João 18
San Jerónimo Tecóatl Mazatec NT (MAA_SJV) vs NTLH
1 Jesús k'e̱ nga jye o̱kitsò, i̱kjoàn itjo, kiìko̱ xi̱ta̱ xi kota'yàt'aà‑la̱ ján xijngoaà xa̱jngá nandá xi 'mì Cedrón. Ya̱ kijna jngoò i̱'nde ñánda kjìn ska̱ya tsojmì títje̱; ya̱á jahas'en‑jiìn Jesús ko̱ xi̱ta̱‑la̱.
1 Depois de fazer essa oração, Jesus saiu com os discípulos e foi para o outro lado do riacho de Cedrom. Havia ali um jardim, onde Jesus entrou com eles.
2 Judas, xi̱ta̱ xi si̱ìnga̱tsja Jesús i̱t'aà ts'e̱ xi̱ta̱ kondra̱‑la̱, jyeé beèxkon i̱'nde jè, nga Jesús, kjìn k'a ya̱ chixoñako̱ xi̱ta̱ xi kota'yàt'aà‑la̱ ya̱ i̱'nde jè.
2 Judas, o traidor, conhecia aquele lugar porque Jesus tinha se reunido muitas vezes ali com os discípulos.
3 Judas, kjìn soldado ijchòko̱, tji̱ko̱ xi̱ta̱ xi síkinda̱ i̱ngo̱ xi jñà kisìkasén xi̱ta̱ sko̱‑la̱ no̱'miì ko̱ xi̱ta̱ fariseo; 'ya ni'ín linterna, 'ya ki̱cha̱ ndojò, 'ya ni'ín nicha.
3 Então Judas foi ao jardim com um grupo de soldados e alguns guardas do Templo mandados pelos chefes dos sacerdotes e pelos fariseus . Eles estavam armados e levavam lanternas e tochas.
4 Jesús, nga jyeé tíjiìn yije‑la̱ kjoa̱ xi ko̱mat'in, ni̱to̱ón itjo, kitsò‑la̱: ―¿Yá xi binchaàtsjioò?
4 Jesus sabia de tudo o que lhe ia acontecer. Por isso caminhou na direção deles e perguntou:
5 Xi̱ta̱ koi, kitsò: ―Jè Jesús xi Nazaret i̱'nde‑la̱. Jesús kitsò‑la̱: ―'A̱n‑ná. Judas, xi̱ta̱ xi tísínga̱tsja Jesús, ti̱koa̱á ya̱ tsóbajiìn‑la̱.
5 — Jesus de Nazaré! — responderam. Judas, o traidor, estava com eles.
6 K'e̱ nga kitsò Jesús: “'A̱n‑ná”, xi̱ta̱ koi, kiì‑ne íts'i̱n, chixòt'aà nangui.
6 Quando Jesus disse: “Sou eu”, eles recuaram e caíram no chão.
7 Jesús, ìjngoò k'a kiskònangui‑la̱ kitsò‑la̱: ―¿Yá xi binchaàtsjioò? Xi̱ta̱ koi kitsò: ―Jè Jesús xi Nazaret i̱'nde‑la̱.
7 Jesus perguntou outra vez: — Jesus de Nazaré! — tornaram a responder.
8 Kiìchja̱ Jesús, kitsò‑la̱: ―Jyeé, k'oa̱ tìxan‑nò, 'a̱n‑ná. Tsà 'a̱n binchaàtsji‑ná, tjiì'nde‑là jñà xi̱ta̱‑na̱ xi i'nga nga kàtjì‑ne.
8 Jesus disse:
9 K'e̱ nga o̱kitsò Jesús, koií tsitasòn 'én xi jè kiìchja̱ k'e̱ nga kitsò: “Na̱'èn, xi̱ta̱ xi ji̱ kits'iì‑ná, ni̱jngoò kichijà.”
9 Jesus disse isso para que se cumprisse o que ele tinha dito antes: “Pai, de todos aqueles que me deste, nenhum se perdeu.”
10 Jè Simón Pedro, 'ya jngoò ki̱cha̱ ndojò; tsachrje; tsajà‑la̱ xi̱ta̱ xi 'mì Malco, xi̱ta̱ chi̱'nda‑la̱ no̱'miì ítjòn; tsatet'aà líká kixi̱‑la̱.
10 Aí Simão Pedro tirou a espada, atacou um empregado do Grande Sacerdote e cortou a orelha direita dele. O nome do empregado era Malco.
11 Jesús kitsò‑la̱ jè Simón Pedro: ―Ti̱kájnatjò‑ne ki̱cha̱ ndojò‑lè. Tjaya‑ne chrjoa̱‑la̱. Jè kjoa̱ ts'e̱ kjo̱'in xi tsjá‑na̱ Na̱'èn‑na̱ koni s'ín mejèn‑la̱, ¿a mìtsà tjínè‑la̱ nga siìkitasoàn?
11 Mas Jesus disse a Pedro:
12 Jñà xi̱ta̱ soldado ko̱ soldado ítjòn ko̱ xi̱ta̱ judío xi síkinda̱ i̱ngo̱ ítjòn, kitsobà'ñó Jesús, i̱kjoàn chinchá na'ñó.
12 Em seguida os soldados, o comandante e os guardas do Templo prenderam Jesus e o amarraram.
13 Ítjòn kiìko̱ ján ñánda tíjna ni'ya‑la̱ Anás, nga̱ níxáya‑la̱ ma jè Caifás xi no̱'miì ítjòn tíjna nó jè.
13 Então o levaram primeiro até a casa de Anás. Anás era o sogro de Caifás, que naquele ano era o Grande Sacerdote .
14 Jè Caifás xi o̱kitsò‑la̱ jñà xi̱ta̱ judío nga kitsò‑la̱: Mochjeén‑né nga tà jngoò xi̱ta̱ kàtiyaàtjì‑la̱ na̱xa̱ndá.
14 Caifás era quem tinha dito aos líderes judeus que era melhor para eles que morresse apenas um homem pelo povo.
15 Simón Pedro tji̱ngui‑la̱ Jesús ko̱ ìjngoò sa̱ xi̱ta̱ xi kota'yàt'aà‑la̱ Jesús, jè xi beèxkon jè no̱'miì ítjòn, jahas'en‑ko̱ Jesús ya̱ ndi̱tsin ni'ya‑la̱ no̱'miì ítjòn.
15 Simão Pedro foi seguindo Jesus, junto com outro discípulo. Esse discípulo era conhecido do Grande Sacerdote e por isso conseguiu entrar no pátio da casa dele junto com Jesus.
16 Ta̱nga jè Pedro, ján kiskoòñà ndi̱tsiaán; ya̱á tsibìjna xotjoa̱‑la̱ ni'ya. Jè xi̱ta̱‑la̱ Jesús xi ìjngoò, k'e̱é itjo ìjngoò k'a, kiìchja̱‑la̱ jè chjo̱ón xi síkinda̱ xotjoa̱‑la̱ ni'ya, i̱kjoàn kisìkas'en Pedro.
16 Mas Pedro ficou do lado de fora, perto da porta. O outro discípulo, que era conhecido do Grande Sacerdote, saiu e falou com a empregada que tomava conta da porta. Então ela deixou Pedro entrar
17 Jè chjo̱ón xi síkinda̱ xotjoa̱‑la̱ ni'ya, kitsò‑la̱ Pedro: ―Ngaji̱, ¿a mìtsà ti̱koa̱ ya̱ chìta'yàt'aà‑la̱ xi̱ta̱ jè? Jè Pedro, kitsò: ―Majìn.
17 e lhe perguntou: — Você não é um dos seguidores daquele homem? — Eu, não! — respondeu ele.
18 Jñà xi̱ta̱ chi̱'nda ko̱ xi̱ta̱ xi síkinda̱ i̱ngo̱ nchat'aà‑la̱ ni'ín xi jñà tsibítse nga nchisíhiso‑la̱ yijo‑la̱ nga 'ñó 'nchán tíma. Jè Pedro ti̱koa̱ ya̱ síjna nga tísíhiso‑la̱ yijo‑la̱.
18 Por causa do frio, os empregados e os guardas tinham feito uma fogueira e estavam se aquecendo de pé, em volta dela. Pedro estava de pé, no meio deles, aquecendo-se também.
19 Jè no̱'miì ítjòn tsibíts'ia̱ nga kiskònangui‑la̱ Jesús i̱t'aà ts'e̱ xi̱ta̱ xi kota'yàt'aà‑la̱ ko̱ i̱t'aà ts'e̱ 'én xi okóya.
19 O Grande Sacerdote fez algumas perguntas a Jesus a respeito dos seus seguidores e dos seus ensinamentos.
20 Kiìchja̱ Jesús kitsò‑la̱: ―'A̱n, kichjàjiìn osen‑la̱ xi̱ta̱ nga tíjtsa i̱sò'nde. Kjit'aà na̱chrjein tsakoòya ya̱ ni'ya i̱ngo̱ sinagoga ko̱ ya̱ ndi̱tsin i̱ngo̱ ítjòn ñánda bixoña yije xi̱ta̱ judío. Ni̱mé 'én xi tìchjà 'ma.
20 E Jesus respondeu:
21 ¿Mé‑ne 'a̱n chjinangui‑ná? Jñà chji̱nangui‑la̱ xi̱ta̱ xi kiì'nchré‑na, mé 'én xi tsakoòya‑la̱. Jñà xi̱ta̱ koi, ndaà tíjiìn‑la̱ kó kixan‑la̱.
21 Então, por que o senhor está me fazendo essas perguntas? Pergunte aos que me ouviram, pois eles sabem muito bem o que eu disse a eles.
22 K'e̱ nga jye o̱kitsò Jesús, jngoò xi̱ta̱ xi síkinda̱ i̱ngo̱ ítjòn síjnat'aà chrañà‑la̱, kisìjts'iìn‑t'aà kjín Jesús, kitsò‑la̱: ―¿Mé‑ne ko̱tsò‑ne 'én xi nokjoàkoi̱i no̱'miì ítjòn?
22 Quando Jesus disse isso, um dos guardas do Templo que estavam ali deu-lhe uma bofetada e disse: — Isso é maneira de falar com o Grande Sacerdote?
23 Jesús kiìchja̱ kitsò‑la̱: ―Tsà ch'o tsò 'én xi tìchjà, koa̱tìn‑ná, kó xán. Ta̱nga tsà ndaà tsò 'én xi tìchjà, ¿mé‑ne ti'bé‑ná?
23 — Se eu disse alguma mentira, prove que menti! — respondeu Jesus. — Mas, se eu falei a verdade, por que é que você está me batendo?
24 Nga k'oa̱s'ín tjít'aà'ñó Jesús, jè Anás kisìkasén ñánda tíjna jè Caifás jè xi no̱'miì ítjòn tíjna koi na̱chrjein.
24 Depois Anás mandou Jesus, ainda amarrado, para Caifás, o Grande Sacerdote.
25 Jè Pedro ya̱ síjnat'aà‑la̱ ni'ín nga tísíhiso‑la̱ yijo‑la̱; jñà xi̱ta̱ koi kiskònangui‑la̱, kitsò‑la̱: ―Ngaji̱, ¿a mìtsà ti̱koa̱ ya̱ chìta'yàt'aà‑la̱ xi̱ta̱ jè? Jè Simón Pedro tsibìjna'ma, kitsò: ―Majìn, mì ya̱á kota'yàt'aà‑la̱.
25 Pedro ainda estava lá, de pé, aquecendo-se perto do fogo. Então lhe perguntaram: — Você não é um dos seguidores daquele homem? — Não, eu não sou! — respondeu ele.
26 I̱kjoàn kiskònangui ìjngoò‑la̱ xi̱ta̱ chi̱'nda‑la̱ no̱'miì ítjòn; xíkjín ma xi̱ta̱ xi jè Pedro tsatet'aà líká‑la̱, kitsò‑la̱: ―Ngaji̱, ya̱á kijtseèxkon‑lè ko̱ Jesús ya̱ i̱'nde ñánda tjín tsojmì tjè.
26 Um dos empregados do Grande Sacerdote , parente do homem de quem Pedro tinha cortado a orelha, perguntou: — Será que eu não vi você com ele no jardim?
27 Jè Pedro, ìjngoò k'a tsibìjna'mat'in Jesús, i̱kjoàn ni̱to̱ón kiskindàya kóxtí.
27 E outra vez Pedro disse que não. E no mesmo instante o galo cantou.
28 Kiìko̱‑ne Jesús ya̱ ni'ya‑la̱ Caifás skanda ján ni'ya osen ts'e̱ xi̱ta̱xá ítjòn ts'e̱ Roma. Nga jye tís'e i̱sén, jñà xi̱ta̱ judío mìkiì jahas'en ni'ya osen koni s'ín tjín kjo̱tíxoma‑la̱ nga majìn‑la̱ nga si̱ìkits'ón yijo‑la̱ mé‑ne ko̱ma ko̱kje̱n‑ne s'eí paxko̱.
28 Depois levaram Jesus da casa de Caifás para o palácio do Governador romano. Já era de manhã cedo. Os líderes judeus não entraram no palácio porque queriam continuar puros , conforme a religião deles; pois só assim poderiam comer o jantar da Páscoa .
29 K'oa̱á komà‑ne nga itjo ni'ya osen jè Pilato, kiskònangui‑la̱ jñà xi̱ta̱ koi, kitsò‑la̱: ―¿Mé kjoa̱ xi ongui‑nò xi̱ta̱ jè?
29 Então o governador Pilatos saiu, foi encontrar-se com eles e perguntou: — Que acusação vocês têm contra este homem?
30 Jñà xi̱ta̱ judío kitsò: ―Tsà nìmé jé tjín‑la̱, mì‑la ji̱ titsa̱nìnga̱tsja‑lèje̱n.
30 Eles responderam: — O senhor acha que nós lhe entregaríamos este homem se ele não tivesse cometido algum crime?
31 K'e̱é kitsò Pilato: ―Tanguíko̱o, jñò tìndaàjiìn‑là koni s'ín tjín kjo̱tíxoma‑nò. Jñà xi̱ta̱ judío kitsò: ―Ngaje̱n mìkiì tjí'nde‑naje̱n nga ta̱xki̱ si̱k'en jngoò‑je̱n xi̱ta̱.
31 Pilatos disse: — Levem este homem e o julguem vocês mesmos, de acordo com a Então eles responderam: — Nós não temos o direito de matar ninguém.
32 K'oa̱s'ín komà‑ne nga tsitasòn 'én xi kitsò Jesús k'e̱ nga tsibéno̱jmí kós'ín ko̱mat'in k'e̱ nga ki̱yá.
32 Isso aconteceu assim para que se cumprisse o que Jesus tinha dito quando falou a respeito de como ia morrer .
33 Pilato, ìjngoò k'a jahas'en ni'ya osen, kiìchja̱‑la̱ Jesús, kitsò‑la̱: ―¿A ji̱‑né xi 'mì‑lè xi̱ta̱xá ítjòn‑la̱ xi̱ta̱ judío?
33 Pilatos tornou a entrar no palácio, chamou Jesus e perguntou: — Você é o rei dos judeus?
34 Kiìchja̱ Jesús, kitsò‑la̱: ―¿A tà kjo̱hítsjeèn tsi̱ji‑né nga k'oa̱ tisi, a xi kj'ei̱í xi̱ta̱á o̱kitsò‑lè i̱t'aà ts'a̱n?
34 Jesus respondeu:
35 Pilato kitsò: ―'A̱n, mìtsà xi̱ta̱ judío‑ná. Jñà xi̱ta̱ na̱xa̱ndá‑lè ko̱ xi̱ta̱ sko̱‑la̱ no̱'miì, jñà xi kòfì sínga̱tsja‑na̱ i̱t'aà tsi̱ji. ¿Mé kjoa̱ xi chinchaàtsji?
35 — Por acaso eu sou judeu? — disse Pilatos. — A sua própria gente e os chefes dos sacerdotes é que o entregaram a mim. O que foi que você fez?
36 Kiìchja̱ Jesús kitsò: ―Mìtsà i̱ i̱sò'nde tjínè‑na nga kotiìxoma. Tsà k'oa̱á‑la s'ín tjín jñà xi̱ta̱‑na̱ ko̱si̱ko̱‑na nga mì ya̱ ko̱nga̱tsja ts'e̱ xi̱ta̱ judío. Ta̱nga mìtsà i̱ kotiìxoma.
36 Jesus respondeu:
37 Pilato, ìjngoò k'a kiskònangui‑la̱ kitsò‑la̱: ―Ngaji̱, ¿a xi̱ta̱xá ítjòn 'mì‑lè? Kiìchja̱ Jesús kitsò: ―Ngaji̱í xi o̱si nga xi̱ta̱xá ítjòn 'mì‑na. Koií xá kits'iìn‑na ko̱ koií xá j'i̱‑na i̱ i̱sò'nde, mé‑ne nga kèno̱jmiá i̱t'aà ts'e̱ kjoa̱ kixi̱. Ngats'iì xi fìt'aà‑la̱ kjoa̱ kixi̱, 'nchré 'én‑na̱.
37 — Então você é rei? — perguntou Pilatos.
38 Pilato kiskònangui, kitsò‑la̱: ―¿Mé‑né xi 'mì‑la̱ kjoa̱kixi̱? K'e̱ nga kitjoònè kjoa̱ Jesús nga ki̱yá (Mateo 27:15‑31; Marcos 15:6‑20; Lucas 23:13‑25) K'e̱ nga jye kiskònangui Pilato, ìjngoò k'a itjo ni'ya osen. Kiìkon xi̱ta̱ judío, kitsò‑la̱: ―Xi̱ta̱ jè, nìmé jé xi sakót'aà‑na i̱t'aà ts'e̱.
38 — O que é a verdade? — perguntou Pilatos. Depois de dizer isso, Pilatos saiu outra vez para falar com a multidão e disse: — Não vejo nenhum motivo para condenar este homem.
39 Jñò, k'oa̱á s'ín tjín kjo̱tíxoma‑nò k'e̱ nga bitjo s'eí Paxko̱: bìjnandei̱í jngoò xi̱ta̱ xi nda̱yá títsa̱jna. ¿A mejèn‑nò nga kàtìjnandei̱í jè Xi̱ta̱xá Ítjòn‑la̱ xi̱ta̱ judío?
39 Mas, de acordo com o costume de vocês, eu sempre solto um prisioneiro na ocasião da Páscoa . Vocês querem que eu solte para vocês o rei dos judeus?
40 Ìjngoò k'a 'ñó jchán kiìchja̱ kóho̱tjín xi̱ta̱ judío, kitsò: ―Majìn, jè Jesús, mìkiì kíjnandei̱í, jè Barrabás kíjnandei̱í. Ta̱nga jè Barrabás xi̱ta̱ chijé‑né.
40 Todos começaram a gritar: — Não, ele não! Nós queremos que solte Barrabás! Acontece que esse Barrabás era um criminoso.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.