Mateus 15

San Jerónimo Tecóatl Mazatec NT (MAA_SJV) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Ijchò i'nga xi̱ta̱ fariseo ko̱ xi̱ta̱ xi okóya kjo̱tíxoma‑la̱ Nainá xi kiskiì Moisés xi inchrobà‑ne Jerusalén nga kiskònangui‑la̱ Jesús, kitsò‑la̱:
1 Então alguns fariseus e mestres da lei chegaram de Jerusalém para ver Jesus e lhe perguntaram:
2 ―¿Mé‑ne jñà xi̱ta̱ xi kota'yàt'aà‑lè, k'e̱ nga kjèn, mì k'oa̱á s'ín oníjno‑ne tsja koni s'ín síjé kjo̱tíxoma‑la̱ xi̱ta̱ jchínga‑ná?
2 “Por que seus discípulos desobedecem à tradição dos líderes religiosos? Eles não respeitam a cerimônia de lavar as mãos antes de comer!”.
3 Jesús k'e̱é kiskònangui‑la̱ jñà xi̱ta̱ koi, kitsò‑la̱: ―¿Jñò, mé‑ne mìkiì nìkitasòn‑nò kjo̱tíxoma‑la̱ Nainá nga koi onguítji̱ngui‑là kjo̱tíxoma‑la̱ xi̱ta̱?
3 Jesus respondeu: “E por que vocês, com suas tradições, desobedecem ao mandamento de Deus?
4 Jè Nainá k'oa̱á kitsò: “Jcha̱xkoín na̱'èn‑lè ko̱ nea̱‑lè”, ko̱: “Jè xi chja̱jno‑la̱ na̱'èn‑la̱ ko̱ nea̱‑la̱ tjínè‑la̱ nga ki̱yá.”
4 Pois Deus ordenou: ‘Honre seu pai e sua mãe’ e ‘Quem insultar seu pai ou sua mãe será executado’.
5 Ta̱nga jñò bixón‑nó: “Jngoò xi̱ta̱ ma ki̱tso̱‑la̱ na̱'èn‑la̱, o nea̱‑la̱: Mìkiì ko̱ma siìchját'aà‑lè; ngats'iì tsojmì xi tjín‑na, jè Nainá jye kitsjaà‑la̱.”
5 Em vez disso, vocês ensinam que, se alguém disser a seus pais: ‘Sinto muito, mas não posso ajudá-los; jurei entregar como oferta a Deus aquilo que eu teria dado a vocês’,
6 Bixón‑nó nga mì ti̱ kiì tjí'nde‑la̱ nga skoe̱xkón na̱'èn‑la̱ ko̱ nea̱‑la̱; mì ti̱ kiì ko̱ma ko̱si̱ko̱‑nò. K'oa̱á s'ín 'nè jñò nga nìkíjna kjo̱tíxoma‑la̱ Nainá nga koi onguítji̱ngui‑lá kjo̱tíxoma tsa̱jòn.
6 não precisará mais honrar seus pais. Com isso, vocês anulam a palavra de Deus em favor de sua própria tradição.
7 Jñò, xi̱ta̱ xi jò ma i̱sén‑nò, ndaà kiìchja̱ i̱t'aà tsa̱jòn Isaías, xi̱ta̱ xi kiìchja̱ ngajo‑la̱ Nainá k'e̱ nga kitsò:
7 Hipócritas! Isaías tinha razão quando assim profetizou a seu respeito:
8 — ausente —
8 ‘Este povo me honra com os lábios, mas o coração está longe de mim.
9 — ausente —
9 Sua adoração é uma farsa, pois ensinam ideias humanas como se fossem mandamentos divinos’”.
10 Jesús, k'e̱é kiìchja̱‑la̱ ngats'iì xi̱ta̱, kitsò‑la̱: ―Ti̱ná'yaà ko̱ ndaà kàtachi̱ya‑nò.
10 Jesus chamou a multidão para perto de si e disse: “Ouçam e procurem entender.
11 Jñà tsojmì xi tso'ba kine‑ne xi̱ta̱, mìtsà jñà xi síkits'ón xi̱ta̱ nga nguixko̱n Nainá; jñà xi tso'ba bitjo‑ne xi síkits'ón.
11 Não é o que entra pela boca que os contamina; vocês se contaminam com as palavras que saem dela”.
12 Jñà xi̱ta̱ xi kota'yàt'aà‑la̱ Jesús ijchòkon, kiskònangui‑la̱, kitsò‑la̱: ―¿A tíjiìn‑lè jñà xi̱ta̱ fariseo kòjti‑la̱ k'e̱ nga kiì'nchré 'én koni s'ín kinokjoì?
12 Então os discípulos vieram e perguntaram: “O senhor sabe que ofendeu os fariseus com isso que acabou de dizer?”.
13 Jesús kitsò‑la̱: ―Ni̱to̱n mé tsojmì tjè xi mìtsà jè Na̱'èn‑na̱ xi tíjna ngajmiì tsibítje̱, tjánè‑né skanda ko̱ i̱ma̱‑la̱.
13 Jesus respondeu: “Toda planta que meu Pai celestial não plantou será arrancada pela raiz.
14 Kì kiì 'nè kinda̱; jñà xi̱ta̱ fariseo mejèn‑la̱ okó‑la̱ ndi̱yá jñà xi̱ta̱ xi mìkiì tsejèn‑la̱, ta̱nga jñà, ti̱koa̱á mìkiì tsejèn‑la̱. Tsà jngoò xi̱ta̱ xi mìkiì tsejèn‑la̱, mìkiì ko̱ma ko̱kò‑la̱ ndi̱yá ìjngoò xi ti̱koa̱ mìkiì tsejèn‑la̱. Ingajò, ya̱á ki̱xo̱ya nga̱jo̱ ñánda ch'o choòn.
14 Portanto, não façam caso deles. São guias cegos conduzindo cegos e, se um cego conduzir outro, ambos cairão numa vala”.
15 Pedro kitsò‑la̱ Jesús: ―Tèno̱jmíya‑náje̱n jè kjoa̱ koi koni s'ín kasi.
15 Então Pedro disse: “Explique-nos a parábola de que as pessoas não são contaminadas pelo que comem”.
16 Jesús kitsò: ―¿Jñò, a ti̱koa̱á mìkiì machi̱ya‑nò kó tsòya‑ne?
16 “Ainda não entendem?”, perguntou Jesus.
17 ¿A mì fìya‑nò ngats'iì tsojmì xi ndso̱baá chine‑ná, i̱ndso̱'bá fìs'en, i̱kjoàn bitjojiìn‑ne yijo‑ná?
17 “Tudo que comem passa pelo estômago e vai para o esgoto,
18 Ta̱nga ngats'iì 'én xi ndso̱baá nokjoàa‑ná, ini̱ma̱‑ná bitjojiìn; jñà 'én koi, jñà‑né xi síkits'ón xi̱ta̱ nga nguixko̱n Nainá.
18 mas as palavras vêm do coração, e é isso que os contamina.
19 Nga ya̱á bitjokàjiìn ini̱ma̱‑la̱ xi̱ta̱ kjo̱hítsjeèn xi ch'o tsò, koni jñà xi xi̱ta̱ sík'en, ko̱ xi kjoa̱ chijngui s'ín ts'e̱ xi̱ta̱ xi kj'eè kiì bixan ko̱ xi jye chixàn, ko̱ kjoa̱ chijé, ko̱ kjoa̱ ndiso ko̱ kjoa̱ nga chja̱jno‑ná.
19 Pois do coração vêm maus pensamentos, homicídio, adultério, imoralidade sexual, roubo, mentiras e calúnias.
20 Ngats'iì kjoa̱ koi xi ini̱ma̱‑la̱ bitjokàjiìn‑ne xi̱ta̱, jñà‑né xi síkits'ón xi̱ta̱; ta̱nga k'e̱ nga bichiaá, na̱s'ín mìkiì onìjnoaá ndsa̱á, mìkiì síkits'ón‑ná.
20 São essas coisas que os contaminam. Comer sem lavar as mãos não os contaminará.”
21 Jesús itjokàjiìn ya̱ i̱'nde jè; kiì i̱'nde ñánda 'mì Tiro ko̱ Sidón.
21 Então Jesus deixou a Galileia, rumo ao norte, para a região de Tiro e Sidom.
22 Jngoò chjo̱ón xi xi̱ta̱ Cananea xi ya̱ i̱'nde‑la̱, inchrobà‑ne ijchòkon Jesús, 'ñó kiìchja̱, kitsò‑la̱: ―¡Na̱'èn, nga ya̱ nchrobàt'aà‑ne tje̱‑la̱ xi̱ta̱xá ítjòn David [nga ji̱ tijna ngajo‑la̱] jcha̱hi̱ma̱‑ná! Ndí tsòti‑na̱ ch'in nei̱í tíjiìn ini̱ma̱‑la̱, tseé kjo̱'in tísíkjeiín.
22 Uma mulher cananeia que ali morava veio a ele, suplicando: “Senhor, Filho de Davi, tenha misericórdia de mim! Minha filha está possuída por um demônio que a atormenta terrivelmente”.
23 Ta̱nga Jesús nì mé 'én kiìchja̱‑la̱ jè chjo̱ón. Ko̱ jñà xi̱ta̱ xi kota'yàt'aà‑la̱ Jesús, kitsò: ―Ko̱t'ìn‑la̱ chjo̱ón jè, kàtjì‑ne; tsí ch'o kjindáya tji̱ngui‑ná.
23 Jesus não disse uma só palavra em resposta. Então os discípulos insistiram com ele: “Mande-a embora; ela não para de gritar atrás de nós”.
24 K'e̱é kitsò Jesús: ―Nainá kisìkasén‑na, tà jñà j'i̱ katsjià xi̱ta̱ na̱xa̱ndá Israel nga kichijà koni orrè.
24 Jesus disse à mulher: “Fui enviado para ajudar apenas as ovelhas perdidas do povo de Israel”.
25 Ta̱nga jè chjo̱ón tsasìxkó'nchit'aà‑la̱ Jesús, kitsò‑la̱: ―Na̱'èn, ti̱chját'aà‑ná.
25 A mulher, porém, aproximou-se, ajoelhou-se diante dele e implorou mais uma vez: “Senhor, ajude-me!”.
26 Jesús kitsò‑la̱: ―Mìkiì ndaà tjín nga chjaà'an‑lá ni̱ño̱ jñà i̱xti, i̱kjoàn k'oi̱‑lá nañá.
26 Jesus respondeu: “Não é certo tirar comida das crianças e jogá-la aos cachorros”.
27 Ta̱nga jè chjo̱ón kitsò: ―Jon, Na̱'èn, ta̱nga jñà nañá kineé xi̱‑la̱ tsojmì xi bixòngui ími̱xa̱‑la̱ nei‑la̱.
27 “Senhor, é verdade”, disse a mulher. “No entanto, até os cachorros comem as migalhas que caem da mesa de seus donos.”
28 Jesús k'e̱é kitsò‑la̱: ―Ji̱ chjo̱ón, 'ñó ndaà mokjeiín‑lè i̱t'aà ts'a̱n. K'oa̱s'ín kàtama koni s'ín mejèn‑lè. Ko̱ jè tsòti‑la̱ chjo̱ón, ti̱k'e̱é kjòndaà‑ne nga ti̱jè‑ne hora.
28 “Mulher, sua fé é grande”, disse-lhe Jesus. “Seu pedido será atendido.” E, no mesmo instante, a filha dela foi curada.
29 Jesús kiì‑ne ya̱ i̱'nde ñánda 'mì Tiro ko̱ Sidón koa̱ tsatot'aà i̱ndiì nandá Galilea. K'e̱é kiìmijìn‑jno jngoò nindoò ko̱ ya̱á tsibìjna.
29 Deixando aquele lugar, Jesus voltou ao mar da Galileia e subiu a um monte, onde se sentou.
30 Kjìn jchán xi̱ta̱ ijchòtji̱ngui‑la̱ ñánda tíjna; ijchòko̱‑la̱ xi̱ta̱ xi tsá'yá kjoàn, xi̱ta̱ xi mìkiì tsejèn‑la̱, xi̱ta̱ xi kótó tsja kjoàn, xi̱ta̱ xi mìkiì ma chja̱ ko̱ xi̱ta̱ xi kj'ei̱í ch'in tjín‑la̱; ya̱á kisìkítsa̱jnangui ndso̱ko̱ Jesús. Ngats'iì xi̱ta̱ koi kisìndaà‑ne.
30 Uma grande multidão veio e colocou diante dele aleijados, cegos, paralíticos, mudos e muitos outros, e ele curou a todos.
31 Tà kjòxkón‑la̱ jñà xi̱ta̱ k'e̱ nga kijtseè nga komà kiìchja̱‑ne jñà xi mìkiì ma chja̱; koa̱ jñà xi mìkiì ndaà síxá tsja, kjòndaà‑ne; xi mì ma fì, komà kiì‑ne; koa̱ jñà xi mìkiì tsejèn‑la̱, kjòtsejèn‑la̱. K'e̱é jeya kisìkíjna Nainá koni kisìko̱ jñà xi̱ta̱‑la̱ na̱xa̱ndá Israel.
31 As pessoas ficavam admiradas e louvavam o Deus de Israel, pois os que eram mudos agora falavam, os paralíticos estavam curados, os aleijados andavam e os cegos podiam ver.
32 Jesús kiìchja̱‑la̱ xi̱ta̱ xi kota'yàt'aà‑la̱, kitsò‑la̱: ―Mahi̱ma̱keè‑ná jñà xi̱ta̱ koi. Jye kò jàn na̱chrjein tjín‑la̱ nga títsa̱jnako̱‑na, koa̱ ni̱mé tjín tsojmì xi kine. Majìn‑na nga tà k'oa̱s'ín sìkasén chjan‑na ni'ya‑la̱ tsà ya̱ ko̱hindaàya ndi̱yá.
32 Então Jesus chamou seus discípulos e disse: “Tenho compaixão dessa gente. Estão aqui comigo há três dias e não têm mais nada para comer. Se eu os mandar embora com fome, podem desmaiar no caminho”.
33 Jñà xi̱ta̱ xi kota'yàt'aà‑la̱ Jesús kitsò: ―Jngoò i̱'nde i̱t'aà xìn ñánda ni̱mé tsojmì tjín, ¿kós'ín ko̱ma sakó‑ná tsojmì xi ko̱kje̱n jñà xi̱ta̱ koi nga 'ñó kjìn ma‑ne?
33 Os discípulos disseram: “Onde conseguiríamos comida suficiente para tamanha multidão neste lugar deserto?”.
34 Jesús kiskònangui‑la̱, kitsò‑la̱: ―¿Kó tjín ma i̱nchra̱jín xi tíyijò‑nò? Jñà xi̱ta̱ xi kota'yàt'aà‑la̱ kitsò: ―Itoò ma‑ne i̱nchra̱jín, ko̱ tjín chiba‑naje̱n ti̱n jtobá.
34 Jesus perguntou: “Quantos pães vocês têm?”. “Sete, e alguns peixinhos”, responderam eles.
35 K'e̱é kitsò Jesús: ―Koa̱tìn‑la̱ kàtìtsa̱jnat'aà nangui jñà xi̱ta̱.
35 Então Jesus mandou todo o povo sentar-se no chão.
36 Jesús kiskoé i̱nchra̱jín xi itoò ma‑ne ko̱ jñà ti̱n jtobá, kitsjaà‑la̱ kjo̱ndaà Nainá, i̱kjoàn kisìxkoa̱ya, kjònga̱tsja jñà xi̱ta̱ xi kota'yàt'aà‑la̱ mé‑ne nga kitsjaà‑la̱ jñà xi̱ta̱ xi kjìn ma‑ne.
36 Tomou os sete pães e os peixes, agradeceu a Deus e os partiu em pedaços. Em seguida, entregou-os aos discípulos, que os distribuíram à multidão.
37 Tsakjèn yije xi̱ta̱ kóho̱tjín skanda kó nga kjòskiì. K'e̱ nga tsibíxkó‑ne xi tsiningui‑ne, nguì itoò ni̱si̱yá komà.
37 Todos comeram à vontade, e os discípulos recolheram, ainda, sete cestos grandes com as sobras.
38 Jñà xi̱ta̱ xi tsakjèn, ñijòn jmiì ma‑ne xi xi̱ta̱ x'i̱n, mìkiì kòxke̱ya jñà íchjín ko̱ i̱xti.
38 Os que comeram foram quatro mil homens, sem contar mulheres e crianças.
39 Jesús kisìhixat'aà xi̱ta̱, i̱kjoàn jahas'en chitso koa̱ kiì ya̱ i̱'nde ñánda 'mì Magdala.
39 Então Jesus os mandou para casa, entrou num barco e atravessou para a região de Magadã.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.