Hebreus 10

'Én-la̱ Nainá xi kjoa̱ ts'e̱ Jesucristo (MAANT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Jè kjo̱tíxoma‑la̱ Nainá xi kitjoé‑la̱ Moisés, mìtsà nguì jñà kjo̱ndaà xi i̱skan j'iì; ta 'nguién‑la̱ né xi tsakó. K'oa̱á ma‑ne nga jngoó k'a mìkiì ko̱ma nguì tsjeè si̱ìkítsa̱jna xi̱ta̱ xi xki̱ nó síchrañat'aà‑la̱ Nainá nga ti̱jñà ti̱jñà kjo̱tjò tsjá‑ne.
1 A lei, por ser apenas a sombra dos bens futuros, não sua expressão real, é de todo impotente para aperfeiçoar aqueles que assistem aos sacrifícios que se renovam indefinidamente cada ano.
2 Jè kjo̱tíxoma, tsà jngoò k'a kisìtsjeèya jé‑la̱ xi̱ta̱, mì‑la ti̱ kiì si̱ìkájno‑ne tsà jé tjín‑la̱; ti̱koa̱á mì‑la ti̱ kiì jní‑la̱ cho̱ tsjá kjo̱tjò‑ne.
2 Realmente, se os fiéis, uma vez purificados, não tivessem mais pecado algum na consciência, não teriam cessado de oferecê-los?
3 Ta̱nga jè jní‑la̱ cho̱, xki̱ nó xki̱ nó síkítsjeèn‑ya jé‑la̱ xi̱ta̱.
3 Pelo contrário, pelos sacrifícios se renova cada ano a memória dos pecados.
4 Nga jè jní‑la̱ nchra̱ja̱ ko̱ jní‑la̱ tíndsó mìkiì ma‑la̱ faáxìn jñà jé‑la̱ xi̱ta̱.
4 Pois é impossível que o sangue de touros e de carneiros tire pecados.
5 Cristo, k'e̱ nga j'iì i̱ i̱sò'nde kitsò‑la̱ Nainá:
5 Eis por que, ao entrar no mundo, Cristo diz: Não quiseste sacrifício nem oblação, mas me formaste um corpo.
6 Mìkiì sasén‑lè cho̱ xi kitì, ko̱ ni̱ jñà kjo̱tjò xi tsjá‑lè xi̱ta̱ xi kjoa̱ ts'e̱ jé‑la̱.
6 Holocaustos e sacrifícios pelo pecado não te agradam.
7 K'e̱é kichjà, kixan‑lè: “Koni s'ín tíchja̱ xo̱jo̱n‑lè xi i̱t'aà ts'a̱n,
7 Então eu disse: Eis que venho {porque é de mim que está escrito no rolo do livro}, venho, ó Deus, para fazer a tua vontade {Sl 39,7ss}.
8 Cristo, ítjòn kitsò: “Majìn‑lè ko̱ mìkiì sasén‑lè jní‑la̱ cho̱ xi biyaà ko̱ kjo̱tjò xi tsjá‑lè xi̱ta̱, cho̱ xi kitì ko̱ kjo̱tjò xi tsjá xi kjoa̱ ts'e̱ jé‑la̱”, na̱s'ín k'oa̱s'ín tíchja̱ kjo̱tíxoma nga tjínè‑la̱ nga koa̱tjín xi tsjá xi̱ta̱.
8 Disse primeiro: Tu não quiseste, tu não recebeste com agrado os sacrifícios nem as ofertas, nem os holocaustos, nem as vítimas pelo pecado {quer dizer, as imolações legais}.
9 I̱kjoàn kitsò ìsa̱: “I̱í tìjna̱a nga sìkitasoàn koni s'ín mejèn‑lè.” K'e̱ nga o̱s'ín kiìchja̱, tsòyaá‑ne nga jè Cristo jaàxìn jè kjoa̱ jchínga mé‑ne nga kisìkíjna ngajo‑ne xi kjoa̱ xi̱tse̱.
9 Em seguida, ajuntou: Eis que venho para fazer a tua vontade. Assim, aboliu o antigo regime e estabeleceu uma nova economia.
10 K'oa̱á s'ín komà nga kisìtsjeèya ini̱ma̱‑ná Nainá i̱t'aà ts'e̱ Na̱'èn‑ná Jesucristo k'e̱ nga ko̱s'ín kisìkitasòn koni s'ín mejèn‑la̱ Nainá nga ta jngoò k'a kitsjaà kjo̱tjò yijo‑la̱ ni̱ta̱ kjé‑ne k'e̱ nga k'en.
10 Foi em virtude desta vontade de Deus que temos sido santificados uma vez para sempre, pela oblação do corpo de Jesus Cristo.
11 Ngats'iì no̱'miì, na̱chrjein nchijòn síkitasòn xá‑la̱ nga kjìn k'a tsját'aà‑la̱ Nainá xi ti̱jñà ti̱jñà‑ne kjo̱tjò xi mìkiì ma‑la̱ faáxìn jé‑la̱ xi̱ta̱.
11 Enquanto todo sacerdote se ocupa diariamente com o seu ministério e repete inúmeras vezes os mesmos sacrifícios que, todavia, não conseguem apagar os pecados,
12 Ta̱nga Jesucristo ta jngoò k'a kitsjaàt'aà kjo̱tjò yijo‑la̱ kjoa̱ ts'e̱ jé ni̱ta̱ kjé‑ne, i̱kjoàn tsibìjnat'aà chrja kixi̱‑la̱ Nainá.
12 Cristo ofereceu pelos pecados um único sacrifício e logo em seguida tomou lugar para sempre à direita de Deus,
13 Ya̱á tíkoña skanda k'e̱ nga ki̱jchò na̱chrjein nga jñà xi̱ta̱ kondra̱‑la̱ si̱ìchija nga jè Nainá si̱ìkítsa̱jnangui ndso̱ko̱.
13 onde espera de ora em diante que os seus inimigos sejam postos por escabelo dos seus pés {Sl 109,1}.
14 Ta jngoò k'aá kitsjaàt'aà kjo̱tjò yijo‑la̱ mé‑ne nga nguì ndaà kjòkixi̱ya‑ne xi̱ta̱ ni̱ta̱ kjé‑ne, jñà xi̱ta̱ xi tímatsjeè.
14 Por uma só oblação ele realizou a perfeição definitiva daqueles que recebem a santificação.
15 Jè Ini̱ma̱ Tsjeè‑la̱ Nainá ndaà síkixi̱ya‑ná kjoa̱ koi; nga sa̱ ítjòn tsò‑né:
15 É o que nos confirma o testemunho do Espírito Santo. Depois de ter dito:
16 Jè kjoa̱ jè xi kìndaàjiìn‑koa̱a jñà xi̱ta̱
16 Eis a aliança que, depois daqueles dias, farei com eles - oráculo do Senhor: imprimirei as minhas leis nos seus corações e as escreverei no seu espírito,
17 I̱kjoàn tsò‑ìsa:
17 acrescenta: dos seus pecados e das suas iniqüidades já não mais me lembrarei {Jr 31,33s}.
18 K'e̱ nga jye jcha̱t'aà‑ná jé‑ná, mì ti̱ mé kjo̱tjò ko̱chjeén‑ne xi kjoa̱ ts'e̱ jé.
18 Ora, onde houve plena remissão dos pecados não há por que oferecer sacrifício por eles.
19 Jñò ndí 'ndsè, k'oa̱á ma‑ne na̱chrjein i̱'ndei̱, tjí'nde‑ná nga ki̱tjás'e̱én jè I̱'nde‑la̱ Nainá xi 'Ñó Tsjeè, koií kjoa̱‑la̱ jè jní xi tsibíxteèn Jesús.
19 Por esse motivo, irmãos, temos ampla confiança de poder entrar no santuário eterno, em virtude do sangue de Jesus,
20 Nga jè kiskíx'a̱ jngoò‑ná ndi̱yá xi̱tse̱ xi fìko̱‑ná ñánda tjín kjoa̱binachon, nga ko̱ma ko̱tokjá jè nikje cortina xi tjo̱hóya jngoò osen I̱'nde Tsjeè‑la̱ Nainá. Jè nikje, k'oa̱á ngaya‑la̱ koni yijo‑la̱ Jesús.
20 pelo caminho novo e vivo que nos abriu através do véu, isto é, o caminho de seu próprio corpo.
21 Nga̱ tjín jngoò‑ná no̱'miì xi 'ñó jeya tíjna xi otíxoma ya̱ ni'ya‑la̱ Nainá.
21 E dado que temos um Sumo-sacerdote estabelecido sobre a casa de Deus,
22 K'oa̱á ma‑ne nga mochjeén‑né nga ìsa̱ ndaà ki̱nchat'aà chrañà‑lá Nainá, nga nguì kixi̱ si̱kíjnaá ini̱ma̱‑ná ko̱ nguì tíjngoò takoán xi i̱t'aà ts'e̱, nga jè Cristo jye kisìtsjeè ini̱ma̱‑ná kjoa̱ ts'e̱ jé, ko̱ jè yijo‑ná, k'oa̱á ngaya‑la̱ koni tsà nguì nandá tsjeè tsaníjno‑ne.
22 acheguemo-nos a ele com coração sincero, com plena firmeza da fé, o mais íntimo da alma isento de toda mácula de pecado e o corpo lavado com a água purificadora {do batismo}.
23 Kixi̱ ki̱tsa̱jnakoa̱á kjoa̱ xi titsa̱chiñá‑lá koni s'ín mokjeiín‑ná nga mì kijen kikjá‑lá takoán; nga Nainá, xi̱ta̱ kixi̱‑né, si̱ìkitasòn‑né koni s'ín jye kitsjaà 'én‑la̱.
23 Conservemo-nos firmemente apegados à nossa esperança, porque é fiel aquele cuja promessa aguardamos.
24 Ki̱nchátsji'nde‑lá nga 'én ndaà ki̱nókjoa̱‑lá xinguia̱á mé‑ne nga ìsa̱ ndaà s'e̱‑ná kjo̱tsjacha; ko̱ s'e̱én kjoa̱ xi ndaà tjín.
24 Olhemos uns pelos outros para estímulo à caridade e às boas obras.
25 Mìkiì si̱jchayaá jè na̱chrjein k'e̱ nga bixoñaá, koni s'ín i'nga xi̱ta̱ nga mì ti̱ kiì bixoñat'aà‑la̱ xíkjín. Ta saà mochjeén‑né nga k'oi̱‑lá nga'ñó xinguia̱á nga jngoò ìjngoò; ìsa̱á 'ñó ko̱s'ia̱án k'e̱ nga ya̱á nga jye tínchrobá machrañà na̱chrjein‑la̱ Nainá.
25 Não abandonemos a nossa assembléia, como é costume de alguns, mas admoestemo-nos mutuamente, e tanto mais quando vedes aproximar-se o Grande Dia.
26 Tsà k'oa̱s'ín tjín takoán nga ki̱nchátsji jé ìsa̱á k'e̱ nga jye kiyaxkoaán kjoa̱ kixi̱‑la̱ Nainá, mì ti̱ mé jní ko̱ma xíxteèn‑ne xi ma kjoa̱áxìn jé‑ná.
26 Depois de termos recebido e conhecido a verdade, se a abandonarmos voluntariamente, já não haverá sacrifício para expiar este pecado.
27 Tà jè ko̱ko̱ ìsa̱‑ná kjo̱'in xi 'ñó xkón tjín ko̱ ni'ín jnga̱ xi síkjehesòn yije xi̱ta̱ xi kondra̱ fì‑la̱ Nainá.
27 Só teremos que esperar um juízo tremendo e o fogo ardente que há de devorar os rebeldes.
28 K'e̱ nga tsà jngoò xi̱ta̱ xi mìkiì síkitasòn kjo̱tíxoma‑la̱ Nainá xi kitjoé‑la̱ Moisés, tsà tjín jò, jàn xi̱ta̱ xi tsjá 'én nga kixi̱ kjoa̱, mìkiì mahi̱ma̱cha, nìk'en‑né.
28 Se alguém transgredir a Lei de Moisés - e isto provado com duas ou três testemunhas -, deverá ser morto sem misericórdia.
29 ¿Kós'ín beè‑la̱ takòn jñò, a mìtsà ìsa̱ tse kjo̱'in ok'ìn‑la̱ jñà xi̱ta̱ xi binchanè jè Ki'ndí‑la̱ Nainá, ko̱ ochrjekàngui jè jní xi tsibíxteèn, ko̱ ti̱koa̱ chja̱jno‑la̱ Ini̱ma̱ Tsjeè‑la̱ Nainá xi tjín‑la̱ kjo̱ndaà? Jè jní xi ochrjekàngui, jè‑né xi Nainá kisìkjeén nga tsibíndaàjiìn‑ko̱ xi̱ta̱ jngoò kjoa̱ xi̱tse̱, ko̱ jè xi kisìtsjeè‑ne ini̱ma̱‑la̱ xi̱ta̱ koi.
29 Quanto pior castigo julgais que merece quem calcar aos pés o Filho de Deus, profanar o sangue da aliança, em que foi santificado, e ultrajar o Espírito Santo, autor da graça!
30 Jyeé tíjiìn‑ná nga k'oa̱á tsò Nainá: “'A̱án oko̱‑na nga tsjaà‑la̱ kjo̱'in xi̱ta̱, 'a̱án tsjaà‑la̱ chjí‑la̱.” Ìjngoò k'a tsò: “Jè Na̱'èn‑ná ki̱ìndaàjiìn‑la̱ xi̱ta̱ na̱xa̱ndá‑la̱.”
30 Pois bem sabemos quem é que disse: Minha é a vingança; eu a exercerei {Dt 32,35}. E ainda: O Senhor julgará o seu povo {Sl 134,14}.
31 ¡Ta̱xki̱ 'ñó tse kjo̱xkón tjín k'e̱ nga ya̱ kàyaá tsja Nainá xi tíjnakon!
31 É horrendo cair nas mãos de Deus vivo.
32 Ta̱nga ti̱kítsjeèn kós'ín komàt'ioòn na̱chrjein xi jye tsato, k'e̱ nga sa̱ kina'yà ítjòn 'én kixi̱ xi kisìhiseèn‑nò, nga kichìkjoa̱‑nò nga tse kjo̱'in kinìkjioòn.
32 Lembrai-vos dos dias de outrora, logo que fostes iluminados. Quão longas e dolorosas lutas sustentastes.
33 Kis'eé na̱chrjein k'e̱ nga jñà xi̱ta̱ kiìchja̱jno‑nò ko̱ kiskaàn‑ko̱‑nò nga nguixko̱n xi̱ta̱ na̱xa̱ndá. Ti̱koa̱á kis'eé na̱chrjein nga jñò kitsjahijtako̱o jñà xi̱ta̱ xinguio̱o xi ti̱koa̱ kjo̱'in nchisíkjeiín.
33 Seja tornando-vos alvo de toda espécie de opróbrios e humilhações, seja tomando moralmente parte nos sofrimentos daqueles que os tiveram que suportar.
34 Jñò, kjòhi̱ma̱cha xi̱ta̱ xi kjo̱'in nchisíkjeiín nga nda̱yá títsa̱jna; ko̱ ti̱koa̱ mìkiì kòjti‑nò k'e̱ nga kjòchijé‑nò tsojmì‑nò, ta sa̱á kjòtsjaá‑nò nga jye tíjiìn‑nò nga ján ngajmiì tjín‑nò tsojmì xi ìsa̱ ndaà kjoàn xi mìkiì fehet'aà ni̱ta̱ mé na̱chrjein‑ne.
34 Não só vos compadecestes dos encarcerados, mas aceitastes com alegria a confiscação dos vossos bens, pela certeza de possuirdes riquezas muito melhores e imperecíveis.
35 Kì nìchija‑jèn koni s'ín kjit'aàtakòn Nainá nga ya̱á tjoé‑nò jè xi 'ñó tse chjí‑la̱.
35 Não percais esta convicção a que está vinculada uma grande recompensa,
36 Mochjeén‑né nga s'e̱‑nò kjoa̱tsetakòn kjoa̱ ts'e̱ kjo̱'in, mé‑ne k'e̱ nga jye ki̱tasòn koni s'ín mejèn‑la̱ Nainá, tjoé‑nò xi tsjá‑nò koni s'ín jye kitsjaà 'én‑la̱ xi tso'ba kiìchja̱‑ne.
36 pois vos é necessária a perseverança para fazerdes a vontade de Deus e alcançardes os bens prometidos.
37 K'oa̱á s'ín chja̱ xo̱jo̱n xi tjít'aà 'én‑la̱ Nainá nga tsò:
37 Ainda um pouco de tempo - sem dúvida, bem pouco -, e o que há de vir virá e não tardará.
38 Jè xi xi̱ta̱ kixi̱ kíjnakon‑né nga mokjeiín‑la̱,
38 Meu justo viverá da fé. Porém, se ele desfalecer, meu coração já não se agradará dele {Hab 2,3s}.
39 Ta̱nga jñá, mì k'oa̱á s'e̱én koni s'ín xi̱ta̱ xi íts'i̱n fì‑ne nga síchija ini̱ma̱‑la̱. Ta sa̱á ya̱ kjiaán ya̱ i̱'nde ñánda ki̱tjokàjiìn kjo̱'in ini̱ma̱‑ná koi kjoa̱‑la̱ nga mokjeiín‑ná.
39 Não somos, absolutamente, de perder o ânimo para nossa ruína; somos de manter a fé, para nossa salvação!

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.