Atos 25

'Én-la̱ Nainá xi kjoa̱ ts'e̱ Jesucristo (MAANT) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Festo ijchò Cesarea nga jahas'en xi̱ta̱xá ítjòn; xi komà jàn na̱chrjein itjo‑ne Cesarea, kiì Jerusalén.
1 Três dias depois de ter assumido o governo da província, Festo saiu de Cesareia e foi para Jerusalém.
2 K'e̱ nga jye tíjna Jerusalén, jñà no̱'miì ítjòn ko̱ xi̱ta̱ sko̱‑la̱ xi̱ta̱ judío ijchòkon nga tsohóngui Pablo; kitsjaàt'in 'én xi kondra̱ ts'e̱.
2 E, logo, os principais sacerdotes e os maiorais dos judeus lhe apresentaram queixa a respeito de Paulo.
3 Xi̱ta̱ koi, kisìjé‑la̱ kjo̱ndaà jè Festo nga kàtjanchrobáko̱ Pablo ya̱ Jerusalén. K'oa̱á s'ín jye tjíndaà‑la̱ nga kítsa̱chjoà ikon‑la̱ ya̱ i̱ya ndi̱yá mé‑ne nga si̱ìk'en‑ne.
3 Contra ele, pediram a Festo o favor de mandar que ele fosse trazido a Jerusalém. É que eles tinham armado uma emboscada para matar Paulo no caminho.
4 Ta̱nga jè Festo, kitsò:
4 Festo, porém, respondeu que Paulo continuaria preso em Cesareia e que ele mesmo, muito em breve, partiria para lá.
5 Jñà xi̱ta̱xá‑nò ko̱ma koa̱hijtako̱‑na ján Cesarea mé‑ne ko̱ma ko̱hòngui‑ne xi̱ta̱ jè, tsà mé jé xi tjín‑la̱.
5 E concluiu: — Aqueles de vocês que estiverem habilitados me acompanhem; e, havendo contra este homem qualquer crime, acusem-no.
6 Jè Festo tsibìjna‑la̱ tsà nguì jiìn na̱chrjein ko̱ tsà te na̱chrjein ján Jerusalén; i̱kjoàn kiì ìjngoò k'a‑ne ján Cesarea; nga komà inchijòn ijchò ni'ya osen, tsibìjnanè íxi̱le̱‑la̱ ñánda otíxoma; i̱kjoàn kiskinìkjaá Pablo.
6 E, não se demorando entre eles mais de oito ou dez dias, foi para Cesareia. No dia seguinte, assentando-se no tribunal, ordenou que Paulo fosse trazido.
7 K'e̱ nga jahas'en ni'ya osen Pablo, jñà xi̱ta̱ judío xi j'iì‑ne Jerusalén, kiì kinchat'aà chrañà‑la̱ nga kitsjaàt'in 'én ndiso xi 'ñó ch'o tsò ta̱nga mìkiì komà kjòkixi̱ya 'én xi kitsjaàt'in.
7 Quando Paulo chegou, os judeus que tinham vindo de Jerusalém ficaram em volta dele, fazendo muitas e graves acusações contra ele, as quais, entretanto, não podiam provar.
8 Pablo tsasìko̱ yijo‑la̱ kitsò:
8 Então Paulo, defendendo-se, disse: — Nenhum pecado cometi contra a lei dos judeus, nem contra o templo, nem contra César.
9 Ta̱nga jè Festo mejèn‑la̱ nga ndaà kíjnako̱ xi̱ta̱ judío; kiskònangui‑la̱ Pablo, kitsò‑la̱:
9 Então Festo, querendo assegurar o apoio dos judeus, perguntou a Paulo: — Você gostaria de ir a Jerusalém e ser ali julgado por mim a respeito destas coisas?
10 Pablo kitsò:
10 Paulo respondeu: — Estou diante do tribunal de César, onde convém que eu seja julgado. Não fiz mal nenhum aos judeus, como o senhor sabe muito bem.
11 Tsà tjín‑na jé, tsà ok'ìn‑la̱ nga ki̱yá, tíjngoò takoàn nga kàtasík'en‑na; ta̱nga tsà mì kixi̱í kjoa̱ 'én xi tsját'in‑na, mìkiì ko̱ma ya̱ ko̱nga̱tsja i̱t'aà ts'e̱ xi̱ta̱ koi. Ti̱koa̱á‑ne, jè kàtíndaàjiìn‑na César xi xi̱ta̱xá ítjòn ts'e̱ Roma.
11 Se de fato pratiquei algum mal ou crime digno de morte, estou pronto para morrer. Se, pelo contrário, não são verdadeiras as coisas de que me acusam, ninguém pode me entregar a eles. Apelo para César.
12 Jè Festo, k'e̱é tsajoóya‑ne ko̱ xi̱ta̱‑la̱ xi títsa̱jnako̱ junta, i̱kjoàn kitsò:
12 Então Festo, tendo falado com o conselho, respondeu: — Já que apelou para César, para César você irá.
13 K'e̱ nga jye tsato chiba na̱chrjein, jè xi̱ta̱xá Agripa ko̱ Berenice kiì ján Cesarea nga kisìhixat'aà Festo.
13 Passados alguns dias, o rei Agripa e Berenice chegaram a Cesareia a fim de saudar Festo.
14 Kjìn na̱chrjein tsibìtsa̱jna ya̱ Cesarea; jè Festo tsibéno̱jmí‑la̱ Agripa kjoa̱‑la̱ Pablo, kitsò‑la̱:
14 Como se demorassem ali alguns dias, Festo expôs ao rei o caso de Paulo, dizendo: — Félix deixou aqui preso certo homem,
15 K'e̱ nga tsohóti̱jna ján Jerusalén, jñà xi̱ta̱ sko̱‑la̱ no̱'miì ko̱ xi̱ta̱ jchínga‑la̱ xi̱ta̱ judío kitsjaà‑na 'én nga óngui. Kisìjé nga kàtiyaà.
15 a respeito de quem os principais sacerdotes e os anciãos dos judeus apresentaram queixa, quando eu estive em Jerusalém, pedindo que o condenasse.
16 'A̱n, k'oa̱á kixan‑la̱ nga jñà xi̱ta̱xá Roma, mì ta̱xki̱ sík'en xi̱ta̱ k'e̱ nga ti̱kj'eè 'ya‑la̱ jé xi tjín‑la̱. Ítjòn joó'a kjoa̱‑la̱ ko̱ jñà xi̱ta̱ xi óngui mé‑ne nga ko̱ma ki̱nchako̱‑ne yijo‑la̱.
16 Eu lhes disse que não é costume dos romanos condenar quem quer que seja, sem que o acusado tenha presentes os seus acusadores e possa defender-se da acusação.
17 Koií kjoa̱‑la̱, k'e̱ nga j'iì i̱jndé jñà xi̱ta̱ koi, mìkiì kisìchja na̱chrjein; nga ko̱ma inchijòn, nga jye tìjna̱soàn íxi̱le̱‑na̱ nga tìhotiìxoma, ni̱to̱ón kiskinìkjaá xi̱ta̱ jè.
17 Assim, quando eles vieram para cá, sem nenhuma demora, no dia seguinte, assentando-me no tribunal, determinei que o homem fosse trazido.
18 K'e̱ nga jye títsa̱jna osen jñà xi̱ta̱ xi óngui, mìtsà koi kjoa̱ tsohóngui koni s'ín 'a̱n tísíkítsjeèn.
18 Levantando-se os acusadores, não mencionaram nenhum dos crimes de que eu suspeitava.
19 Tà k'oa̱á tjín 'én xi kitsjaàt'in xi kondra̱ ts'e̱ Pablo koni s'ín beèxkón Nainá ko̱ i̱t'aà ts'e̱ jngoò xi̱ta̱ xi 'mì Jesús xi jye k'en; ta̱nga jè Pablo tsò‑né nga tíjnakon‑né.
19 Traziam contra ele algumas questões referentes à sua própria religião e particularmente a certo morto, chamado Jesus, que Paulo afirma estar vivo.
20 'A̱n, mìkiì be mé xi s'iaàn i̱t'aà ts'e̱ kjoa̱ koi. K'e̱é kiskònangui‑la̱ Pablo, a mejèn‑la̱ nga ján kjoi̱ Jerusalén mé‑ne nga ya̱ si̱ndaàjiìn‑la̱ kjoa̱ xi fìnè.
20 Estando eu perplexo quanto ao modo de investigar estas coisas, perguntei-lhe se queria ir a Jerusalém para ali ser julgado a respeito disso.
21 K'oa̱á s'ín kisìjé Pablo nga jè César ki̱ìndaàjiìn‑la̱. Koií k'oa̱s'ín kitsjaà‑na o̱kixi̱ nga nda̱yá tíjnaya‑ìsa skanda k'e̱ nga ko̱ma sìkasén‑la̱ César.
21 Mas, havendo Paulo apelado para que ficasse em custódia para o julgamento de César, ordenei que o acusado continuasse detido até que eu o enviasse a César.
22 Agripa kitsò‑la̱ jè Festo:
22 Então Agripa disse a Festo: — Eu também gostaria de ouvir este homem. Festo respondeu: — Amanhã você poderá ouvi-lo.
23 Nga komà inchijòn, ijchò Agripa ko̱ Berenice. K'e̱ nga jahas'en ni'ya osen 'ñó ndaà kisìs'in‑la̱. Kjihijtako̱ jñà xi̱ta̱ sko̱‑la̱ soldado ko̱ jñà xi̱ta̱ sko̱‑la̱ na̱xa̱ndá. Festo kitsjaà o̱kixi̱ nga kiìchjaà Pablo.
23 De fato, no dia seguinte, vindo Agripa e Berenice, com grande pompa, tendo eles entrado na sala de audiência juntamente com oficiais superiores e homens eminentes da cidade, Paulo foi trazido por ordem de Festo.
24 Festo kitsò:
24 Então Festo disse: — Rei Agripa e todos os senhores aqui presentes, vejam este homem, por causa de quem toda a multidão dos judeus recorreu a mim tanto em Jerusalém como aqui, clamando que não convinha que ele vivesse mais.
25 Ta̱nga 'a̱n, ni̱mé xi matsjit'aà‑na i̱t'aà ts'e̱ nga mochjeén‑la̱ nga ki̱yá. Ta̱nga tso'baá kisìjé‑ne nga jè ki̱ìndaàjiìn‑la̱ César xi xi̱ta̱xá sko̱‑la̱ tíjna‑la̱ ngats'iì xi̱ta̱. 'A̱n, k'oa̱á s'ín kiskoòsòn‑la̱ nga ya̱ siìkasén.
25 Porém eu achei que ele não tinha feito nada que fosse passível de morte; entretanto, tendo ele apelado para o imperador, resolvi mandá-lo para lá.
26 Ta̱nga 'a̱n, ni̱mé kjoa̱ xi matsji‑na i̱t'aà ts'e̱ xi̱ta̱ jè, kós'ín sìkasén‑la̱ xo̱jo̱n jè César xi xi̱ta̱xá sko̱‑la̱ tíjna‑la̱ ngats'iì xi̱ta̱. K'oa̱á ma‑ne nga sìjét'aà‑nò jñò xi i̱ titsa̱jnaà ko̱ ngaji̱ Agripa xi xi̱ta̱xá ítjòn tijni, mé‑ne k'e̱ nga jye chjinangui‑la̱á, 'a̱n sakó‑na o̱kixi̱ nga sìkasén xi̱ta̱ jè.
26 No entanto, a respeito dele, nada tenho de mais concreto que possa escrever ao imperador. Por isso, eu o trouxe à presença dos senhores e, especialmente, à sua presença, ó rei Agripa, para que, feita a arguição, eu tenha alguma coisa que escrever.
27 'A̱n, k'oa̱á ma‑na, nga ni̱mé chjí‑la̱ tsà ta̱xki̱ sìkasén jngoaà xi̱ta̱ xi nda̱yá tíjna tsà mì sik'à jngoò xo̱jo̱n xi 'ya‑la̱ mé jé xi tjín‑la̱.
27 Porque não me parece razoável enviar um preso sem mencionar, ao mesmo tempo, as acusações que existem contra ele.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.