Lucas 18

San Jerónimo Tecóatl Mazatec NT (MAA_SJV) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Jesús ti̱koa̱ tsibéno̱jmí jngoò‑la̱ kjoa̱ xi mangásòn nga mochjeén‑né nga mìkiì si̱ìndaàjñaá ini̱ma̱‑ná; na̱chrjein inchijòn ki̱nókjoa̱t'aà‑lá Nainá.
1 Jesus contou a seguinte parábola , mostrando aos discípulos que deviam orar sempre e nunca desanimar:
2 Kitsò‑la̱: ―Jngoò na̱xa̱ndá ñánda tíjna jngoò xi̱ta̱xá xi mìkiì beèxkón Nainá ti̱koa̱ mìkiì beèxkón xi̱ta̱ xi kj'ei̱í.
2 — Em certa cidade havia um juiz que não
3 Ti̱ya̱‑ne na̱xa̱ndá jè, tíjna jngoò chjo̱ón ka'àn xi f'iìkon kjit'aà xi̱ta̱xá jè nga tsò‑la̱: “Tìndaàjiìn‑ná kjoa̱ ts'e̱ kondra̱‑na̱.”
3 Nessa cidade morava uma viúva que sempre o procurava para pedir justiça, dizendo: “Ajude-me e julgue o meu caso contra o meu adversário!”
4 Jè xi̱ta̱ xi tjín‑la̱ xá, mìkiì xátí tsibíndaàjiìn‑la̱, ta̱nga xi komà i̱skan kisìkítsjeèn nga tsibíndaàjiìn‑la̱ jè chjo̱ón mé‑ne nga mì ta̱ tsja si̱ìjti‑la̱. Kitsò i̱jiìn ini̱ma̱‑la̱: “Na̱s'ín mìkiì bexkoán Nainá, ti̱koa̱ mìkiì bexkoán xi̱ta̱,
4 — Durante muito tempo o juiz não quis julgar o caso da viúva, mas afinal pensou assim: “É verdade que eu não temo a Deus e também não respeito ninguém.
5 ta̱nga chjo̱ón jè, 'ñó tísísiì‑na, koií kjoa̱‑la̱ nga kìndaàjiìn‑la̱ mé‑ne nga mì ta̱ tsja i̱ kjoi̱íkon‑na, mì ta̱ tsja 'a̱n si̱ìjti‑na.”
5 Porém, como esta viúva continua me aborrecendo, vou dar a sentença a favor dela. Se eu não fizer isso, ela não vai parar de vir me amolar até acabar comigo.”
6 Kitsò Na̱'èn‑ná: ―Ti̱ná'ya‑là koni tsò xi̱ta̱xá xi tsjìn‑la̱ o̱kixi̱.
6 E o Senhor continuou:
7 Nainá, ¿a mìtsà ìsa̱ ndaà si̱ìs'in‑la̱ xi̱ta̱‑la̱ xi xó k'oa̱s'ín jaàjiìn‑ne nga ko̱ na̱chrjein ko̱ ni̱tje̱n 'ñó si̱jét'aà‑la̱? ¿A mìtsà ìsa̱ ni̱to̱n si̱ìs'in‑la̱?
7 Será, então, que Deus não vai fazer justiça a favor do seu próprio povo, que grita por socorro dia e noite? Será que ele vai demorar para ajudá-lo?
8 K'oa̱á xán‑nò nga ìsa̱ xátíya koi̱ìndaàjiìn‑la̱. Ta̱nga k'e̱ nga kjoia̱a ìjngoò k'a 'a̱n xi Ki'ndí‑la̱ Xi̱ta̱ xan‑la̱ yijo‑na̱, ¿a sakó‑na xi̱ta̱ i̱ i̱sò'nde xi mokjeiín‑la̱ i̱t'aà ts'a̱n?
8 Eu afirmo a vocês que ele julgará a favor do seu povo e fará isso bem depressa. Mas, quando o
9 Jesús tsibéno̱jmí ìjngoò‑la̱ kjoa̱ xi mangásòn ts'e̱ xi̱ta̱ xi xi̱ta̱ kixi̱ tsò‑la̱ yijo‑la̱ koa̱ ochrjekàngui xi i'nga. Kitsò:
9 Jesus também contou esta parábola para os que achavam que eram muito bons e desprezavam os outros:
10 ―Jò xi̱ta̱ kiì ñánda tíjna i̱ngo̱ ítjòn nga kiìchja̱t'aà‑la̱ Nainá: jngoò xi xi̱ta̱ fariseo, xi ìjngoò, xi̱ta̱‑la̱ xi̱ta̱xá Roma xi síkíchjítjì tsojmì.
10 — Dois homens foram ao Templo para orar. Um era
11 Jè xi̱ta̱ fariseo, nga síjna kixi̱, tíchja̱tjì yijo‑la̱, kitsò: “Nainá, tsjaà‑lè kjo̱ndaà, ndaà chjí‑lè nga 'a̱n mì k'oa̱á s'iaàn koni s'ín xi̱ta̱ xi kj'ei̱í xi tsjìn‑la̱ kjoa̱ kixi̱, xi̱ta̱ chijé, xi̱ta̱ ts'e̱n, xi̱ta̱ chijngui; ni̱ mì k'oa̱á s'iaàn koni s'ín jè xi̱ta̱ xi síkíchjítjì tsojmì.
11 O fariseu ficou de pé e orou sozinho, assim: “Ó Deus, eu te agradeço porque não sou avarento, nem desonesto, nem imoral como as outras pessoas. Agradeço-te também porque não sou como este cobrador de impostos.
12 Jò k'a óti̱jnachjan nga jngoò xomàna̱; tsjaà‑ná xi teya ngats'iì xi sìkijne.”
12 Jejuo duas vezes por semana e te dou a décima parte de tudo o que ganho.”
13 Ta̱nga jè xi̱ta̱ xi síkíchjítjì tsojmì, kjiìn síjna; skanda majìn‑la̱ nga ko̱tsejèn ngajmiì; tà jè ini̱ma̱‑la̱ 'beé‑la̱; tsò: “¡Nainá, kàtas'e‑lè kjo̱hi̱ma̱takòn xi i̱t'aà ts'a̱n nga xi̱ta̱ jé 'mì‑na!”
13 — Mas o cobrador de impostos ficou de longe e nem levantava o rosto para o céu. Batia no peito e dizia: “Ó Deus, tem pena de mim, pois sou pecador!”
14 K'oa̱á xán‑nò, xi̱ta̱ jè, k'e̱ nga kiì‑ne ni'ya‑la̱, jyeé xi̱ta̱ kixi̱ kitsò‑la̱ Nainá; ta̱nga jè xi̱ta̱ fariseo majìn. Koií kjoa̱‑la̱, ni̱ta̱ yá‑ne xi 'nga síkíjna yijo‑la̱, ìsa̱á nangui kíjna, koa̱ jè xi nangui síkíjna yijo‑la̱, ìsa̱á 'nga kíjna.
14 E Jesus terminou, dizendo:
15 Ti̱koa̱á j'iìko̱‑la̱ ndí i̱xti mé‑ne nga ko̱òt'aà‑la̱ tsja; jñà xi̱ta̱ xi kota'yàt'aà‑la̱ Jesús, k'e̱ nga kijtseèxkon jñà xi̱ta̱ xi ijchòko̱ ndí i̱xti, tsohótiko̱.
15 Depois disso, algumas pessoas levaram as suas crianças a Jesus para que ele as abençoasse, mas os discípulos viram isso e repreenderam aquelas pessoas.
16 Ta̱nga jè Jesús kiìchja̱‑la̱ jñà i̱xti; kitsò‑la̱ xi̱ta̱‑la̱: ―Tjiì'nde‑là jñà ndí i̱xti nga kàtjanchrobákon‑na, kì binchahikon‑là. Jñà xi k'oa̱ s'ín tjín ini̱ma̱‑la̱ koni ts'e̱ ndí i̱xti, jñà xi tjín‑la̱ kjo̱ndaà nga Nainá tíhotíxoma‑la̱.
16 Então Jesus chamou as crianças para perto de si e disse:
17 K'oa̱á xan‑nò xi nguì o̱kixi̱, jñà xi mìkiì ko̱kjeiín‑la̱ koni jngoò ndí i̱xti nga skoé kjo̱ndaà‑la̱ Nainá nga jè ko̱tìxoma‑la̱, mìkiì kjoa̱has'en‑jiìn ñánda tíhotíxoma Nainá.
17 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: quem não receber o Reino de Deus como uma criança nunca entrará nele.
18 Jngoò xi xi̱ta̱ sko̱‑la̱ kiskònangui‑la̱ Jesús kitsò: ―Maestro ndaà, ¿mé xi s'iaàn nga s'e̱‑na kjoa̱binachon ni̱ta̱ kjé‑ne?
18 Certo líder judeu perguntou a Jesus: — Bom Mestre, o que devo fazer para conseguir a vida eterna?
19 Jesús kitsò‑la̱: ―¿Mé‑ne nga xi̱ta̱ ndaà 'mì‑ná? Ni̱jngoò xi̱ta̱ xi ndaà; ta̱ jngoò jè Nainá xi ndaà.
19 Jesus respondeu:
20 Jyeé tíjiìn‑lè kó tsò kjo̱tíxoma: “Kì kjoa̱ chijnguií 'nì, kì xi̱ta̱á nìk'in, kì chijé 'nì, kì 'én ndiso nokjoì i̱t'aà ts'e̱ xi̱ta̱ xi kj'ei̱í, cha̱xkoín na̱'èn‑lè ko̱ nea̱‑lè.”
20 Você conhece os mandamentos: “Não cometa adultério, não mate, não roube, não dê falso testemunho contra ninguém, respeite o seu pai e a sua mãe.”
21 Xi̱ta̱ jè kitsò: ―Ngats'iì kjo̱tíxoma koi, jyeé kisìkitasoàn kó nga sa̱ chítia.
21 O homem respondeu: — Desde criança eu tenho obedecido a todos esses mandamentos.
22 K'e̱ nga kiì'nchré Jesús, kitsò‑la̱: ―Nguì jngoò kjoa̱ chija‑lè: tatìjni yiji kóho̱tjín tsojmì xi tjín‑lè; i̱kjoàn ti̱ka'bí‑la̱ xi̱ta̱ i̱ma̱ mé‑ne nga s'e̱‑lè kjoa̱ machikon‑t'in ján ngajmiì. I̱kjoàn nchrobátji̱ngui‑ná.
22 Quando Jesus ouviu isso, disse:
23 Xi̱ta̱ jè, k'e̱ nga kiì'nchré, tà kjòbaá‑la̱, koií kjoa̱‑la̱ nga 'ñó nchi̱ná.
23 Quando o homem ouviu isso, ficou muito triste, pois era riquíssimo.
24 Jesús, k'e̱ nga kijtseè nga 'ñó ba kis'e‑la̱ kitsò: ―¡Jñà xi̱ta̱ nchi̱ná, 'iín ko̱ma‑la̱ nga kjoa̱has'en‑jiìn ñánda tíhotíxoma Nainá!
24 Vendo a tristeza dele, Jesus disse:
25 Ìsa̱á mì 'in ko̱ma‑la̱ jngoò cho̱ camello nga kjoa̱has'en xko̱n nindoò xi tjahaña‑ne nikje, mì k'oa̱á‑ne koni jngoò xi̱ta̱ nchi̱ná xi 'ñó tjín‑la̱ tsojmì nga ko̱ma kjoa̱has'en‑jiìn ñánda tíhotíxoma Nainá.
25 É mais difícil um rico entrar no Reino de Deus do que um camelo passar pelo fundo de uma agulha.
26 Jñà xi̱ta̱ xi kiì'nchré kitsò: ―¿Yá‑né xi ki̱tjokàjiìn kjo̱'in?
26 Os que ouviram isso perguntaram: — Então, quem é que pode se salvar?
27 Jesús kitsò‑la̱: ―Jè kjoa̱ xi mìkiì ko̱ma‑la̱ xi̱ta̱, Nainá ko̱maá‑la̱.
27 Jesus respondeu:
28 K'e̱é kitsò Pedro: ―Na̱'èn, ngaje̱n, jyeé kinìkítsa̱jna yije‑je̱n tsojmì xi tjín‑naje̱n nga tjaàtji̱ngui‑lèje̱n.
28 Aí Pedro disse: — Veja! Nós deixamos a nossa família e seguimos o senhor.
29 Jesús kitsò‑la̱: ―O̱kixi̱í xi xan‑nò, ngats'iì xi̱ta̱ xi kitsjiìn‑takòn ni'ya‑la̱, na̱'èn‑la̱, 'ndse̱, chjo̱ón‑la̱, i̱xti‑la̱, nga mejèn‑la̱ k'oa̱s'ín si̱ìjchá yijo‑la̱ koni s'ín otíxoma Nainá,
29 Jesus respondeu:
30 ngats'iì xi̱ta̱ koi, tsojmì xi kisìkítsa̱jna, ìsa̱á tse tjoé ngajo‑la̱ jñà na̱chrjein xi titsa̱jnaá i̱'ndei̱ i̱ i̱sò'nde; koa̱ jñà na̱chrjein xi sa̱ nchrobá, s'e̱é‑la̱ kjoa̱binachon ni̱ta̱ kjé‑ne.
30 receberá ainda nesta vida muito mais e, no futuro, receberá a vida eterna.
31 Jesús kiìchja̱t'aà xìn‑la̱ xi̱ta̱‑la̱ xi tejò ma‑ne, kitsò‑la̱: ―I̱'ndei̱, ján onguiá Jerusalén; ya̱á ki̱tasòn yije ngats'iì kjoa̱ xi tjít'aà xo̱jo̱n i̱t'aà ts'a̱n xi Ki'ndí‑la̱ Xi̱ta̱ xan‑la̱ yijo‑na̱, koni s'ín kiskiì xi̱ta̱ xi kiìchja̱ ngajo‑la̱ Nainá.
31 Jesus levou os doze discípulos para um lado e disse:
32 Ya̱á si̱ìnga̱tsja‑na i̱t'aà ts'e̱ xi̱ta̱ xi mìtsà xi̱ta̱ judío; ki̱jno̱keè‑na; ch'o si̱ìko̱‑na; ki̱ìchrájno‑na;
32 Ele será entregue aos não judeus, e estes vão zombar dele, insultá-lo, cuspir nele
33 ko̱jà‑na, i̱kjoàn si̱ìk'en‑na; ta̱nga xi ko̱ma jàn na̱chrjein kjoa̱áya‑na.
33 e bater nele; e depois o matarão. Mas no terceiro dia ele ressuscitará.
34 Ta̱nga jñà xi̱ta̱‑la̱ mìkiì kjòchi̱ya‑la̱ 'én xi tsibéno̱jmí‑la̱; tjí'maá‑la̱; mìkiì jahas'en‑jiìn‑la̱ koni s'ín kitsò Jesús.
34 Os discípulos não entenderam nada do que Jesus disse. O que essas palavras queriam dizer estava escondido deles, e eles não sabiam do que Jesus estava falando.
35 K'e̱ nga jye tímachrañàt'aà nga ki̱jchò Jesús ya̱ na̱xa̱ndá Jericó, jngoò xi̱ta̱ i̱ma̱ xi mìkiì tsejèn‑la̱ tíjna i̱ndiì ndi̱yá; tísíjé kjo̱tjò to̱n.
35 Jesus já estava chegando perto da cidade de Jericó. Acontece que um cego estava sentado na beira do caminho, pedindo esmola.
36 Xi̱ta̱ jè, k'e̱ nga kiì'nchré nga kjìn xi̱ta̱ nchifa, kiskònangui mé kjoa̱ xi tíma.
36 Quando ouviu a multidão passando, ele perguntou o que era aquilo.
37 K'e̱é kitsò‑la̱ xi̱ta̱ nga jè Jesús xi Nazaret ts'e̱ tífahato.
37 — É Jesus de Nazaré que está passando! — responderam.
38 K'e̱é 'ñó kiìchja̱, kitsò: ―¡Jesús, nga ya̱ nchrobàt'aà‑ne tje̱‑la̱ xi̱ta̱xá ítjòn David [nga ji̱ tijna ngajo‑la̱], jcha̱hi̱ma̱takòn‑ná!
38 Aí o cego começou a gritar: — Jesus,
39 Jñà xi̱ta̱ xi tjíma ítjòn, tsohótiko̱ nga jyò kàtìjna; ta̱nga jè, ìsa̱á 'ñó kiìchja̱ nga kitsò: ―¡Ji̱ xi ya̱ nchrobàt'aà‑ne tje̱‑la̱ xi̱ta̱xá ítjòn David, jcha̱hi̱ma̱takòn‑ná!
39 As pessoas que iam na frente o repreenderam e mandaram que ele calasse a boca. Mas ele gritava ainda mais: — Filho de Davi, tenha pena de mim!
40 K'e̱é tsasìjna Jesús; kitsò: “Nchrobáko̱ò.” K'e̱ nga ijchò kasìt'aà chrañà‑la̱ kiskònangui‑la̱, kitsò‑la̱:
40 Jesus parou e mandou que trouxessem o cego. Quando ele chegou perto, Jesus perguntou:
41 ―¿Mé xi mejèn‑lè nga siìko̱‑lè? Jè xi̱ta̱ xi mìkiì tsejèn‑la̱, kitsò: ―Na̱'èn, mejèn‑na nga kàtatsejèn‑na.
41 — O que é que você quer que eu faça? — Senhor, eu quero ver de novo! — respondeu ele.
42 Jesús kitsò‑la̱: ―¡Kàtatsejèn‑lè! Koi‑né nga mokjeiín‑lè nga kòmandaà‑ne.
42 Então Jesus disse:
43 Xi̱ta̱ jè, ni̱to̱ón kjòtsejèn‑la̱, i̱kjoàn kiìtji̱ngui‑la̱ Jesús; jeya kisìkíjna Nainá. Ngats'iì xi̱ta̱ na̱xa̱ndá xi kijtseè kjoa̱ koi, ti̱koa̱á jeya kisìkíjna Nainá.
43 No mesmo instante o homem começou a ver e, dando glória a Deus, foi seguindo Jesus. E todos os que viram isso começaram a louvar a Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.