Lucas 12

'Én-la̱ Nainá xi kjoa̱ ts'e̱ Jesucristo (MAANT) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 K'e̱ nga jye 'ñó kjìn jmiì kòkjìn xi̱ta̱, chi̱ba̱‑la̱ otíjno, otít'aà xíkjín, tsibíts'ia̱ Jesús nga kiìchja̱ ítjòn‑la̱ xi̱ta̱ xi kota'yàt'aà‑la̱; kitsò‑la̱:
1 Ajuntando-se entretanto muitos milhares de pessoas, de sorte que se atropelavam uns aos outros, começou Jesus a dizer primeiro aos seus discípulos: Acautelai-vos do fermento dos fariseus, que é a hipocrisia.
2 Nì mé tjín xi tíjtsa'ma xi mìkiì ko̱tsejèn; ngats'iì xi tjí'ma, jcha̱á‑la̱.
2 Mas nada há encoberto, que não haja de ser descoberto; nem oculto, que não haja de ser conhecido.
3 Ngats'iì kjoa̱ xi ki̱nókjoa̱'maà k'e̱ nga ni̱tje̱n, kji̱'nchré yije xi̱ta̱ k'e̱ nga na̱chrjein; jè kjoa̱ xi ya̱ ki̱nókjoa̱'maà i̱ya ni'ya‑nò, ján i̱sò'nga ni'ya, 'ñó ki̱ná'ya‑la̱.
3 Porquanto tudo o que em trevas dissestes, à luz será ouvido; e o que falaste ao ouvido no gabinete, dos eirados será apregoado.
4 ’Jñò xi amigo ts'a̱n xan‑nò, kì tsakjoòn‑là jñà xi ma‑la̱ sík'en yijo‑ná; k'e̱ nga jye ma, ni̱ ti̱ mé xi síko̱‑ìsa‑ná.
4 Digo-vos, amigos meus: Não temais os que matam o corpo, e depois disso nada mais podem fazer.
5 'A̱n, k'oa̱ xán‑nò yá xi ki̱skón‑là; jè xi ti̱skón‑là, jè xi ma‑la̱ sík'en‑ná, i̱kjoàn tjí'nde‑la̱ nga síkatje̱n‑jiìn‑ná ñánda títì ni'ín xi ts'e̱ kjo̱'in. K'oa̱á xan‑nò, jè xi ti̱skón‑là.
5 Mas eu vos mostrarei a quem é que deveis temer; temei aquele que, depois de matar, tem poder para lançar no inferno; sim, digo, a esse temei.
6 ’K'e̱ nga 'òn ndí ni̱se, sa̱á jò to̱n satíjna‑ne. Ta̱nga Nainá, tjín‑la̱ kinda̱. Ni̱jngoò ni̱se síjchàajiìn.
6 Não se vendem cinco passarinhos por dois asses? E nenhum deles está esquecido diante de Deus.
7 Xi i̱t'aà tsa̱jòn, ìsa̱á 'ñó tse chjí‑nò mì k'oa̱á‑ne koni na̱s'ín 'ñó kjìn ma ni̱se. Skanda tsja̱skoò tíxke̱ya yije‑la̱ Nainá. Kì tsakjoòn‑jèn, nga Nainá 'ñó ndaà s'ín‑nò kinda̱.
7 Mas até os cabelos da vossa cabeça estão todos contados. Não temais, pois mais valeis vós do que muitos passarinhos.
8 ’Ngats'iì xi̱ta̱ xi tsjá 'én nga nguixko̱n xi̱ta̱ nga 'a̱n fìt'aà‑na, ti̱koa̱á 'a̱n xi Ki'ndí‑la̱ Xi̱ta̱ xan‑la̱ yijo‑na̱, tsjaà‑la̱ 'én jñà àkja̱le̱‑la̱ Nainá nga xi̱ta̱ ts'a̱n xan‑la̱.
8 E digo-vos que todo aquele que me confessar diante dos homens, também o Filho do homem o confessará diante dos anjos de Deus;
9 Ta̱nga jè xi kjójna'mat'in‑na nga nguixko̱n xi̱ta̱, ti̱koa̱á si̱'mat'in‑né nga nguixko̱n àkja̱le̱‑la̱ Nainá.
9 mas quem me negar diante dos homens, será negado diante dos anjos de Deus.
10 ’Ngats'iì xi̱ta̱ xi ch'o tsò 'én xi ki̱chja̱jno‑na 'a̱n xi Ki'ndí‑la̱ Xi̱ta̱ xan‑la̱ yijo‑na̱, jcha̱t'aà‑la̱ jé‑la̱; ta̱nga jñà xi ki̱chja̱jno‑la̱ Ini̱ma̱ Tsjeè‑la̱ Nainá mìkiì jcha̱t'aà‑la̱ jé‑la̱.
10 E a todo aquele que proferir uma palavra contra o Filho do homem, isso lhe será perdoado; mas ao que blasfemar contra o Espírito Santo, não lhe será perdoado.
11 ’Jñò, k'e̱ nga kji̱ko̱‑nò xi̱ta̱ ya̱ ni'ya i̱ngo̱ sinagoga, ya̱ nguixko̱n xi̱ta̱ ítjòn ko̱ ts'e̱ xi̱ta̱xá, kì makájno‑nò kó s'ín kixón nga ko̱si̱ko̱ yijo‑nò mé 'én xi ki̱nókjoa̱a.
11 Quando, pois, vos levarem às sinagogas, aos magistrados e às autoridades, não estejais solícitos de como ou do que haveis de responder, nem do que haveis de dizer.
12 K'e̱ nga ki̱jchò hora nga ki̱nókjoa̱a, jè Ini̱ma̱ Tsjeè‑la̱ Nainá, ke̱èno̱jmíya‑nò kó s'ín kixón.
12 Porque o Espírito Santo vos ensinará na mesma hora o que deveis dizer.
13 Jngoò xi̱ta̱ xi ya̱ tíjnajiìn‑la̱ xi̱ta̱ kjìn, kitsò‑la̱ Jesús:
13 Disse-lhe alguém dentre a multidão: Mestre, dize a meu irmão que reparte comigo a herança.
14 Ta̱nga jè Jesús kitsò‑la̱:
14 Mas ele lhe respondeu: Homem, quem me constituiu a mim juiz ou repartidor entre vós?
15 Jesús ti̱koa̱á kitsò‑ìsa‑la̱:
15 E disse ao povo: Acautelai-vos e guardai-vos de toda espécie de cobiça; porque a vida do homem não consiste na abundância das coisas que possui.
16 Ti̱koa̱á tsibéno̱jmí jngoò‑la̱ kjoa̱ xi mangásòn; kitsò‑la̱:
16 Propôs-lhes então uma parábola, dizendo: O campo de um homem rico produzira com abundância;
17 Xi̱ta̱ jè, kisìkítsjeèn; kitsò: “¿Mé xi s'iaàn? Tsjìn‑na ñánda ki̱nchaàxkoá tsojmì‑na.”
17 e ele arrazoava consigo, dizendo: Que farei? Pois não tenho onde recolher os meus frutos.
18 K'e̱é kitsò: “Jyeé be mé xi s'iaàn. Siìkixòña ni'nga‑na̱, i̱kjoàn kìndaà‑ìsa xi ìsa̱ iì kjoàn; ya̱á ki̱nchaàxkoá yije kóho̱tjín tsojmì xi kòjchá‑na ko̱ xi tjín‑na.
18 Disse então: Farei isto: derribarei os meus celeiros e edificarei outros maiores, e ali recolherei todos os meus cereais e os meus bens;
19 I̱kjoàn xán‑la̱ yijo‑na̱: Kjìn tsojmì 'nchaxkó‑na. Kjìn nó ko̱ma‑la̱; siìkjáya, kókje̱en, skia̱a, siìtsjakoa̱a i̱sò'nde.”
19 e direi à minha alma: Alma, tens em depósito muitos bens para muitos anos; descansa, come, bebe, regala-te.
20 Ta̱nga jè Nainá kitsò‑la̱: “Ji̱ xi xi̱ta̱ tòndo̱ 'mì‑lè, ni̱tje̱n jè, ki̱yá‑né. Tsojmì xi 'nchaxkó‑lè, ¿yá ts'e̱ ko̱ma?”
20 Mas Deus lhe disse: Insensato, esta noite te pedirão a tua alma; e o que tens preparado, para quem será?
21 K'oa̱á s'ín mat'in jñà xi̱ta̱ xi tà tsojmì ts'e̱ yijo‑la̱ bincháxkó koa̱ mìtsà xi̱ta̱ nchi̱ná nga nguixko̱n Nainá.
21 Assim é aquele que para si ajunta tesouros, e não é rico para com Deus.
22 Nga komà i̱skan Jesús kitsò‑la̱ xi̱ta̱ xi kota'yàt'aà‑la̱:
22 E disse aos seus discípulos: Por isso vos digo: Não estejais ansiosos quanto à vossa vida, pelo que haveis de comer, nem quanto ao corpo, pelo que haveis de vestir.
23 Ìsa̱á 'ñó tse chjí‑la̱ nga titsa̱jnakoaán i̱ i̱sò'nde koni jñà tsojmì xi ma chine. Ti̱koa̱á yijo‑ná, ìsa̱á 'ñó tse chjí‑la̱ koni jñà nikje xi chíkjá.
23 Pois a vida é mais do que o alimento, e o corpo mais do que o vestuário.
24 Chítsejèn‑là jñà nchra̱á; mì jno̱ó 'beé, mì ni̱ji̱n bincháxkó, tsjìn‑la̱ kaxa̱ no̱jmé, ti̱koa̱ tsjìn‑la̱ ni'nga; ta̱nga jè Nainá tsjá‑la̱ tsojmì xi kine. ¡Jñò, ìsa̱á 'ñó chjí‑nò mì k'oa̱á‑ne koni jñà cho̱ xi tjímajiìn i̱sén!
24 Considerai os corvos, que não semeiam nem ceifam; não têm despensa nem celeiro; contudo, Deus os alimenta. Quanto mais não valeis vós do que as aves!
25 Jñò, na̱s'ín ta̱kó 'ñó si̱kájnoò, ni̱ i̱tsé ko̱ma si̱katonè‑là na̱chrjein‑nò koni s'ín tjíndaà‑la̱ Nainá.
25 Ora, qual de vós, por mais ansioso que esteja, pode acrescentar um côvado à sua estatura?
26 Tsà mìkiì ma‑nò nìkitasòn kjoa̱ xi chiba tjín, mé‑ne nga jè nìkájno‑nò kjoa̱ xi ìsa̱ chjá tjín.
26 Porquanto, se não podeis fazer nem as coisas mínimas, por que estais ansiosos pelas outras?
27 ’Chítsejèn‑là naxó lirio, kó s'ín majchá; mìkiì síxá, mìkiì ma‑la̱ faña nikje; ta̱nga 'a̱n, k'oa̱á xan‑nò, ndaà tsà jè Salomón xi xi̱ta̱xá ítjòn tsibìjna nga 'ñó xi̱ta̱ jeya, mì k'oa̱á kjoàn nikje tsohòkjá koni kjoàn jñà naxó.
27 Considerai os lírios, como crescem; não trabalham, nem fiam; contudo vos digo que nem mesmo Salomão, em toda a sua glória, se vestiu como um deles.
28 Nainá, k'oa̱á s'ín ndaà kjoàn s'ín xka̱ ijñá, xi jngoò na̱chrjein títsa̱jnakon ko̱ xi ma nchijòn kotsjòojiìn ni'ín. Jñò xi xi̱ta̱ 'mì‑nò xi mìkiì ndaà mokjeiín‑nò, ¿a mìtsà ìsa̱ ni̱to̱n tsjá‑nò Nainá nikje xi mochjeén‑nò nga chi̱kjá?
28 Se, pois, Deus assim veste a erva que hoje está no campo e amanhã é lançada no forno, quanto mais vós, homens de pouca fé?
29 Jñò, kì nìkájno‑jèn; kì bixón‑jèn: “¿Mé xi chji̱ne̱é; mé xi s'ioa̱á?”
29 Não procureis, pois, o que haveis de comer, ou o que haveis de beber, e não andeis preocupados.
30 Ngats'iì xi̱ta̱ i̱sò'nde, k'oa̱á tjín tsojmì xi ótsji, ta̱nga jñò, tíjnaá‑nò Na̱'èn xi Nainá; jyeé tíjiìn‑la̱ nga ko̱tjín tsojmì xi mochjeén‑nò.
30 Porque a todas estas coisas os povos do mundo procuram; mas vosso Pai sabe que precisais delas.
31 Jñò, ti̱nchátsjioò kjoa̱ ts'e̱ Nainá koni s'ín otíxoma; ngats'iì tsojmì xi mochjeén‑nò ti̱koa̱á tjoésòn‑nò.
31 Buscai antes o seu reino, e estas coisas vos serão acrescentadas.
32 ’Jñò, xi ndí orrè‑na xan‑nò, kì tsakjoòn‑jèn; k'oa̱á s'ín kiskoòsòn‑la̱ Nainá nga jñò ko̱ti̱xomakjoò ya̱ ñánda tíhotíxoma Nainá.
32 Não temas, ó pequeno rebanho! porque a vosso Pai agradou dar-vos o reino.
33 Tati̱jnaà tsojmì xi tjín‑nò; tjiì kjo̱tjò‑là jñà xi̱ta̱ xi mochjeén‑la̱; k'e̱ nga tsà k'oa̱s'ín s'e̱en, k'oa̱á ngaya‑la̱ koni tsà nchisakó ngajo‑nò chijtsa to̱n ján ngajmiì xi mìkiì majchínga; sa̱kò‑nò tsojmì xi 'ñó tse chjí‑la̱ ján ngajmiì ya̱ ñánda mìkiì kjoe̱het'aà, mìkiì bijchó chijé, ti̱koa̱ mìkiì síkje cho̱ kixo.
33 Vendei o que possuís, e dai esmolas. Fazei para vós bolsas que não envelheçam; tesouro nos céus que jamais acabe, aonde não chega ladrão e a traça não rói.
34 Ya̱ ñánda ki̱nchajtión tsojmì‑nò, ti̱koa̱á ya̱á si̱ìkítsjeèn ini̱ma̱‑nò.
34 Porque, onde estiver o vosso tesouro, aí estará também o vosso coração.
35 ’Ndaà titsa̱jnandaà nga si̱kitasòn‑là Na̱'èn‑ná koni jngoò xi̱ta̱ xi ndaà tíkjá xincho̱‑la̱ ko̱ ndaà títì ni'ín‑la̱.
35 Estejam cingidos os vossos lombos e acesas as vossas candeias;
36 K'oa̱á s'ín ndaà titsa̱jnakoòn koni jñà xi̱ta̱ chi̱'nda xi nchikoña‑la̱ nei‑la̱ xi s'eí kòfì ñánda kòbixan xi̱ta̱, mé‑ne k'e̱ nga kjoi̱í‑ne, nei‑la̱ ni'ya ki̱chja̱, si̱ìkjane xotjoa̱ ni'ya, i̱kjoàn skíx'a̱‑la̱.
36 e sede semelhantes a homens que esperam o seu senhor, quando houver de voltar das bodas, para que, quando vier e bater, logo possam abrir-lhe.
37 Mé tà ndaà‑la̱ jñà xi̱ta̱ chi̱'nda xi títsa̱jnakon k'e̱ nga kjoi̱í‑ne nei‑la̱. Xi o̱kixi̱, k'oa̱á xán‑nò, jè sobà nei‑la̱ skoé nikje ot'aà‑la̱ nga ko̱òt'aà koa̱ si̱ìkítsa̱jnat'aà ími̱xa̱‑la̱, i̱kjoàn si̱ìkjèn.
37 Bem-aventurados aqueles servos, aos quais o senhor, quando vier, achar vigiando! Em verdade vos digo que se cingirá, e os fará reclinar-se à mesa e, chegando-se, os servirá.
38 Mé tà ndaà‑la̱ jñà chi̱'nda xi ko̱s'ín títsa̱jnakon na̱s'ín jye ijchò osen ni̱tje̱n, na̱s'ín jye nchrohós'e i̱sén nga kjoi̱í‑ne nei‑la̱.
38 Quer venha na segunda vigília, quer na terceira, bem-aventurados serão eles, se assim os achar.
39 Tíjiìn‑nò tsà jngoò nei‑la̱ ni'ya si̱jiìn‑la̱ mé hora kjoi̱í xi̱ta̱ chijé nga si̱ìchijé‑la̱, kíjnakon‑né nga mìkiì tsjá'nde nga ko̱chijé‑la̱.
39 Sabei, porém, isto: se o dono da casa soubesse a que hora havia de vir o ladrão, vigiaria e não deixaria minar a sua casa.
40 Jñò, k'oa̱á ti̱s'ín titsa̱jnandaà; 'a̱n xi Ki'ndí‑la̱ Xi̱ta̱ xan‑la̱ yijo‑na̱, kjoi̱i ìjngoò k'a k'e̱ nga mìkiì titsa̱chiñà kjoa̱a.
40 Estai vós também apercebidos; porque, numa hora em que não penseis, virá o Filho do homem.
41 Pedro kiskònangui, kitsò:
41 Então Pedro perguntou: Senhor, dizes essa parábola a nós, ou também a todos?
42 Kitsò Na̱'èn‑ná Jesús:
42 Respondeu o Senhor: Qual é, pois, o mordomo fiel e prudente, que o Senhor porá sobre os seus servos, para lhes dar a tempo a ração?
43 Mé tà ndaà‑la̱ jè chi̱'nda xi k'oa̱s'ín ndaà tísíkitasòn k'e̱ nga kjoi̱í‑ne nei‑la̱.
43 Bem-aventurado aquele servo a quem o seu senhor, quando vier, achar fazendo assim.
44 O̱kixi̱í xi xan‑nò, nei‑la̱ chi̱'nda jè, jè si̱ìkíjna'nda yije tsojmì xi tjín‑la̱.
44 Em verdade vos digo que o porá sobre todos os seus bens.
45 Ta̱nga tsà jè chi̱'nda jè ki̱tso̱ nga ko̱òko̱ ini̱ma̱‑la̱: “Nei‑na̱, kjìn na̱chrjein ko̱chrjein‑la̱ nga kjoi̱í‑ne.” I̱kjoàn koi̱ìts'ia̱ nga ska̱àn‑ko̱ chi̱'nda x'i̱n xíkjín, ti̱koa̱ k'oe̱è‑la̱ jñà chi̱'nda íchjín; ko̱kje̱n, koa̱ skoí, koa̱ ko̱ch'i̱.
45 Mas, se aquele servo disser em teu coração: O meu senhor tarda em vir; e começar a espancar os criados e as criadas, e a comer, a beber e a embriagar-se,
46 Chi̱'nda jè, kjoi̱í‑ne nei‑la̱ jè na̱chrjein ko̱ jè hora k'e̱ nga mìkiì tíkoña‑la̱. 'Ñó tse kjo̱'in tsjá‑la̱; ya̱á si̱ìkíjnajiìn‑la̱ ñánda títsa̱jna xi̱ta̱ xi mìkiì mokjeiín‑la̱.
46 virá o senhor desse servo num dia em que não o espera, e numa hora de que não sabe, e cortá-lo-á pelo meio, e lhe dará a sua parte com os infiéis.
47 ’Jè chi̱'nda xi jye ndaà tíjiìn‑la̱ mé xi mejèn‑la̱ nei‑la̱, ta̱nga mìkiì bìjnandaà, ti̱koa̱ mìkiì síkitasòn koni s'ín síjé nei‑la̱, koií jé xi ko̱ma‑la̱ nga 'ñó ko̱jà‑la̱ nei‑la̱.
47 O servo que soube a vontade do seu senhor, e não se aprontou, nem fez conforme a sua vontade, será castigado com muitos açoites;
48 Ta̱nga tsà jè chi̱'nda, tsà mìkiì tíjiìn‑la̱ nga kjo̱'in tjín‑la̱ kjoa̱ xi ch'o tjín, ìsa̱á chiba kjo̱'in s'e̱‑la̱. Jè xi tse kitjoé‑la̱, ìsa̱á tse si̱jé‑la̱; ti̱koa̱ jè xi tse kjònga̱tsja, ti̱koa̱á ìsa̱á tse si̱jé‑la̱.
48 mas o que não a soube, e fez coisas que mereciam castigo, com poucos açoites será castigado. Daquele a quem muito é dado, muito se lhe requererá; e a quem muito é confiado, mais ainda se lhe pedirá.
49 ’Koni jngoò ni'ín xi oká tjé ko̱ síkijne‑ngui xi tsjeè, koií xá j'i̱‑na i̱ i̱t'aà nangui nga kjoa̱axìn‑la̱ jé‑la̱ xi̱ta̱ mé‑ne nga ko̱tsjeè‑ne. Tsí mejèn‑na tsà jye tíbitasòn.
49 Vim lançar fogo à terra; e que mais quero, se já está aceso?
50 K'oa̱á s'ín tjínè‑na nga tse kjo̱'in ko̱tojñaà; ¡tsí ndaà makájno‑na skanda k'e̱ nga ki̱tasòn!
50 Há um batismo em que hei de ser batizado; e como me angustio até que venha a cumprir-se!
51 ¿A k'oa̱á s'ín nìkítsjeèn nga jè kjoa̱ xi j'iìkoa̱a nga 'nchán kítsa̱jna xi̱ta̱? Majìn, xán‑nò, kjoa̱siì kítsa̱jnajiìn jè nga̱tjì‑la̱ kjoa̱ ts'a̱n.
51 Cuidais vós que vim trazer paz à terra? Não, eu vos digo, mas antes dissensão:
52 Mats'ia̱‑ne skanda i̱'ndei̱ kóni nga fì‑ìsa na̱chrjein, k'oa̱á ngaya‑la̱ tsà 'òn ma xi̱ta̱ xi títsa̱jna nga jngoò ni'ya, jòya ko̱ma; xi jàn ma‑ne ska̱àn‑kjoòko̱ xi jò ma‑ne, jñà xi jò ma‑ne ska̱àn‑ko̱ xi jàn ma‑ne.
52 pois daqui em diante estarão cinco pessoas numa casa divididas, três contra duas, e duas contra três;
53 Jò sko̱ya s'e̱. Na̱'èn‑la̱, kondra̱‑la̱á ko̱ma jè ki'ndí‑la̱; koa̱ jè ki'ndí‑la̱, kondra̱‑la̱á ko̱ma na̱'èn‑la̱; nea̱‑la̱, kondra̱‑la̱á ko̱ma tsòti‑la̱; jè tsòti‑la̱ kondra̱‑la̱á ko̱ma nea̱‑la̱; na̱chíya‑la̱, kondra̱‑la̱á ko̱ma jè kja'nda‑la̱; jè kja'nda‑la̱ kondra̱‑la̱á ko̱ma na̱chíya‑la̱.
53 estarão divididos: pai contra filho, e filho contra pai; mãe contra filha, e filha contra mãe; sogra contra nora, e nora contra sogra.
54 Jesús ti̱koa̱ kitsò‑la̱ jñà xi̱ta̱ xi kjìn ma‑ne:
54 Dizia também às multidões: Quando vedes subir uma nuvem do ocidente, logo dizeis: Lá vem chuva; e assim sucede;
55 K'e̱ nga 'ba tjo̱ tsjè, bixón‑nò: “Ndobá ko̱tsjè.” K'oa̱á s'ín bitasòn, matsjè‑né.
55 e quando vedes soprar o vento sul dizeis; Haverá calor; e assim sucede.
56 ¡Jñò, xi̱ta̱ xi jò ma i̱sén‑nò! Maá‑nò chìtsejèn‑là kó choòn i̱t'aà ngajmiì ko̱ i̱t'aà nangui, koa̱, ¿mé‑ne nga mìkiì ma‑nò 'nè kinda̱ mé kjoa̱ xi tíma jñà na̱chrjein xi titsa̱jnaà?
56 Hipócritas, sabeis discernir a face da terra e do céu; como não sabeis então discernir este tempo?
57 ’¿Mé‑ne nga mì tà jñò bìndaàjiìn‑là xinguio̱o nga kàtakixi̱ya kjoa̱ xi tjín‑nò?
57 E por que não julgais também por vós mesmos o que é justo?
58 K'e̱ nga onguió ján nguixko̱n xi̱ta̱xá ko̱ kondra̱‑lè, ti̱nchátsji'nde‑la̱ ya̱ i̱ya ndi̱yá mé‑ne nga ko̱ma jchi̱bàndaà‑nò nga mì ya̱ kji̱ko̱‑lè i̱t'aà ts'e̱ xi̱ta̱xá koa̱ jè xi̱ta̱xá mì ya̱ si̱ìnga̱tsja‑lè i̱t'aà ts'e̱ policía koa̱ jè policía nga mì nda̱yá ski̱nìs'en‑lè.
58 Quando, pois, vais com o teu adversário ao magistrado, procura fazer as pazes com ele no caminho; para que não suceda que ele te arraste ao juiz, e o juiz te entregue ao meirinho, e o meirinho te lance na prisão
59 K'oa̱á xan‑lè, mìkiì ko̱ma ki̱tjo̱o‑ne nda̱yá skanda k'e̱ nga kíchjítjì yijo‑lè nga yije xi si̱ìjé‑lè xi̱ta̱xá.
59 Digo-te que não sairás dali enquanto não pagares o derradeiro lepto.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.