Mateus 26

San Jerónimo Tecóatl Mazatec NT (MAA_SJV) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Jesús k'e̱ nga jye kiìchja̱ yije 'én koi kitsò‑la̱ xi̱ta̱ xi kota'yàt'aà‑la̱:
1 E aconteceu que, quando Jesus concluiu todos estes discursos, disse aos seus discípulos:
2 ―Jñò, jye tíjiìn‑nò nga tà jò na̱chrjein chija ts'e̱ s'eí Paxko̱; 'a̱n xi Ki'ndí‑la̱ Xi̱ta̱ xan‑la̱ yijo‑na̱, ya̱á ko̱nga̱tsja i̱t'aà ts'e̱ xi̱ta̱ na̱xa̱ndá nga ko̱òt'aà‑na krò.
2 Bem sabeis que daqui a dois dias é a páscoa; e o Filho do homem será entregue para ser crucificado.
3 Na̱chrjein koi jñà xi̱ta̱ sko̱‑la̱ no̱'miì, xi̱ta̱ xi okóya kjo̱tíxoma‑la̱ Nainá xi kiskiì Moisés ko̱ xi̱ta̱ jchínga‑la̱ jñà xi̱ta̱ judío, ya̱á chixoña ya̱ ndi̱tsin ni'ya‑la̱ Caifás xi no̱'miì ítjòn.
3 Depois os príncipes dos sacerdotes, e os escribas, e os anciãos do povo reuniram-se na sala do sumo sacerdote, o qual se chamava Caifás.
4 Ya̱á tsajoóya‑ne kós'ín tsobà'ñó Jesús xi kjoa̱ chijé, i̱kjoàn si̱ìk'en.
4 E consultaram-se mutuamente para prenderem Jesus com dolo e o matarem.
5 Kitsò‑la̱ xíkjín: ―Mì na̱chrjein‑la̱ s'eí si̱k'eén nga mì ko̱ts'e̱n jñà xi̱ta̱ na̱xa̱ndá.
5 Mas diziam: Não durante a festa, para que não haja alvoroço entre o povo.
6 Jesús, k'e̱ nga tíjna ján na̱xa̱ndá Betania, ya̱ ni'ya‑la̱ jngoò xi̱ta̱ xi tsindojno chrjoa̱ yijo‑la̱ nga sa̱ ítjòn xi 'mì Simón,
6 E, estando Jesus em Betânia, em casa de Simão, o leproso,
7 ijchò jngoò chjo̱ón xi 'ya jngoò lamìta̱ nda̱jo̱ xi 'mì alabastro xi tjíya‑la̱ xkiì jne̱, xi 'ñó chjí‑la̱. K'e̱ nga tíjnat'aà ími̱xa̱ Jesús, chjo̱ón jè, tsibíxteèn‑sòn sko̱ jè xkiì jne̱.
7 Aproximou-se dele uma mulher com um vaso de alabastro, com ungüento de grande valor, e derramou-lho sobre a cabeça, quando ele estava assentado à mesa.
8 Jñà xi̱ta̱ xi kota'yàt'aà‑la̱ Jesús k'e̱ nga kijtseè, kòjti‑la̱, kitsò: ―¿Mé‑ne nga kasíkits'ón‑ne jè xkiì jne̱?
8 E os seus discípulos, vendo isto, indignaram-se, dizendo: Por que é este desperdício?
9 Tsà kàsatíjna, 'ñó‑là tse chjí‑la̱ koa̱ jè to̱n‑la̱ ko̱maá ko̱chját'aà‑la̱ xi̱ta̱ i̱ma̱.
9 Pois este ungüento podia vender-se por grande preço, e dar-se o dinheiro aos pobres.
10 Kiì'nchré Jesús. K'e̱é kitsò‑la̱: ―¿Mé‑ne nìjti‑là chjo̱ón jè? Koni s'ín kasìko̱‑na ndaà kàs'ín.
10 Jesus, porém, conhecendo isto, disse-lhes: Por que afligis esta mulher? pois praticou uma boa ação para comigo.
11 Jñà xi̱ta̱ i̱ma̱ kítsa̱jnako̱ kjit'aà‑nò; ta̱nga 'a̱n mì i̱ tìjna̱ko̱ kjit'aà‑nò.
11 Porquanto sempre tendes convosco os pobres, mas a mim não me haveis de ter sempre.
12 Koni s'ín kasìko̱‑na chjo̱ón jè, nga kàbíxteèn‑jno xkiì jne̱ yijo‑na̱, koií o̱kàs'ín‑ne nga síkíjnandaà‑na nga si̱ìjñaà.
12 Ora, derramando ela este ungüento sobre o meu corpo, fê-lo preparando-me para o meu sepultamento.
13 O̱kixi̱í xi xan‑nò, ni̱ta̱ ñánda‑ne nga tíjtsa i̱sò'nde nga ko̱bísòn 'én ndaà‑la̱ Nainá, ti̱koa̱á ko̱bísòn‑nè koni s'ín kasìko̱‑na mé‑ne nga si̱ìkítsjeèn‑ne xi̱ta̱ i̱t'aà ts'e̱ chjo̱ón jè.
13 Em verdade vos digo que, onde quer que este evangelho for pregado em todo o mundo, também será referido o que ela fez, para memória sua.
14 Jè xi 'mì Judas Iscariote xi ya̱ itjojiìn ts'e̱ xi̱ta̱ xi tejò ma‑ne xi̱ta̱‑la̱ Jesús, kiìkon jñà xi̱ta̱ sko̱‑la̱ no̱'miì,
14 Então um dos doze, chamado Judas Iscariotes, foi ter com os príncipes dos sacerdotes,
15 kitsò‑la̱: ―¿Kó tjín to̱n k'oi̱‑ná nga sìnga̱tsja‑nò Jesús? Jñà xi̱ta̱ sko̱‑la̱ no̱'miì, katé ixo̱ to̱n chroba tsibíndaàjiìn‑ne.
15 E disse: Que me quereis dar, e eu vo-lo entregarei? E eles lhe pesaram trinta moedas de prata,
16 Judas, k'e̱é tsibíts'ia̱ nga tsohótsji'nde‑la̱ kós'ín si̱ìnga̱tsja Jesús.
16 E desde então buscava oportunidade para o entregar.
17 Jè na̱chrjein xi mats'ia̱ ítjòn ts'e̱ s'eí k'e̱ nga kjèn i̱nchra̱jín xi tsjìn‑la̱ na̱'yo̱ san jñà xi̱ta̱ judío, jñà xi̱ta̱ xi kota'yàt'aà‑la̱ Jesús ijchòkon, kiskònangui‑la̱, kitsò‑la̱: ―¿Ñánda mejèn‑lè nga onguí kíndaà‑je̱n tsojmì xi chji̱ne̱é ts'e̱ s'eí Paxko̱?
17 E, no primeiro dia da festa dos pães ázimos, chegaram os discípulos junto de Jesus, dizendo: Onde queres que façamos os preparativos para comeres a páscoa?
18 Jesús kitsò‑la̱: ―Tanguíchòn ni'ya‑la̱ jngoò xi̱ta̱ ya̱ i̱jiìn na̱xa̱ndá. Ko̱t'ìn‑là: “Jè maestro k'oa̱á tsò: Jyeé tíma chrañà na̱chrjein‑na̱ nga ki̱yá. Ya̱á ni'ya‑lè kjián kachrje s'eí Paxko̱ ko̱ xi̱ta̱ xi kota'yàt'aà‑na.”
18 E ele disse: Ide à cidade, a um certo homem, e dizei-lhe: O Mestre diz: O meu tempo está próximo; em tua casa celebrarei a páscoa com os meus discípulos.
19 Jñà xi̱ta̱ xi kota'yàt'aà‑la̱, k'oa̱á s'ín kis'iìn koni s'ín kitsò‑la̱ Jesús. Ya̱á tsibíndaà tsojmì xi ko̱kje̱n kjoa̱ ts'e̱ s'eí Paxko̱.
19 E os discípulos fizeram como Jesus lhes ordenara, e prepararam a páscoa.
20 K'e̱ nga jye kòjñò, Jesús, tsibíjnat'aà ími̱xa̱ ko̱ xi̱ta̱‑la̱ xi tejò ma‑ne.
20 E, chegada a tarde, assentou-se à mesa com os doze.
21 K'e̱ nga nchikjèn, Jesús kitsò‑la̱: ―O̱kixi̱í xi xan‑nò, jñò, i̱ tíjnajiìn jngoò‑nò xi si̱ìnga̱tsja‑na̱ i̱t'aà ts'e̱ xi̱ta̱ kondra̱‑na̱.
21 E, comendo eles, disse: Em verdade vos digo que um de vós me há de trair.
22 Jñà xi̱ta̱ xi kota'yàt'aà‑la̱ Jesús 'ñó kjòba‑la̱ k'e̱ nga o̱kitsò. K'e̱é jngó jngó kiskònangui‑la̱, kitsò‑la̱: ―Na̱'èn, ¿a 'a̱n‑ná?
22 E eles, entristecendo-se muito, começaram cada um a dizer-lhe: Porventura sou eu, Senhor?
23 Jesús kitsò‑la̱: ―Jè xi kóngájiìn‑ko̱‑na chro̱ba̱, jé xi si̱ìnga̱tsja‑na.
23 E ele, respondendo, disse: O que põe comigo a mão no prato, esse me há de trair.
24 'A̱n xi Ki'ndí‑la̱ Xi̱ta̱ xan‑la̱ yijo‑na̱, k'oa̱á s'ín ko̱mat'ian koni s'ín tíchja̱ Xo̱jo̱n‑la̱ Nainá. ¡Ta̱nga i̱ma̱ xó‑ne jè xi̱ta̱ xi si̱ìnga̱tsja‑na! Ìsa̱á‑là ndaà komà tsà mìkiì kits'iìn xi̱ta̱ jè.
24 Em verdade o Filho do homem vai, como acerca dele está escrito, mas ai daquele homem por quem o Filho do homem é traído! Bom seria para esse homem se não houvera nascido.
25 K'e̱é kiìchja̱ Judas, jè xi si̱ìnga̱tsja Jesús, kitsò: ―Maestro, ¿a 'a̱n‑ná? Jesús kitsò‑la̱: ―Jon, ngaji̱‑né.
25 E, respondendo Judas, o que o traía, disse: Porventura sou eu, Rabi? Ele disse: Tu o disseste.
26 K'e̱ nga nchikjèn, Jesús kiskoé i̱nchra̱jín, kiìchja̱t'aà‑la̱ Nainá nga kisìchikon‑t'in, kisìxkoa̱ya i̱kjoàn kitsjaà‑la̱ xi̱ta̱ xi kota'yàt'aà‑la̱, kitsò‑la̱: ―Chjoé, ti̱chioò, yijo‑na̱ né.
26 E, quando comiam, Jesus tomou o pão, e abençoando-o, o partiu, e o deu aos discípulos, e disse: Tomai, comei, isto é o meu corpo.
27 I̱kjoàn kiskoé jngoò chi̱tsín, kitsjaà‑la̱ kjo̱ndaà Nainá, k'e̱é kitsjaà‑la̱ xi̱ta̱ xi kota'yàt'aà‑la̱. Kitsò‑la̱: ―Ngats'ioò, t'io̱o jè xi tjíya chi̱tsín.
27 E, tomando o cálice, e dando graças, deu-lho, dizendo: Bebei dele todos;
28 Jè‑né xi jní‑na̱ xi síkixi̱ya kjoa̱ xi̱tse̱ xi bìndaàjiìn‑ko̱‑nò. Jè jní‑na̱ xíxteèn xi kjo̱ndaà ts'e̱ kjìn xi̱ta̱ mé‑ne nga jcha̱t'aà‑la̱ jé‑la̱.
28 Porque isto é o meu sangue, o sangue do novo testamento, que é derramado por muitos, para remissão dos pecados.
29 K'oa̱á xán‑nò, mì ti̱ kiì ski̱‑na vino skanda jè na̱chrjein k'e̱ nga ski̱ko̱ ìjngoò k'a‑nò vino xi̱tse̱ jè na̱chrjein k'e̱ nga ko̱tìxoma Na̱'èn‑na.
29 E digo-vos que, desde agora, não beberei deste fruto da vide, até aquele dia em que o beba novo convosco no reino de meu Pai.
30 K'e̱ nga jye kiseè jngoò‑la̱ sò Nainá ts'e̱ Salmo, i̱kjoàn kiì ján i̱'a nindoò Yá Olivo.
30 E, tendo cantado o hino, saíram para o Monte das Oliveiras.
31 Jesús kitsò‑la̱ xi̱ta̱ xi kota'yàt'aà‑la̱: ―Ngats'ioò jñò, ni̱tje̱n jè, ki̱jneí takòn‑ná, nga k'oa̱á s'ín tíchja̱ Xo̱jo̱n‑la̱ Nainá nga tsò: “Ki̱yá jè paxtò koa̱ jñà orrè tsjohoya‑né.”
31 Então Jesus lhes disse: Todos vós esta noite vos escandalizareis em mim; porque está escrito: Ferirei o pastor, e as ovelhas do rebanho se dispersarão.
32 Ta̱nga ko̱ma i̱skan, k'e̱ nga kjoa̱áya‑na, kjín ítjòn‑nò ján nangui Galilea.
32 Mas, depois de eu ressuscitar, irei adiante de vós para a Galiléia.
33 Kitsò Pedro: ―Na̱s'ín ngats'iì xi̱ta̱‑lè xi i'nga tsjín takòn‑lè, 'a̱n, ni̱mé na̱chrjein‑ne nga tsjiìn takòn‑lè.
33 Mas Pedro, respondendo, disse-lhe: Ainda que todos se escandalizem em ti, eu nunca me escandalizarei.
34 K'e̱é kitsò‑la̱ Jesús: ―O̱kixi̱í xi xan‑lè, ni̱tje̱n jè, k'e̱ nga ti̱kj'eè kjindáya kóxtí, ngaji̱, jàn k'a tsjá'mat'in‑ná.
34 Disse-lhe Jesus: Em verdade te digo que, nesta mesma noite, antes que o galo cante, três vezes me negarás.
35 Pedro kitsò: ―Na̱s'ín skanda ya̱ ki̱yáko̱‑lè mìkiì kójna̱'mat'in‑lè. Ngásòn kitsò ngats'iì xi̱ta̱ xi kota'yàt'aà‑la̱ Jesús.
35 Disse-lhe Pedro: Ainda que me seja mister morrer contigo, não te negarei. E todos os discípulos disseram o mesmo.
36 K'e̱é kiì Jesús ya̱ ñánda 'mì Getsemaní ko̱ xi̱ta̱ xi kota'yàt'aà‑la̱. Kitsò‑la̱: ―Ti̱tsa̱jna i̱jndé. 'A̱n, ya̱ kò‑là kjián nga kichjàt'aà‑la̱ Nainá.
36 Então chegou Jesus com eles a um lugar chamado Getsêmani, e disse a seus discípulos: Assentai-vos aqui, enquanto vou além orar.
37 Jesús kiìko̱ Pedro ko̱ ingajò i̱xti‑la̱ Zebedeo. I̱kjoàn tsibíts'ia̱ nga kjòba‑la̱ koa̱ kisìkájno ini̱ma̱‑la̱.
37 E, levando consigo Pedro e os dois filhos de Zebedeu, começou a entristecer-se e a angustiar-se muito.
38 K'e̱é kitsò Jesús: ―Tsí baá ma‑la̱ ini̱ma̱‑na̱ koni tsí mejèn ki̱yá. Ti̱tsa̱jna i̱jndé koa̱ titsa̱jnakon‑ko̱‑ná.
38 Então lhes disse: A minha alma está cheia de tristeza até a morte; ficai aqui, e velai comigo.
39 Jesús kiìkjá chiba‑ìsa. I̱kjoàn tsohojna tsakjàn skanda i̱t'aà nangui koa̱ kisìjét'aà‑la̱ Nainá, kitsò: ―Ji̱ xi Na̱'èn‑na̱ xan‑lè, tsà ko̱ma, kàtatjaàxìn‑ná kjo̱'in koi, ta̱nga mìtsà jè 'én ts'a̱n ki̱tasòn, jè kàtitasòn 'én tsi̱ji.
39 E, indo um pouco mais para diante, prostrou-se sobre o seu rosto, orando e dizendo: Meu Pai, se é possível, passe de mim este cálice; todavia, não seja como eu quero, mas como tu queres.
40 I̱kjoàn j'iì ìjngoò k'a‑ne ya̱ ñánda títsa̱jna xi̱ta̱‑la̱ xi kota'yàt'aà‑la̱, ta̱nga jñà xi̱ta̱‑la̱, kjiyijòfè‑né. Jesús kitsò‑la̱ Pedro: ―¿A mì kachíkjoa̱‑nò tsà tà jngoò hora kòbìtsa̱jnakon ko̱‑ná?
40 E, voltando para os seus discípulos, achou-os adormecidos; e disse a Pedro: Então nem uma hora pudeste velar comigo?
41 Titsa̱jnakoòn koa̱ tìtsi'ba‑là Nainá mé‑ne nga mì si̱ìkijne‑nò kjoa̱ ts'e̱ jé. Xi o̱kixi̱, jé ini̱ma̱‑nò tíjnandaà‑né ta̱nga jè yijo‑nò xi tsjìn‑la̱ nga'ñó.
41 Vigiai e orai, para que não entreis em tentação; na verdade, o espírito está pronto, mas a carne é fraca.
42 Xi ma‑ne jò k'a kiì ìjngoò k'a Jesús nga kiì kítsi'ba. Kitsò: ―Ji̱ xi Na̱'èn‑na̱ xan‑lè, tsà mìkiì ko̱ma tjáxìn‑na kjo̱'in koi, ko̱s'ín kàtitasòn koni s'ín mejèn‑lè.
42 E, indo segunda vez, orou, dizendo: Pai meu, se este cálice não pode passar de mim sem eu o beber, faça-se a tua vontade.
43 K'e̱ nga j'iì ìjngoò k'a‑ne, jñà xi̱ta̱ xi kota'yàt'aà‑la̱, tákó kjiyijòfè‑né nga 'ñó nijñá‑la̱.
43 E, voltando, achou-os outra vez adormecidos; porque os seus olhos estavam pesados.
44 Komà jàn k'a nga kiì kítsi'ba. Ya̱á kisìkítsa̱jna xi̱ta̱ xi kota'yàt'aà‑la̱. Tákó k'oa̱á ti̱ kitsò nga tsibítsi'ba.
44 E, deixando-os de novo, foi orar pela terceira vez, dizendo as mesmas palavras.
45 J'iì ìjngoò k'a‑ne ya̱ ñánda títsa̱jna xi̱ta̱ xi kota'yàt'aà‑la̱. Kitsò‑la̱: ―¿A tákó titsa̱nìkjáya‑nò ko̱ titsa̱fè‑nò? Jyeé ijchò hora‑la̱, 'a̱n xi Ki'ndí‑la̱ Xi̱ta̱ xan‑la̱ yijo‑na̱, ya̱á ko̱nga̱tsja jñà xi̱ta̱ jé.
45 Então chegou junto dos seus discípulos, e disse-lhes: Dormi agora, e repousai; eis que é chegada a hora, e o Filho do homem será entregue nas mãos dos pecadores.
46 Ti̱sítje̱en, chítsejèn‑là, tíkjiaán, jyeé nchrobá chrañà jè xi si̱ìnga̱tsja‑na.
46 Levantai-vos, partamos; eis que é chegado o que me trai.
47 Tákó ti̱k'e̱é tíchja̱‑ìsa Jesús nga ijchò Judas xi ya̱ itjojiìn ts'e̱ xi̱ta̱‑la̱ Jesús xi tejò ma‑ne. Kjìn xi̱ta̱ tji̱ko̱ xi 'ya ki̱cha̱ ndojò ko̱ yá. Jñà kisìkasén xi̱ta̱ sko̱‑la̱ no̱'miì ko̱ xi̱ta̱ jchínga xi ts'e̱ xi̱ta̱ judío.
47 E, estando ele ainda a falar, eis que chegou Judas, um dos doze, e com ele grande multidão com espadas e varapaus, enviada pelos príncipes dos sacerdotes e pelos anciãos do povo.
48 Judas, jè xi tsatíjna Jesús, ítjòn tsibéno̱jmí‑la̱ kós'ín ko̱kò‑la̱ Jesús. Kitsò‑la̱: ―Jè xi skíne̱'a, jè‑né xi ti̱ndo̱ba̱'ñó.
48 E o que o traía tinha-lhes dado um sinal, dizendo: O que eu beijar é esse; prendei-o.
49 Ni̱to̱ón kiì kasìt'aà chrañà‑la̱ Jesús. Kitsò‑la̱: ―Ndaà‑lè Maestro. I̱kjoàn kiskine'a.
49 E logo, aproximando-se de Jesus, disse: Eu te saúdo, Rabi; e beijou-o.
50 Jesús kitsò‑la̱: ―Amigo, ¿mé xá kjoi̱‑ne? Jñà xi̱ta̱ xi tji̱ko̱ Judas, ni̱to̱ón kitsobà'ñó Jesús.
50 Jesus, porém, lhe disse: Amigo, a que vieste? Então, aproximando-se eles, lançaram mão de Jesus, e o prenderam.
51 Jngoò xi̱ta̱ xi ti̱koa̱ ya̱ tsóhoko̱ Jesús, tsachrje ki̱cha̱ ndojò‑la̱. Tsajá‑la̱ jè xi̱ta̱ chi̱'nda‑la̱ no̱'miì ítjòn; tsatet'aà líká‑la̱.
51 E eis que um dos que estavam com Jesus, estendendo a mão, puxou da espada e, ferindo o servo do sumo sacerdote, cortou-lhe uma orelha.
52 Jesús kitsò: ―Ti̱kájnatjoì ki̱cha̱ ndojò‑lè ya̱ i̱'nde‑la̱; jñà xi ki̱cha̱ ska̱àn‑ne nga si̱ìk'en xíkjín, ngásòn ki̱cha̱ ki̱yá ngajo‑ne.
52 Então Jesus disse-lhe: Embainha a tua espada; porque todos os que lançarem mão da espada, à espada morrerão.
53 ¿A mì 'ya‑jèn tsà 'a̱n si̱jé‑la̱ Na̱'èn‑na̱, tsatoó tejò jmiì àkja̱le̱ ni̱to̱ón si̱ìkasén‑na?
53 Ou pensas tu que eu não poderia agora orar a meu Pai, e que ele não me daria mais de doze legiões de anjos?
54 Ta̱nga tsà k'oa̱s'ín si̱jé, mìkiì ki̱tasòn koni s'ín tíchja̱ Xo̱jo̱n‑la̱ Nainá nga mochjeén‑né nga k'oa̱s'ín ko̱ma.
54 Como, pois, se cumpririam as Escrituras, que dizem que assim convém que aconteça?
55 Jesús kitsò‑la̱ jñà xi̱ta̱ xi kjìn ma‑ne: ―¿Mé‑ne ko̱s'ín kòf'iì ndobà'ñó‑ná nga ko̱ ki̱cha̱ ko̱ yá kich'à koni tsà jngoò xi̱ta̱ chijé? Na̱chrjein nchijòn tìjna̱ko̱‑nò ján i̱ngo̱ ítjòn nga okoòya‑nò ko̱ mìkiì kindobà'ñó‑ná.
55 Então disse Jesus à multidão: Saístes, como para um salteador, com espadas e varapaus para me prender? Todos os dias me assentava junto de vós, ensinando no templo, e não me prendestes.
56 K'oi̱í kjoa̱‑la̱ o̱ko̱ma‑ne nga ki̱tasòn 'én xi tjít'aà xo̱jo̱n‑la̱ jñà xi̱ta̱ xi kiìchja̱ ngajo‑la̱ Nainá. Ti̱k'e̱é‑né ngats'iì xi̱ta̱ xi kota'yàt'aà‑la̱ Jesús tsanga ko̱ kitsjeiìn takòn.
56 Mas tudo isto aconteceu para que se cumpram as escrituras dos profetas. Então, todos os discípulos, deixando-o, fugiram.
57 Jñà xi̱ta̱ xi kitsobà'ñó Jesús kiìko̱ ñánda tíjna Caifás xi no̱'miì ítjòn. Ya̱á títsa̱jna xi̱ta̱ xi okóya kjo̱tíxoma‑la̱ Nainá xi kiskiì Moisés ko̱ xi̱ta̱ jchínga‑la̱ xi̱ta̱ judío.
57 E os que prenderam a Jesus o conduziram à casa do sumo sacerdote Caifás, onde os escribas e os anciãos estavam reunidos.
58 Jè Pedro, tà kjiìn tà kjiìn tsajmeètji̱ngui‑la̱ skanda ijchò ndi̱tsin ni'ya‑la̱ no̱'miì ítjòn. Jahas'en ni'ya. Ya̱á tsibìjnat'aà‑la̱ ñánda títsa̱jna xi̱ta̱ xi síkinda̱ ni'ya i̱ngo̱ nga mejèn‑la̱ skoe̱ kós'ín ko̱ma nga kjoe̱het'aà kjoa̱.
58 E Pedro o seguiu de longe, até ao pátio do sumo sacerdote e, entrando, assentou-se entre os criados, para ver o fim.
59 Jñà xi̱ta̱ sko̱‑la̱ no̱'miì ko̱ xi̱ta̱ jchínga, ngats'iì xi̱ta̱ xi tjín‑la̱ xá ts'e̱ xi̱ta̱ judío, tsohótsji'nde‑la̱ nga tsját'in 'én xi kondra̱ ts'e̱ Jesús mé‑ne nga ko̱ma si̱ìnga̱tsja‑ne xi̱ta̱ Roma nga si̱ìk'en Jesús.
59 Ora, os príncipes dos sacerdotes, e os anciãos, e todo o conselho, buscavam falso testemunho contra Jesus, para poderem dar-lhe a morte;
60 Ta̱nga ni̱mé 'én kisakò‑la̱ na̱s'ín ijchò xi̱ta̱ ndiso xi kondra̱ ts'e̱. Xi komà i̱skan ijchò jò xi̱ta̱ ndiso
60 E não o achavam; apesar de se apresentarem muitas testemunhas falsas, nào o achavam. Mas, por fim chegaram duas testemunhas falsas,
61 xi kitsò: ―Xi̱ta̱ jè kitsò‑né: “'A̱n, ko̱ma‑na nga sìhixòña i̱ngo̱ ítjòn‑la̱ Nainá koa̱ jàn na̱chrjein kìndàyà ìjngoò k'a‑na.”
61 E disseram: Este disse: Eu posso derrubar o templo de Deus, e reedificá-lo em três dias.
62 K'e̱é tsasìjna kixi̱ jè no̱'miì ítjòn. Kitsò‑la̱ Jesús: ―¿A nìmé 'én nokjoì, koni tsò 'én xi tsjá xi̱ta̱ koi xi kondra̱ tsi̱ji?
62 E, levantando-se o sumo sacerdote, disse-lhe: Não respondes coisa alguma ao que estes depõem contra ti?
63 Jesús mìkiì kiìchja̱. Jè no̱'miì ítjòn kitsò‑la̱: ―Tèno̱jmí kixi̱ nga nguixko̱n Nainá xi tíjnakon. Ko̱t'ìn‑náje̱n. ¿A ngaji̱‑né xi Cristo [xi̱ta̱ xi xó kisìkasén‑lè Nainá] nga Ki'ndí‑la̱ mai?
63 Jesus, porém, guardava silêncio. E, insistindo o sumo sacerdote, disse-lhe: Conjuro-te pelo Deus vivo que nos digas se tu és o Cristo, o Filho de Deus.
64 Jesús kitsò‑la̱: ―Ngaji̱í xi k'oa̱ si nga 'a̱n‑ná. Ti̱koa̱, k'oa̱á xán‑nò, jñò jcha̱‑ná xi Ki'ndí‑la̱ Xi̱ta̱ xan‑la̱ yijo‑na̱ nga kóti̱jnat'aà kixi̱‑la̱ ñánda tíjna Nainá xi 'ñó tse nga'ñó tjín‑la̱. Ti̱koa̱á jcha̱‑ná k'e̱ nga kji̱nchrobàjñaà i̱jiìn ifi xi ts'e̱ ngajmiì.
64 Disse-lhe Jesus: Tu o disseste; digo-vos, porém, que vereis em breve o Filho do homem assentado à direita do Poder, e vindo sobre as nuvens do céu.
65 Jè no̱'miì ítjòn tsatijndajno yijo‑la̱ nikje‑la̱ xi íkjá nga 'ñó kòjti‑la̱, kitsò: ―Xi̱ta̱ jè, jyeé kà'yaà nga chja̱jno‑la̱ Nainá koni tsò 'én xi chja̱. ¿Mé s'e̱én‑ìsa̱‑ná xi̱ta̱ xi kj'ei̱í xi tsjá 'én? Jñá, jyeé kàna'yà‑lá koni s'ín chja̱jno‑la̱ Nainá.
65 Então o sumo sacerdote rasgou as suas vestes, dizendo: Blasfemou; para que precisamos ainda de testemunhas? Eis que bem ouvistes agora a sua blasfêmia.
66 ¿Jñò, kó bixón, mé xi si̱koa̱á? Ngats'iì xi̱ta̱ kitsò: ―Tjín‑la̱ jé, ok'ín‑la̱ nga si̱k'en.
66 Que vos parece? E eles, respondendo, disseram: É réu de morte.
67 I̱kjoàn tsibíchrá'a ko̱ tsi'beé‑la̱. Koa̱ tjín xi i̱sén‑la̱ tsi'beé'a,
67 Então cuspiram-lhe no rosto e lhe davam punhadas, e outros o esbofeteavam,
68 kitsò‑la̱: ―Ji̱ Cristo [xi xó kisìkasén‑lè Nainá], ko̱t'ìn‑náje̱n, ¿yá xi tí'beé‑lè?
68 Dizendo: Profetiza-nos, Cristo, quem é o que te bateu?
69 Jè Pedro k'e̱ nga tíjna ndi̱tsin ni'ya, ijchòkon jngoò chjo̱ón chi̱'nda xi kitsò‑la̱: ―Ti̱koa̱á ngaji̱, ya̱á tjaàkoi̱i Jesús xi Galilea i̱'nde‑la̱.
69 Ora, Pedro estava assentado fora, no pátio; e, aproximando-se dele uma criada, disse: Tu também estavas com Jesus, o galileu.
70 Ta̱nga jè Pedro tsoho'mat'in‑né nga nguixko̱n ngats'iì xi̱ta̱. Kitsò: ―Mìkiì be mé 'én xi tinokjoì.
70 Mas ele negou diante de todos, dizendo: Não sei o que dizes.
71 Jè Pedro jyeé tíbitjo xotjoa̱ ni'ya k'e̱ kijtseè ìjngoò chjo̱ón xi k'oa̱ ti kitsò‑la̱ jñà xi̱ta̱ xi ya̱ títsa̱jna. Kitsò: ―Xi̱ta̱ jè, ti̱koa̱á ya̱ tsóhoko̱ Jesús xi Nazaret ts'e̱.
71 E, saindo para o vestíbulo, outra criada o viu, e disse aos que ali estavam: Este também estava com Jesus, o Nazareno.
72 Pedro ìjngoò k'a tsoho'mat'in. Kitsò: ―¡Tíbeè Nainá, mìkiì bexkoan xi̱ta̱ jè!
72 E ele negou outra vez com juramento: Não conheço tal homem.
73 Nga komà i̱skan jñà xi̱ta̱ xi ya̱ títsa̱jna ijchòkon ñánda tíjna Pedro. Kitsò‑la̱: ―O̱kixi̱‑né, ti̱koa̱á ngaji̱ xi̱ta̱ xi kota'yàt'aà‑la̱ Jesús‑né. 'Yaà‑lè; k'oa̱á ti̱s'ín nokjoì.
73 E, daí a pouco, aproximando-se os que ali estavam, disseram a Pedro: Verdadeiramente também tu és deles, pois a tua fala te denuncia.
74 K'e̱é ìsa̱ 'ñó kiìchja̱ Pedro kitsò: ―¡Beè Nainá, na̱s'ín ti̱k'eèn‑ná, mìkiì bexkoan xi̱ta̱ jè! Ti̱k'e̱‑ne kiskindàya jngoò kóxtí.
74 Então começou ele a praguejar e a jurar, dizendo: Não conheço esse homem. E imediatamente o galo cantou.
75 K'e̱é tsibítsjeèn‑la̱ Pedro koni kitsò‑la̱ Jesús: “K'e̱ ti̱kj'eè kjindáya kóxtí, ngaji̱, jàn k'a tsjá'mat'in‑ná.” K'e̱é itjo ni'ya Pedro, jàn ndi̱tsiaán; ndaà jchán kiskindàya.
75 E lembrou-se Pedro das palavras de Jesus, que lhe dissera: Antes que o galo cante, três vezes me negarás. E, saindo dali, chorou amargamente.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 26, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.