Atos 1

'Én-la̱ Nainá xi kjoa̱ ts'e̱ Jesucristo (MAANT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Ngaji̱ Na̱'èn Teófilo, jè xo̱jo̱n xi 'a̱n kiskiì ítjòn‑lè, k'oa̱á kixan‑lè ngats'iì kjoa̱ xi kis'iìn ko̱ xi tsakóya Jesús kóni nga tsibíts'ia̱ nga kisìxá
1 Em minha primeira narração, ó Teófilo, contei toda a seqüência das ações e dos ensinamentos de Jesus,
2 skanda jè na̱chrjein k'e̱ nga Nainá kiìko̱ ìjngoò k'a‑ne ján ngajmiì. K'e̱ nga ti̱kj'eè fì‑ne ján ngajmiì, jè nga'ñó‑la̱ Ini̱ma̱ Tsjeè‑la̱ kisìkjeén nga jaàjiìn xi̱ta̱ xi tsibíxáya‑la̱ nga kitsjaà‑la̱ kjo̱tíxoma mé xá xi s'i̱in.
2 desde o princípio até o dia em que, depois de ter dado pelo Espírito Santo suas instruções aos apóstolos que escolhera, foi arrebatado {ao céu}.
3 K'e̱ nga k'en ko̱ nga jaáya‑la̱ i̱t'aà ts'e̱ kjo̱biyaà nguì ichán na̱chrjein tsibìjna ìsa̱; kjìn k'a tsakó‑la̱ yijo‑la̱ jñà xi̱ta̱‑la̱ ko̱ kjìn sko̱ya kjoa̱ kis'iìn nga kixi̱ kjoa̱ nga tíjnakon. Ti̱koa̱á tsakóya‑la̱ xi̱ta̱‑la̱ kós'ín otíxoma Nainá.
3 E a eles se manifestou vivo depois de sua Paixão, com muitas provas, aparecendo-lhes durante quarenta dias e falando das coisas do Reino de Deus.
4 K'e̱ nga tíjnako̱ xi̱ta̱‑la̱ k'oa̱á s'ín kitsjaà‑la̱ o̱kixi̱, kitsò‑la̱:
4 E comendo com eles, ordenou-lhes que não se afastassem de Jerusalém, mas que esperassem o cumprimento da promessa de seu Pai, que ouvistes, disse ele, da minha boca;
5 Kixi̱í kjoa̱, jè Juan, nandá kis'iìn‑ne bautizar xi̱ta̱. Ta̱nga jñò, machrañà na̱chrjein nga ko̱ Ini̱ma̱ Tsjeè‑la̱ Nainá ko̱ma‑nò bautizar.
5 porque João batizou na água, mas vós sereis batizados no Espírito Santo daqui há poucos dias.
6 Jñà xi̱ta̱ xi títsa̱jnako̱ Jesús, kiskònangui‑la̱, kitsò‑la̱:
6 Assim reunidos, eles o interrogavam: Senhor, é porventura agora que ides instaurar o reino de Israel?
7 Jesús kitsò:
7 Respondeu-lhes ele: Não vos pertence a vós saber os tempos nem os momentos que o Pai fixou em seu poder,
8 Ta̱nga k'e̱ nga ki̱tjojen‑nè‑nò jè Ini̱ma̱ Tsjeè‑la̱ Nainá, tjoé‑nò nga'ñó‑la̱. Jñò kéno̱jmí‑là xi̱ta̱ xi i̱t'aà ts'a̱n i̱ Jerusalén, kóho̱kji nga kijndà nangui Judea ko̱ Samaria, skanda ñánda fehet'aà‑ne i̱sò'nde.
8 mas descerá sobre vós o Espírito Santo e vos dará força; e sereis minhas testemunhas em Jerusalém, em toda a Judéia e Samaria e até os confins do mundo.
9 K'e̱ nga jye o̱kitsò Jesús, i̱kjoàn kitjámijìn i'nga nga kiìko̱ ìjngoò k'a Nainá ján ngajmiì ko̱ jñà xi̱ta̱‑la̱ nchikotsejèn‑la̱. Chaán mì ti̱ kiì kijtseè‑ne nga jè ifi tsibíjtsa'ma.
9 Dizendo isso elevou-se da {terra} à vista deles e uma nuvem o ocultou aos seus olhos..
10 Jñà xi̱ta̱‑la̱, k'e̱ nga nchikotsejèn‑la̱ nga tífì‑mijìn ngajmiì Jesús, tà ni̱to̱ón j'iì kinchat'aà jò‑la̱ xi̱ta̱ xi íkjá nikje chroba.
10 Enquanto o acompanhavam com seus olhares, vendo-o afastar-se para o céu, eis que lhes apareceram dois homens vestidos de branco, que lhes disseram:
11 Kitsò jñà xi̱ta̱ koi:
11 Homens da Galiléia, por que ficais aí a olhar para o céu? Esse Jesus que acaba de vos ser arrebatado para o céu voltará do mesmo modo que o vistes subir para o céu.
12 Jñà xi̱ta̱ xi tsibíxáya‑la̱ Jesús inchrobà‑ne nindoò Yá Olivo nga kiì ìjngoò k'a‑ne Jerusalén. K'oa̱á kji chrañàt'aà fì ndi̱yá Jerusalén koni kji tsjá'nde kjo̱tíxoma nga ma fì xi̱ta̱ k'e̱ nga na̱chrjein nìkjáya.
12 Voltaram eles então para Jerusalém do monte chamado das Oliveiras, que fica perto de Jerusalém, distante uma jornada de sábado.
13 K'e̱ nga ijchò‑ne na̱xa̱ndá Jerusalén, kiìmijìn i̱sò'nga ni'ya, jahas'en cuarto ñánda síkjáya. Jñà xi̱ta̱ xi ijchò, jè Pedro, Jacobo, Juan, Andrés, Felipe, Tomás, Bartolomé, Mateo, Jacobo ki'ndí‑la̱ Alfeo, Simón Celote, Judas, ti‑la̱ Jacobo.
13 Tendo entrado no cenáculo, subiram ao quarto de cima, onde costumavam permanecer. Eram eles: Pedro e João, Tiago, André, Filipe, Tomé, Bartolomeu, Mateus, Tiago, filho de Alfeu, Simão, o Zelador, e Judas, irmão de Tiago.
14 Ngats'iì xi̱ta̱ koi ya̱á bixoña nga kjit'aà na̱chrjein nga jngoò tjín kjo̱hítsjeèn‑la̱ nga chja̱t'aà‑la̱ ti̱koa̱ bítsi'ba‑la̱ Nainá; ti̱koa̱á títsa̱jna i'nga íchjín ko̱ María xi nea̱‑la̱ Jesús ko̱ jñà 'ndse̱ Jesús.
14 Todos eles perseveravam unanimemente na oração, juntamente com as mulheres, entre elas Maria, mãe de Jesus, e os irmãos dele.
15 Jñà na̱chrjein koi, Pedro, kiìchja̱jiìn‑la̱ xi̱ta̱ xíkjín xi mokjeiín‑la̱ i̱t'aà ts'e̱ Cristo. Maá‑là tsà jngoò sìndo̱ ko̱ kaàn jñà xi̱ta̱. Pedro kitsò:
15 Num daqueles dias, levantou-se Pedro no meio de seus irmãos, na assembléia reunida que constava de umas cento e vinte pessoas, e disse:
16 ―'Ndsè, tjín‑ne nga ki̱tasòn koni s'ín tíchja̱ Xo̱jo̱n‑la̱ Nainá jñà 'én xi kjòtseé kiìchja̱ Ini̱ma̱ Tsjeè‑la̱ Nainá nga jè xi̱ta̱xá ítjòn David kisìkjeén nga kiìchja̱ mé xi ko̱mat'in Judas, jè xi kiìkakó‑la̱ xi̱ta̱ xi kitsobà'ñó Jesús.
16 Irmãos, convinha que se cumprisse o que o Espírito Santo predisse na escritura pela boca de Davi, acerca de Judas, que foi o guia daqueles que prenderam Jesus.
17 Judas, nga xi̱ta̱ xingui̱‑náje̱n. Ti̱koa̱á kitjoé‑la̱ xá nga ngaje̱n kisìxáko̱‑naje̱n.
17 Ele era um dos nossos e teve parte no nosso ministério.
18 Jè to̱n xi kisìkijne Judas i̱t'aà ts'e̱ jé xi tsohótsji, nanguií tsatse jngoò 'nde‑ne; i̱kjoàn sko̱ kiskaànguit'aà‑ne nangui, jngoò k'a kixojndà i̱ndso̱'ba̱, itjo ndó'ye‑la̱.
18 Este homem adquirira um campo com o salário de seu crime. Depois, tombando para a frente, arrebentou-se pelo meio, e todas as suas entranhas se derramaram.
19 K'e̱ nga jye kiì'nchré yije xi̱ta̱ na̱xa̱ndá Jerusalén nga jye k'en Judas, i̱'nde jè, k'oa̱á s'ín tsibít'aà 'ín nga Acéldama kitsò‑la̱. 'Én ts'e̱ xi chja̱, tsòyaá‑ne: “I̱'nde ts'e̱ Jní‑né.”
19 {Tornou-se este fato conhecido dos habitantes de Jerusalém, de modo que aquele campo foi chamado na língua deles Hacéldama, isto é, Campo de Sangue.}
20 Jè xo̱jo̱n ts'e̱ Salmo, k'oa̱á s'ín tíchja̱ nga tsò:
20 Pois está escrito no livro dos Salmos: Fique deserta a sua habitação, e não haja quem nela habite; e ainda mais: Que outro receba o seu cargo {Sl 68,26; 108,8}.
21 ’Mochjeén‑né nga kj'ei̱í xi̱ta̱ sakó ìjngoò‑ìsa xi jè ngajo‑la̱ Judas; jñà chjaàjiìn‑jngoaá xi̱ta̱ xi kjòtseé tjímako̱‑ná skanda k'e̱ nga ti̱sa̱ tsajmeiìko̱‑ná Jesús,
21 Convém que destes homens que têm estado em nossa companhia todo o tempo em que o Senhor Jesus viveu entre nós,
22 mats'ia̱ko̱‑ne nga kis'iìn bautizar Juan skanda k'e̱ nga tsijin ìjngoò k'a‑ne Jesús ján ngajmiì, mé‑ne nga kíjnako̱‑ná ti̱koa̱ tsjá 'én nga Jesús jyeé jaáya‑la̱.
22 a começar do batismo de João até o dia em que do nosso meio foi arrebatado, um deles se torne conosco testemunha de sua Ressurreição.
23 K'e̱é tsafaájiìn jò xi̱ta̱: jngoò xi 'mì José, ti̱koa̱ tjít'aàsòn 'ín‑la̱ nga Barsabás 'mì. Barsabás, ko̱ ti̱jè‑ne xi 'mì Justo. Xi ìjngoò, Matías 'mì.
23 Propuseram dois: José, chamado Barsabás, que tinha por sobrenome Justo, e Matias.
24 I̱kjoàn kiìchja̱t'aà‑la̱ Nainá kitsò:
24 E oraram nestes termos: Ó Senhor, que conheces os corações de todos, mostra-nos qual destes dois escolheste
25 mé‑ne nga skoé xá‑lè xi ji̱ bíxáya‑la̱, jè xá xi kisìkíjna Judas k'e̱ nga tsohótsji jé, nga jye tíjna i̱'nde ñánda oko̱‑la̱.
25 para tomar neste ministério e apostolado o lugar de Judas que se transviou, para ir para o seu próprio lugar.
26 Kisìskákjoò suerte‑la̱. Jè Matías kisìkijne. Jè komà‑ne tejò xi̱ta̱ xi tsibíxáya‑la̱ Jesús xi tejngoò ma nga sa̱ ítjòn.
26 Deitaram sorte e caiu a sorte em Matias, que foi incorporado aos onze apóstolos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.