Mateus 17

San Jerónimo Tecóatl Mazatec NT (MAA_SJV) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Nga komà joòn na̱chrjein Jesús kiìmijìn‑jno jngoò nindoò xi 'nga kji; kiìko̱ jè Pedro, Jacobo, ko̱ Juan xi 'ndse̱ ma Jacobo.
1 Seis dias depois, Jesus levou consigo Pedro e os dois irmãos, Tiago e João, até um monte alto.
2 K'e̱ nga ijchò i̱'nde jè, Jesús, jahatjìya í'ñó i̱sén‑la̱ nga nguixko̱n jñà xi̱ta̱ koi. K'oa̱á kji komà i̱sén‑la̱ koni kji ts'oí ko̱ jè nikje‑la̱ kjòchroba‑né koni i̱sén ndobá.
2 Enquanto os três observavam, a aparência de Jesus foi transformada de tal modo que seu rosto brilhava como o sol e suas roupas se tornaram brancas como a luz.
3 Jñà xi̱ta̱ koi tà ni̱to̱ón kijtseè Moisés ko̱ Elías nga nchijoókjoò Jesús.
3 De repente, Moisés e Elias apareceram e começaram a falar com Jesus.
4 Pedro kitsò‑la̱ Jesús: ―Na̱'èn, ndaà tjín nga i̱ titsa̱jnaá; tsà mejèn‑lè jàn ni'ya xkójndà kíndaà‑je̱n, jngoò tsi̱ji, jngoò ts'e̱ Moisés ko̱ xi ìjngoò ts'e̱ Elías.
4 Pedro exclamou: “Senhor, é maravilhoso estarmos aqui! Se quiser, farei três tendas: uma será sua, uma de Moisés e outra de Elias”.
5 K'e̱ nga tíchja̱ Pedro, j'iì jngoò 'nguién‑la̱ ifi xi ote kji xi tsibí'ma xi̱ta̱ koi, ko̱ ya̱ i̱jiìn ifi kina'yà jngoò‑la̱ 'én xi kitsò: ―Jè jèe̱ xi ki'ndí‑na̱ xi 'ñó matsjake̱ ko̱ xi xó jaàjiìn‑na̱; jè ti̱ná'ya‑là.
5 Enquanto ele ainda falava, uma nuvem brilhante os cobriu, e uma voz que vinha da nuvem disse: “Este é meu Filho amado, que me dá grande alegria. Ouçam-no!”.
6 Jñà xi̱ta̱ xi kota'yàt'aà‑la̱ Jesús k'e̱ nga kiì'nchré, tà kitsakjòn‑né. K'e̱é tsoyijò tsakjàn skanda i̱t'aà nangui.
6 Os discípulos ficaram aterrorizados e caíram com o rosto em terra.
7 Jesús kiìkasìt'aà chrañà‑la̱; kisìkjaníyá‑la̱, kitsò‑la̱: ―Ti̱sítje̱en, kì tsakjón‑jèn.
7 Então Jesus veio e os tocou. “Levantem-se”, disse ele. “Não tenham medo.”
8 K'e̱ nga kiskoòtsejèn xi̱ta̱ koi mì ti̱ yá tjín‑ne. Tà jè ta̱jngoò síjna Jesús.
8 E, quando levantaram os olhos, viram apenas Jesus.
9 K'e̱ nga inchrohòjen‑t'aà‑ne nindoò, Jesús kitsò‑la̱: ―Kì yá xi̱ta̱ xi bèno̱jmí‑là jè kjoa̱ xi kà'yaà skanda k'e̱ nga kjoa̱áya‑na i̱t'aà ts'e̱ kjoa̱biyaà 'a̱n xi Ki'ndí‑la̱ Xi̱ta̱ xan‑la̱ yijo‑na̱.
9 Enquanto desciam do monte, Jesus lhes ordenou: “Não contem a ninguém o que viram, até que o Filho do Homem ressuscite dos mortos”.
10 Jñà xi̱ta̱ xi kota'yàt'aà‑la̱ Jesús kiskònangui‑la̱, kitsò‑la̱: ―¿Mé‑ne ko̱tsò‑ne xi̱ta̱ xi okóya kjo̱tíxoma‑la̱ Nainá xi kiskiì Moisés nga jè Elías kjoi̱í ítjòn?
10 Os discípulos lhe perguntaram: “Por que os mestres da lei afirmam que é necessário que Elias volte antes que o Cristo venha?”.
11 Jesús kitsò: ―O̱kixi̱‑né, jè kjoi̱í ítjòn Elías, ko̱ jè koi̱ìndaàjiìn yije kjoa̱.
11 Jesus respondeu: “De fato, Elias vem e restaurará tudo.
12 Ta̱nga 'a̱n, k'oa̱á xán‑nò, jè Elías, jyeé j'iì. Jñà xi̱ta̱, mìkiì kijtseèxkon. Ta k'oa̱á s'ín kisìko̱ koni s'ín mejèn‑la̱. K'oa̱á ti̱s'ín ko̱mat'ian 'a̱n xi Ki'ndí‑la̱ Xi̱ta̱ xan‑la̱ yijo‑na̱; tseé kjo̱'in tsjá‑na jñà xi̱ta̱.
12 Eu, porém, lhes digo: Elias já veio, mas não o reconheceram e preferiram maltratá-lo. Da mesma forma, também farão o Filho do Homem sofrer”.
13 Jñà xi̱ta̱ xi kota'yàt'aà‑la̱ Jesús k'e̱é kjòchi̱ya‑la̱ nga jè Jesús, k'e̱ nga tíchja̱ i̱t'aà ts'e̱ Elías, jè Juan xi kis'iìn bautizar xi̱ta̱ xi o̱tsò‑la̱.
13 Então os discípulos entenderam que ele estava falando de João Batista.
14 K'e̱ nga ijchò Jesús ñánda títsa̱jna xi̱ta̱ xi kjìn ma‑ne, jngoò xi̱ta̱ ijchò kasìt'aà‑la̱ nga tsasìxkó'nchit'aà‑la̱, kitsò‑la̱:
14 Ao pé do monte, uma grande multidão os esperava. Um homem veio, ajoelhou-se diante de Jesus e disse:
15 ―Na̱'èn, chahi̱ma̱i ki'ndí‑na̱. Ch'in biyaàxín tjín‑la̱. 'Ñó tse kjo̱'in síkjeiín. Jyeé kòkjìn k'a kaàjiìn ni'ín ko̱ nandá.
15 “Senhor, tenha misericórdia de meu filho. Ele tem convulsões e sofre terrivelmente. Muitas vezes, cai no fogo ou na água.
16 I̱í kòf'iìko̱‑la̱ jñà xi̱ta̱ xi kota'yàt'aà‑lè, ta̱nga mìkiì mandaà‑la̱.
16 Eu o trouxe a seus discípulos, mas eles não puderam curá-lo”.
17 Jesús kitsò: ―Jñò xi̱ta̱ xi mìkiì mokjeiín‑nò i̱t'aà ts'a̱n xi ch'o 'nè. ¿Skanda mé na̱chrjein kóti̱jnako̱‑nò? ¿Skanda mé na̱chrjein ska̱‑na kjoa̱‑nò? Nchrohóko̱‑ná jè ti i̱jndé.
17 Jesus disse: “Geração incrédula e corrompida! Até quando estarei com vocês? Até quando terei de suportá-los? Tragam o menino para cá”.
18 Jesús tsohótiko̱ jè ini̱ma̱ ch'o‑la̱ nei̱í koa̱ itjokàjiìn‑ne yijo‑la̱ jè ti. Ti̱jè‑ne hora, ni̱to̱ón kjòndaà‑ne.
18 Então Jesus repreendeu o demônio, e ele saiu do menino, que ficou curado a partir daquele momento.
19 Jñà xi̱ta̱ xi kota'yàt'aà‑la̱ Jesús kiskònanguit'aàxìn‑la̱. Kitsò‑la̱: ―¿Mé‑ne ngaje̱n mìkiì kòbitjojiìn‑na̱je̱n jè ini̱ma̱ ch'o‑la̱ nei̱í?
19 Mais tarde, os discípulos perguntaram a Jesus em particular: “Por que não conseguimos expulsar aquele demônio?”.
20 Jesús kitsò‑la̱: ―Mìkiì komà‑nò koi‑né nga tà chiba mokjeiín‑nò i̱t'aà ts'a̱n. O̱kixi̱í xi xan‑nò tsà ta o̱kji ko̱kjeiín‑nò koni kji xojmá mostaza nga i̱tsé kji, ko̱ma k'oín‑là nindoò: “Ti̱xín i̱jndé. T'in ján xijngoaà ñánda i̱t'aà xìn.” Koa̱ jè nindoò ko̱si̱t'aàxìn‑né. Jñò, ni̱mé kjoa̱ xi 'in ko̱ma‑nò tsà ndaà ko̱kjeiín‑nò.
20 “Porque a sua fé é muito pequena”, respondeu Jesus. “Eu lhes digo a verdade: se tivessem fé, ainda que do tamanho de uma semente de mostarda, poderiam dizer a este monte: ‘Mova-se daqui para lá’, e ele se moveria. Nada seria impossível para vocês,
21 Jñà ini̱ma̱ ch'o‑la̱ nei̱í xi o̱kjoàn, k'e̱é bitjokàjiìn nga nokjoàt'aà‑là Nainá ko̱ nga bijnachjaán.
21 mas essa espécie não sai senão com oração e jejum.”
22 K'e̱ nga ta̱ña ki̱tje̱n nga tjíma ya̱ i̱'nde Galilea, Jesús kitsò‑la̱ jñà xi̱ta̱ xi kota'yàt'aà‑la̱: ―'A̱n, xi Ki'ndí‑la̱ Xi̱ta̱ xan‑la̱ yijo‑na̱, ya̱á tso̱ba̱'ñó‑na jñà xi̱ta̱,
22 Quando voltaram a se reunir na Galileia, Jesus lhes disse: “O Filho do Homem será traído e entregue em mãos humanas.
23 i̱kjoàn si̱ìk'en‑na. Ta̱nga k'e̱ nga ki̱jchò jàn na̱chrjein nga ki̱yá, kjoa̱áya‑na. Jñà xi̱ta̱ xi kota'yàt'aà‑la̱ k'e̱ nga kiì'nchré 'én koi ta̱ ba ko̱ma‑la̱.
23 Será morto, mas no terceiro dia ressuscitará”. E os discípulos se encheram de tristeza.
24 K'e̱ nga ijchò Jesús ko̱ xi̱ta̱ xi kota'yàt'aà‑la̱ ján na̱xa̱ndá Capernaum, jñà xi̱ta̱ xi bíxkó to̱n ts'e̱ i̱ngo̱ ítjòn kiskònangui‑la̱ Pedro kitsò‑la̱: ―Jè Maestro‑lè, ¿a mìkiì bíchjí to̱n ts'e̱ i̱ngo̱?
24 Quando Jesus e seus discípulos chegaram a Cafarnaum, os cobradores do imposto do templo abordaram Pedro e lhe perguntaram: “Seu mestre não paga o imposto do templo?”.
25 Jè Pedro kitsò: ―Jon, bíchjí‑né. K'e̱ nga jahas'en ni'ya Pedro, Jesús, jè kiìchja̱ ítjòn‑la̱, kitsò‑la̱: ―¿Kó si Simón, jè xi̱ta̱xá ítjòn xi i̱ i̱sò'nde ts'e̱, yá‑né xi síkíchjítjì tsojmì ko̱ to̱n‑sá? ¿A jñà‑né xi i̱ na̱xa̱ndá‑la̱, o xi jñá‑né xi xìn i̱'nde‑la̱?
25 “Sim, paga”, respondeu Pedro. Em seguida, entrou em casa. Antes que ele tivesse oportunidade de falar, Jesus lhe perguntou: “O que você acha, Simão? O que os reis costumam fazer: cobram impostos de seu povo ou dos povos conquistados?”.
26 Pedro kitsò: ―Jñà xi xìn i̱'nde‑la̱ xi bíchjí. K'e̱é kitsò‑la̱ Jesús: ―Jñà xi i̱ na̱xa̱ndá‑la̱ ni̱mé koi̱ìchjí.
26 “Cobram dos povos conquistados”, respondeu Pedro. “Pois bem”, disse Jesus. “Os cidadãos
27 Ta̱nga mé‑ne nga mì ch'o ki̱tso̱‑ná jñà xi̱ta̱, t'in ján i̱ndiì ndáchikon. Ti̱katje̱n‑jiìn ki̱cha̱ libá‑lè xi tsobà'ñó ti̱n, koa̱ jè ti̱n xi chjoé ítjoìn, chíx'ei̱ì tso'ba; ya̱ tjí'a jngoò to̱n. Ko̱maá‑ne nga kíchjí xi ts'a̱n ko̱ tsi̱ji. Tikoi̱i, tíchjí‑la̱.
27 Mas, como não queremos que se ofendam, desça até o mar e jogue o anzol. Abra a boca do primeiro peixe que pegar e ali encontrará uma moeda de prata. Pegue-a e use-a para pagar os impostos por nós dois.”

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.