Atos 21
'Én-la̱ Nainá xi kjoa̱ ts'e̱ Jesucristo (MAANT) vs VC
1 K'e̱ nga jye kinìhixat'aà‑je̱n xi̱ta̱ xingui̱‑je̱n, tsitsa̱jnaya‑je̱n chitso; tsanguí kixi̱‑je̱n na̱xa̱ndá jiìn‑ndá ñánda 'mì Cos; xi komà inchijòn ijchò‑je̱n na̱xa̱ndá Rodas, i̱kjoàn tsanguì‑je̱n skanda na̱xa̱ndá Pátara.
1 Depois de nos separarmos dele, embarcamos e fomos em direção a Cós, e no dia seguinte a Rodes e dali a Pátara.
2 Ya̱ Pátara síjna ìjngoò chitso xi tífì Fenicia; jè tsitsa̱jnaya‑je̱n nga tsanguì‑je̱n.
2 Encontramos aí um navio que ia partir para a Fenícia. Entramos e seguimos viagem.
3 K'e̱ nga tsitjaàjiìn‑ndá‑je̱n, ki'ya‑je̱n nangui jiìn‑ndá ts'e̱ Chipre xi kijna ya̱ ngaskón‑naje̱n; ta̱nga tsanguí kixi̱‑náje̱n skanda Siria. Jè chitso, ya̱á kisasijna i̱ndiì ndáchikon Tiro nga ya̱á chinchá ch'á‑la̱ xi 'ya.
3 Quando estávamos à vista de Chipre, deixando-a à esquerda, continuamos rumo à Síria e aportamos em Tiro, onde o navio devia ser descarregado.
4 Ya̱ Tiro, kiskaàkjoò‑je̱n xi̱ta̱ xi kota'yàt'aà‑la̱ Cristo, itoò na̱chrjein tsitsa̱jnako̱‑je̱n. Jñà xi̱ta̱ koi kitsò‑la̱ Pablo nga mìkiì kjoi̱ ján Jerusalén; jè Ini̱ma̱ Tsjeè‑la̱ Nainá k'oa̱á s'ín tsibéno̱jmíya‑la̱.
4 Como achássemos uns discípulos, detivemo-nos com eles por sete dias. Eles, sob a inspiração do Espírito, aconselhavam Paulo que não subisse a Jerusalém.
5 K'e̱ nga jye ijchò jngoò xomàna̱ nga titsa̱jna‑je̱n, i̱kjoàn itjo ìjngoò k'a‑je̱n. Tsobáhijtako̱ yije‑naje̱n jñà xi̱ta̱‑la̱ Cristo, ko̱ íchjín‑la̱ ko̱ i̱xti‑la̱ skanda ján i̱ndiì na̱jnchra̱. Ko̱ ya̱á i̱ndiì ndáchikon chincha-xkó'nchi‑je̱n nga kinokjoàt'aà‑la̱je̱n Nainá.
5 Mas, passados que foram esses dias, partimos e seguimos a nossa viagem. Todos eles com suas mulheres e filhos acompanharam-nos até fora da cidade. Ajoelhados na praia, fizemos a nossa oração.
6 I̱kjoàn kinìhixat'aà‑je̱n xi̱ta̱ xingui̱‑je̱n, tsitjaàs'en‑je̱n chitso koa̱ jñà xi̱ta̱ koi, kiì‑ne ni'ya‑la̱.
6 Despedimo-nos então e embarcamos, enquanto eles voltaram para suas casas.
7 Ya̱á jyehet'aà nga tsitjaàjiìn‑ndá‑je̱n nga itjo‑naje̱n Tiro skanda ijchò‑je̱n Tolemaida. Ya̱á kinìhixat'aà‑je̱n xi̱ta̱ xinguia̱á i̱t'aà ts'e̱ Cristo; jngoò na̱chrjein tsitsa̱jnako̱‑je̱n.
7 Navegando, fomos de Tiro a Ptolemaida, onde saudamos os irmãos, passando um dia com eles.
8 K'e̱ nga komà nchijòn, tsanguì‑je̱n ján Cesarea. Ijchò‑je̱n ni'ya‑la̱ Felipe, xi̱ta̱ xi chja̱ya 'én ndaà‑la̱ Nainá xi kjoa̱ ts'e̱ Cristo, jè xi ta̱ña kitjaàjiìn‑ko̱ jñà xi̱ta̱ xi itoò ma‑ne nga kisìxáko̱ na̱xa̱ndá‑la̱ Cristo. Ya̱á kinìkjáya‑je̱n ni'ya‑la̱.
8 Partindo no dia seguinte, chegamos a Cesaréia e, entrando na casa de Filipe, o Evangelista, que era um dos sete {diáconos}, ficamos com ele.
9 Ñijòn ma i̱xti íchjín xo̱ngó‑la̱ xi síkjeén Nainá nga chja̱ ngajo‑la̱.
9 Tinha quatro filhas virgens que profetizavam.
10 Kjìn na̱chrjein tsitsa̱jnako̱‑je̱n Felipe. Ya̱á j'iì jngoò xi̱ta̱ xi 'mì Agabo xi inchrobà‑ne Judea jè xi síkjeén Nainá nga chja̱ ngajo‑la̱.
10 Já estávamos aí fazia alguns dias, quando chegou da Judéia um profeta, chamado Ágabo.
11 K'e̱ nga ijchòkon‑naje̱n, kiskoé sincho̱ xi bìjnakjá Pablo. Tsibí'ñó tsja ko̱ ndso̱ko̱, i̱kjoàn kitsò:
11 Veio ter conosco, tomou o cinto de Paulo e, amarrando-se com ele pés e mãos, disse: Isto diz o Espírito Santo: assim os judeus em Jerusalém ligarão o homem a quem pertence este cinto e o entregarão às mãos dos pagãos.
12 Ngaje̱n ko̱ xi̱ta̱ Cesarea, k'e̱ nga kina'yà‑je̱n 'én koi, tsibìtsi'ba‑la̱je̱n Pablo nga mìkiì kjoi̱ Jerusalén.
12 A estas palavras, nós e os fiéis que eram daquele lugar, rogamos-lhe que não subisse a Jerusalém.
13 Ta̱nga jè Pablo kitsò:
13 Paulo, porém, respondeu: Por que chorais e me magoais o coração? Pois eu estou pronto não só a ser preso, mas também a morrer em Jerusalém pelo nome do Senhor Jesus.
14 Mìkiì komà kichjaàxìn‑la̱je̱n kjo̱hítsjeèn‑la̱; tà k'oa̱á ki'mì‑la̱je̱n:
14 Como não pudéssemos persuadi-lo, desistimos, dizendo: Faça-se a vontade do Senhor!
15 Xi komà i̱skan, tsibìxkó‑je̱n tsojmì‑na̱je̱n, i̱kjoàn tsanguí‑je̱n Jerusalén.
15 Depois desses dias, terminados os preparativos, subimos a Jerusalém.
16 Tsobáhijtako̱ i'nga‑naje̱n jñà xi̱ta̱‑la̱ Cristo xi Cesarea i̱'nde‑la̱. Kiìko̱‑na̱je̱n ya̱ ni'ya‑la̱ xi̱ta̱ xi 'mì Mnasón xi Chipre i̱'nde‑la̱. Xi̱ta̱ jè kjòtseé kota'yàt'aà‑la̱ Cristo. Ya̱á kinìkjáyako̱‑je̱n.
16 Foram também conosco alguns dos discípulos de Cesaréia, que nos levaram à casa de Menason de Chipre, um antigo discípulo em cuja casa nos devíamos hospedar.
17 K'e̱ nga ijchò‑je̱n Jerusalén, jñà xi̱ta̱‑la̱ Cristo xi ya̱ títsa̱jna, tsjaá komà‑la̱ nga kiskoétjò‑naje̱n.
17 À nossa chegada em Jerusalém, os irmãos nos receberam com alegria.
18 Xi komà inchijòn, tsanguì‑je̱n ko̱ Pablo ni'ya‑la̱ Jacobo; ya̱á títsa̱jna ngats'iì xi̱ta̱ jchínga xi otíxoma i̱jiìn na̱xa̱ndá‑la̱ Nainá.
18 No dia seguinte, Paulo dirigiu-se conosco à casa de Tiago, onde todos os anciãos se reuniram.
19 Pablo kisìhixat'aà xi̱ta̱ koi, i̱kjoàn tsibéno̱jmí yije‑la̱ kjoa̱ xi tís'ín Nainá i̱t'aà ts'e̱ xi̱ta̱ xi mìtsà xi̱ta̱ judío nga jè tísíkjeén Pablo xá xi tís'ín.
19 Tendo-os saudado, contou-lhes uma por uma todas as coisas que Deus fizera entre os pagãos por seu ministério.
20 K'e̱ nga kiì'nchré 'én koi, jeyaá kisìkíjna Nainá. I̱kjoàn kitsò‑la̱ Pablo:
20 Ouvindo isso, glorificaram a Deus e disseram a Paulo: Bem vês, irmão, quantos milhares de judeus abraçaram a fé sem abandonar seu zelo pela lei.
21 Ta̱nga jye xó kiì'nchré xi i̱t'aà tsi̱ji nga k'oa̱á xó s'ín okoòya‑la̱ ngats'iì xi̱ta̱ judío xi títsa̱jnajiìn ya̱ na̱xa̱ndá‑la̱ jñà xi mìtsà xi̱ta̱ judío nga mì xó ti̱ kiì si̱ìkitasòn‑ne kjo̱tíxoma‑la̱ Moisés; kàtasíchija xó kjo̱tíxoma xi tjín‑ná xi xi̱ta̱ judío 'mì‑ná, ti̱koa̱ mì xó ti̱ kiì si̱t'aà chi̱ba̱‑la̱ jñà ndí i̱xti kjoa̱ ts'e̱ circuncisión.
21 Eles têm ouvido dizer de ti que ensinas os judeus, que vivem entre os gentios, a deixarem Moisés, dizendo que não devem circuncidar os seus filhos nem observar os costumes {mosaicos}.
22 ¿Mé xi s'e̱én? Kjo̱'ñó‑né kji̱'nchré xi̱ta̱ nga i̱ tijni.
22 Que se há de fazer? Sem dúvida, saberão de tua chegada.
23 K'oa̱á s'ín t'i̱in koni s'ín 'mì‑lèje̱n; i̱ títsa̱jnajiìn ñijòn‑naje̱n xi̱ta̱ xi si̱ìkitasòn koni s'ín kitsjaà‑la̱ tso'ba Nainá nga si̱ìtsjeèya yijo‑la̱.
23 Faze, pois, o que te vamos dizer. Temos aqui quatro homens que têm um voto.
24 Tikoi̱i jñà xi̱ta̱. Ti̱tsjeèyi yijo‑lè ko̱ xi̱ta̱ koi. Tíchjí nga kàtasijno‑la̱ tsja̱ sko̱ mé‑ne nga skoe̱‑ne xi̱ta̱ xi kj'ei̱í nga mìtsà kixi̱ kjoa̱ koni tsò‑lè xi̱ta̱. Ya̱á skoe̱‑ne nga ti̱koa̱á ngaji̱ nìkitasoìn kjo̱tíxoma‑la̱ Moisés.
24 Toma-os contigo, faze com eles os ritos da purificação e paga por eles {a oferta obrigatória} para que rapem a cabeça. Então todos saberão que é falso quanto de ti ouviram, mas que também tu guardas a lei.
25 I̱t'aà ts'e̱ xi̱ta̱ xi mìtsà xi̱ta̱ judío xi jye mokjeiín‑la̱ 'én‑la̱ Cristo, jyeé kinìkasén‑la̱je̱n xo̱jo̱n koni s'ín kichoòsòn‑la̱je̱n nga mìkiì ski̱ne̱ tsojmì xi xkósòn sinchát'aà‑la̱; mìkiì ski̱ne̱ jní‑la̱ cho̱; ti̱koa̱á mìkiì ski̱ne̱ yijo‑la̱ cho̱ xi mìkiì xíxteèn jní‑la̱ k'e̱ nga biyaà; ti̱koa̱á kì ti̱ kjoa̱ chijngui sís'in‑la̱.
25 Mas a respeito dos que creram dentre os gentios, já escrevemos, ordenando que se abstenham do que for sacrificado aos ídolos, do sangue, da carne sufocada e da fornicação.
26 Xi komà nchijòn, Pablo kiìko̱ nga ñijòn xi̱ta̱ koi. Ta̱ñaá kisìkitasòn kjo̱tíxoma‑la̱ xi̱ta̱ judío nga kisìtsjeèya yijo‑la̱ kjoa̱ ts'e̱ jé‑la̱. I̱kjoàn kiì ya̱ ñánda tíjna i̱ngo̱ ítjòn nga kisìkí'nchré jñà xi̱ta̱ mé na̱chrjein kjoe̱het'aà na̱chrjein‑la̱ nga nchisítsjeèya yijo‑la̱; i̱kjoàn ko̱ma kji̱ko̱ cho̱ xi kjo̱tjò ts'e̱ Nainá nga jngoò ìjngoò.
26 Então Paulo acompanhou aqueles homens no dia seguinte e, purificando-se com eles, entrou no templo e fez aí uma declaração do termo do voto, findo o qual se devia oferecer um sacrifício a favor de cada um deles.
27 K'e̱ nga jye kjo̱meè bijchó itoò na̱chrjein, jñà xi̱ta̱ judío xi inchrobà‑ne nangui Asia, kijtseèxkon Pablo nga ya̱ tíjna ndi̱tsin i̱ngo̱ ítjòn; chinchá'a ngats'iì xi̱ta̱ nga kitsobà'ñó.
27 Ao fim dos sete dias, os judeus, vindos da Ásia, viram Paulo no templo e amotinaram todo o povo. Lançando-lhe as mãos,
28 'Ñó kiìchja̱, kitsò:
28 gritavam: Ó judeus, valei-nos! Este é o homem que por toda parte prega a todos contra o povo, a lei e o templo. Além disso, introduziu até gregos no templo e profanou o lugar santo.
29 Xi̱ta̱ koi, koií kjoa̱‑la̱ nga k'oa̱s'ín kitsò, k'e̱ nga sa̱ ítjòn kijtseèxkon Pablo ya̱ i̱jiìn na̱xa̱ndá nga ta̱ña tímakjoòko̱ jngoò xi mìtsà xi̱ta̱ judío xi 'mì Trófimo xi xi̱ta̱ Éfeso; k'oa̱á s'ín kisìkítsjeèn tsà ti̱koa̱á kiìko̱‑né ya̱ ndi̱tsin i̱ngo̱.
29 É que tinham visto Trófimo, de Éfeso, com ele na cidade, e pensavam que Paulo o tivesse introduzido no templo.
30 Kóho̱kji na̱xa̱ndá kiì'nchré nga kjoa̱siì kisakò. Ni̱to̱ón chixoña xi̱ta̱. Kitsobà'ñó Pablo; kjo̱'ñó tsachrje ya̱ ndi̱tsin i̱ngo̱; i̱kjoàn tsibíchjoàjto‑la̱ xotjoa̱ i̱ngo̱.
30 Alvoroçou-se toda a cidade com grande ajuntamento de povo. Agarraram Paulo e arrastaram-no para fora do templo, cujas portas se fecharam imediatamente.
31 Jye mejèn nchisík'en ta̱nga ni̱to̱ón kiì'nchré jè xi̱ta̱ sko̱‑la̱ soldado ts'e̱ Roma nga kjoa̱siì kisakò na̱xa̱ndá Jerusalén.
31 Como quisessem matá-lo, o tribuno da coorte foi avisado de que toda Jerusalém estava amotinada.
32 Jè xi̱ta̱ sko̱‑la̱ soldado, ni̱to̱ón kiìchja̱ i'nga‑la̱ soldado xi ìsa̱ nangui xá tjín‑la̱ nga tsibíxkóya soldado‑la̱; i̱kjoàn tsangachikon, kiì ñánda tjín kjoa̱siì. Jñà xi̱ta̱, k'e̱ nga kijtseè soldado, k'e̱é kitsjeiìn Pablo; mì ti̱ kiì kiskaàn‑ko̱‑ne.
32 Ele tomou logo soldados e oficiais e correu aos manifestantes. Estes, ao avistarem o tribuno e os saldados, cessaram de espancar Paulo.
33 K'e̱ nga ijchò xi̱ta̱ sko̱‑la̱ soldado, kitsobà'ñó Pablo; kitsjaà o̱kixi̱ nga jò na'ñó ki̱cha̱ cadena kisit'aà'ñó Pablo. I̱kjoàn kiskònangui yá xi̱ta̱‑ne xi 'mì Pablo ko̱ mé xi kis'iìn.
33 Aproximando-se então o tribuno, prendeu-o e mandou acorrentá-lo com duas cadeias. Perguntou então quem era e o que havia feito.
34 Jñà xi̱ta̱ xi kjìn ma‑ne, xki̱ xi ján chja̱; ka̱kj'ei̱í ka̱kj'ei̱í tsò nga jngoò ìjngoò. Jè xi̱ta̱ sko̱‑la̱ soldado, mìkiì kisakò‑la̱ mé kjoa̱ xi komà nga 'ñó siì nchis'ín. Kitsjaà‑la̱ o̱kixi̱ soldado‑la̱ nga kàtjìko̱ Pablo ján cuartel.
34 Na multidão todos gritavam de tal modo que, não podendo apurar a verdade por causa do tumulto, mandou que fosse recolhido à cidadela.
35 K'e̱ nga nchifìmijìn‑jno escalón, jñà soldado tsa'nga Pablo, koií kjoa̱‑la̱ nga jñà xi̱ta̱ xi kjìn ma‑ne xi tji̱ngui‑la̱, 'ñó nchimats'e̱n,
35 Quando Paulo chegou às escadas, foi carregado pelos soldados, por causa do furor da multidão.
36 nga tsò:
36 O povo o seguia em massa dizendo aos gritos: À morte
37 Jè Pablo, k'e̱ nga jye tífahas'en cuartel kiìchja̱‑la̱ jè xi̱ta̱ sko̱‑la̱ soldado, kitsò‑la̱:
37 Quando estava para ser introduzido na fortaleza, Paulo perguntou ao tribuno: É-me permitido dizer duas palavras? Este respondeu: Sabes o grego!
38 ¿A mìtsà ngaji̱ xi xi̱ta̱ Egipto i̱'nde‑lè xi tsibíts'i̱i kjoa̱siì kò jngoò kò jò nó nga kiìkoi̱i ñijòn jmiì xi̱ta̱ kjoa̱siì ján i̱'nde i̱t'aà xìn ñánda nangui kixì choòn?
38 Não és tu, portanto, aquele egípcio que há tempos levantou um tumulto e conduziu ao deserto quatro mil extremistas?
39 Pablo kitsò:
39 Paulo replicou: Eu sou judeu, natural de Tarso, na Cilícia, cidadão dessa ilustre cidade. Mas rogo-te que me permitas falar ao povo.
40 Jè xi̱ta̱ sko̱‑la̱ soldado, kitsjaà'nde‑la̱; i̱kjoàn tsasìjna kixi̱ Pablo ya̱ escalón; kiskímiìtje̱n tsja nga jyò kàtìtsa̱jna xi̱ta̱ na̱xa̱ndá. K'e̱ nga jye tsibìtsa̱jnajyò, kiìchja̱ko̱ 'én hebreo, kitsò:
40 O tribuno lho permitiu. Paulo, em pé nos degraus, acenou ao povo com a mão e se fez um grande silêncio. Falou em língua hebraica do seguinte modo:
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.