Atos 18

'Én-la̱ Nainá xi kjoa̱ ts'e̱ Jesucristo (MAANT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 K'e̱ nga jye komà i̱skan, Pablo itjojiìn Atenas, kiì Corinto.
1 Algum tempo depois, Paulo deixou Atenas e foi para Corinto.
2 Ya̱á kiskaàkjoò jñà xi̱ta̱ judío xi 'mì Aquila ko̱ chjo̱ón‑la̱ xi 'mì Priscila. Ján nangui‑la̱ ñánda 'mì Ponto. Sà ta̱ k'e̱é j'iì‑ne nangui Italia koií kjoa̱‑la̱ nga jè Claudio xi xi̱ta̱ sko̱‑la̱ tsachrje kjo̱tíxoma nga ngats'iì xi̱ta̱ judío ki̱tjokàjiìn na̱xa̱ndá ítjòn xi 'mì Roma. Pablo kiìkon jñà xi̱ta̱ koi.
2 Ali encontrou um judeu chamado Áquila, natural do Ponto, que havia chegado recentemente da Itália com sua esposa, Priscila, depois que Cláudio César expulsou todos os judeus de Roma.
3 Jñà xi̱ta̱ koi, ti̱koa̱á koií xá s'ín jè xá xi s'ín Pablo nga ni'ya nikje bíndaà. Ya̱á tsibìjnako̱ nga kisìxákjoò.
3 Paulo foi morar e trabalhar com eles, pois eram fabricantes de tendas, como ele.
4 Nga jiìn jiìn na̱chrjein, k'e̱ nga na̱chrjein nìkjáya, Pablo fì ya̱ ni'ya i̱ngo̱ sinagoga nga fì káko̱ jñà xi̱ta̱ judío ko̱ xi mìtsà xi̱ta̱ judío nga kàtakjeiín‑la̱.
4 Todos os sábados, Paulo ia à sinagoga e buscava convencer tanto judeus como gregos.
5 K'e̱ nga j'iì‑ne Macedonia, jè Silas ko̱ Timoteo, jè Pablo nguì koií xá kis'iìn nga tsibéno̱jmí‑la̱ 'én‑la̱ Nainá jñà xi̱ta̱ judío. Kitsò‑la̱ nga jè Jesús, jè xi Cristo [xi xó kinìkasén‑ne].
5 Depois que Silas e Timóteo chegaram da Macedônia, Paulo se dedicou totalmente à pregação da palavra e testemunhava aos judeus que Jesus era o Cristo.
6 Ta̱nga jñà xi̱ta̱ judío, tà kondra̱á kiì‑la̱ Pablo koa̱ kiìchja̱jno‑la̱; k'oa̱á s'ín komà‑ne jè Pablo tsibítsa̱jne nikje‑la̱ xi kondra̱ ts'e̱ xi̱ta̱ koi, [jè kjoa̱ xi okó nga kjo̱'in s'e̱‑la̱ i̱t'aà ts'e̱ Nainá], kitsò‑la̱:
6 Mas, quando eles se opuseram a Paulo e o insultaram, ele sacudiu o pó da roupa e disse: “Vocês são responsáveis por sua própria destruição! Eu sou inocente. De agora em diante, pregarei aos gentios”.
7 Pablo, itjo ni'ya i̱ngo̱ sinagoga; kiì jngoò ni'ya‑la̱ xi̱ta̱ xi ya̱ chrañàt'aà tíjna xi 'mì Ticio Justo xi ndaà beèxkón Nainá.
7 Então saiu dali e foi à casa de Tício Justo, um gentio temente a Deus que morava ao lado da sinagoga.
8 Crispo, jè xi xi̱ta̱ ítjòn‑la̱ ni'ya i̱ngo̱ sinagoga, kòkjeiín‑la̱ 'én‑la̱ Nainá, ngats'iì xi xi̱ta̱ ni'ya‑la̱; ti̱koa̱á kjìn xi̱ta̱ Corinto xi kiì'nchré 'én xi tsakóya Pablo kòkjeiín‑la̱, i̱kjoàn komà bautizar.
8 Crispo, o líder da sinagoga, e toda a sua família creram no Senhor. Muitos outros em Corinto também ouviram Paulo, creram e foram batizados.
9 Jngoò ni̱tje̱n jè Pablo, k'oa̱á komà‑la̱ koni tsà nijñá kits'iì‑la̱; Na̱'èn‑ná kiìchja̱‑la̱, kitsò‑la̱:
9 Certa noite, o Senhor falou a Paulo numa visão: “Não tenha medo! Continue a falar e não se cale,
10 Mì yá xi̱ta̱ kó si̱ìko̱‑lè, 'a̱án tìjna̱ko̱‑lè; i̱'nde jè, kjìn ma xi xi̱ta̱ ts'a̱n ma.
10 pois estou com você, e ninguém o atacará nem lhe fará mal, porque muita gente nesta cidade me pertence”.
11 Pablo, jngoò nó osen tsibìjna Corinto nga tsakóya 'én‑la̱ Nainá.
11 Então Paulo permaneceu ali um ano e meio, ensinando a palavra de Deus.
12 K'e̱ nga xi̱ta̱xá gobernador tsibìjna jè xi 'mì Galión ya̱ i̱'nde Acaya, jñà xi̱ta̱ judío tsajoóya‑ne nga kitsobà'ñó Pablo; kiìko̱ ni'ya osen mé‑ne nga kisindaàjiìn‑la̱.
12 Quando Gálio se tornou governador da Acaia, alguns judeus se levantaram contra Paulo e o levaram diante do governador para ser julgado.
13 Kitsò‑la̱ jè xi̱ta̱xá xi gobernador tíjna:
13 Eles o acusaram de convencer as pessoas a adorar a Deus de maneira contrária à lei judaica.
14 K'e̱ nga mejèn kiìchja̱ Pablo, jè Galión kitsò‑la̱ xi̱ta̱ judío:
14 Mas, assim que Paulo começou a apresentar sua defesa, Gálio se voltou para os acusadores e disse: “Ouçam, judeus! Se sua queixa envolvesse algum delito ou crime grave, eu teria motivo para aceitar o caso.
15 ta̱nga tà 'én‑né, tà kjo̱tíxoma tsa̱jòn‑nò; tà jñò tìndaàjñoò; 'a̱n mìkiì skongájñaà kjoa̱ koi.
15 Mas, como se trata apenas de uma questão de palavras e nomes e da sua lei, resolvam isso vocês mesmos. Recuso-me a julgar essas coisas”.
16 I̱kjoàn tsachrje ni'ya osen.
16 E os expulsou do tribunal.
17 Ngats'iì xi̱ta̱ griego kitsobà'ñó jè xi̱ta̱ ítjòn ts'e̱ ni'ya i̱ngo̱ sinagoga, jè xi 'mì Sóstenes. Kiskaàn‑ko̱ ya̱ ni'ya osen nga nguixko̱n xi̱ta̱xá. Ta̱nga jè xi̱ta̱xá Galión, mìkiì kisìs'in‑la̱.
17 A multidão agarrou Sóstenes, o novo líder da sinagoga, e o espancou ali mesmo, no tribunal. Gálio, no entanto, não se importou com isso.
18 Pablo, kjìn na̱chrjein tsibìjna ìsa̱ ya̱ Corinto. I̱skan kisìhixat'aà jñà xi̱ta̱ 'ndse̱, kiì‑ne Siria. Tsobáhijtako̱ Priscila ko̱ Aquila. Ya̱ Cencrea tsibíjno‑la̱ sko̱ koni jngoò chi̱ba̱ xi okó nga jye kisìkitasòn koni s'ín kitsjaà‑la̱ tso'ba Nainá.
18 Paulo ainda permaneceu em Corinto por algum tempo. Então se despediu dos irmãos e foi a Cencreia, onde raspou a cabeça, de acordo com o costume judaico para marcar o fim de um voto. Em seguida, partiu de navio para a Síria, levando consigo Priscila e Áquila.
19 K'e̱ nga ijchò Éfeso, ya̱á tsibìtsa̱jna Priscila ko̱ Aquila. Pablo, ján kiì ni'ya i̱ngo̱ sinagoga nga tsajoókjoò jñà xi̱ta̱ judío xi ya̱ bixoña.
19 Chegaram ao porto de Éfeso, onde Paulo os deixou. Enquanto estava ali, foi à sinagoga para debater com os judeus.
20 Jñà xi̱ta̱ koi tsibítsi'ba‑la̱ Pablo nga ìsa̱ kjìn na̱chrjein kàtìjnako̱, ta̱nga Pablo, mìkiì kòkjeiín‑la̱.
20 Eles pediram que ficasse mais tempo, mas ele recusou.
21 Kisìhixat'aà xi̱ta̱ xíkjín kitsò‑la̱:
21 Ao despedir-se, Paulo disse: “Voltarei depois, se Deus quiser”. Então zarpou de Éfeso.
22 K'e̱ nga ijchò Cesarea, kiì ján Jerusalén nga kisìhixat'aà xi̱ta̱ na̱xa̱ndá‑la̱ Cristo. I̱kjoàn kiì skanda Antioquía.
22 A parada seguinte foi no porto de Cesareia, de onde subiu a Jerusalém e visitou a igreja. Em seguida, voltou para Antioquia.
23 Kjìn na̱chrjein tsibìjna Antioquía; i̱skan kiì kóho̱kji i̱'nde Galacia ko̱ Frigia. Kisì'ñó ikon ngats'iì xi̱ta̱ xi kota'yàt'aà‑la̱ Cristo.
23 Depois de passar algum tempo ali, voltou pela Galácia e pela Frígia, visitando e fortalecendo todos os discípulos.
24 Ya̱ Éfeso ijchò jngoò xi̱ta̱ judío xi 'mì Apolos xi ján i̱'nde‑la̱ Alejandría, jngoò xi̱ta̱ xi 'ñó ndaà ma‑la̱ chja̱ya. Ndaà tíjiìn‑la̱ i̱t'aà ts'e̱ Xo̱jo̱n‑la̱ Nainá.
24 Enquanto isso, chegou a Éfeso vindo de Alexandria, no Egito, um judeu chamado Apolo. Era um orador eloquente que conhecia bem as Escrituras.
25 Jè Apolos, xó kiskoòta'yà‑ne ndi̱yá‑la̱ Nainá; 'ñó tsja beè‑la̱ ini̱ma̱‑la̱ nga nguì kixi̱í chja̱ya ti̱koa̱á tsakóya i̱t'aà ts'e̱ Jesús; jé kjoa̱ ts'e̱ bautismo na̱s'ín tà jè tíjiìn‑la̱ ts'e̱ Juan.
25 Tinha sido instruído no caminho do Senhor e ensinava a respeito de Jesus com profundo entusiasmo e exatidão, embora só conhecesse o batismo de João.
26 Apolos, 'ñó tjín ikon nga kiìchja̱ ya̱ ni'ya i̱ngo̱ sinagoga. K'e̱ nga kiì'nchré jè Priscila ko̱ Aquila, i̱t'aà xìn kiìko̱ nga ìsa̱ kixi̱ tsakóya‑la̱ ndi̱yá‑la̱ Nainá.
26 Quando o ouviram falar corajosamente na sinagoga, Priscila e Áquila o chamaram de lado e lhe explicaram com mais exatidão o caminho de Deus.
27 Apolos, k'e̱ nga kjòmejèn‑la̱ kiì ján i̱'nde Acaya, ngats'iì xi̱ta̱‑la̱ Cristo kisì'ñó ikon nga komà kiì. I̱kjoàn kiskiì jngoò‑la̱ xo̱jo̱n jñà xi̱ta̱ xi kota'yàt'aà‑la̱ Cristo xi títsa̱jna ján i̱'nde Acaya nga skoétjò jè Apolos k'e̱ nga ki̱jchò. K'e̱ nga ijchò Acaya, 'ñó ndaà tsasìko̱ jñà xi̱ta̱ xi kitsjaà‑la̱ kjo̱ndaà Nainá nga kòkjeiín‑la̱ i̱t'aà ts'e̱ Cristo.
27 Apolo queria percorrer a Acaia, e os irmãos de Éfeso o incentivaram. Escreveram uma carta aos discípulos de lá, pedindo que o recebessem bem. Ao chegar, foi de grande ajuda àqueles que, pela graça, haviam crido,
28 Apolos, 'ñó ndaà tsajoókjoò jñà xi̱ta̱ judío ya̱ nguixko̱n na̱xa̱ndá nga kisìkítsa̱jnajyò nga i̱t'aà ts'e̱ Xo̱jo̱n‑la̱ Nainá, nguì ndaà tsakó‑la̱ nga jè Jesús, jè xi Cristo [xi xó kinìkasén‑ne].
28 pois, em debates públicos, refutava os judeus com fortes argumentos. Usando as Escrituras, demonstrava-lhes que Jesus é o Cristo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.