2 Coríntios 10
'Én-la̱ Nainá xi kjoa̱ ts'e̱ Jesucristo (MAANT) vs NTLH
1 'A̱n xi Pablo 'mì‑na, bìtsi'bà‑nò i̱t'aà ts'e̱ Cristo xi tjín‑la̱ kjo̱ndaà, ko̱ xi indaà tíjna ini̱ma̱‑la̱. Tjín xi̱ta̱ xi tsò‑na nga i̱ma̱ kjoa̱ xó s'iaàn k'e̱ nga ya̱ tìjna̱jiìn‑nò, ko̱ 'ñó xó ts'e̱n s'iaàn k'e̱ nga kjiìn tìjna̱a.
1 Dizem que eu sou humilde quando estou com vocês, mas duro quando estou longe. Pois eu, Paulo, faço este apelo a vocês em nome de Cristo, que foi carinhoso e bondoso.
2 Ti̱koa̱ bìtsi'bà‑nò k'e̱ nga kjíkon‑nò, jñò, ítjòn jchi̱bàya‑nò kjoa̱ xi tjín‑nò, mé‑ne k'e̱ nga kìjchoa, kì kiì bìnè‑náje̱n nga 'ñó kichjàkoa̱a jñà xi̱ta̱ xi k'oa̱s'ín nchitsò nga k'oa̱á s'ín titsa̱'nè‑je̱n koni s'ín xi ta̱xki̱ xi̱ta̱ i̱sò'nde. Ta̱nga 'a̱n, tìjna̱ ndaà‑ná nga ko̱jtikoa̱a jñà xi̱ta̱ xi chja̱jno‑naje̱n.
2 Quando eu for aí, não me obriguem a ser duro. Pois eu tenho certeza de que posso agir com dureza contra os que afirmam que fazemos as coisas por motivos humanos.
3 Kixi̱í kjoa̱ nga xi̱ta̱ i̱sò'nde 'mì‑naje̱n, ta̱nga mì k'oa̱s'ín bixkán‑je̱n koni s'ín kjaán jñà xi ta̱xki̱ xi̱ta̱ i̱sò'nde.
3 É claro que somos humanos, mas não lutamos por motivos humanos.
4 Ki̱cha̱ xi nìkjeén‑je̱n, mìtsà ki̱cha̱ ts'e̱ i̱sò'nde. Nga'ñó ts'e̱ Nainá‑né xi ma‑la̱ síkixòña nga'ñó‑la̱ xi̱ta̱ nei̱í xi bíchjoà ikòn‑la̱ 'én‑la̱ Nainá.
4 As armas que usamos na nossa luta não são do mundo; são armas poderosas de Deus, capazes de destruir fortalezas. E assim destruímos ideias falsas
5 Nìkixòña‑náje̱n ngats'iì kjo̱hítsjeèn xi ch'o tjín ko̱ kjoa̱ 'nga takòn xi kondra̱ ts'e̱ kjoa̱chji̱ne̱‑la̱ Nainá. Ndobà'ñó‑náje̱n ngats'iì kjo̱hítsjeèn mé‑ne ko̱ma ki̱tasòn‑la̱ Cristo koni s'ín mejèn‑la̱.
5 e também todo orgulho humano que não deixa que as pessoas conheçam a Deus. Dominamos todo pensamento humano e fazemos com que ele obedeça a Cristo.
6 Titsa̱jnandaà‑náje̱n nga k'oi̱‑la̱je̱n kjo̱'in xi̱ta̱ ni̱ta̱ mé kjoa̱‑ne xi mìkiì ndaà bitasòn‑la̱, k'e̱ nga jye jcha̱‑la̱ nga jñò kixi̱ nìkitasòn.
6 E, quando vocês provarem que são obedientes, estaremos prontos para castigar qualquer desobediência.
7 Jñò, tà k'oa̱á s'ín chìtsejèn‑là koni s'ín 'ya‑la̱ jñà xi̱ta̱. Tsà tjín i'nga xi̱ta̱ xi tsò‑la̱ yijo‑la̱ nga jè Cristo kisìkasén, ndaà kàtasíkítsjeèn, ti̱koa̱ ngaje̱n jè sobà Cristo kisìkasén‑naje̱n.
7 Vocês julgam as coisas pela aparência. Se uma pessoa tem certeza de que pertence a Cristo, deve pensar de novo a respeito disso, pois nós também pertencemos a Cristo, tanto quanto essa pessoa.
8 Mìkiì masobà‑na nga ndaà síkíjna yijo‑na̱ i̱t'aà ts'e̱ kjo̱tíxoma xi kisìnga̱tsja‑naje̱n Cristo mé‑ne ko̱ma si̱chját'aà‑nò nga ìsa̱ 'ñó ki̱tsa̱jnaà; ko̱ mìtsà koi‑ne nga 'a̱n sikits'ón‑jiìn‑nò.
8 O Senhor Jesus me deu autoridade sobre vocês, não para destruí-los, mas para fazê-los crescer espiritualmente. E, embora eu tenha me orgulhado um pouco demais da minha autoridade, não tenho nada de que me envergonhar.
9 Majìn‑na̱ nga k'oa̱s'ín si̱kítsjeèn nga 'a̱n mejèn‑na̱ binchaxkón‑nò k'e̱ nga xo̱jo̱n tìsìkasén‑nò.
9 Não quero que pareça que estou tentando assustar vocês com as minhas cartas.
10 Tjín i'nga xi̱ta̱ xi tsò: “Xo̱jo̱n‑la̱, 'ñó jchán tjín, 'ñó tíchja̱, ta̱nga k'e̱ nga i̱ tíjnajiìn‑ná mìtsà 'ñó xkón kji. 'Én xi chja̱, mì yá xi ndaà beèxkón.”
10 Alguém vai dizer: “As cartas de Paulo são severas e duras; mas, quando ele está conosco, é tímido e, quando fala, é um fracasso.”
11 Jñà xi̱ta̱ xi k'oa̱ tsò, ndaà kàtasíkítsjeèn koni tsò xo̱jo̱n xi nìkasén‑je̱n k'e̱ nga kjiìn titsa̱jna‑je̱n. K'oa̱á ti̱s'ín s'e̱n‑je̱n k'e̱ nga ya̱ titsa̱jnajiìn‑nòje̱n.
11 Porém essa pessoa deve saber que não existe diferença entre o que escrevemos nas cartas, quando estamos longe, e o que fazemos, quando estamos aí com vocês.
12 Kixi̱í kjoa̱, ngaje̱n, majìn‑naje̱n nga siìngásòn‑kjoòko̱‑je̱n jñà xi̱ta̱ xi ti̱ yijo‑la̱ ndaà síkítsa̱jna‑ne. Jñà xi̱ta̱ xi k'oa̱s'ín s'ín, xi̱ta̱ tòndo̱‑né. Tsjìn‑la̱ kjo̱hítsjeèn nga ti̱ chi̱ba̱ ts'e̱é síchi̱ba̱‑ne yijo‑la̱. Ti̱koa̱ ti̱ xíkjín síchi̱ba̱kjoò‑ne.
12 É claro que não nos atrevemos a nos igualar ou a nos comparar com aqueles que pensam que são tão importantes. Como são ignorantes! Primeiro eles resolvem quais as medidas que irão usar para se medir e depois eles se julgam de acordo com essas mesmas medidas.
13 Ngaje̱n, mìkiì si̱katonè‑la̱je̱n chi̱ba̱‑la̱ nga ndaà si̱kítsa̱jna‑je̱n yijo‑naje̱n. K'oa̱á kji koni kji tsjá chi̱ba̱ Nainá i̱t'aà ts'e̱ xá‑naje̱n. Jè Nainá kitsjaà‑naje̱n xá xi ijchòko̱‑nòje̱n skanda ján Corinto.
13 Nós não vamos nos orgulhar além de certos limites. Deus é quem põe os limites no nosso campo de trabalho, e ele nos deixou chegar até vocês em Corinto.
14 Ko̱ tsà mì‑là ngaje̱n ijchò ítjòn‑je̱n, kixi̱í kjoa̱ kinìkatonè‑la̱je̱n chi̱ba̱‑la̱ i̱'nde koni kji kitjò'nde‑naje̱n. Ta̱nga ngaje̱n‑náje̱n xi ijchòko̱ ítjòn‑nòje̱n 'én ndaà‑la̱ Nainá xi kjoa̱ ts'e̱ Cristo.
14 Desde que vocês estão dentro desses limites, não fomos além deles quando chegamos até aí levando o evangelho de Cristo.
15 Mìtsà ji̱n ndaà nìkítsa̱jna‑je̱n yijo‑naje̱n i̱t'aà ts'e̱ xá xi nchis'ín xi̱ta̱ xi kj'ei̱í. Mìtsà titsa̱nìkatonè‑la̱je̱n chi̱ba̱‑la̱ koni kji xá xi oko̱‑naje̱n. Chiñàkjoa̱‑náje̱n, koni s'ín ìsa̱ 'ñó ndaà ko̱kjeiín‑nò, ko̱ ìsa̱á ko̱tseya xá xi titsa̱'nè‑je̱n. Ta̱nga ta k'oa̱á kji si̱xá‑je̱n koni s'ín tje̱n chi̱ba̱‑la̱.
15 Assim não nos orgulhamos do trabalho que outros têm feito em lugares que vão além dos limites que Deus nos deu. Pelo contrário, esperamos que a fé que vocês têm possa crescer e que nós possamos fazer um trabalho ainda maior entre vocês, sempre dentro dos limites que Deus tem posto para nós.
16 K'oa̱á s'ín kéno̱jmíya‑je̱n 'én ndaà‑la̱ Nainá jñà na̱xa̱ndá xi fì‑ìsa ñánda kijna na̱xa̱ndá tsa̱jòn. Ta̱nga mì ya̱ ki̱tjás'e̱n‑jiìn‑je̱n i̱'nde ñánda jye nchisíxá xi̱ta̱ xi kj'ei̱í nga mì ji̱n ndaà si̱kítsa̱jna‑je̱n yijo‑naje̱n xá xi nchis'ín xi̱ta̱ xi kj'ei̱í.
16 Então poderemos anunciar o evangelho em outras regiões além daquela onde vocês moram. Isso sem entrar em campos de outras pessoas, para não nos orgulharmos do trabalho feito por elas.
17 Jè xi jeya síkíjna yijo‑la̱, ta sa̱á Nainá jeya kàtasíkíjna.
17 Como dizem as Escrituras Sagradas : “Quem quiser se orgulhar, que se orgulhe daquilo que o Senhor faz.”
18 Mìtsà jè xi ndaà bitjongui xi ti̱ yijo‑la̱ ndaà síkíjna‑ne i̱t'aà ts'e̱ mé kjoa̱ xi s'ín. Jè Nainá xi k'oa̱ ki̱tso̱ tsà kixi̱ kjoa̱ nga ndaà xi̱ta̱.
18 Pois a pessoa só é aprovada quando o Senhor a aprova e não quando é aprovada por si mesma.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.