Atos 28

'Én-la̱ Nainá xi kjoa̱ ts'e̱ Jesucristo (MAANT) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 K'e̱ nga jye itjojiìn‑je̱n ndáchikon, kis'eno̱jmí‑naje̱n nga ya̱ i̱'nde jè, Malta 'mì.
1 E, havendo escapado, então souberam que a ilha se chamava Malta.
2 Jñà xi̱ta̱ xi ya̱ i̱'nde‑la̱, ndaà kisìko̱‑naje̱n; tsibítse‑naje̱n ni'ín, i̱kjoàn kitsjaà'nde‑naje̱n nga kinìhiso‑je̱n, nga jtsí tí'ba koa̱ 'nchán choòn.
2 E os bárbaros usaram conosco de não pouca humanidade; porque, acendendo uma grande fogueira, nos recolheram a todos por causa da chuva que caía, e por causa do frio.
3 Jè Pablo tsibíxkó chiba chikín kixì. K'e̱ nga chinchájiìn ni'ín jñà chikín, jngoò ye̱ itjokàjiìn xi tíhonga nga 'ñó tsjè ni'ín; kiskine tsja Pablo.
3 E, havendo Paulo ajuntado uma quantidade de vides, e pondo-as no fogo, uma víbora, fugindo do calor, lhe acometeu a mão.
4 Jñà xi̱ta̱ xi ya̱ i̱'nde‑la̱ nga kijtseè nga ye̱ tjo̱hóngui‑la̱ tsja Pablo, kitsò‑la̱ xíkjín:
4 E os bárbaros, vendo-lhe a víbora pendurada na mão, diziam uns aos outros: Certamente este homem é homicida, visto como, escapando do mar, a justiça não o deixa viver.
5 Jè Pablo, tsibítsajneè tsja ya̱ i̱jiìn ni'ín; ni̱mé xi komà‑la̱.
5 Mas, sacudindo ele a víbora no fogo, não sofreu nenhum mal.
6 Ngats'iì xi̱ta̱ nchikoña‑la̱ mé hora ki̱tjaya tsja koa̱ mé hora ki̱yá Pablo. K'e̱ nga kijtseè nga jye kjìn hora tsato nga ni̱mé xi komà‑la̱, kj'ei̱í s'ín kisìkítsjeèn, kitsò:
6 E eles esperavam que viesse a inchar ou a cair morto de repente; mas tendo esperado já muito, e vendo que nenhum incômodo lhe sobrevinha, mudando de parecer, diziam que era um deus.
7 Ya̱ chrañàt'aà‑la̱ i̱'nde ñánda ijchò‑je̱n, tseé nangui tjín xi ts'e̱ xi̱ta̱ ítjòn‑la̱ i̱'nde Malta xi 'mì Publio. Jàn na̱chrjein tsitsa̱jnako̱‑je̱n; ndaà kiskoétjò‑naje̱n ko̱ ndaà kisìs'in‑naje̱n.
7 E ali, próximo daquele lugar, havia umas herdades que pertenciam ao principal da ilha, por nome Públio, o qual nos recebeu e hospedou benignamente por três dias.
8 Na̱chrjein koi, jè na̱'èn‑la̱ Publio, xk'én‑né; ch'in tíjnga tjín‑la̱ ko̱ xo̱jmá jní tífa‑la̱. Pablo kiìkon; kiìchja̱t'aà‑la̱ Nainá; i̱kjoàn tsohójnasòn‑la̱ tsja; jngoò k'a kjòndaà‑ne.
8 E aconteceu estar de cama enfermo de febre e disenteria o pai de Públio, que Paulo foi ver, e, havendo orado, pôs as mãos sobre ele, e o curou.
9 K'e̱ nga kiì'nchré jñà xi̱ta̱ xk'én xi tjín ya̱ i̱'nde jè, ti̱koa̱ inchrobà ñánda tíjna Pablo. Kjòndaà yijeé‑ne.
9 Feito, pois, isto, vieram também ter com ele os demais que na ilha tinham enfermidades, e sararam.
10 Jñà xi̱ta̱, ndaà kisìs'in‑naje̱n. K'e̱ nga jye titsa̱chjoé jngoò‑je̱n chitso nga jye titsa̱honguí‑je̱n, jñà xi̱ta̱ kisìk'a yijeé‑naje̱n ngats'iì tsojmì xi ko̱chjeén‑naje̱n ya̱ ndi̱yá.
10 Os quais nos distinguiram também com muitas honras; e, havendo de navegar, nos proveram das coisas necessárias.
11 K'e̱ nga jye tsato jàn sá nga titsa̱jna‑je̱n i̱'nde jè, i̱kjoàn tsanguì ìjngoò k'a‑je̱n. Tsitjaàs'en jngoò‑je̱n chitso xi ján i̱'nde‑la̱ na̱xa̱ndá Alejandría xi ti̱koa̱ ya̱ kisasijna ya̱ i̱ndiì ndáchikon ts'e̱ Malta jñà na̱chrjein cho̱ 'nchán; i̱sén ts'e̱ Cástor ko̱ Pólux tjít'aà.
11 E três meses depois partimos num navio de Alexandria que invernara na ilha, o qual tinha por insígnia Castor e Pólux.
12 K'e̱ nga ijchò‑je̱n na̱xa̱ndá Siracusa, jàn na̱chrjein tsitsa̱jna‑je̱n.
12 E, chegando a Siracusa, ficamos ali três dias.
13 Tsanguì ìjngoò k'a‑je̱n; ijchò‑je̱n skanda na̱xa̱ndá Regio. Xi komà inchijòn tsibíts'ia̱ nga ts'a tjo̱ xi inchrobà‑ne i̱'nde sur. Ijchò jò na̱chrjein, ijchò‑je̱n na̱xa̱ndá Puteoli.
13 De onde, indo costeando, viemos a Régio; e soprando, um dia depois, um vento do sul, chegamos no segundo dia a Potéoli.
14 Ya̱á kiskaàkjoò i'nga‑je̱n xi̱ta̱ xinguia̱á xi i̱t'aà ts'e̱ Cristo xi kiìchja̱ko̱‑naje̱n nga tsitsa̱jnako̱‑je̱n jngoò xomàna̱. Xi komà i̱skan, i̱kjoàn tsanguí‑je̱n skanda Roma.
14 Onde, achando alguns irmãos, nos rogaram que por sete dias ficássemos com eles; e depois nos dirigimos a Roma.
15 Jñà xi̱ta̱ xinguia̱á i̱t'aà ts'e̱ Cristo xi títsa̱jna Roma, jyeé tíjiìn‑la̱ nga ya̱ titsa̱honguí‑je̱n; tjín xi ijchò kaña‑naje̱n ya̱ ndi̱tsi̱n Apio; ti̱koa̱ tjín xi ijchò kaña‑naje̱n ñánda 'mì Jàn Tabernas. Jè Pablo, k'e̱ nga kijtseèxkon, tsjaá kis'e‑la̱ ini̱ma̱‑la̱; kitsjaà‑la̱ kjo̱ndaà Nainá.
15 E de lá, ouvindo os irmãos novas de nós, nos saíram ao encontro à Praça de Ápio e às Três Vendas, e Paulo, vendo-os, deu graças a Deus e tomou ânimo.
16 K'e̱ nga jye titsa̱jna‑je̱n Roma, Pablo kits'iì'nde‑la̱ nga tsibìjna ta̱jngoò ni'ya‑la̱; ko̱ tà jngoò soldado kisìkinda̱.
16 E, logo que chegamos a Roma, o centurião entregou os presos ao capitào da guarda; mas a Paulo se lhe permitiu morar por sua conta à parte, com o soldado que o guardava.
17 Nga komà jàn na̱chrjein nga ijchò‑je̱n Roma, Pablo, tsibíxkóya jñà xi̱ta̱ sko̱‑la̱ xi̱ta̱ judío xi ya̱ títsa̱jna. K'e̱ nga jye j'iì yije, kitsò‑la̱:
17 E aconteceu que, três dias depois, Paulo convocou os principais dos judeus, e, juntos eles, lhes disse: Homens irmãos, não havendo eu feito nada contra o povo, ou contra os ritos paternos, vim contudo preso desde Jerusalém, entregue nas mãos dos romanos;
18 Jñà xi̱ta̱xá Roma nga tsibíndaàjiìn‑na, ni̱mé jé xi kisakòt'aà‑la̱ i̱t'aà ts'a̱n. Mejèn kisìkíjnandei̱í‑na nga mìkiì ok'ìn‑la̱ nga si̱ìk'en‑na̱.
18 Os quais, havendo-me examinado, queriam soltar-me, por não haver em mim crime algum de morte.
19 Ta̱nga jñà xi̱ta̱ judío, mìkiì kòkjeiín‑la̱; k'oa̱á komà‑ne nga 'a̱n, kisìjé nga jè kàtíndaàjiìn‑na jè César xi xi̱ta̱xá ítjòn ts'e̱ Roma. 'A̱n, ni̱mé xi sìjé xi kondra̱ ts'e̱ na̱xa̱ndá‑ná.
19 Mas, opondo-se os judeus, foi-me forçoso apelar para César, não tendo, contudo, de que acusar a minha nação.
20 K'oa̱á ma‑ne nga kòbìxkóya‑nò mé‑ne nga kichjàko̱‑nò; koií kjoa̱‑la̱ nga mokjeiín‑na i̱t'aà ts'e̱ kjoa̱ xi titsa̱chiñá‑lá xi xi̱ta̱ Israel 'mì‑ná nga na'ñó ki̱cha̱ tjít'aà'ñó‑na.
20 Por esta causa vos chamei, para vos ver e falar; porque pela esperança de Israel estou com esta cadeia.
21 Jñà xi̱ta̱ judío kitsò:
21 Então eles lhe disseram: Nós não recebemos acerca de ti carta alguma da Judéia, nem veio aqui algum dos irmãos, que nos anunciasse ou dissesse de ti mal algum.
22 Mejèn‑naje̱n nga ki̱ná'ya‑je̱n kjoa̱ xi nìkítsjiìn; ngaje̱n, tíjiìn‑naje̱n nga xki̱ xi ján chja̱jno‑la̱ xi̱ta̱ nga kondra̱ fì‑la̱ jè ndi̱yá xi̱tse̱ xi ya̱ tjaáyi.
22 No entanto bem quiséramos ouvir de ti o que sentes; porque, quanto a esta seita, notório nos é que em toda a parte se fala contra ela.
23 Tsibíjna jngoò na̱chrjein‑la̱ xíkjín, mé na̱chrjein ki̱xoña. K'e̱ nga chixoña, kjìn xi̱ta̱ ijchò ya̱ ni'ya ñánda tíjna Pablo; ko̱ jè Pablo tsakóya‑la̱ kós'ín otíxoma Nainá, tsibíts'ia̱ko̱‑ne nga sa̱ ta̱jñòya skanda kjònguixòn. Pablo kisìkjeén xo̱jo̱n ts'e̱ Moisés ko̱ ts'e̱ xi̱ta̱ xi kiìchja̱ya ngajo‑la̱ Nainá nga tsakóya‑la̱ kó s'ín tíchja̱ mé‑ne nga jñà xi̱ta̱ kàtakjeiín‑la̱ i̱t'aà ts'e̱ Jesús nga jè xi Cristo.
23 E, havendo-lhe eles assinalado um dia, muitos foram ter com ele à pousada, aos quais declarava com bom testemunho o reino de Deus, e procurava persuadi-los à fé em Jesus, tanto pela lei de Moisés como pelos profetas, desde a manhã até à tarde.
24 Tjín xi̱ta̱ xi kòkjeiín‑la̱, ti̱koa̱ tjín xi mìkiì kòkjeiín‑la̱.
24 E alguns criam no que se dizia; mas outros não criam.
25 Nga mìkiì kjòngásòn 'én‑la̱ koni s'ín tsajoókjoò, tsibíts'ia̱ nga itjo ni'ya. K'e̱é kitsò‑la̱ Pablo:
25 E, como ficaram entre si discordes, despediram-se, dizendo Paulo esta palavra: Bem falou o Espírito Santo a nossos pais pelo profeta Isaías,
26 T'in, ko̱t'ìn‑la̱ jñà xi̱ta̱ na̱xa̱ndá:
26 Dizendo:Vai a este povo, e dize:De ouvido ouvireis, e de maneira nenhuma entendereis;E, vendo vereis, e de maneira nenhuma percebereis.
27 Koií kjoa̱‑la̱ nga jñà xi̱ta̱ na̱xa̱ndá jè, kisìtájaàjiìn kjo̱hítsjeèn‑la̱,
27 Porquanto o coração deste povo está endurecido,e com os ouvidos ouviram pesadamente,e fecharam os olhos,para que nunca com os olhos vejam,Nem com os ouvidos ouçam,Nem do coração entendam,E se convertam,E eu os cure.
28 Jñò kàtasijiìn‑nò, na̱chrjein i̱'ndei̱, Nainá, ján tísíkasén‑la̱ jñà xi mìtsà xi̱ta̱ judío, kjo̱ndaà jè, mé‑ne nga ki̱tjokàjiìn‑ne kjo̱'in. Ko̱ jñà xi̱ta̱ koi, ko̱kjeiín‑la̱.
28 Seja-vos, pois, notório que esta salvação de Deus é enviada aos gentios, e eles a ouvirão.
29 K'e̱ nga jye o̱kitsò Pablo, jñà xi̱ta̱ judío, k'e̱ nga kiì‑ne, nguì tà tsohótiyaá‑ne 'én xi tsibéno̱jmí Pablo.
29 E, havendo ele dito estas palavras, partiram os judeus, tendo entre si grande contenda.
30 Pablo, jò nó tsibìjna ni'ya xi kiskìña nga tsibíchjí. Ya̱á kisìs'in‑la̱ ngats'iì xi̱ta̱ xi ijchòkon.
30 E Paulo ficou dois anos inteiros na sua própria habitação que alugara, e recebia todos quantos vinham vê-lo;
31 Kitjò'nde‑la̱ nga kiìchja̱ya kós'ín otíxoma Nainá ti̱koa̱ tsakóya i̱t'aà ts'e̱ Na̱'èn‑ná Jesucristo. Mì yá xi̱ta̱ tsatekjáya‑la̱.
31 Pregando o reino de Deus, e ensinando com toda a liberdade as coisas pertencentes ao Senhor Jesus Cristo, sem impedimento algum.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.