Romanos 9

San Jerónimo Tecóatl Mazatec NT (MAA_SJV) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 O̱kixi̱í xi xan i̱t'aà ts'e̱ Cristo; mì 'én ndiso chjà; jè Ini̱ma̱ Tsjeè‑la̱ Nainá síkíchi̱ya‑la̱ kjo̱hítsjeèn‑na̱ nga tsjá 'én i̱t'aà ts'a̱n,
1 Digo a verdade em Cristo, não minto; minha consciência o confirma no Espírito Santo:
2 nga kjit'aà na̱chrjein ba tjín‑na̱ koa̱ 'on ma‑la̱ ini̱ma̱‑na̱,
2 tenho grande tristeza e constante angústia em meu coração.
3 i̱t'aà ts'e̱ jñà xi̱ta̱ 'ndsè xi xinguia̱a ma koi‑né nga 'ñó matsjake̱. 'Ñó mejèn‑na nga kàtasakó‑la̱ kjo̱ndaà. Skanda ko̱maá‑là kósi̱t'aàxìn‑la̱ Cristo tsà k'oa̱s'ín sa̱kò‑la̱ kjo̱ndaà jñà xi̱ta̱ xinguia̱a xi ts'e̱ na̱xa̱ndá Israel, ta̱nga mìkiì tjí'nde‑na nga ko̱s'ín s'iaàn.
3 Pois eu até desejaria ser amaldiçoado e separado de Cristo por amor de meus irmãos, os de minha raça,
4 Nga̱ jñà xi̱ta̱ Israel, jè Nainá kiskoétjò nga i̱xti‑la̱ ma, ko̱ ya̱á ki'ya‑la̱ kjoa̱jeya‑la̱ Nainá, ko̱ kitjoé‑la̱ jñà kjoa̱ xi tsibíndaàjiìn‑ko̱, ti̱koa̱ kitjoé‑la̱ kjo̱tíxoma‑la̱ Moisés, ko̱ kitjoé‑la̱ o̱kixi̱ kós'ín skoe̱xkón Nainá, ko̱ kitjoé‑la̱ 'én koni s'ín kitsjaà‑la̱ tso'ba Nainá.
4 o povo de Israel. Deles é a adoção de filhos; deles é a glória divina, as alianças, a concessão da lei, a adoração no templo e as promessas.
5 Jñà xi̱ta̱ Israel ya̱á inchrobàt'aà‑ne ts'e̱ xi 'ñó xi̱ta̱ jchínga kjiìn xi Nainá xó jaàjiìn‑ne. Jè Cristo [xi xó kisìkasén‑ne Nainá] nga xi̱ta̱ i̱sò'nde komà, ya̱á inchrobàt'aà‑ne i̱t'aà ts'e̱ xi̱ta̱ jchínga koi. Jè Cristo xi Nainá; jè otíxoma yije‑la̱ kjoa̱; jeya kàtìjna ni̱ta̱ kjé‑ne. K'oa̱s'ín kàtama.
5 Deles são os patriarcas, e a partir deles se traça a linhagem humana de Cristo, que é Deus acima de tudo, bendito para sempre! Amém.
6 [Nga mìtsà mokjeiín‑la̱ ngats'iì xi̱ta̱ Israel], mìtsà koi kjoa̱‑la̱ nga jè 'én‑la̱ Nainá mìkiì bitasòn. Koi‑né nga i̱t'aà ts'e̱ Nainá, mìtsà ngats'iì xi̱ta̱ xi ya̱ nchrobát'aà‑ne tje̱‑la̱ Israel nga nguì kixi̱ kjoa̱ nga ya̱ chja̱‑ne.
6 Não pensemos que a palavra de Deus falhou. Pois nem todos os descendentes de Israel são Israel.
7 Na̱s'ín ya̱ tje̱n‑la̱ i̱t'aà ts'e̱ Abraham, mìtsà ngats'iì nga kitjoé‑la̱ kjo̱ndaà nga i̱xti‑la̱ ma. Nga k'oa̱á tsò Xo̱jo̱n‑la̱ Nainá: “Jñà xi̱ta̱ tje̱‑lè, ya̱á kji̱nchrobà‑ne i̱t'aà ts'e̱ Isaac.”
7 Nem por serem descendentes de Abraão passaram todos a ser filhos de Abraão. Pelo contrário: "Por meio de Isaque a sua descendência será considerada".
8 Kjoa̱ koi, k'oa̱á tsòya‑ne, nga jñà i̱xti‑la̱ Nainá, mìtsà jè xi chjí‑la̱ yá ts'e̱ tje̱ xi nchrobát'aà‑ne. Ta jñà‑né xi i̱xti‑la̱ Nainá ma jñà xi jye k'oa̱s'ín kitsjaà tso'ba Nainá nga i̱xti‑la̱ ko̱ma. Tà jñá‑né xi k'oa̱s'ín oxki̱t'aà nga kixi̱ kjoa̱ nga nguì tje̱‑la̱ Abraham ma.
8 Noutras palavras, não são os filhos naturais que são filhos de Deus, mas os filhos da promessa é que são considerados descendência de Abraão.
9 Nga̱ jè 'én xi Nainá kitsjaà‑la̱ tso'ba Abraham, k'oa̱á tsò: “Jè nó xi sa̱ nchrobá kjoi̱í ìjngoò k'a‑na; jè Sara, ki'ndí s'e̱ jngoò‑la̱.”
9 Pois foi assim que a promessa foi feita: "no tempo devido virei novamente, e Sara terá um filho".
10 Mìtsà ta jñá kjoa̱ koi xi komà. Ti̱koa̱á jè Rebeca kis'e‑la̱ i̱xti'ño̱ xi ts'e̱ Isaac, jè xi xi̱ta̱ jchínga‑ná ma.
10 E esse não foi o único caso; também os filhos de Rebeca tiveram um mesmo pai, nosso pai Isaque.
11 Nainá k'oa̱á s'ín kitsjaà tso'ba k'e̱ nga ti̱kj'eè ts'iìn jñà i̱xti'ño̱ nga ti̱kj'eè kiì 'ya‑la̱ mé kjoa̱ xi s'i̱in, a jè xi ndaà tjín, o jè xi mìkiì ndaà tjín. K'oa̱á s'ín kjòkixi̱ nga Nainá tjí'nde‑la̱ nga kjoa̱ájiìn xi̱ta̱ koni s'ín jye tjíndaà‑la̱ nga ki̱chja̱‑la̱ jñà xi̱ta̱ xi jè mejèn‑la̱. Mìtsà kinda̱ s'ín mé xi jye kis'iìn xi̱ta̱.
11 Todavia, antes que os gêmeos nascessem ou fizessem qualquer coisa boa ou má — a fim de que o propósito de Deus conforme a eleição permanecesse,
12 Nainá k'oa̱á kitsò‑la̱ Rebeca: “Jè ti‑lè xi jts'ín ítjòn, chi̱'nda‑lá ko̱ma jè xi i̱skan jts'ín.”
12 não por obras, mas por aquele que chama — foi dito a ela: "O mais velho servirá ao mais novo".
13 K'oa̱á s'ín tíchja̱ Xo̱jo̱n‑la̱ Nainá nga tsò: “Jè Jacob kjòtsjakeè‑ná, ko̱ jè Esaú kòjtikeè‑ná.”
13 Como está escrito: "Amei Jacó, mas rejeitei Esaú".
14 ¿Mé xi kixoán? Nainá, ¿a mìtsà kjoa̱ kixi̱ xi s'ín? Majìn, mì k'oa̱á s'ín tjín.
14 E então, que diremos? Acaso Deus é injusto? De maneira nenhuma!
15 Nainá k'oa̱á kitsò‑la̱ Moisés: “Ko̱hi̱ma̱keè‑ná xi 'a̱n mejèn‑na̱ nga ko̱hi̱ma̱keè, skoehi̱ma̱‑ná jè xi mejèn‑na̱ nga skoehi̱ma̱.”
15 Pois ele diz a Moisés: "Terei misericórdia de quem eu quiser ter misericórdia e terei compaixão de quem eu quiser ter compaixão".
16 K'oa̱á s'ín tjín kjoa̱ koi, mìtsà koi nga jñá mejèn‑ná nga s'e̱‑ná, ni̱ mìtsà koi nga 'ñó binchaàtsjiaá; jè Nainá tsjá‑la̱ kjo̱ndaà‑la̱ jñà xi̱ta̱ xi jè mejèn‑la̱ mahi̱ma̱keè.
16 Portanto, isso não depende do desejo ou do esforço humano, mas da misericórdia de Deus.
17 K'oa̱á s'ín tíchja̱ Xo̱jo̱n‑la̱ Nainá nga kitsò‑la̱ Faraón: “Koií k'oa̱s'ín kisìkíjna‑lè nga xi̱ta̱xá tijni ya̱ na̱xa̱ndá Egipto mé‑ne nga i̱t'aà tsi̱ji kokoaà nga'ñó‑na̱ ti̱koa̱ skoe̱xkon‑na xi̱ta̱ nga tíjtsa i̱sò'nde.”
17 Pois a Escritura diz ao faraó: "Eu o levantei exatamente com este propósito: mostrar em você o meu poder, e para que o meu nome seja proclamado em toda a terra".
18 K'oa̱á s'ín s'ín Nainá, tjín‑la̱ kjo̱hi̱ma̱takòn i̱t'aà ts'e̱ xi̱ta̱ xi jè mejèn‑la̱; ti̱koa̱á ma‑la̱ sítájaàjiìn ini̱ma̱‑la̱ xi̱ta̱ xi jè mejèn‑la̱ nga kàtasítájaàjiìn ini̱ma̱‑la̱.
18 Portanto, Deus tem misericórdia de quem ele quer, e endurece a quem ele quer.
19 Ta̱nga tsà ji̱ k'oa̱ k'oín‑ná: “Tsà k'oa̱s'ín s'ín Nainá, ¿mé‑ne jé bínè‑la̱ jñà xi̱ta̱?, nga ni̱ yá xi̱ta̱ xi ko̱ma kondra̱ kjoi̱‑la̱ koni s'ín mejèn‑la̱ jè.”
19 Mas algum de vocês me dirá: "Então, por que Deus ainda nos culpa? Pois, quem resiste à sua vontade? "
20 Ta̱nga ji̱, xi ta̱xki̱ xi̱ta̱‑né, ¿yá‑né ji̱, nga Nainá otìkjoòkoi̱i? Jngoò ti̱jí xi xó kisindaà‑ne, ¿a ko̱maá ki̱tso̱‑la̱ jè xi tsibíndaà: “Mé‑ne k'oa̱s'ín tsibìndaà‑ná”?
20 Mas quem é você, ó homem, para questionar a Deus? "Acaso aquilo que é formado pode dizer ao que o formou: ‘Por que me fizeste assim? ’ "
21 ¿A mì tjí'nde‑la̱ jè xi ma‑la̱ bíndaà ti̱jí ni'nde nga ti̱jè‑ne ndási koi̱ìndaà jngoò‑ne ti̱jí xi tà k'e̱ mochjeén k'e̱ nga tjín s'eí koa̱ koi̱ìndaà jngoò xi na̱chrjein nchijòn mochjeén?
21 O oleiro não tem direito de fazer do mesmo barro um vaso para fins nobres e outro para uso desonroso?
22 Tsà Nainá mejèn‑la̱ tsakó kjoa̱jti‑la̱ ko̱ nga'ñó‑la̱, ¿a ch'o tjín nga kiskoòñà kjoa̱ i̱t'aà ts'e̱ xi̱ta̱ xi tjoé‑la̱ kjo̱'in ko̱ xi tjínè‑la̱ nga kjoe̱hesòn?
22 E se Deus, querendo mostrar a sua ira e tornar conhecido o seu poder, suportou com grande paciência os vasos de sua ira, preparados para destruição?
23 Mìtsà ch'o tjín; nga koií k'oa̱s'ín kis'iìn‑ne mé‑ne nga ma tsakó kjoa̱jeya‑la̱ xi i̱t'aà tsa̱ján nga kjòhi̱ma̱keè‑ná. Nga jè tsibítsa̱jnandaà‑ná skanda ti̱sa̱ kjòtseé, mé‑ne ti̱koa̱ s'e̱‑ná kjoa̱jeya‑la̱.
23 Que dizer, se ele fez isto para tornar conhecidas as riquezas de sua glória aos vasos de sua misericórdia, que preparou de antemão para glória,
24 Nainá k'oa̱á s'ín xó kiìchja̱‑ná. Tjín xi̱ta̱ xi ya̱ itjokàjiìn ts'e̱ xi̱ta̱ judío; ti̱koa̱á tjín xi̱ta̱ xi ya̱ itjokàjiìn ts'e̱ xi ta̱xki̱ xi̱ta̱ xi mìtsà xi̱ta̱ judío.
24 ou seja, a nós, a quem também chamou, não apenas dentre os judeus, mas também dentre os gentios?
25 K'oa̱á s'ín tíchja̱ xo̱jo̱n‑la̱ Oseas xi̱ta̱ xi kiìchja̱ ngajo‑la̱ Nainá nga tsò:
25 Como ele diz em Oséias: "Chamarei ‘meu povo’ a quem não é meu povo; e chamarei ‘minha amada’ a quem não é minha amada",
26 — ausente —
26 e: "Acontecerá que, no mesmo lugar em que se lhes declarou: ‘Vocês não são meu povo’, eles serão chamados ‘filhos do Deus vivo’. "
27 Isaías, xi̱ta̱ xi kiìchja̱ya̱ ngajo‑la̱ Nainá, k'oa̱á ti̱ tsò i̱t'aà ts'e̱ na̱xa̱ndá Israel: “Na̱s'ín kjín jchán ma‑ne i̱xti‑la̱ koni tsomì ts'e̱ ndáchikon, tà chiba ma‑ne xi ki̱tjokàjiìn kjo̱'in.
27 Isaías exclama com relação a Israel: "Embora o número dos israelitas seja como a areia do mar, apenas o remanescente será salvo.
28 Nga jè Na̱'èn‑ná ni̱to̱ón si̱ìkitasòn jè kjoa̱kixi̱‑la̱ xi jye jè kitsjaà koni s'ín tjínè‑la̱ jñà xi̱ta̱ nga tíjtsa i̱sò'nde.”
28 Pois o Senhor executará na terra a sua sentença, rápida e definitivamente".
29 Koni s'ín kitsò Isaías nga ti̱sa̱ ítjòn:
29 Como anteriormente disse Isaías: "Se o Senhor dos Exércitos não nos tivesse deixado descendentes, já estaríamos como Sodoma, e semelhantes a Gomorra".
30 ¿Mé xi kixoán? Jñà xi mìtsà xi̱ta̱ judío, xi mìkiì fìtji̱ngui‑la̱ kjoa̱ kixi̱, i̱'ndei̱, jyeé xi̱ta̱ kixi̱‑né nga nguixko̱n Nainá tà koií kjoa̱‑la̱ nga mokjeiín‑la̱ i̱t'aà ts'e̱ Nainá.
30 Que diremos, então? Os gentios, que não buscavam justiça, a obtiveram, uma justiça que vem da fé;
31 Ta̱nga jñà xi̱ta̱ Israel xi fìtji̱ngui‑la̱ Kjo̱tíxoma‑la̱ Moisés nga nchihótsji nga kixi̱ kítsa̱jna nguixko̱n Nainá mìkiì ijchòtji̱ngui‑la̱.
31 mas Israel, que buscava uma lei que trouxesse justiça, não a alcançou.
32 ¿Mé‑ne nga k'oa̱s'ín komà‑ne? Koií kjoa̱‑la̱ nga mìkiì mokjeiín‑la̱ i̱t'aà ts'e̱ Nainá. Tà k'oa̱á s'ín 'ñó tsohót'aàhikon nga ndaà tjín kjoa̱ xi kis'iìn i̱t'aà ts'e̱ Kjo̱tíxoma. K'oa̱á ma‑ne [k'e̱ nga j'iì Cristo] ya̱á kisatíngui koni jngoò Nda̱jo̱ xi kijnahikòn.
32 Por que não? Porque não a buscava pela fé, mas como se fosse por obras. Eles tropeçaram na "pedra de tropeço".
33 Xo̱jo̱n‑la̱ Nainá k'oa̱á s'ín tíchja̱ [i̱t'aà ts'e̱ Cristo] nga tsò:
33 Como está escrito: "Eis que ponho em Sião uma pedra de tropeço e uma rocha que faz cair; e aquele que nela confia jamais será envergonhado".

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.