Lucas 7

San Jerónimo Tecóatl Mazatec NT (MAA_SJV) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Jesús, k'e̱ nga jye tsakóya‑la̱ xi̱ta̱ na̱xa̱ndá xi nchi'nchré 'én‑la̱, kiì, jahas'en‑jiìn na̱xa̱ndá Capernaum.
1 Tendo Jesus concluído todas as suas palavras dirigidas ao povo, entrou em Cafarnaum.
2 Ya̱ tíjna jngoò soldado ítjòn. Jè chi̱'nda‑la̱, 'ñó xk'én. Kjo̱meè biyaà. Ta̱nga 'ñó tjòkeè.
2 E o servo de um centurião, a quem este muito estimava, estava doente, quase à morte.
3 K'e̱ nga kiì'nchré xi̱ta̱ jè i̱t'aà ts'e̱ Jesús, kisìkasén xi̱ta̱ jchínga xi ts'e̱ xi̱ta̱ judío nga kiì kítsi'ba‑la̱ Jesús mé‑ne nga kàtjanchrobá, kàtasíxkiì‑la̱ jè chi̱'nda‑la̱ xi xk'én.
3 Tendo ouvido falar a respeito de Jesus, enviou-lhe alguns anciãos dos judeus, pedindo-lhe que viesse curar o seu servo.
4 Jñà xi̱ta̱ jchínga, k'e̱ nga ijchòkon Jesús 'ñó tsibítsi'ba‑la̱, kitsò‑la̱: ―Ok'ín‑la̱ nga si̱chját'aà‑la̱ xi̱ta̱ ítjòn jè.
4 Estes, chegando-se a Jesus, com instância lhe suplicaram, dizendo: Ele é digno de que lhe faças isto;
5 Tsjakeè na̱xa̱ndá xi chja̱‑ne Judea, koa̱ jè tsibíndaà jngoò‑ná ni'ya i̱ngo̱ sinagoga i̱ na̱xa̱ndá‑ná.
5 porque é amigo do nosso povo, e ele mesmo nos edificou a sinagoga.
6 Jesús kiìko̱ jñà xi̱ta̱ jchínga koi, ta̱nga k'e̱ nga jye kjo̱meè bijchó chrañàt'aà‑la̱ ni'ya, jè xi̱ta̱ ítjòn‑la̱ soldado kisìkasén i'nga amigo‑la̱ nga kitsò‑la̱ Jesús: ―Na̱'èn, kì yijo‑lè nìjti‑la̱. 'A̱n, mìkiì ok'ìn‑na nga ngaji̱ k'oín sobì ni'ya‑na̱.
6 Então, Jesus foi com eles. E, já perto da casa, o centurião enviou-lhe amigos para lhe dizer: Senhor, não te incomodes, porque não sou digno de que entres em minha casa.
7 Ti̱koa̱á mìkiì ok'ìn‑na nga 'a̱n kòfìkon sobà‑lè. Ta̱nga tjiì o̱kixi̱ nga kàtandaà‑ne chi̱'nda‑na̱.
7 Por isso, eu mesmo não me julguei digno de ir ter contigo; porém manda com uma palavra, e o meu rapaz será curado.
8 'A̱n, tíjiìn‑na nga tjín‑lè kjo̱tíxoma. Ti̱koa̱á 'a̱n, tjín‑na xi̱ta̱ ítjòn xi otíxoma‑na, ti̱koa̱á tjín‑na soldado xi 'a̱n otiìxoma‑la̱, k'e̱ nga xan jngoò‑la̱: “T'in”, fì‑né; xan‑la̱ xi ìjngoò: “Nchroboí”, nchrobá‑né; koa̱ k'e̱ nga xan‑la̱ jè xi chi̱'nda‑na̱: “K'oa̱ t'i̱in”, síkitasòn‑na.
8 Porque também eu sou homem sujeito à autoridade, e tenho soldados às minhas ordens, e digo a este: vai, e ele vai; e a outro: vem, e ele vem; e ao meu servo: faze isto, e ele o faz.
9 K'e̱ nga kiì'nchré Jesús jñà 'én koi, tà kjòxkón‑la̱. K'e̱é kiskoòtsejèn‑'a jñá xi̱ta̱ xi tji̱ngui‑la̱; kitsò‑la̱: ―K'oa̱á xan‑nò, ya̱ Israel, ni̱ saà jngoò xi̱ta̱ sakó‑na xi ko̱s'ín ndaà mokjeiín‑la̱ koni jè xi̱ta̱ jè.
9 Ouvidas estas palavras, admirou-se Jesus dele e, voltando-se para o povo que o acompanhava, disse: Afirmo-vos que nem mesmo em Israel achei fé como esta.
10 Jñà xi̱ta̱ xi kiìkjaá Jesús, k'e̱ nga j'iì‑ne, jè chi̱'nda xi xk'én, jyeé kjòndaà‑ne.
10 E, voltando para casa os que foram enviados, encontraram curado o servo.
11 Nga komà i̱skan Jesús kiì jngoò na̱xa̱ndá xi 'mì Naín. Tji̱ko̱ xi̱ta̱ xi kota'yàt'aà‑la̱, ti̱koa̱á kjìn xi̱ta̱ xi tà xi̱ta̱ na̱xa̱ndá tji̱ngui‑la̱.
11 Em dia subsequente, dirigia-se Jesus a uma cidade chamada Naim, e iam com ele os seus discípulos e numerosa multidão.
12 K'e̱ nga jye ijchò chrañà i̱jto xotjoa̱ na̱xa̱ndá, kjìn ma xi̱ta̱ na̱xa̱ndá xi kjihijtako̱ chjo̱ón ka'àn nga nchifì kíhijiìn jngoò mik'en xi ti ta̱ jngoò‑la̱ jè chjo̱ón ka'àn.
12 Como se aproximasse da porta da cidade, eis que saía o enterro do filho único de uma viúva; e grande multidão da cidade ia com ela.
13 Na̱'èn‑ná Jesucristo, k'e̱ nga kijtseèxkon, kjòhi̱ma̱keè; kitsò‑la̱ chjo̱ón ka'àn: ―Kì chìhindáya‑jèn.
13 Vendo-a, o Senhor se compadeceu dela e lhe disse: Não chores!
14 Kiì kasìt'aà chrañà‑la̱ jè kaxa̱ mik'en, tsohósòn‑la̱ tsja; jñà xi̱ta̱ xi yangui mik'en chinchako̱. Kitsò Jesús: ―Ngaji̱ ti, k'oa̱á xán‑lè: ¡Ti̱sítji̱in!
14 Chegando-se, tocou o esquife e, parando os que o conduziam, disse: Jovem, eu te mando: levanta-te!
15 Jè mik'en ni̱to̱ón tsibìjna kixi̱; i̱kjoàn kiìchja̱. Jesús, k'e̱é kisìnga̱tsja nea̱‑la̱.
15 Sentou-se o que estivera morto e passou a falar; e Jesus o restituiu a sua mãe.
16 Ngats'iì xi̱ta̱ xi tji̱ko̱, tà kitsakjòn‑né; k'e̱é jeya kisìkíjna Nainá kitsò: ―Jngoò xi̱ta̱ tíjnako̱‑ná xi 'ñó ndaà chja̱ ngajo‑la̱ Nainá. Ti̱koa̱á tjín xi kitsò: ―Nainá j'iì kasìko̱ na̱xa̱ndá‑la̱.
16 Todos ficaram possuídos de temor e glorificavam a Deus, dizendo: Grande profeta se levantou entre nós; e: Deus visitou o seu povo.
17 Jñà 'én koi, kina'yà‑la̱ kóho̱kji nangui Judea, ngats'iì i̱'nde nga jngoò itjandiì nangui Judea.
17 Esta notícia a respeito dele divulgou-se por toda a Judeia e por toda a circunvizinhança.
18 Juan xi kis'iìn bautizar xi̱ta̱ kiì'nchré yije kjoa̱ xi tís'ín Jesús; jñà xi̱ta̱ xi kota'yàt'aà‑la̱ tsibéno̱jmí‑la̱. K'e̱é kiìchja̱ jò‑la̱ xi xi̱ta̱ ts'e̱.
18 Todas estas coisas foram referidas a João pelos seus discípulos. E João, chamando dois deles,
19 Kisìkasén ñánda tíjna Jesús nga sko̱nangui‑la̱, ¿a jè‑né xi Cristo xi tjínè‑la̱ nga kjoi̱í a xi kj'ei̱í chíña‑lá?
19 enviou-os ao Senhor para perguntar: És tu aquele que estava para vir ou havemos de esperar outro?
20 Jñà xi̱ta̱‑la̱ Juan, k'e̱ nga ijchòkon Jesús, kitsò‑la̱: ―Jè Juan kàsíkasén‑naje̱n xi i̱t'aà tsi̱ji nga chji̱nangui‑lèje̱n, ¿a ji̱‑né xi Cristo xi tjínè‑lè nga kjoi̱i a xi kj'ei̱í chíña‑la̱je̱n?
20 Quando os homens chegaram junto dele, disseram: João Batista enviou-nos para te perguntar: És tu aquele que estava para vir ou esperaremos outro?
21 Ti̱jè‑ne hora, Jesús, kjìn xi̱ta̱ kisìndaà‑ne xi xk'én, xi kjo̱'in nchisíkjeiín, xi ini̱ma̱ ch'o‑la̱ nei̱í tíjiìn ini̱ma̱‑la̱; ti̱koa̱á kjìn xi̱ta̱ xi mìkiì tsejèn‑la̱ kjòndaà‑ne.
21 Naquela mesma hora, curou Jesus muitos de moléstias, e de flagelos, e de espíritos malignos; e deu vista a muitos cegos.
22 Jesús kitsò‑la̱ jñà xi̱ta̱ xi ijchòkon: ―Tanguió tèno̱jmí‑là Juan jñà kjoa̱ xi kà'yaà ko̱ xi kàna'yà. Jñà xi̱ta̱ xi mìkiì tsejèn‑la̱, jyeé tsejèn‑la̱; jñà xi tsá'yá kjoàn, jyeé ma fì‑ne; jñà xi tíbindojno chrjoa̱ yijo‑la̱, tímatsjeèjnoó‑ne yijo‑la̱; jñà xi̱ta̱ xi jtayaà, jyeé 'nchré‑ne; ko̱ xi̱ta̱ xi jye k'en, nchifaáyaá‑la̱; koa̱ jñà xi̱ta̱ i̱ma̱, jye tís'eno̱jmí‑la̱ 'én ndaà‑la̱ Nainá.
22 Então, Jesus lhes respondeu: Ide e anunciai a João o que vistes e ouvistes: os cegos veem, os coxos andam, os leprosos são purificados, os surdos ouvem, os mortos são ressuscitados, e aos pobres, anuncia-se-lhes o evangelho.
23 ¡Mé tà ndaà‑la̱ jè xi̱ta̱ xi nguì jngoò k'a ndaà mokjeiín‑la̱ i̱t'aà ts'a̱n nga ni̱mé xi osìjna‑ikòn‑la̱!
23 E bem-aventurado é aquele que não achar em mim motivo de tropeço.
24 K'e̱ nga jye kiì‑ne xi̱ta̱ xi kisìkasén Juan, tsibíts'ia̱ Jesús nga tsohóko̱ xi̱ta̱ xi i̱t'aà ts'e̱ Juan, kitsò‑la̱: ―¿Mé xi tsanguì chìtsejèn‑là ya̱ i̱'nde i̱t'aà xìn ñánda nangui kixì choòn? ¿A jè tsanguì chìtsejèn‑là jngoò yá ína̱xo̱ xi síjtìya‑la̱ tjo̱?
24 Tendo-se retirado os mensageiros, passou Jesus a dizer ao povo a respeito de João: Que saístes a ver no deserto? Um caniço agitado pelo vento?
25 ¿Mé‑né xi tsanguì chìtsejèn‑là? ¿A jngoò xi̱ta̱ xi 'ñó ndaà kji nikje‑la̱? Jñò, jyeé 'yaà, jñà xi ndaà kjoàn nikje xi ókjá, xi ti̱koa̱ 'ñó ndaà kjoàn tsojmì xi tjín‑la̱, ya̱á títsa̱ya ni'ya‑la̱ xi̱ta̱xá ítjòn.
25 Que saístes a ver? Um homem vestido de roupas finas? Os que se vestem bem e vivem no luxo assistem nos palácios dos reis.
26 Ta̱nga, ¿mé xi tsanguì chìtsejèn‑là? ¿A jngoò xi̱ta̱ xi chja̱ ngajo‑la̱ Nainá? O̱kixi̱‑né, k'oa̱á xan‑nò, Juan, ìsa̱á 'ñó ndaà koni jngoò xi̱ta̱ xi chja̱ ngajo‑la̱ Nainá.
26 Sim, que saístes a ver? Um profeta? Sim, eu vos digo, e muito mais que profeta.
27 I̱t'aà ts'e̱ Juan, ya̱á tíchja̱ Xo̱jo̱n‑la̱ Nainá nga tsò:
27 Este é aquele de quem está escrito:
28 K'oa̱á xán‑nò, ngats'iì xi̱ta̱ xi tjín i̱ i̱sò'nde, ni̱jngoò xi̱ta̱ xi mangásòn koni jè Juan xi kis'iìn bautizar xi̱ta̱, ta̱nga ya̱ i̱jiìn na̱xa̱ndá ñánda otíxoma Nainá, jè xi̱ta̱ xi fehet'aà‑ne, ìsa̱á jeya tíjna mì k'oa̱á‑ne koni Juan.
28 E eu vos digo: entre os nascidos de mulher, ninguém é maior do que João; mas o menor no reino de Deus é maior do que ele.
29 K'e̱ nga kiì'nchré jñà xi̱ta̱ na̱xa̱ndá ko̱ jñà xi̱ta̱‑la̱ xi̱ta̱xá Roma xi síkíchjítjì tsojmì, kjòjngoò‑ikon nga ndaà tjín jè ndi̱yá kixi̱‑la̱ Nainá, nga jye komà bautizar i̱t'aà ts'e̱ Juan.
29 Todo o povo que o ouviu e até os publicanos reconheceram a justiça de Deus, tendo sido batizados com o batismo de João;
30 Ta̱nga jñà xi̱ta̱ fariseo ko̱ xi̱ta̱ chji̱ne̱ xo̱jo̱n ts'e̱ kjo̱tíxoma‑la̱ Nainá, mìkiì komà bautizar i̱t'aà ts'e̱ Juan. Tsachrjengui‑né kjo̱ndaà xi tjíndaà‑la̱ Nainá nga tsjá‑la̱ xi̱ta̱ koi.
30 mas os fariseus e os intérpretes da Lei rejeitaram, quanto a si mesmos, o desígnio de Deus, não tendo sido batizados por ele.
31 Jesús kitsò: ―¿Yá xi siìngásòn‑koa̱a jñà xi̱ta̱ xi tjín na̱chrjein i̱'ndei̱? ¿Kó kjoàn xi ko̱ngásòn‑ko̱?
31 A que, pois, compararei os homens da presente geração, e a que são eles semelhantes?
32 Jñà ko̱ngásòn‑kjoò jñà i̱xti xi bìtsa̱jna ndi̱tsi̱n nga síská, chja̱‑la̱ xíkjín, tsò‑la̱: “Kànìkjaneé‑nòje̱n xo̱bí ta̱nga jñò mìkiì kàchà; kàjndaá‑nòje̱n sò xi ba tsò ta̱nga mìkiì kàchìhindáyaà.”
32 São semelhantes a meninos que, sentados na praça, gritam uns para os outros:
33 J'iì Juan xi kis'iìn bautizar xi̱ta̱ xi mìtsà i̱nchra̱jín tsakjèn, ti̱koa̱ mìtsà xán kits'iì koa̱ jñò bixón‑nò: “Ini̱ma̱ ch'o‑la̱ nei̱í tjín‑la̱.”
33 Pois veio João Batista, não comendo pão, nem bebendo vinho, e dizeis: Tem demônio!
34 I̱kjoàn j'ia̱a xi Ki'ndí‑la̱ Xi̱ta̱ xan‑la̱ yijo‑na̱; ma‑na kje̱en, ti̱koa̱ ma‑na 'bia̱a; jñò, k'oa̱á s'ín bixón i̱'ndei̱: “Xi̱ta̱ chrjá'a‑né, xi̱ta̱ ch'i̱‑né, amigo‑la̱‑né jñà xi̱ta̱‑la̱ xi̱ta̱xá Roma xi síkíchjítjì tsojmì ko̱ jñà xi xi̱ta̱ jé.”
34 Veio o Filho do Homem, comendo e bebendo, e dizeis: Eis aí um glutão e bebedor de vinho, amigo de publicanos e pecadores!
35 Ta̱nga jè kjoa̱chji̱ne̱‑la̱ Nainá, 'yaá‑la̱ nga kixi̱ tjín k'e̱ nga jye bitasòn.
35 Mas a sabedoria é justificada por todos os seus filhos.
36 Jngoò xi̱ta̱ fariseo kiìchja̱‑la̱ Jesús nga mejèn‑la̱ ko̱kje̱n‑ko̱. K'e̱ nga jahas'en ni'ya‑la̱ jè xi̱ta̱ fariseo, tsibìjnat'aà ími̱xa̱.
36 Convidou-o um dos fariseus para que fosse jantar com ele. Jesus, entrando na casa do fariseu, tomou lugar à mesa.
37 Ya̱ na̱xa̱ndá jè, tíjna jngoò chjo̱ón xi tse jé tjín‑la̱. K'e̱ nga kiì'nchré nga ya̱ tíjnat'aà ími̱xa̱ Jesús, ya̱ ni'ya‑la̱ jè xi̱ta̱ fariseo, ijchòko̱ jngoò chi̱tsín xi tjíya‑la̱ xkiì xi ndaà jne̱.
37 E eis que uma mulher da cidade, pecadora, sabendo que ele estava à mesa na casa do fariseu, levou um vaso de alabastro com unguento;
38 Ya̱á tsasìjnat'aà i̱jto̱n ndso̱ko̱ Jesús nga tíkjindáya. I̱kjoàn tsaníjno ndso̱ko̱ Jesús ko̱ ndáxko̱n. K'e̱é kisìxìjno‑ne ko̱ tsja̱ sko̱. Kjìn k'a kiskine'a ndso̱ko̱. I̱kjoàn kisìkaàjno xkiì xi ndaà jne̱.
38 e, estando por detrás, aos seus pés, chorando, regava-os com suas lágrimas e os enxugava com os próprios cabelos; e beijava-lhe os pés e os ungia com o unguento.
39 Jè xi̱ta̱ fariseo xi kiìchja̱‑la̱ Jesús, k'e̱ nga kijtseè kjoa̱ koi, kitsò i̱jiìn ini̱ma̱‑la̱: “¿Mé‑ne nga mìkiì beèxkon‑ne yá chjo̱ón‑ne xi o̱tísíko̱? Tsà kixi̱ kjoa̱ nga jè xi̱ta̱ xi chja̱ ngajo‑la̱ Nainá, skoe̱xkon‑né nga chjo̱ón xi jé tjín‑la̱.”
39 Ao ver isto, o fariseu que o convidara disse consigo mesmo: Se este fora profeta, bem saberia quem e qual é a mulher que lhe tocou, porque é pecadora.
40 K'e̱é kiìchja̱ Jesús, kitsò‑la̱: ―Simón, jngoò kjoa̱ ko̱xán‑lè. Simón kitsò: ―Maestro, ko̱t'ìn‑ná.
40 Dirigiu-se Jesus ao fariseu e lhe disse: Simão, uma coisa tenho a dizer-te. Ele respondeu: Dize-a, Mestre.
41 Jesús kitsò: ―Jò xi̱ta̱ títsa̱jna xi to̱n tje̱n‑la̱ ts'e̱ xi̱ta̱ xi síkìña to̱n; jngoò xi 'òn sìndo̱ tje̱n‑la̱; jè xi ìjngoò icháte tje̱n‑la̱.
41 Certo credor tinha dois devedores: um lhe devia quinhentos denários, e o outro, cinquenta.
42 Ingajò xi̱ta̱ koi, tsjìn‑la̱ to̱n xi koi̱ìchjí ngajo‑ne. Jè nei‑la̱ to̱n kisìjchàat'aà‑la̱ ingajò. Ko̱t'ìn‑ná, ¿ñá‑la̱á ingajò xi̱ta̱ koi xi ìsa̱ 'ñó matsjakeè jè nei‑la̱ to̱n?
42 Não tendo nenhum dos dois com que pagar, perdoou-lhes a ambos. Qual deles, portanto, o amará mais?
43 Kiìchja̱ Simón kitsò: ―'A̱n, k'oa̱á s'ín sìkítsjeèn, jè‑la xi ìsa̱ tse to̱n kitje̱n‑la̱. Jesús kitsò: ―Ndaà kichoòsòn‑la̱.
43 Respondeu-lhe Simão: Suponho que aquele a quem mais perdoou. Replicou-lhe: Julgaste bem.
44 Jesús kiskoòtsejèn‑jno jè chjo̱ón, kitsò‑la̱ Simón: ―Chítsejèn‑la̱ chjo̱ón jè. 'A̱n, k'e̱ nga kòfaha̱s'eèn ni'ya‑lè [mìkiì kànìkitasoìn koni s'ín tjín kjo̱tíxoma tsa̱ján]; mìkiì kò'biì‑ná nandá xi mochjeén‑la̱ ndso̱koaà nga saníjno; ta̱nga chjo̱ón jè, ndáxko̱ón kòhoníjno‑ne ndso̱koaà koa̱ tsja̱ sko̱ó kàsíxìjno‑ne.
44 E, voltando-se para a mulher, disse a Simão: Vês esta mulher? Entrei em tua casa, e não me deste água para os pés; esta, porém, regou os meus pés com lágrimas e os enxugou com os seus cabelos.
45 K'e̱ nga kànìhixat'aà‑ná mìkiì kichine'a‑ná ta̱nga chjo̱ón jè, kóni kòfaha̱s'eèn ni'ya‑lè tíkine'a ndso̱koaà.
45 Não me deste ósculo; ela, entretanto, desde que entrei não cessa de me beijar os pés.
46 ’Ngaji̱, mìkiì kànáhijnoi asìti̱ skoaà, ta̱nga chjo̱ón jè, kòfàhijno ndso̱koaà xkiì xi ndaà jne̱.
46 Não me ungiste a cabeça com óleo, mas esta, com bálsamo, ungiu os meus pés.
47 Koií k'oa̱s'ín xan‑lè: Chjo̱ón jè, jyeé kàchàat'aà yije‑la̱ ngats'iì jé‑la̱ koi kjoa̱‑la̱ nga 'ñó matsjakeè‑na, ta̱nga jè xi̱ta̱ xi chiba kàchàat'aà‑la̱ jé‑la̱, ìsa̱á chiba matsjakeè‑na.
47 Por isso, te digo: perdoados lhe são os seus muitos pecados, porque ela muito amou; mas aquele a quem pouco se perdoa, pouco ama.
48 K'e̱é kitsò‑la̱ Jesús jè chjo̱ón: ―Jé‑lè jyeé kàchàat'aà‑lè.
48 Então, disse à mulher: Perdoados são os teus pecados.
49 Jñà xi̱ta̱ xi ta̱ña títsa̱jnat'aà ími̱xa̱ kitsò‑la̱ xíkjín: ―¿Yá xi̱ta̱‑né jè nga ti̱koa̱ ma‑la̱ síjchàat'aà‑ná jé‑ná?
49 Os que estavam com ele à mesa começaram a dizer entre si: Quem é este que até perdoa pecados?
50 Jesús kitsò ìjngoò k'a‑la̱ jè chjo̱ón: ―Koi‑né nga mokjeiín‑lè i̱t'aà ts'a̱n nga bitjotjì‑ne jé‑lè; t'in‑là ndaà‑ne.
50 Mas Jesus disse à mulher: A tua fé te salvou; vai-te em paz.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.