Marcos 10

San Jerónimo Tecóatl Mazatec NT (MAA_SJV) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Jesús itjojiìn ya̱ na̱xa̱ndá Capernaum, kiì ján i̱'nde Judea, ijchò ján nangui i̱jto̱n xa̱jngá nandá Jordán. Ya̱á kòkjìn ìjngoò k'a xi̱ta̱; koa̱ jè tsibíts'ia̱ ìjngoò k'a nga tsakóya‑la̱ xi̱ta̱ koni s'ín kjit'aà.
1 Então Jesus deixou Cafarnaum e foi para a região da Judeia, a leste do rio Jordão. Mais uma vez, multidões se juntaram ao seu redor e, como de costume, ele as ensinava.
2 Ijchò kinchat'aà chrañà i'nga‑la̱ xi̱ta̱ fariseo. Nga mejèn‑la̱ skóna̱cha̱n‑la̱, kiskònangui‑la̱, kitsò‑la̱: ―¿A tjí'nde‑la̱ xi x'i̱n nga tsjín chjo̱ón‑la̱?
2 Alguns fariseus vieram e tentaram apanhar Jesus numa armadilha com a seguinte pergunta: “Deve-se permitir que um homem se divorcie de sua mulher?”.
3 Ta̱nga Jesús kitsò‑la̱: ―¿Kós'ín tsakóya‑nò Moisés?
3 Jesus respondeu: “O que Moisés disse na lei a respeito do divórcio?”.
4 Kitsò xi̱ta̱ koi: ―Moisés kitsjaà'nde‑né nga ma si̱ndaà xo̱jo̱n nga ko̱ma tsjín xíkjín xi̱ta̱.
4 “Ele o permitiu”, responderam os fariseus. “Disse que um homem poderia dar à esposa um certificado de divórcio e mandá-la embora.”
5 Jesús kitsò‑la̱: ―Moisés, koi k'oa̱ kitsò‑nò, jñò, 'ñó tájaàjiìn tjín ini̱ma̱‑nò.
5 Jesus, porém, disse: “Moisés escreveu esse mandamento porque vocês têm o coração duro,
6 Ta̱nga k'e̱ nga sa̱ kisindaà i̱sò'nde, Nainá tsibíndaà x'i̱n ko̱ chjo̱ón.
6 mas ‘Deus os fez homem e mulher’ desde o princípio da criação.
7 K'oa̱á ma‑ne nga jè x'i̱n si̱ìkíjna na̱'èn‑la̱ ko̱ nea̱‑la̱ nga kíjnako̱ chjo̱ón‑la̱.
7 ‘Por isso o homem deixa pai e mãe e se une à sua mulher,
8 Ta jngoò xi̱ta̱ ko̱ma‑ne ingajò. Mìtsà ti̱ jò ma‑ne, ta̱ jngoò ko̱ma‑ne.
8 e os dois se tornam um só’. Uma vez que já não são dois, mas um só,
9 K'oi̱í kjoa̱‑la̱ nga mì yá xi̱ta̱ tjí'nde‑la̱ nga si̱ìtsjiìn xíkjín xi Nainá kisìjngoò.
9 que ninguém separe o que Deus uniu”.
10 K'e̱ nga ijchò‑ne ni'ya‑la̱, jñà xi̱ta̱ xi kota'yàt'aà‑la̱ Jesús kiskònangui ìjngoò k'a‑la̱ ti̱koi‑ne kjoa̱ koi.
10 Mais tarde, quando Jesus estava em casa com seus discípulos, eles tocaram no assunto outra vez.
11 Jesús kitsò‑la̱: ―Jè xi̱ta̱ xi tsjín chjo̱ón‑la̱, i̱kjoàn bixan‑ko̱ ìjngoò xi kj'ei̱í chjo̱ón, kjoa̱ chijngui tís'ín i̱t'aà ts'e̱ chjo̱ón‑la̱.
11 Jesus respondeu: “Quem se divorcia de sua esposa e se casa com outra mulher comete adultério contra ela.
12 Tsà jè chjo̱ón tsjín x'i̱n‑la̱ i̱kjoàn bixan‑ko̱ ìjngoò xi kj'ei̱í x'i̱n, ti̱koa̱á kjoa̱ chijngui tís'ín i̱t'aà ts'e̱ x'i̱n‑la̱.
12 E, se a mulher se divorcia do marido e se casa com outro homem, comete adultério”.
13 Jngoò k'a jñà xi̱ta̱ j'iìko̱‑la̱ ndí i̱xti jè Jesús nga mejèn‑la̱ si̱ìchikon‑t'in; ko̱òt'aà‑la̱ tsja. Ta̱nga jñà xi̱ta̱ xi kota'yàt'aà‑la̱ Jesús mìkiì kitsjaà'nde‑la̱. Tsohótiko̱‑né.
13 Certo dia, trouxeram crianças para que Jesus pusesse as mãos sobre elas, mas os discípulos repreendiam aqueles que as traziam.
14 K'e̱ nga kijtseè Jesús, kòjti‑la̱, kitsò‑la̱: ―Tjiì'nde‑là ndí i̱xti kàtjanchrobákon‑na. Kì binchahikon‑là. Jñà xi k'oa̱á s'ín tjín ini̱ma̱‑la̱ koni ts'e̱ ndí i̱xti, jñà xi tjín‑la̱ kjo̱ndaà nga Nainá tíhotíxoma‑la̱.
14 Ao ver isso, Jesus ficou indignado com os discípulos e disse: “Deixem que as crianças venham a mim. Não as impeçam, pois o reino de Deus pertence aos que são como elas.
15 K'oa̱á xan‑nò xi nguì o̱kixi̱, jñà xi mìkiì ko̱kjeiín‑la̱ koni jngoò ndí i̱xti nga skoé kjo̱ndaà‑la̱ Nainá nga jè ko̱tìxoma‑la̱, mìkiì kjoa̱has'en‑jiìn ñánda tíhotíxoma Nainá.
15 Eu lhes digo a verdade: quem não receber o reino de Deus como uma criança de modo algum entrará nele”.
16 Jesús tsa'nga jñà ndí i̱xti; tsohósòn‑la̱ tsja; i̱kjoàn kisìjét'aà‑la̱ Nainá nga kàtasíchikon‑t'in jñà i̱xti.
16 Então tomou as crianças nos braços, pôs as mãos sobre a cabeça delas e as abençoou.
17 K'e̱ nga tífì ìjngoò k'a‑ne Jesús, tsangachikon jngoò xi̱ta̱ xi ijchò tji̱ngui‑la̱. Tsasìxkó'nchit'aà‑la̱; i̱kjoàn kiskònangui‑la̱; kitsò‑la̱: ―Ji̱ Maestro ndaà, ¿mé xi s'iaàn nga s'e̱‑na kjoa̱binachon ni̱ta̱ kjé‑ne?
17 Quando Jesus saía para Jerusalém, um homem veio correndo em sua direção, ajoelhou-se diante dele e perguntou: “Bom mestre, que devo fazer para herdar a vida eterna?”.
18 Jesús kitsò‑la̱: ―¿Mé‑ne nga xi̱ta̱ ndaà 'mì‑ná? Ni̱jngoò xi̱ta̱ xi ndaà, ta̱ jngoò jè Nainá xi ndaà.
18 “Por que você me chama de bom?”, perguntou Jesus. “Apenas Deus é verdadeiramente bom.
19 Jyeé tíjiìn‑lè kó tsò kjo̱tíxoma: “Kì xi̱ta̱ nìk'in; kì kjoa̱ chijngui 'nì; kì chijé 'nì; kì 'én ndiso nokjoì i̱t'aà ts'e̱ xi̱ta̱ xi kj'ei̱í; kì chona̱cha̱n‑jèn; cha̱xkoín na̱'èn‑lè ko̱ nea̱‑lè.”
19 Você conhece os mandamentos: ‘Não mate. Não cometa adultério. Não roube. Não dê falso testemunho. Não engane ninguém. Honre seu pai e sua mãe’.”
20 Jè xi̱ta̱ nchi̱ná kitsò: ―Maestro, ngats'iì kjo̱tíxoma koi, jyeé kisìkitasoàn kó nga sa̱ chítia.
20 O homem respondeu: “Mestre, tenho obedecido a todos esses mandamentos desde a juventude”.
21 Jesús tsja komà‑la̱, kiskoò'an, i̱kjoàn kitsò‑la̱: ―Ìjngoò kjoa̱ chija‑lè. T'in, tatìjni yije tsojmì xi tjín‑lè. I̱kjoàn ti̱ka'bí‑la̱ xi̱ta̱ i̱ma̱ mé‑ne nga s'e̱‑lè kjoa̱ machikon‑t'in ján ngajmiì. I̱kjoàn nchrobátji̱ngui‑ná.
21 Com amor, Jesus olhou para o homem e disse: “Ainda há uma coisa que você não fez. Vá, venda todos os seus bens e dê o dinheiro aos pobres. Então você terá um tesouro no céu. Depois, venha e siga-me”.
22 Jè xi̱ta̱ nchi̱ná, tà kjòbaá‑la̱ nga kiì'nchré 'én koi. Tà ba kis'e‑la̱ nga kiì, koi xó nga 'ñó kjìn tsojmì tjín‑la̱.
22 Ao ouvir isso, o homem ficou desapontado e foi embora triste, pois tinha muitos bens.
23 Jesús kiskoòtsejèn tji̱ngui‑la̱, kitsò‑la̱ xi̱ta̱ xi kota'yàt'aà‑la̱: ―'Iín jchán ko̱ma‑la̱ jñà xi̱ta̱ nchi̱ná nga kjoa̱has'en‑jiìn ñánda tíhotíxoma Nainá.
23 Jesus olhou ao redor e disse a seus discípulos: “Como é difícil os ricos entrarem no reino de Deus!”.
24 Jñà xi̱ta̱ xi kota'yàt'aà‑la̱ Jesús, k'e̱ nga kiì'nchré 'én koi, tà k'oa̱á komà‑la̱. Ta̱nga jè Jesús ìjngoò k'a kitsò‑la̱: ―Jñò xi ki'ndí‑na̱ xan‑nò, 'ñó 'iín ko̱ma‑la̱ jñà xi̱ta̱ xi to̱n‑la̱ 'ñót'aà takòn nga kjoa̱has'en‑jiìn kjo̱tíxoma‑la̱ Nainá.
24 Os discípulos se admiraram de suas palavras. Mas Jesus disse outra vez: “Filhos, entrar no reino de Deus é muito difícil.
25 Ìsa̱á mì 'in ko̱ma‑la̱ jngoò cho̱ camello nga kjoa̱has'en xko̱n nindoò xi tjahaña‑ne nikje, mì k'oa̱á‑ne koni jngoò xi̱ta̱ nchi̱ná xi 'ñó tjín‑la̱ tsojmì nga ko̱ma kjoa̱has'en‑jiìn ñánda tíhotíxoma Nainá.
25 É mais fácil um camelo passar pelo buraco de uma agulha que um rico entrar no reino de Deus”.
26 Jñà xi̱ta̱ xi kota'yàt'aà‑la̱ Jesús, ìsa̱á ndaà kjòxkón‑la̱. I̱kjoàn kiskònangui‑la̱ xíkjín, kitsò: ―¿Yá‑né xi ki̱tjokàjiìn kjo̱'in?
26 Perplexos, os discípulos perguntaram: “Então quem pode ser salvo?”.
27 Jesús kiskoò'an, kitsò: ―Jñà xi̱ta̱ mìkiì ko̱ma‑la̱; ta̱nga Nainá ko̱maá‑la̱; i̱t'aà ts'e̱ Nainá ni̱ta̱ mé kjoa̱‑ne, ko̱ma yijeé‑la̱.
27 Jesus olhou atentamente para eles e respondeu: “Para as pessoas isso é impossível, mas não para Deus. Para Deus, tudo é possível”.
28 Kiìchja̱ Pedro, kitsò: ―Na̱'èn, ngaje̱n, jyeé kinìkítsa̱jna yije‑je̱n ngats'iì tsojmì xi tjín‑naje̱n nga tjaàtji̱ngui‑lèje̱n.
28 Então Pedro começou a falar: “Deixamos tudo para segui-lo”.
29 Jesús kitsò: ―O̱kixi̱ xi xan‑nò, ni̱ta̱ yá xi̱ta̱‑ne xi kisìkíjna ni'ya‑la̱, 'ndse̱, ndichja, nea̱‑la̱, na̱'èn‑la̱, chjo̱ón‑la̱, i̱xti‑la̱ ko̱ nangui‑la̱ xi kjoa̱ i̱t'aà ts'a̱n ko̱ i̱t'aà ts'e̱ 'én ndaà‑la̱ Nainá
29 Jesus respondeu: “Eu lhes garanto que todos que deixaram casa, irmãos, irmãs, mãe, pai, filhos ou propriedades por minha causa e por causa das boas-novas
30 i̱ i̱sò'nde, ìsa̱á tsato tjoé ngajo‑la̱ xi ni'ya 'mì, xi 'ndse̱, ndichja, nea̱‑la̱, i̱xti‑la̱ ko̱ nangui‑la̱, na̱s'ín kji̱tji̱nguikeè xi̱ta̱ kondra̱. Ta̱nga jè i̱sò'nde xi sa̱ nchrobá, s'e̱é‑la̱ kjoa̱binachon ni̱ta̱ kjé‑ne.
30 receberão em troca, neste mundo, cem vezes mais casas, irmãos, irmãs, mães, filhos e propriedades, com perseguição, e, no mundo futuro, terão a vida eterna.
31 Kjìn xi̱ta̱ xi títsa̱jna ítjòn i̱'ndei̱, k'e̱ nga ko̱ma i̱skan jñà kítsa̱jna tji̱ngui. Ko̱ xi títsa̱jna tji̱ngui i̱'ndei̱ k'e̱ nga ko̱ma i̱skan jñà kítsa̱jna ítjòn.
31 Contudo, muitos primeiros serão os últimos, e muitos últimos serão os primeiros”.
32 Jesús, tsó'ba ítjòn‑la̱ xi̱ta̱ xi kota'yàt'aà‑la̱ nga nchifì ján na̱xa̱ndá Jerusalén. Jñà xi̱ta̱ xi tji̱ngui tà nchimaxkón‑la̱ nga nchifì. K'e̱é kiìchja̱t'aà‑xìn ìjngoò k'a‑la̱ xi̱ta̱‑la̱ xi tejò ma‑ne, i̱kjoàn tsibéno̱jmí ìjngoò k'a‑la̱ jè kjoa̱ xi komàt'in. Kitsò‑la̱:
32 Por esse tempo, subiam para Jerusalém, e Jesus ia à frente. Os discípulos estavam muito admirados, e o povo que os seguia tinha grande temor. Jesus chamou os Doze à parte e, mais uma vez, começou a descrever tudo que estava prestes a lhe acontecer.
33 ―I̱'ndei̱ ján titsa̱honguiá na̱xa̱ndá Jerusalén; 'a̱n xi Ki'ndí‑la̱ Xi̱ta̱ xan‑la̱ yijo‑na̱, ya̱á tsobà'ñó‑na xi̱ta̱ sko̱‑la̱ no̱'miì ko̱ xi̱ta̱ xi okóya kjo̱tíxoma‑la̱ Nainá xi kiskiì Moisés nga koi̱ì'nè‑na kjoa̱biyaà, i̱kjoàn si̱ìnga̱tsja‑na jñà xi mìtsà xi̱ta̱ judío
33 “Ouçam”, disse ele. “Estamos subindo para Jerusalém, onde o Filho do Homem será traído e entregue aos principais sacerdotes e aos mestres da lei. Eles o condenarão à morte e o entregarão aos gentios.
34 nga si̱ìsobà‑na̱, ki̱ìchrájno‑na̱, ko̱jà‑na, i̱kjoàn si̱ìk'en‑na. Ta̱nga k'e̱ ki̱jchò jàn na̱chrjein kjoa̱áyaá‑na.
34 Zombarão dele, cuspirão nele, o açoitarão e o matarão, mas depois de três dias ele ressuscitará.”
35 Jacobo ko̱ Juan i̱xti‑la̱ Zebedeo ijchò kinchat'aà‑la̱ Jesús, kitsò‑la̱: ―Maestro, mejèn‑naje̱n nga k'oi̱‑náje̱n jè kjo̱ndaà xi si̱jé‑lèje̱n.
35 Então Tiago e João, filhos de Zebedeu, vieram e falaram com ele: “Mestre, queremos que nos faça um favor”.
36 Jesús kiskònangui‑la̱, kitsò‑la̱: ―¿Mé‑ne xi mejèn‑nò nga tsjaà‑nò?
36 “Que favor é esse?”, perguntou ele.
37 Jacobo ko̱ Juan kitsò: ―K'e̱ nga jeya ki̱jni nga tìhotìxomai, ki̱'nde‑náje̱n nga ya̱ kitsa̱t'aà‑lèje̱n, jngoò kíjnat'aà‑lè kixi̱‑lè koa̱ jngoò kíjnat'aà‑lè ngaskón‑lè.
37 Eles responderam: “Quando o senhor se sentar em seu trono glorioso, queremos nos sentar em lugares de honra ao seu lado, um à sua direita e outro à sua esquerda”.
38 K'e̱é kitsò Jesús: ―Mìkiì 'yaà mé xi nìjé. ¿A ki̱chìkjoa̱á‑nò nga s'io̱ya jè chi̱tsín ts'e̱ kjo̱'in xi 'a̱n skia̱a, a chíkjoa̱‑nò nga ko̱ma bautizar ts'e̱ kjo̱'in xi 'a̱n tímat'ian?
38 Jesus lhes disse: “Vocês não sabem o que estão pedindo! São capazes de beber do cálice que beberei? São capazes de ser batizados com o batismo com que serei batizado?”.
39 Kitsò jñà xi̱ta̱ koi: ―Ki̱chìkjoa̱á‑na̱je̱n. Kitsò‑la̱ Jesús: ―Jñò, ko̱maá s'io̱o koa̱ ko̱ma‑nò bautizar i̱t'aà ts'e̱ kjo̱'in xi 'a̱n ko̱tojñaà,
39 “Somos!”, responderam eles. Então Jesus disse: “De fato, vocês beberão do meu cálice e serão batizados com o meu batismo.
40 ta̱nga xi 'a̱n tsjaà‑nò nga ya̱ ki̱tsa̱jnat'aà‑ná ya̱ kixi̱‑na̱ ko̱ ngaskón‑na̱ mìtsà 'a̱n oko̱‑na nga tsjaà‑nò. Jñà i̱'nde koi, jñà tjoé‑la̱ xi̱ta̱ xi Nainá títsa̱jnandaà‑la̱ nga tsjá‑la̱.
40 Não cabe a mim, no entanto, dizer quem se sentará à minha direita ou à minha esquerda. Esses lugares serão daqueles para quem eles foram preparados”.
41 K'e̱ nga kiì'nchré jñà xi̱ta̱‑la̱ Jesús xi i'nga xi te ma‑ne, kòjti‑la̱ koni kitsò Jacobo ko̱ Juan.
41 Quando os outros dez discípulos ouviram o que Tiago e João haviam pedido, ficaram indignados.
42 Ta̱nga jè Jesús kiìchja̱‑la̱, kitsò‑la̱: ―Jye tíjiìn‑nò nga jñà xi̱ta̱ sko̱‑la̱ na̱xa̱ndá xi 'ya‑la̱ nga kjo̱tíxoma tjíya tsja, nangui síkítsa̱jna xi̱ta̱‑la̱ xi jñà otíxoma‑la̱. Ti̱koa̱á jñà xi̱ta̱ xi 'ñó jeya títsa̱jna, beètoòn‑né jñà xi xi̱ta̱ i̱ma̱.
42 Então Jesus os reuniu e disse: “Vocês sabem que os que são considerados líderes neste mundo têm poder sobre o povo, e que os oficiais exercem sua autoridade sobre os súditos.
43 Ta̱nga jñò mìkiì k'oa̱s'ín s'e̱en; tsà jngoò xi̱ta̱ xinguio̱o mejèn‑la̱ 'nga kíjna, jè xi kàtasíxá‑la̱ xi̱ta̱ xi i'nga.
43 Entre vocês, porém, será diferente. Quem quiser ser o líder entre vocês, que seja servo,
44 Koa̱ jè xi mejèn‑la̱ kíjna ítjòn, chi̱'nda‑la̱ kàtama ngats'iì xi̱ta̱ xi i'nga.
44 e quem quiser ser o primeiro entre vocês, que se torne escravo de todos.
45 Ndaà tsà 'a̱n xi Ki'ndí‑la̱ Xi̱ta̱ xan‑la̱ yijo‑na̱, mìtsà koi xá j'i̱‑na nga 'a̱n ko̱s'in‑na; tà sa̱á 'a̱n siìxá‑la̱ xi̱ta̱ xi i'nga, ko̱ tsjaà yijo‑na̱ ko̱ ini̱ma̱‑na̱ nga kjìn xi̱ta̱ kítsa̱jnandei̱í kjoa̱ ts'e̱ jé‑la̱.
45 Pois nem mesmo o Filho do Homem veio para ser servido, mas para servir e dar sua vida em resgate por muitos”.
46 K'e̱ nga ijchò na̱xa̱ndá Jericó nga jye nchibitjojiìn na̱jnchra̱, Jesús tji̱ko̱ xi̱ta̱ xi kota'yàt'aà‑la̱ ko̱ kjìn xi̱ta̱ tji̱ngui‑ìsa̱‑la̱. Ya̱ i̱ndiì ndi̱yá tíjna jngoò xi̱ta̱ i̱ma̱ xi mìkiì tsejèn‑la̱ xi 'mì Bartimeo, ti‑la̱ ma xi̱ta̱ xi 'mì Timeo, nga tísíjé kjo̱tjò tsojmì.
46 Então chegaram a Jericó. Quando Jesus e seus discípulos saíam da cidade, uma grande multidão os seguiu. Um mendigo cego chamado Bartimeu, filho de Timeu, estava sentado à beira do caminho.
47 Jè xi̱ta̱ xi mìkiì tsejèn‑la̱ k'e̱ nga kiì'nchré nga jè Jesús xi Nazaret ts'e̱ tífì, ni̱to̱ón kiìchja̱‑la̱, kitsò‑la̱: ―¡Jesús, nga ya̱ nchrobàt'aà‑ne tje̱‑la̱ xi̱ta̱xá ítjòn David [nga ji̱ tijna ngajo‑la̱], jcha̱hi̱ma̱takòn‑ná!
47 Quando Bartimeu soube que Jesus de Nazaré estava perto, começou a gritar: “Jesus, Filho de Davi, tenha misericórdia de mim!”.
48 Kjìn ma xi̱ta̱ xi tsohótiko̱ Bartimeo nga jyò kàtìjna. Ta̱nga jè Bartimeo ìsa̱á 'ñó kiìchja̱. Kitsò: ―¡Ji̱ xi ya̱ nchrobàt'aà‑ne tje̱‑la̱ xi̱ta̱xá ítjòn David, jcha̱hi̱ma̱takòn‑ná!
48 Muitos lhe diziam aos brados: “Cale-se!”. Ele, porém, gritava ainda mais alto: “Filho de Davi, tenha misericórdia de mim!”.
49 K'e̱é tsasíjna Jesús, kitsò: ―Ti̱nókjoa̱‑là. I̱kjoàn kinokjoà‑la̱ jè xi̱ta̱ xi mìkiì tsejèn‑la̱. Kitsò‑la̱: ―'Ñó te‑la̱ takoìn, ti̱sítji̱in, chja̱‑lè Jesús.
49 Quando Jesus o ouviu, parou e disse: “Falem para ele vir aqui”. Então chamaram o cego. “Anime-se!”, disseram. “Venha, ele o está chamando!”
50 Jè xi̱ta̱ xi mìkiì tsejèn‑la̱ kisìkatje̱n i̱nchro̱kisòn‑la̱, ni̱to̱ón tsasítje̱n, kiì kasìt'aà‑la̱ ñánda síjna Jesús.
50 Bartimeu jogou sua capa para o lado, levantou-se de um salto e foi até Jesus.
51 Jesús kiskònangui‑la̱, kitsò‑la̱: ―¿Mé xi mejèn‑lè nga si̱ìko̱‑lè? Jè xi̱ta̱ xi mìkiì tsejèn‑la̱ kitsò: ―Maestro, mejèn‑na̱ nga kàtatsejèn‑na.
51 “O que você quer que eu lhe faça?”, perguntou Jesus. O cego respondeu: “Rabi,
52 Jesús kitsò‑la̱: ―T'in‑ne; koi‑né nga mokjeiín‑lè i̱t'aà ts'a̱n nga kòmandaà‑ne. Jè xi̱ta̱ xi mìkiì tsejèn‑la̱ ni̱to̱ón kjòtsejèn‑la̱. Kiìtji̱ngui‑la̱ koni s'ín ndi̱yá tífì Jesús.
52 Jesus lhe disse: “Vá, pois sua fé o curou”. No mesmo instante, o homem passou a ver e seguiu Jesus pelo caminho.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.