1 Tessalonicenses 3
'Én-la̱ Nainá xi kjoa̱ ts'e̱ Jesucristo (MAANT) vs VC
1 K'e̱ nga mì ti̱ kiì komà kichìkjoa̱ ìsa̱‑naje̱n nga mejèn‑naje̱n si̱jiìn‑naje̱n kó s'ín titsa̱jnaà ján Tesalónica, k'oa̱á komà‑ne nga kichibàya‑naje̱n nga kinìkasén‑je̱n jè 'ndsè Timoteo, ko̱ ngaje̱n ya̱á tsitsa̱jna‑je̱n Atenas.
1 Assim, não podendo mais esperar, resolvemos ficar sozinhos em Atenas,
2 Kinìkasén‑je̱n jè 'ndseé Timoteo, chi̱'nda‑la̱ Nainá‑né nga ti̱koa̱á chja̱ya 'én ndaà‑la̱ Nainá xi kjoa̱ ts'e̱ Cristo koni ngaje̱n. Koií xá kiìkon‑nò mé‑ne nga kàtatsjá‑ìsa‑nò nga'ñó nga ìsa̱ 'ñó ndaà kixi̱ ki̱tsa̱jnaà koni s'ín mokjeiín‑nò,
2 e enviar-vos Timóteo, nosso irmão e ministro de Deus no Evangelho de Cristo. Ele tem a missão de vos fortalecer e encorajar na vossa fé,
3 mé‑ne nga ni̱jngoò xi si̱hindaà‑ne kjoa̱ ts'e̱ kjo̱'in xi titsa̱nìkjioón. Jñò, jyeé ndaà tíjiìn‑nò nga k'oa̱á s'ín tjínè‑la̱ nga ko̱s'ín ko̱mat'iaán.
3 a fim de que, em meio às presentes tribulações, ninguém se amedronte. Vós mesmos sabeis que esta é a nossa sorte.
4 K'e̱ nga ti̱sa̱ ya̱ titsa̱jnako̱‑nòje̱n, k'oa̱á ki'mì‑nòje̱n nga kjo̱'iín s'e̱‑ná. I̱'ndei̱, jyeé titsa̱'yaà nga k'oa̱á s'ín tímat'ioòn.
4 Estando ainda convosco, vos predizíamos que haveríamos de padecer tribulações. É o que aconteceu e estais sabendo.
5 Koií kjoa̱‑la̱ nga mì ti̱ kiì kiskoòñà kjoa̱‑na; kisìkasén Timoteo nga mejèn‑na skoeè kós'ín titsa̱jnako̱o jè 'én xi mokjeiín‑nò. Tìmakájno‑na tsà jye kiskoòna̱cha̱n‑nò jè xi̱ta̱ nei̱í. Tsà koií na̱chrjein‑la, xá xi ki'nè‑je̱n, tsà ta kichijà‑né.
5 É este o motivo por que, não podendo mais suportar a demora, mandei colher informações a respeito da vossa fé, pois receava que o tentador vos tivesse seduzido e resultasse em nada o nosso trabalho.
6 I̱'ndei̱, jè Timoteo jyeé j'iì‑ne nga kiì Tesalónica; ndaà tsò o̱kixi̱ xi 'ya‑naje̱n i̱t'aà tsa̱jòn koni s'ín mokjeiín‑nò ko̱ nga tjín‑nò kjo̱tsjacha. K'oa̱á s'ín tsibéno̱jmí‑naje̱n nga kjit'aà na̱chrjein tsjaá ma‑nò nga nìkítsjeèn‑náje̱n. Ti̱koa̱á mejèn‑nò nga jcha̱xkoòn‑náje̱n koni ngaje̱n ti̱koa̱á mejèn‑naje̱n jcha̱xkoòn‑nòje̱n.
6 Mas, agora, Timóteo acaba de voltar da visita que vos fez, trazendo excelentes notícias da vossa fé e caridade. Ele nos falou da afetuosa lembrança que de nós sempre guardais e do desejo que tendes de nos rever, desejo que é também nosso.
7 K'oa̱á ma‑ne ndí 'ndsè ko̱ ndí tichjaá, na̱s'ín kjo̱'in ko̱ kjoa̱ kondra̱ titsa̱jnajiìn‑je̱n, k'e̱ nga kina'yà‑je̱n i̱t'aà tsa̱jòn nga 'ñó ndaà mokjeiín‑nò i̱t'aà ts'e̱ Cristo, ti̱koa̱á ngaje̱n, 'ñó ndaà kjòtsja‑naje̱n.
7 Assim, irmãos, fomos consolados por vós, no meio de todas as nossas angústias e tribulações, em virtude da vossa fé.
8 K'e̱ nga kina'yà‑je̱n nga kixi̱ onguít'aà‑là Na̱'èn‑ná, ngaje̱n jyeé mì ti̱ mé makájno‑naje̱n.
8 Agora, sim, tornamos a viver, porque permaneceis firmes no Senhor.
9 Ngaje̱n, 'ñó tse kjo̱tsja tjín‑naje̱n nga nguixko̱n Nainá xi kjoa̱ tsa̱jòn skanda mì‑la kiì kjoe̱het'aà na̱chrjein nga k'oi̱‑la̱je̱n kjo̱ndaà Nainá.
9 E como poderíamos agradecer a Deus por vós, por toda a alegria que tivemos diante dele por vossa causa?!
10 Ko̱ na̱chrjein ko̱ ni̱tje̱n nokjoàt'aà‑la̱je̱n Nainá mé‑ne nga tsjá'nde‑ne nga ko̱ma ko̱nguíchoòn‑nòje̱n. Ti̱koa̱ ko̱ma ko̱kòya‑ìsa‑nòje̱n mé‑ne nga ko̱jngoò‑ne 'én xi chijat'aà‑nò koni s'ín mokjeiín‑nò.
10 Noite e dia, com intenso, extremo fervor, oramos para que nos seja dado ver novamente a vossa face e completar o que ainda falta à vossa fé.
11 Mejèn‑naje̱n nga ti̱jè‑ne Na̱'èn‑ná xi Nainá ko̱ jè Jesucristo xi otíxoma‑ná, kàtatsjá'nde‑naje̱n nga ko̱ma ko̱nguíchoòn‑nòje̱n.
11 Que Deus, nosso Pai, e nosso Senhor Jesus nos preparem o caminho até vós!
12 Jè kjo̱tsjacha‑la̱ Na̱'én‑ná ìsa̱ ndaà kàtasijiìn ini̱ma̱‑nò, mé‑ne nga ìsa̱ ndaà ko̱tsjacha‑nò xinguio̱o ko̱ ngats'iì xi̱ta̱ xi kj'ei̱í, koni ngaje̱n, ndaà matsjacha‑nòje̱n.
12 Que o Senhor vos faça crescer e avantajar na caridade mútua e para com todos os homens, como é o nosso amor para convosco.
13 Jè Na̱'èn‑ná kàtatsjá‑la̱ nga'ñó ini̱ma̱‑nò mé‑ne nga ni̱mé jé sa̱kòt'aà‑nò ko̱ tsjeè ki̱tsa̱jnaà nga nguixko̱n Nainá xi Na̱'èn‑ná k'e̱ nga kjoi̱í ìjngoò k'a‑ne Jesucristo xi otíxoma‑ná nga tji̱ko̱ ngats'iì xi ya̱ chja̱‑ne.
13 Que ele confirme os vossos corações, e os torne irrepreensíveis e santos na presença de Deus, nosso Pai, por ocasião da vinda de nosso Senhor Jesus com todos os seus santos!
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Tessalonicenses 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.