Lucas 10
'Én-la̱ Nainá xi kjoa̱ ts'e̱ Jesucristo (MAANT) vs NVT
1 K'e̱ nga jye komà kjoa̱ koi, Na̱'èn‑ná Jesús kitsjaà‑la̱ xá nguì jàn‑kaàn ko̱ te xi̱ta̱ xi kj'ei̱í. Jò jò kisìkasén ítjòn nga kjijndà na̱xa̱ndá ko̱ i̱'nde ñánda nga ìsa̱ i̱skan kjoi̱ jè.
1 Depois disso, o Senhor escolheu outros setenta e dois discípulos e os enviou adiante, dois a dois, às cidades e aos lugares que ele planejava visitar.
2 Kitsò‑la̱:
2 Estas foram suas instruções: “A colheita é grande, mas os trabalhadores são poucos. Orem ao Senhor da colheita; peçam que ele envie mais trabalhadores para seus campos.
3 Tanguió; 'a̱án siìkasén‑nò koni orrè ki'ndí ya̱ i̱jiìn‑la̱ cho̱ tse̱jén.
3 Agora vão e lembrem-se de que eu os envio como cordeiros no meio de lobos.
4 Kì chijtsa to̱n ch'aà, kì naxá na̱'yaá ch'aà, ni̱ xo̱xté tsjayaà; ti̱koa̱á mìkiì yá xi̱ta̱ xi nìhixat'aà ya̱ i̱ya ndi̱yá.
4 Não levem dinheiro algum, nem bolsa de viagem, nem um par de sandálias extras. E não se detenham para cumprimentar ninguém pelo caminho.
5 Ni̱ta̱ ñánda ni'ya nga ki̱tjás'e̱en, ítjòn k'oa̱ tixón: “'Nchán kàtas'e ni'ya jè.”
5 “Quando entrarem numa casa, digam primeiro: ‘Que a paz de Deus esteja nesta casa’.
6 Ni'ya jè, tsà tjín xi̱ta̱ xi ok'ìn‑la̱ nga s'e̱‑la̱ kjoa̱'nchán, ki̱tasòn‑né; tsà majìn, mìkiì ki̱tasòn.
6 Se os que vivem ali forem gente de paz, a bênção permanecerá; se não forem, a bênção voltará a vocês.
7 Ti̱tsa̱jna ya̱ ni'ya ñánda ki̱tjás'e̱en; kì xki̱ xi ján ni'ya onguió; chi̱ne̱e, t'io̱o mé tsojmì xi tsjá‑nò. Jè xi̱ta̱ xi síxá mochjeén‑né nga k'oi̱‑la̱ chjí‑la̱.
7 Permaneçam naquela casa e comam e bebam o que lhes derem, pois quem trabalha merece seu salário. Não fiquem mudando de casa em casa.
8 K'e̱ nga kijchoò jngoò na̱xa̱ndá ñánda tsjá'nde‑nò, chi̱ne̱e mé tsojmì xi tsjá‑nò.
8 “Quando entrarem numa cidade e ela os receber bem, comam o que lhes oferecerem.
9 Tsà tjín xi̱ta̱ xi xk'én, ti̱ndaà‑nò; koa̱tìn‑là: “Jye kjòchrañàt'aà‑nò nga jcha̱a kó s'ín otíxoma Nainá.”
9 Curem os enfermos e digam-lhes: ‘Agora o reino de Deus chegou até vocês’.
10 Tsà jngoò na̱xa̱ndá ñánda kijchoò, tsà mìkiì tsjá'nde‑nò, ti̱tjáyaà ndi̱yá, koa̱tìn‑là:
10 Mas, se uma cidade se recusar a recebê-los, saiam pelas ruas e digam:
11 “Skanda jè chijo‑la̱ na̱xa̱ndá‑nò xi kàtsobà'ñó ndso̱koò‑je̱n, kítsajneè‑nòje̱n koni jngoò seña nga mì ti̱ kiì si̱s'in‑nòje̱n. Ta̱nga kàtasijiìn‑nò nga jye kjòchrañàt'aà‑nò nga jcha̱a kó s'ín otíxoma Nainá.”
11 ‘Limpamos de nossos pés até o pó desta cidade em sinal de reprovação. E saibam disto: o reino de Deus chegou!’.
12 K'oa̱á xán‑nò, na̱xa̱ndá jè, ìsa̱á tse kjo̱'in s'e̱‑la̱ jè na̱chrjein k'e̱ nga si̱ndaàjiìn‑la̱ xi̱ta̱, mì k'oa̱á‑ne koni jñà xi̱ta̱ ts'e̱ na̱xa̱ndá Sodoma.
12 Eu lhes garanto que, no dia do juízo, até Sodoma será tratada com menos rigor que aquela cidade.
13 ’¡I̱ma̱ xó‑nò jñò, xi̱ta̱ na̱xa̱ndá Corazín! ¡I̱ma̱ xó‑nò jñò, xi̱ta̱ na̱xa̱ndá Betsaida! Tsà ya̱‑làne na̱xa̱ndá Tiro ko̱ Sidón nga k'oa̱s'ín kis'iaàn kjo̱xkón xi ndaà tjín xi komà ya̱ i̱jiìn na̱xa̱ndá tsa̱jòn, tsà jñà xi̱ta̱ Tiro ko̱ Sidón kijtseè, jyeé‑la nikje naxá íkjá ko̱ chijo ni'ín títsa̱jiìn koni seña nga jye kisìkájno jé‑la̱ nga mì ti̱ jé ótsji‑ne.
13 “Que aflição as espera, Corazim e Betsaida! Porque, se nas cidades de Tiro e Sidom tivessem sido realizados os milagres que realizei em vocês, há muito tempo seus habitantes teriam se arrependido e demonstrado isso vestindo panos de saco e jogando cinzas sobre a cabeça.
14 Ta̱nga jè na̱chrjein nga si̱ndaàjiìn, ìsa̱á tse kjo̱'in s'e̱‑nò mì k'oa̱á‑ne koni jñà xi̱ta̱ na̱xa̱ndá Tiro ko̱ Sidón.
14 Eu lhes digo que, no dia do juízo, Tiro e Sidom serão tratadas com menos rigor que vocês.
15 Jñò xi xi̱ta̱ na̱xa̱ndá Capernaum tsa̱jòn, ¿a k'oa̱á s'ín mokjeiín‑nò nga jcha̱xkón‑nò ján ngajmiì? Majìn, ya̱á ki̱tsa̱jnajñoò i̱'nde ñánda tjín kjo̱'in.
15 E você, Cafarnaum, será elevada até o céu? Não, descerá até o lugar dos mortos”.
16 ’Jè xi 'nchré‑nò, 'a̱án xi 'nchré‑na; jè xi ko̱chrjengui‑nò, 'a̱án xi ochrjengui‑na; jè xi ko̱chrjengui‑na, jè ochrjengui xi kisìkasén‑na.
16 Então ele disse aos discípulos: “Quem aceita sua mensagem também me aceita, e quem os rejeita também me rejeita. E quem me rejeita também rejeita aquele que me enviou”.
17 J'iì‑ne jñà xi̱ta̱ xi jàn‑kaàn ko̱ te ma‑ne. 'Ñó tsja tjín‑la̱, kitsò:
17 Quando os setenta e dois discípulos voltaram, relataram com alegria: “Senhor, até os demônios nos obedecem pela sua autoridade!”.
18 Jesús kitsò‑la̱:
18 Então ele lhes disse: “Vi Satanás caindo do céu como um relâmpago!
19 'A̱n, jyeé kitsjaà‑nò kjo̱tíxoma ko̱ nga'ñó nga ko̱ma ki̱nchanè ye̱ ko̱ cho̱ na'yá, nga si̱kijneè‑là ngats'iì nga'ñó‑la̱ xi̱ta̱ nei̱í xi kondra̱ tsa̱jòn; ni̱mé xi ch'o si̱ìko̱‑nò.
19 Eu lhes dei autoridade para pisarem sobre cobras e escorpiões, e sobre todo o poder do inimigo. Nada lhes causará dano.
20 Ta̱nga kì matsja‑nò nga jè ini̱ma̱ ch'o‑la̱ xi̱ta̱ nei̱í síkitasòn‑nò; jè xi kàtatsja‑nò nga jye tjín‑nò i̱'nde ján ngajmiì nga jyeé ya̱ tjít'aà 'ín‑nò.
20 Mas não se alegrem porque os espíritos impuros lhes obedecem; alegrem-se porque seus nomes estão registrados no céu”.
21 Ti̱jè‑ne hora, Jesús, tsjaá komà‑la̱ xi i̱t'aà ts'e̱ Ini̱ma̱ Tsjeè‑la̱ Nainá; kitsò:
21 Naquele momento, Jesus foi tomado da alegria do Espírito Santo e disse: “Pai, Senhor dos céus e da terra, eu te agradeço porque escondeste estas coisas dos que se consideram sábios e inteligentes e as revelaste aos que são como crianças. Sim, Pai, foi do teu agrado fazê-lo assim.
22 ’Ngats'iì kjoa̱ ts'e̱ kjo̱tíxoma, 'a̱án kisìnga̱tsja‑na Na̱'èn‑na̱. Mìtsà yá xi beèxkon yá‑né xi Ki'ndí‑la̱ ma, ta̱jngoò jè xi Na̱'èn ma; ti̱koa̱á mìtsà yá xi beèxkon yá‑né xi Na̱'èn ma, ta̱jngoò jè xi Ki'ndí‑la̱ beèxkon, ko̱ jè Ki'ndí‑la̱ ko̱kò‑la̱ jñà xi̱ta̱ xi jè mejèn‑la̱ nga skoe̱xkon, yá‑né xi Na̱'èn ma.
22 “Meu Pai me confiou todas as coisas. Ninguém conhece verdadeiramente o Filho, a não ser o Pai, e ninguém conhece verdadeiramente o Pai, a não ser o Filho e aqueles a quem o Filho escolhe revelá-lo”.
23 Jesús kisìkáfaya'a xi̱ta̱ xi kota'yàt'aà‑la̱, tà jñà kiìchja̱t'aà xìn‑la̱, kitsò‑la̱:
23 Então, em particular, ele se voltou para os discípulos e disse: “Felizes os olhos que veem o que vocês viram.
24 K'oa̱á xán‑nò, kjìn xi̱ta̱ xi kiìchja̱ ngajo‑la̱ Nainá, ti̱koa̱ kjìn xi̱ta̱xá ítjòn xi kjòmejèn‑la̱ nga skoe̱ jè kjoa̱ xi jñò titsa̱'yaà, ta̱nga mìkiì kijtseè; ti̱koa̱á kjòmejèn‑la̱ nga kji̱'nchré jè xi titsa̱na'yà, ta̱nga mìkiì kiì'nchré.
24 Eu lhes digo: muitos profetas e reis desejaram ver o que vocês têm visto e ouvir o que vocês têm ouvido, mas não puderam”.
25 Jngoò xi̱ta̱ chji̱ne̱ xo̱jo̱n ts'e̱ kjo̱tíxoma‑la̱ Nainá xi kiskiì Moisés kiìkon Jesús nga mejèn‑la̱ skóna̱cha̱n‑la̱, kitsò:
25 Certo dia, um especialista da lei se levantou para pôr Jesus à prova com esta pergunta: “Mestre, o que preciso fazer para herdar a vida eterna?”.
26 Jesús kitsò‑la̱:
26 Jesus respondeu: “O que diz a lei de Moisés? Como você a entende?”.
27 Jè xi̱ta̱ chji̱ne̱ xo̱jo̱n kitsò:
27 O homem respondeu: “‘Ame o Senhor, seu Deus, de todo o seu coração, de toda a sua alma, de toda a sua força e de toda a sua mente’ e ‘Ame o seu próximo como a si mesmo’”.
28 Jesús kitsò‑la̱:
28 “Está correto!”, disse Jesus. “Faça isso, e você viverá.”
29 Jè xi̱ta̱ chji̱ne̱ xo̱jo̱n mejèn‑la̱ nga ndaà si̱ìkíjna yijo‑la̱ 'én xi kiskònangui; ìjngoò k'a kiskònangui‑la̱ Jesús, kitsò:
29 O homem, porém, querendo justificar suas ações, perguntou a Jesus: “E quem é o meu próximo?”.
30 Jesús kitsò:
30 Jesus respondeu com uma história: “Certo homem descia de Jerusalém a Jericó, quando foi atacado por bandidos. Eles lhe tiraram as roupas, o espancaram e o deixaram quase morto à beira da estrada.
31 Ti̱jè‑ne ndi̱yá, k'e̱ chi̱ba̱‑la̱ jahajen jngoò no̱'miì, ta̱nga k'e̱ nga kijtseèxkon nga ya̱ kjinaya ndi̱yá xi̱ta̱ xi kitsì'on, tà jahat'aà xìn‑la̱.
31 “Por acaso, descia por ali um sacerdote. Quando viu o homem caído, atravessou para o outro lado da estrada.
32 Ti̱k'e̱é‑ne ja jngoò xi̱ta̱ levita [xi i̱ya i̱ngo̱ síxá] k'oa̱á ti̱ kis'iìn k'e̱ nga kijtseèxkon xi̱ta̱ jè nga kjinaya ndi̱yá; ti̱koa̱á tà jahat'aà xìn‑la̱.
32 Um levita fazia o mesmo caminho e viu o homem caído, mas também atravessou e passou longe.
33 Ta̱nga k'e̱ nga ijchò jngoò xi̱ta̱ Samaria [xi xi̱ta̱ kondra̱‑la̱ xi̱ta̱ judío] nga koa̱ ti̱s'ín tífì ndi̱yá jè, k'e̱ nga kijtseèxkon, kjòhi̱ma̱keè‑né.
33 “Então veio um samaritano e, ao ver o homem, teve compaixão dele.
34 Kiì kasìt'aà chrañà‑la̱. Kisìxkiì‑la̱; kisìkaàjno asìti̱ ko̱ xán ñánda kitiì‑la̱. I̱kjoàn tsibíjtéjiìn; kisìkíjnasòn‑la̱ kohòyo̱‑la̱; kiìko̱ jngoò ni'ya ñánda nga ma nìkjáyaá. Jè kisìkinda̱.
34 Foi até ele, tratou de seus ferimentos com óleo e vinho e os enfaixou. Depois, colocou o homem em seu jumento e o levou a uma hospedaria, onde cuidou dele.
35 Xi komà inchijòn k'e̱ nga jye tífì‑ne jè xi̱ta̱ Samaria, tsibíchjí‑la̱ nei‑la̱ ni'ya, kitsjaà‑la̱ to̱n koni tjín chjí‑la̱ chi̱'nda xi jò na̱chrjein; kitsò‑la̱: “Ti̱kinda̱‑ná xi̱ta̱ jè. K'e̱ nga kjoi̱ ìjngoò k'a‑na kíchjiá tsà ìsa̱ tse si̱ìkje.”
35 No dia seguinte, deu duas moedas de prata ao dono da hospedaria e disse: ‘Cuide deste homem. Se você precisar gastar a mais com ele, eu lhe pagarei a diferença quando voltar’.
36 Ngaji̱, ¿kó si? Ingajàn xi̱ta̱ koi, ¿yá‑né xi xíkjín jè xi̱ta̱ xi kisìki'on chijé?
36 “Qual desses três você diria que foi o próximo do homem atacado pelos bandidos?”, perguntou Jesus.
37 Jè xi̱ta̱ chji̱ne̱ xo̱jo̱n kitsò:
37 O especialista da lei respondeu: “Aquele que teve misericórdia dele”. Então Jesus disse: “Vá e faça o mesmo”.
38 Jesús k'e̱ nga tjímaya‑ìsa i̱ya ndi̱yá, ijchò jngoò ndí na̱xa̱ndá jtobá ñánda tíjna ni'ya‑la̱ chjo̱ón xi 'mì Marta. Ya̱á kitsjaà'nde‑la̱ nga tsibìjna.
38 Jesus e seus discípulos seguiram viagem e chegaram a um povoado onde uma mulher chamada Marta os recebeu em sua casa.
39 Jè Marta tíjna ìjngoò‑ìsa chjo̱ón ndichja xi 'mì María. Jè María tsibìjnat'aà ndso̱ko̱ Jesús nga kiì'nchré‑la̱ 'én xi tíbéno̱jmí.
39 Sua irmã, Maria, sentou-se aos pés de Jesus e ouvia o que ele ensinava.
40 Ta̱nga jè Marta, 'ñó tísíkájno xá xi tjín‑la̱. Kiì kasìt'aà‑la̱ Jesús, kitsò‑la̱:
40 Marta, porém, estava ocupada com seus muitos afazeres. Foi a Jesus e disse: “Senhor, não o incomoda que minha irmã fique aí sentada enquanto eu faço todo o trabalho? Diga-lhe que venha me ajudar!”.
41 Jesús kiìchja̱ kitsò‑la̱:
41 Mas o Senhor respondeu: “Marta, Marta, você se preocupa e se inquieta com todos esses detalhes.
42 Tà jngoò kjoa̱ xi 'ñó mochjeén. Jè María ndaà tjín xi kòfaájiìn; ni̱yá xi kjoa̱áxìn‑la̱ kjoa̱ jè.
42 Apenas uma coisa é necessária. Quanto a Maria, ela fez a escolha certa, e ninguém tomará isso dela”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.