Hebreus 9

'Én-la̱ Nainá xi kjoa̱ ts'e̱ Jesucristo (MAANT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Jè kjoa̱ xi tsibíndaàjiìn ítjòn Nainá kis'eé‑la̱ kjo̱tíxoma kós'ín ma nga jeya nìkíjnaá Nainá ko̱ kis'e jngoò‑la̱ ni'ya tsjeè i̱ i̱t'aà nangui.
1 A primeira aliança tinha leis sobre a adoração e tinha também um santuário construído por seres humanos, onde se adorava a Deus.
2 Jè Ni'ya Tsjeè‑la̱ Nainá xi nikje, k'oa̱á s'ín tjíndaà nga jngoò i̱'nde tíjna ítjòn xi 'mì I̱'nde Tsjeè, ñánda tíjna ki̱cha̱ xi tìya ni'ín ko̱ ñánda tíjna ími̱xa̱ xi nchasòn i̱nchra̱jín tsjeè‑la̱ Nainá.
2 Foi armada uma Tenda , dividida em duas partes. Na parte da frente, chamada Lugar Santo , ficavam o candelabro e a mesa com os pães oferecidos a Deus.
3 Jè nikje cortina xi ma jò‑ne xi tjo̱bá jngoò osen ni'ya nikje, ya̱ i̱jto̱n kjijna i̱'nde xi 'mì I̱'nde xi ìsa̱ 'Ñó Tsjeè.
3 Atrás da segunda cortina ficava a parte que era chamada de Lugar Santíssimo .
4 I̱'nde jè, ya̱á kjijna jngoò kaxa̱ xi nguì oro ñánda tìsòn chrjongó‑la̱ Nainá; ti̱koa̱ ya̱á kjijna kaxa̱ xi nguì oro yijàjno ts'e̱ kjoa̱ xi tsibíndaàjiìn Nainá. Kaxa̱ jè, tíjnaya jngoò ti̱jí ki̱cha̱ xi nguì oro ñánda 'ncha i̱nchra̱jín xi 'mì maná, ti̱koa̱ ya̱á kjinaya yá nise‑la̱ Aarón xi tsibíjts'én‑t'aà chrja‑la̱ ko̱ ya̱ 'ncha jñà nda̱jo̱ teè ñánda tjít'aà kjo̱tíxoma‑la̱ Nainá xi kitjoé‑la̱ Moisés.
4 Ali estava colocado o altar de ouro onde era queimado o incenso, e também estava colocada a arca da aliança , toda coberta de ouro. Dentro da arca estavam a vasilha de ouro com o maná , o bastão de Arão, do qual tinham saído brotos, e as duas placas de pedra com os mandamentos escritos nelas.
5 Ya̱ i̱sòn kaxa̱ 'ncha i̱sén‑la̱ àkja̱le̱ xi querubín 'mì xi tjín‑la̱ jnga̱á xi okó kjoa̱ jeya‑la̱ Nainá; jñà jnga̱á‑la̱ bíjtsa'ma jè kaxa̱. Ta̱nga i̱'ndei̱, jñà kjoa̱ koi, mìkiì mochjeén nga íjngó íjngó ska̱ya ko̱xki̱.
5 Em cima da arca, representando a Presença Divina, estavam os querubins , com as suas asas abertas sobre o lugar onde os pecados eram perdoados. Mas agora não é o momento de explicar os detalhes dessas coisas.
6 K'e̱ nga jye k'oa̱s'ín kisinchaàndaà tsojmì koi, jñà no̱'miì, kjit'aà na̱chrjein fahas'en ya̱ Ni'ya Tsjeè‑la̱ Nainá xi nikje, jè i̱'nde xi tíjna ítjòn, nga síkitasòn xá‑la̱ nga beèxkón Nainá.
6 Depois de tudo isso ter sido preparado, os sacerdotes entram todos os dias na parte da frente da Tenda, que é o Lugar Santo, para cumprir os seus deveres religiosos.
7 Ta̱nga jè i̱'nde xi ma‑ne jò, ta jè ta̱jngoò no̱'miì ítjòn fahas'en jngoò k'a nga jngoò nó; k'e̱ nga fahas'en, tjínè‑la̱ nga jní‑la̱ cho̱ 'ba xi tsját'aà‑la̱ Nainá kjoa̱ xi ti̱ts'e̱‑ne jé‑la̱ ko̱ ngats'iì jé‑la̱ xi̱ta̱ na̱xa̱ndá, jñà xi mìkiì tíjiìn‑la̱ tsà jé ótsji.
7 Mas somente o Grande Sacerdote entra na parte de trás, que é o Lugar Santíssimo, e isso apenas uma vez por ano. Ele oferece a Deus o sangue de animais, em favor de si mesmo e também pelos pecados que o povo cometeu sem saber que estava pecando.
8 Jè Ini̱ma̱ Tsjeè‑la̱ Nainá k'oa̱á s'ín síkíchi̱ya‑ná, k'e̱ nga tákó jè tímochjeén Ni'ya Tsjeè xi nikje xi kisindaà ítjòn, kj'eè kiì táx'a̱'nde nga ko̱ma ki̱tjás'e̱én jè I̱'nde xi Ìsa̱ 'Ñó Tsjeè.
8 Por meio disso tudo, o Espírito Santo nos ensina, de modo bem claro, que a entrada para o Lugar Santíssimo ainda não foi aberta enquanto a parte da frente, que é o Lugar Santo, continuar sendo usada.
9 Jñà kjoa̱ xi komà kjòtseé, tà kjoa̱ mangásòn‑né koni s'ín tíma na̱chrjein i̱'ndei̱; nga jñà kjo̱tjò ko̱ jní‑la̱ cho̱ xi kixíxteèn i̱'nde jè, tsjìn‑la̱ nga'ñó nga si̱ìtsjeè kjo̱hítsjeèn‑la̱ xi̱ta̱ xi k'oa̱s'ín beèxkón Nainá.
9 Isso é um símbolo para hoje. Quer dizer que as ofertas e os sacrifícios de animais oferecidos a Deus não tornam perfeito o coração das pessoas que o adoram.
10 Kjoa̱ koi, tà kjoa̱ ts'e̱é yijo‑la̱ xi̱ta̱, mé tsojmì xi ma chine ko̱ xi ma 'yò, koa̱ kós'ín sítsjeè yijo‑la̱ xi̱ta̱; tà k'oa̱á s'ín tje̱n ko̱chjeén skanda k'e̱ nga jè Nainá si̱ìkjatjìya‑la̱ ngats'iì kjoa̱ koi.
10 Essas ofertas e sacrifícios têm a ver somente com comida, com bebida e com várias cerimônias de purificação . São regras externas que têm valor somente até que Deus renove todas as coisas.
11 Ta̱nga jyeé j'iì Cristo nga no̱'miì ítjòn tíjna i̱t'aà ts'e̱ kjo̱ndaà‑la̱ Nainá xi jye tíma. Ya̱á jahas'en Ni'ya Tsjeè‑la̱ Nainá jè xi ìsa̱ 'ñó ndaà choòn ko̱ xi ìsa̱ kixi̱ tjín, nga mìtsà tsja xi̱ta̱ kisindaà‑ne jè xi tsò‑ne kjoa̱ nga mìtsà i̱ i̱t'aà nangui kisindaà.
11 Mas Cristo veio como o Grande Sacerdote das coisas boas que já estão aqui. A Tenda em que ele serve é melhor e mais perfeita e não foi construída por seres humanos, isto é, não é deste mundo.
12 Cristo, jngoò k'aá jahas'en ya̱ I̱'nde Tsjeè. Mìtsà ti̱ jní‑la̱ tíndsó ko̱ jní‑la̱ nchra̱ja̱ jahas'en‑ko̱‑ne. Ts'e̱ sobá jní jahas'en‑ne. K'oa̱á s'ín kis'iìn nga tsibíchjítjì jé‑ná, mé‑ne nga komà kisìkítsa̱jnandei̱í‑ná ni̱ta̱ mé na̱chrjein‑ne.
12 Quando Cristo veio e entrou, uma vez por todas, no Lugar Santíssimo , ele não levou consigo sangue de bodes ou de bezerros para oferecer como sacrifício. Pelo contrário, ele ofereceu o seu próprio sangue e conseguiu para nós a salvação eterna.
13 Jè jní‑la̱ nchra̱ja̱ ko̱ jní‑la̱ tíndsó ko̱ chijo‑la̱ nchra̱ja̱ kitì xi nchra̱ja̱ chjo̱ón ki'ndí, maá‑la̱ sítsjeè yijo‑la̱ xi̱ta̱ xi xa̱'ya̱‑la̱ k'e̱ nga xíxteèn‑jno.
13 O sangue de bodes e de touros e as cinzas da bezerra queimada são espalhados sobre as pessoas impuras , e elas ficam purificadas por fora.
14 Tsà k'oa̱á s'ín bitasòn kjoa̱ koi, jè jní xi tsibíxteèn Cristo, ìsa̱á tse nga'ñó tjín‑la̱. Nga i̱t'aà ts'e̱é nga'ñó‑la̱ Ini̱ma̱ Tsjeè xi tíjnakon ni̱ta̱ mé na̱chrjein‑ne nga kitsjaà kjo̱tjò‑la̱ Nainá yijo‑la̱ xi mìtsà mé jé tjín‑la̱. Jè jní‑la̱ Cristo sítsjeèya kjo̱hítsjeèn‑nò nga mì ti̱ kiì koa̱ ti̱s'ín s'e̱n‑nò kjoa̱ xi fìko̱‑ná kjoa̱biyaà, mé‑ne nga ma si̱xá‑là Nainá xi tíjnakon.
14 Se isso é assim, imaginem então quanto maior ainda é o poder do sangue de Cristo! Por meio do Espírito eterno ele se ofereceu a si mesmo a Deus como sacrifício sem defeito. E o seu sangue nos purifica por dentro, tirando as nossas culpas; assim podemos servir ao Deus vivo, pois já não praticamos cerimônias que não valem nada.
15 K'oa̱á ma‑ne nga jè Cristo osìjnajiìn osen koni s'ín tsibí'ñó jngoò kjoa̱ xi̱tse̱. K'e̱ nga k'en ngajo‑la̱ xi̱ta̱, jè tsibíchjítjì jé‑la̱ xi tsohótsji xi̱ta̱ k'e̱ nga ti̱sa̱ jè tíhotíxoma kjoa̱ xi kisindaàjiìn ítjòn, mé‑ne ngats'iì xi̱ta̱ xi xó jaàjiìn‑ne tjoé‑la̱ kjo̱tjò xi tsjá Nainá ni̱ta̱ kjé‑ne koni s'ín kitsjaà 'én‑la̱ Nainá xi tso'ba kiìchja̱‑ne.
15 Portanto, é Cristo quem consegue fazer uma nova aliança , para que os que foram chamados por Deus possam receber as bênçãos eternas que o próprio Deus prometeu. Isso pode ser feito porque houve uma morte que livrou as pessoas dos pecados que praticaram enquanto a primeira aliança estava em vigor.
16 K'e̱ nga jngoò xi̱ta̱ mejèn‑la̱ síka'bí tsojmì xi tjín‑la̱, bíndaà jngoò xo̱jo̱n xi bí'ñó. Skanda k'e̱é mochjeén k'e̱ nga biyaà jè xi̱ta̱ xi bíndaà.
16 Onde há um testamento , é necessário provar que a pessoa que o fez já morreu.
17 Ta̱nga xo̱jo̱n jè, ni̱mé chjí‑la̱ k'e̱ nga ti̱kj'eè biyaà xi̱ta̱ xi tsibíndaà; skanda k'e̱é chjí‑la̱ k'e̱ nga ki̱yá.
17 Pois o testamento não vale nada enquanto estiver vivo quem o fez; só depois da morte dessa pessoa é que o testamento tem valor.
18 Jè kjoa̱ xi kisindaàjiìn ítjòn k'oa̱á ti̱s'ín kisindaàjiìn nga cho̱ k'en mé‑ne komà kixíxteèn‑ne jní.
18 É por isso que a primeira aliança entrou em vigor somente com o uso do sangue de animais.
19 Moisés, k'e̱ nga jye tsibíxke̱jiìn‑la̱ xi̱ta̱ na̱xa̱ndá ngats'iì kjo̱tíxoma‑la̱ Nainá, i̱kjoàn kiskoé jní‑la̱ tíndsó ko̱ jní‑la̱ nchra̱ja̱ ki'ndí ko̱ kisìkájiìn nandá; ko̱ kiskoé jngoò chrja‑la̱ yá hisopo ko̱ tsja̱‑la̱ orrè xi inì kjoàn; jahajiìn jní‑la̱ cho̱; i̱kjoàn tsibíxteèn‑jno jè xo̱jo̱n xi tjít'aà kjo̱tíxoma‑la̱ Nainá; k'e̱é tsibíxteèn‑jno ngats'iì xi̱ta̱ na̱xa̱ndá.
19 Em primeiro lugar, Moisés anunciou ao povo todos os mandamentos conforme estavam na lei . Depois pegou o sangue dos bezerros e dos bodes, misturou com água e borrifou o livro da lei e todo o povo, usando lã tingida de vermelho e hissopo .
20 Moisés kitsò: “Jè jní jè xi síkixi̱ya kjoa̱ nga ko̱ma si̱kitasòn koni s'ín tsibíndaàjiìn‑ko̱‑nó Nainá.”
20 Então disse: “Este é o sangue que sela a aliança, que Deus mandou vocês obedecerem.”
21 Moisés, ti̱koa̱á tsibíxteèn‑jno jní jè Ni'ya Tsjeè‑la̱ Nainá xi nikje ko̱ ngats'iì tsojmì xi mochjeén k'e̱ nga yaxkón Nainá.
21 Da mesma forma Moisés também borrifou sangue sobre a Tenda e sobre todos os objetos usados na adoração.
22 Koni s'ín tíchja̱ xo̱jo̱n xi tjít'aà kjo̱tíxoma‑la̱ Nainá, mejèn tsà ngats'iì kjoa̱, sa̱á jní matsjeèya‑ne; tsà mìkiì xíxteèn jní, mìkiì ko̱ma jcha̱t'aà‑la̱ jé‑la̱ xi̱ta̱.
22 De fato, de acordo com a lei, quase tudo é purificado com sangue. E, não havendo derramamento de sangue, não há perdão de pecados.
23 K'oa̱á s'ín kjòchjeén nga jní‑la̱ cho̱ matsjeèya‑ne jè Ni'ya Nikje Tsjeè ko̱ tsojmì xi tjíya xi mochjeén k'e̱ nga yaxkón Nainá; jñà tsojmì koi, ta okó‑né koni choòn ján ngajmiì; ta̱nga jñà xi tjín ngajmiì, mochjeén‑né nga biyaà jngoò xi ìsa̱ xkón tjín mé‑ne ko̱ma ko̱tsjeèya‑ne.
23 Essas coisas, que eram cópias das realidades celestiais, deviam ser purificadas desse modo; mas as próprias coisas celestiais exigem sacrifícios bem melhores.
24 Ta̱nga Cristo, mìtsà ya̱ jahas'en Ni'ya Nikje Tsjeè xi tsja xi̱ta̱ kisindaà‑ne, xi ta okó xi tjín ngajmiì. Cristo, nguì ya̱á jahas'en ngajmiì nga nguixko̱n Nainá nga tíchja̱tjì‑ná.
24 Cristo não entrou num Lugar Santo feito por seres humanos, que é a cópia do verdadeiro Lugar. Ele entrou no próprio céu, onde agora aparece na presença de Deus para pedir em nosso favor.
25 Mìkiì k'oa̱s'ín kjìn k'a jahas'en ya̱ ngajmiì nga kitsjaàt'aà kjo̱tjò yijo‑la̱, koni s'ín no̱'miì ítjòn nga xki̱ nó fahas'en I̱'nde xi 'Ñó Tsjeè, nga fahas'en ko̱ jní xi mìtsà ts'e̱.
25 O Grande Sacerdote entra, todos os anos, no Lugar Santíssimo , levando consigo sangue de um animal. Porém Cristo não entrou para se oferecer muitas vezes.
26 Cristo tsà kjìn‑la k'a jahas'en ngajmiì ti̱koa̱ tjínè‑la̱ nga kjìn k'a si̱ìkjeiín kjo̱'in kó‑ne skanda kisindaà i̱sò'nde. Ta̱nga i̱'ndei̱, nga jye tífehet'aà na̱chrjein, ta jngoò k'a j'iì nga kitsjaà kjo̱tjò yijo‑la̱ nga tsibíxteèn jní‑la̱, mé‑ne nga kitjaàxìn‑ne kjoa̱ ts'e̱ jé ni̱ta̱ mé na̱chrjein‑ne.
26 Se fosse assim, ele teria de sofrer muitas vezes desde a criação do mundo. Pelo contrário, uma vez por todas ele apareceu agora, quando os tempos estão chegando ao fim, para tirar os pecados por meio do sacrifício de si mesmo.
27 K'oa̱á s'ín tjín nga ngats'iì xi̱ta̱, ta jngoò k'a biyaà, ko̱ i̱skan kjoi̱í jè na̱chrjein nga si̱ndaàjiìn‑la̱.
27 Cada pessoa tem de morrer uma vez só e depois ser julgada por Deus.
28 K'oa̱á ti̱s'ín tjín i̱t'aà ts'e̱ Cristo, ta jngoò k'a kitsjaàt'aà kjo̱tjò yijo‑la̱ nga tsibíxteèn jní‑la̱, mé‑ne nga kjìn xi̱ta̱ tjáxìn‑ne jé‑la̱. Xi ma‑ne jò k'a, ki̱tjojen ìjngoò k'a‑ne ngajmiì; mìtsà ti̱ jé kjoa̱áxìn‑ne; koií xá kjoi̱í‑ne nga ko̱chrjekàjiìn kjo̱'in jñà xi̱ta̱ xi nchikoña‑la̱.
28 Assim também Cristo foi oferecido uma só vez em sacrifício, para tirar os pecados de muitas pessoas. Depois ele aparecerá pela segunda vez, não para tirar pecados, mas para salvar as pessoas que estão esperando por ele.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.