xán‑nò; tsà mìkiì si̱kájnoò jé‑nò nga mì ti̱ jé ki̱nchátsji‑nò, jñò, ti̱koa̱á ki̱yá yije‑nò.
5 Não! E eu volto a lhes dizer: a menos que se arrependam, todos vocês também morrerão.”
6 Jesús ti̱koa̱á tsibéno̱jmí jngoò‑la̱ kjoa̱ xi mangásòn. Kitsò‑la̱:
6 Então Jesus contou a seguinte parábola: “Um homem tinha uma figueira em seu vinhedo e foi várias vezes procurar frutos nela, sem sucesso.
7 K'e̱é kitsò‑la̱ jè xi̱ta̱ xi tíjna'nda: “Kó jàn nó nga f'iì katsejèn‑la̱ yá jè, tsà yijà‑la̱ toò. Ta̱nga ni̱mé tjín‑la̱. Ti̱chásoìn. Nanguií tísíkits'ón.”
7 Por fim, disse ao jardineiro: ‘Esperei três anos e não encontrei um figo sequer. Corte a figueira, pois só está ocupando espaço no pomar’.
8 Jè xi̱ta̱ xi tíjna'nda kitsò: “Na̱'èn, ti̱kíjna‑là nguì jngoò nó‑ìsa. Sikòn‑la̱, si̱ìxa̱n‑ngui‑la̱ ni'nde nga jngoò itjandiì; i̱kjoàn kinguì‑la̱ tjé'nde.
8 “O jardineiro respondeu: ‘Senhor, deixe-a mais um ano, e eu cuidarei dela e a adubarei.
9 Tsà koií na̱chrjein‑la̱, ko̱ja̱‑la̱ toò nó xi nchrobá; tsà majìn, ko̱maá i̱skan ki̱chásoìn.”
9 Se der figos no próximo ano, ótimo; se não, mande cortá-la’”.
10 Jesús, k'e̱ nga tíhokóya jngoò ni'ya i̱ngo̱ sinagoga ts'e̱ xi̱ta̱ judío, jè na̱chrjein nìkjáya,
10 Certo sábado, quando Jesus ensinava numa sinagoga,
11 ya̱ tíjna jngoò chjo̱ón xi jye kò chrj'oòn jàn nó tíjna nga xk'én. Jngoò ini̱ma̱ ch'o‑la̱ nei̱í tísítsit'in koa̱ mì xó kiì ma osìjna kixi̱.
11 apareceu uma mulher enferma por causa de um espírito impuro. Andava encurvada havia dezoito anos e não conseguia se endireitar.
12 Jesús, k'e̱ nga kijtseè, kiìchja̱‑la̱, kitsò‑la̱:
12 Ao vê-la, Jesus a chamou para perto e disse: “Mulher, você está curada de sua doença!”.
13 I̱kjoàn tsohósòn‑la̱ tsja; jè chjo̱ón, ni̱to̱ón kjòkixi̱ ìjngoò k'a‑ne, i̱kjoàn kitsjaà‑la̱ kjo̱ndaà Nainá.
13 Então ele a tocou e, no mesmo instante, ela conseguiu se endireitar e começou a louvar a Deus.
14 Ta̱nga jè xi̱ta̱ sko̱‑la̱ ts'e̱ ni'ya i̱ngo̱ sinagoga kòjtií‑la̱ nga jè Jesús kisìndaà‑ne chjo̱ón jè, koií kjoa̱‑la̱ nga na̱chrjein nìkjáya; kitsò‑la̱ jñà xi̱ta̱ xi títsa̱jna:
14 O chefe da sinagoga ficou indignado porque Jesus a tinha curado no sábado. “Há seis dias na semana para trabalhar”, disse ele à multidão. “Venham nesses dias para serem curados, e não no sábado.”
15 K'e̱é kiìchja̱ Na̱'èn‑ná Jesús, kitsò:
15 O Senhor, porém, respondeu: “Hipócritas! Todos vocês trabalham no sábado! Acaso não desamarram no sábado o boi ou o jumento do estábulo e o levam dali para lhe dar água?
16 Ko̱ jè chjo̱ón jè, xi tsòti‑la̱ Abraham, jyeé kò chrj'oòn jàn nó tjín‑la̱ nga tjít'aà'ñó‑la̱ xi̱ta̱ nei̱í. ¿A mì ko̱ma tjájnda̱'ñó na̱s'ín jè na̱chrjein nìkjáya?
16 Esta mulher, uma filha de Abraão, foi mantida presa por Satanás durante dezoito anos. Não deveria ela ser liberta, mesmo que seja no sábado?”.
17 K'e̱ nga jye o̱kitsò Jesús, tà kjòsobà‑la̱ ngats'iì xi̱ta̱ kondra̱‑la̱ ta̱nga jñà xi̱ta̱ na̱xa̱ndá kjòtsja‑la̱ koni s'ín tjín kjo̱xkón xi 'ñó jeya tís'ín Jesús.
17 As palavras de Jesus envergonharam seus adversários, mas todo o povo se alegrava com as coisas maravilhosas que ele fazia.
18 Jesús kitsò:
18 Então Jesus disse: “Com que se parece o reino de Deus? Com o que posso compará-lo?
19 Jè mangásòn‑ko̱ koni kji xojmá mostaza; k'e̱ jngoò xi̱ta̱ bítje̱jiìn nangui‑la̱, i̱kjoàn bisò, ma'nga; jñà ni̱se xi tjíma i'ngaá, bíndaà'a tjé‑la̱ jñà chrja‑la̱ yá.
19 É como a semente de mostarda que alguém plantou na horta. Ela cresce e se torna uma árvore, e os pássaros fazem ninhos em seus galhos”.
20 Ìjngoò k'a kiìchja̱ Jesús, kitsò:
20 Disse também: “Com que mais se parece o reino de Deus?
21 K'oa̱á ngaya‑la̱ koni jè na̱'yo̱ san, k'e̱ nga jngoò chjo̱ón síkájiìn jàn chi̱ba̱ skoa̱n i̱nchra̱jín, masan yije‑né kóho̱kji na̱'yo̱.
21 É como o fermento que uma mulher usa para fazer pão. Embora ela coloque apenas uma pequena quantidade de fermento em três medidas de farinha, toda a massa fica fermentada”.
22 Jesús, nga tífì ján ndi̱yá Jerusalén, kjìn na̱xa̱ndá jahato nga tsakóya, na̱xa̱ndá xi jtobá kjoàn ko̱ xi iì kjoàn.
22 Jesus foi pelas cidades e povoados ensinando ao longo do caminho, em direção a Jerusalém.
23 Jngoò xi̱ta̱ xi kiskònangui‑la̱, kitsò‑la̱:
23 Alguém lhe perguntou: “Senhor, só alguns poucos serão salvos?”. Ele respondeu:
24 ―T'e̱en‑là kjo̱'ñó yijo‑nò nga ki̱tjás'e̱en jè xotjoa̱ xi 'nchrèya kji. K'oa̱á xán‑nò: kjìn xi̱ta̱ ko̱mejèn‑la̱ kjoa̱has'en ta̱nga mìkiì ko̱ma kjoa̱has'en.
24 “Esforcem-se para entrar pela porta estreita, pois muitos tentarão entrar, mas não conseguirão.
25 K'e̱ nga jè nei‑la̱ ni'ya ko̱sítje̱n nga ki̱ìchjoàjto xotjoa̱ ni'ya, jñò, tsà ndi̱tsiaán titsa̱jnaà, k'e̱é kíts'ia̱a nga ki̱nókjoa̱a, kixón: “Na̱'èn, chíx'a̱‑náje̱n xotjoa̱ ni'ya.” Jè nei‑la̱ ni'ya ki̱tso̱‑nò: “Mìkiì bexkon‑nò ñánda‑ne tsa̱jòn.”
25 Quando o dono da casa tiver trancado a porta, será tarde demais. Vocês ficarão do lado de fora, batendo e pedindo: ‘Senhor, abra a porta para nós!’. Mas ele responderá: ‘Não os conheço, nem sei de onde são’.
26 K'e̱é kíts'ia̱a nga kixón: “Ta̱ñaá chichiko̱‑lèje̱n, ti̱koa̱á ta̱ñaá ki'yòko̱‑lèje̱n, ti̱koa̱á ya̱á ndi̱tsi̱n‑na̱je̱n tsakoòyi.”
26 Então vocês dirão: ‘Nós comemos e bebemos com o senhor, e o senhor ensinou em nossas ruas’.
27 Ta̱nga jè, tà ki̱tso̱ó‑nò: “K'oa̱á xan‑nò, mìkiì bexkon‑nò ñánda‑ne tsa̱jòn. ¡Ti̱nchat'aàxìn‑ná ngats'ioò xi ch'o 'nè!”
27 E ele responderá: ‘Não os conheço nem sei de onde são. Afastem-se de mim, todos vocês que praticam o mal!’.
28 Ya̱á jchìhindáyaà, ti̱koa̱ si̱jts'ioòn ni'ñoò k'e̱ nga jcha̱xkoòn jè Abraham, Isaac, Jacob, ngats'iì xi̱ta̱ xi kiìchja̱ ngajo‑la̱ Nainá nga ya̱ títsa̱jna ñánda tíhotíxoma Nainá, koa̱ jñò, xìn i̱'nde si̱ìkasén‑nò Nainá.
28 “Haverá choro e ranger de dentes, pois verão Abraão, Isaque, Jacó e todos os profetas no reino de Deus, mas vocês serão lançados fora.
29 Kjoi̱í‑ne xi̱ta̱ xi kji̱nchrobà‑ne nga ñijòn chrja̱ngui̱‑la̱ i̱sò'nde xi kítsa̱jnat'aà ími̱xa̱ nga ko̱kje̱n ñánda tíhotíxoma Nainá.
29 E virão pessoas de toda parte, do leste e do oeste, do norte e do sul, para ocupar seus lugares à mesa no reino de Deus.
30 I̱'ndei̱, tjín xi̱ta̱ xi títsa̱jna‑tji̱ngui, nga ko̱ma i̱skan jñà kítsa̱jna ítjòn; ti̱koa̱á tjín xi̱ta̱ xi títsa̱jna ítjòn i̱'ndei̱, k'e̱ nga ko̱ma i̱skan, jñà kjoe̱het'aà‑ne.
30 E prestem atenção: alguns últimos serão os primeiros, e alguns primeiros serão os últimos”.
31 Ti̱jè‑ne na̱chrjein ijchò i'nga xi̱ta̱ fariseo ñánda tíjna Jesús, kitsò‑la̱:
31 Naquele momento, alguns fariseus lhe disseram: “Vá embora daqui, pois Herodes Antipas quer matá-lo!”.
32 Kitsò Jesús:
32 Jesus respondeu: “Vão dizer àquela raposa que continuarei a expulsar demônios e a curar hoje e amanhã; e, no terceiro dia, realizarei meu propósito.
33 K'oa̱á s'ín ko̱ma i̱'ndei̱, nchijòn‑le̱ ko̱ jngui‑le̱, kàtjì‑ìsa ndi̱yá‑na̱. Mìkiì ndaà tjín nga jngoò xi̱ta̱ xi chja̱ ngajo‑la̱ Nainá, xìn‑t'aà ki̱yá‑la̱ na̱xa̱ndá Jerusalén.
33 Sim, hoje, amanhã e depois de amanhã, devo seguir meu caminho. Pois nenhum profeta de Deus deve ser morto fora de Jerusalém!
34 ’¡Jñò xi xi̱ta̱ na̱xa̱ndá Jerusalén tsa̱jòn xi nìk'eèn xi̱ta̱ xi chja̱ ngajo‑la̱ Nainá, ko̱ bìnè nda̱jo̱ jñà xi̱ta̱ xi Nainá síkasén‑nò! ¡Kjìn k'a kjòmejèn‑na nga tsibìxkóya i̱xti‑nò koni s'ín xa̱'nda̱ nga bíngui jnga̱á‑la̱ jñà i̱xti‑la̱; ta̱nga jñò, mìkiì kòkjeiín‑nò!
34 “Jerusalém, Jerusalém, cidade que mata profetas e apedreja os mensageiros de Deus! Quantas vezes eu quis juntar seus filhos como a galinha protege os pintinhos sob as asas, mas você não deixou.
35 Chítsejèn‑là ni'ya‑nò nga jye tsjeiìn‑takòn Nainá; k'oa̱á xán‑nò nga mì ti̱ kiì jcha̱xkoòn‑ná skanda k'e̱ nga ki̱jchò na̱chrjein nga kixón: “¡Mé tà ndaà‑la̱ jè xi nchrobá ngajo‑la̱ Nainá!”
35 E, agora, sua casa foi abandonada, e você nunca mais me verá, até que diga: ‘Bendito é o que vem em nome do Senhor!’”.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.