João 11
San Jerónimo Tecóatl Mazatec NT (MAA_SJV) vs ARC
1 Tíjna xk'én jngoò xi̱ta̱ xi 'mì Lázaro xi ya̱ i̱'nde‑la̱ Betania, ya̱ na̱xa̱ndá ts'e̱ María ko̱ ndichja xi 'mì Marta.
1 Estava, então, enfermo um certo Lázaro, de Betânia, aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 (Jè María xi ndichja ma Lázaro, jè‑né xi kisìkaàjno xkiì jne̱ ndso̱ko̱ Jesús. I̱kjoàn ko̱ tsja̱ sko̱ kisìxìjno‑ne ndso̱ko̱.)
2 E Maria era aquela que tinha ungido o Senhor com unguento e lhe tinha enxugado os pés com os seus cabelos, cujo irmão, Lázaro, estava enfermo.
3 Jñà íchjín ndichja Lázaro, kisìkasén‑la̱ xá Jesús, kitsò‑la̱: ―Na̱'èn, jè amigo‑lè xi ndaà matsjachi kijna xk'én‑né.
3 Mandaram-lhe, pois, suas irmãs dizer: Senhor, eis que está enfermo aquele que tu amas.
4 K'e̱ nga kiì'nchré Jesús, kitsò: ―Ch'in jè, mìkiì ki̱yá‑ne; k'oa̱á s'ín ko̱chjeén nga jcha̱‑la̱ kjoa̱jeya‑la̱ Nainá, mé‑ne jè Ki'ndí‑la̱ ti̱koa̱ jeya kíjna‑ne.
4 E Jesus, ouvindo isso, disse: Esta enfermidade não é para morte, mas para glória de Deus, para que o Filho de Deus seja glorificado por ela.
5 Jesús 'ñó matsjakeè Marta ko̱ ndichja ko̱ Lázaro xi 'ndse̱ ma.
5 Ora, Jesus amava a Marta, e a sua irmã, e a Lázaro.
6 K'e̱ nga kiì'nchré nga kijna xk'én Lázaro, nguì jò na̱chrjein tsibìjna Jesús, ya̱ i̱'nde ñánda tíjna.
6 Ouvindo, pois, que estava enfermo, ficou ainda dois dias no lugar onde estava.
7 Xi jye komà, i̱kjoàn kitsò‑la̱ xi̱ta̱ xi kota'yàt'aà‑la̱: ―Ìjngoò k'a tíkjiaán ján nangui Judea.
7 Depois disso, disse aos seus discípulos: Vamos outra vez para a Judeia.
8 Jñà xi̱ta̱ xi kota'yàt'aà‑la̱ Jesús kitsò: ―Maestro, kj'eè tsà kjìn na̱chrjein tjín‑la̱ k'e̱ nga jñà xi̱ta̱ judío mejèn‑la̱ tsibínè‑lè nda̱jo̱ nga si̱ìk'en‑lè. ¿A ti̱ya̱á mejèn k'oín ìjngoò k'a ngá‑ne?
8 Disseram-lhe os discípulos: Rabi, ainda agora os judeus procuravam apedrejar-te, e tornas para lá?
9 Kiìchja̱ Jesús kitsò‑la̱: ―Nga jngoò na̱chrjein, ¿a mìtsà tejò hora tjín‑la̱? Jè xi na̱chrjein tsóba mìkiì satíngui nga jè ni'ín xi tjín i̱sò'nde síhiseèn‑la̱.
9 Jesus respondeu: Não há doze horas no dia? Se alguém andar de dia, não tropeça, porque vê a luz deste mundo.
10 Ta̱nga jè xi tsóba nga ni̱tje̱n, satíngui‑né nga tsjìn‑la̱ ni'ín xi síhiseèn‑la̱.
10 Mas, se andar de noite, tropeça, porque nele não há luz.
11 I̱kjoàn kitsò‑la̱ xi̱ta̱‑la̱: ―Jè amigo‑ná Lázaro kjinafé‑né, ta̱nga 'a̱n koií xá fì‑na̱ nga 'a̱n si̱kjaá‑la̱.
11 Assim falou e, depois, disse-lhes: Lázaro, o nosso amigo, dorme, mas vou despertá-lo do sono.
12 Xi̱ta̱ xi kota'yàt'aà‑la̱ Jesús kitsò: ―Na̱'èn, tsà kjinafé‑né, ko̱ndaá‑ne.
12 Disseram, pois, os seus discípulos: Senhor, se dorme, estará salvo.
13 Jesús k'e̱ nga o̱kitsò, jè tíchja̱ i̱t'aà ts'e̱ kjoa̱biyaà‑la̱ Lázaro. Ta̱nga jñà xi̱ta̱ xi kota'yàt'aà‑la̱ k'oa̱á s'ín kisìkítsjeèn tsà tà tísíkjáya‑ne Lázaro nga kjinafè.
13 Mas Jesus dizia isso da sua morte; eles, porém, cuidavam que falava do repouso do sono.
14 K'e̱é jngoò k'a tsibéno̱jmí kixi̱‑la̱ kitsò‑la̱: ―Lázaro jyeé k'en.
14 Então, Jesus disse-lhes claramente: Lázaro está morto,
15 Matsja‑na̱ xi i̱t'aà tsa̱jòn nga jè na̱chrjein nga mì ya̱ titsa̱jnaà, mé‑ne jñò ko̱kjeiín‑nò. Nchrobá, tíkjiaán chítsejèn‑lá.
15 e folgo, por amor de vós, de que eu lá não estivesse, para que acrediteis. Mas vamos ter com ele.
16 K'e̱é kiìchja̱ Tomás xi ti̱koa̱ Dídimo tsò‑la̱ ['én xi tsòya‑ne Ti'ño̱]; kitsò‑la̱ xíkjín: ―Jñá ti̱koa̱ tíkjiaán, mé‑ne ya̱ ki̱yákoa̱á Jesús.
16 Disse, pois, Tomé, chamado Dídimo, aos condiscípulos: Vamos nós também, para morrermos com ele.
17 K'e̱ nga ijchò Jesús, kiì'nchré nga jyeé tjín‑la̱ ñijòn na̱chrjein nga kisìhijiìn Lázaro.
17 Chegando, pois, Jesus, achou que já havia quatro dias que estava na sepultura.
18 Na̱xa̱ndá Betania chrañàt'aà kijna‑la̱ na̱xa̱ndá Jerusalén, tjín‑la̱ tsà jàn kilómetro.
18 (Ora, Betânia distava de Jerusalém quase quinze estádios.)
19 Kjìn xi̱ta̱ judío ijchòkon jè Marta ko̱ María nga ijchò síjehikon nga 'ndse̱ k'en.
19 E muitos dos judeus tinham ido consolar a Marta e a Maria, acerca de seu irmão.
20 Jè Marta, k'e̱ nga kiì'nchré nga Jesús tínchrobá chrañà, kiìkjaá indiaà. Jè María ya̱á tsibìjnaya ni'ya.
20 Ouvindo, pois, Marta que Jesus vinha, saiu-lhe ao encontro; Maria, porém, ficou assentada em casa.
21 Jè Marta kitsò‑la̱ Jesús: ―Na̱'èn, tsà i̱‑là tijni, jè 'ndsè mì‑la kiì k'en.
21 Disse, pois, Marta a Jesus: Senhor, se tu estivesses aqui, meu irmão não teria morrido.
22 Ta̱nga i̱'ndei̱ be‑ná ni̱ta̱ mé xi si̱jé‑la Nainá, tsjá‑lè.
22 Mas também, agora, sei que tudo quanto pedires a Deus, Deus to concederá.
23 Jesús, kitsò‑la̱: ―Jè 'ndsì kjoa̱áya‑la̱.
23 Disse-lhe Jesus: Teu irmão há de ressuscitar.
24 Marta kitsò: ―Be‑ná k'e̱ nga kjoe̱het'aà na̱chrjein kíjnakon ìjngoò k'a‑ne, k'e̱ nga kjoa̱áya‑la̱ ngats'iì xi̱ta̱ xi jye k'en.
24 Disse-lhe Marta: Eu sei que há de ressuscitar na ressurreição do último Dia.
25 Jesús, k'e̱é kitsò‑la̱: ―'A̱n‑ná xi sìkjaáya‑la̱ xi̱ta̱ ko̱ tsjaà‑la̱ kjoa̱binachon. Jè xi mokjeiín‑la̱ i̱t'aà ts'a̱n na̱s'ín ki̱yá, kíjnakon ìjngoò k'a‑ne.
25 Disse-lhe Jesus: Eu sou a ressurreição e a vida; quem crê em mim, ainda que esteja morto, viverá;
26 Ngats'iì xi̱ta̱ xi títsa̱jnakon, jñà xi mokjeiín‑la̱ i̱t'aà ts'a̱n, mìtsà jngoò k'a ki̱yá. Ngaji̱, ¿kó si?, ¿a mokjeiín‑lè?
26 e todo aquele que vive e crê em mim nunca morrerá. Crês tu isso?
27 Marta kiìchja̱ kitsò: ―Jon Na̱'èn, 'a̱n, mokjeiín‑na nga ji̱‑né xi Cristo; ji̱‑né xi Ki'ndí‑la̱ Nainá, jè xi k'oa̱s'ín tjínè‑la̱ nga kjoi̱í i̱ i̱sò'nde.
27 Disse-lhe ela: Sim, Senhor, creio que tu és o Cristo, o Filho de Deus, que havia de vir ao mundo.
28 Marta, k'e̱ nga jye o̱kitsò, kiìchja̱'ma‑la̱ María xi ndichja ma, kitsò‑la̱: ―I̱í tíjna Maestro, chja̱ xó‑lè.
28 E, dito isso, partiu e chamou em segredo a Maria, sua irmã, dizendo: O Mestre está aqui e chama-te.
29 Jè María k'e̱ nga kiì'nchré, ni̱to̱ón tsasítje̱n, kiìkon Jesús.
29 Ela, ouvindo isso, levantou-se logo e foi ter com ele.
30 Jesús, kj'eè kiì fahas'en‑jiìn na̱xa̱ndá, tákó ya̱á síjna ñánda ijchòkjaá indiaà Marta.
30 (Ainda Jesus não tinha chegado à aldeia, mas estava no lugar onde Marta o encontrara.)
31 Jñà xi̱ta̱ judío xi títsa̱jnako̱ ni'ya‑la̱ María nga nchisíjehikon, k'e̱ nga kijtseè nga tà ni̱to̱n itjo ni'ya María, kiìtji̱ngui‑la̱. K'oa̱á s'ín kisìkítsjeèn tsà ya̱ tífì kjindáya ñánda kisìhijiìn Lázaro.
31 Vendo, pois, os judeus que estavam com ela em casa e a consolavam que Maria apressadamente se levantara e saíra, seguiram-na, dizendo: Vai ao sepulcro para chorar ali.
32 María k'e̱ nga ijchò ñánda síjna Jesús, k'e̱ nga kijtseè, tsasìjna xkó'nchit'aà‑la̱, kitsò‑la̱: ―Na̱'èn tsà i̱í‑la tijni, jè 'ndsè mì‑la kiì k'en.
32 Tendo, pois, Maria chegado aonde Jesus estava e vendo-o, lançou-se aos seus pés, dizendo-lhe: Senhor, se tu estivesses aqui, meu irmão não teria morrido.
33 Jesús k'e̱ nga kijtseè nga tíkjindáya María ti̱koa̱ nchikjindáya xi̱ta̱ judío xi tji̱ko̱, 'oón komà‑la̱ ini̱ma̱‑la̱ Jesús, 'ñó kjòba‑la̱.
33 Jesus, pois, quando a viu chorar e também chorando os judeus que com ela vinham, moveu-se muito em espírito e perturbou-se.
34 Jesús kiskònangui, kitsò: ―¿Ñánda kisìhijiìn? Kitsò jñà xi̱ta̱: ―Na̱'èn nchroboí, chítsejèn‑la̱.
34 E disse: Onde o pusestes? Disseram-lhe: Senhor, vem e vê.
35 Jesús kiskindàya‑né.
35 Jesus chorou.
36 Jñà xi̱ta̱ judío kitsò‑la̱ xíkjín: ―Chítsejèn‑la̱, 'ñó matsjakeè Lázaro.
36 Disseram, pois, os judeus: Vede como o amava.
37 Tjín i'nga xi̱ta̱ xi kitsò: ―Xi̱ta̱ jè komà‑la̱ kiskíx'a̱ xko̱n xi̱ta̱ xi mìkiì tsejèn‑la̱, ¿a mìtsà komà‑la̱ tsà mìkiì k'en Lázaro?
37 E alguns deles disseram: Não podia ele, que abriu os olhos ao cego, fazer também com que este não morresse?
38 Jesús ìjngoò k'a 'ñó 'on komà‑la̱ ini̱ma̱‑la̱. Kiì kasìt'aà chrañà‑la̱ jè i̱tsjó‑la̱ mik'en. Jngoò nguijo ñánda jngoò nda̱jo̱ teè tíchjoàjto‑la̱.
38 Jesus, pois, movendo-se outra vez muito em si mesmo, foi ao sepulcro; e era uma caverna e tinha uma pedra posta sobre ela.
39 Jesús kitsò: ―Chja̱àxiòn jè nda̱jo̱. Jè Marta, ndichja mik'en, kitsò‑la̱ Jesús: ―Na̱'èn, jyeé‑la ch'o jne̱ nga jyeé tjín‑la̱ ñijòn na̱chrjein nga kisìhijiìn.
39 Disse Jesus: Tirai a pedra. Marta, irmã do defunto, disse-lhe: Senhor, já cheira mal, porque é já de quatro dias.
40 Kiìchja̱ Jesús kitsò‑la̱: ―¿A mì jyeé k'oa̱ kixan‑lè, tsà mokjeiín‑lè jcha̱‑ne kjoa̱jeya‑la̱ Nainá?
40 Disse-lhe Jesus: Não te hei dito que, se creres, verás a glória de Deus?
41 K'e̱é jaàxìn nda̱jo̱ xi tíchjoàjto‑la̱ i̱tsjó‑la̱ mik'en, Jesús kiskoòtsejèn ngajmiì, kitsò: ―Na̱'èn, tsjaà‑lè kjo̱ndaà, ndaàha̱ chjí‑lè nga na'yà‑ná.
41 Tiraram, pois, a pedra. E Jesus, levantando os olhos para o céu, disse: Pai, graças te dou, por me haveres ouvido.
42 'A̱n be‑ná nga kjit'aá na̱chrjein na'yà‑ná, ta̱nga koií k'oa̱ kàxan‑lè nga kjìn ma xi̱ta̱ xi títsa̱jna mé‑ne nga ko̱kjeiín‑la̱ nga ji̱ kinìkasén‑ná.
42 Eu bem sei que sempre me ouves, mas eu disse
43 K'e̱ nga jye o̱kitsò, 'ñó kiìchja̱, kitsò: ―Lázaro, nchroboí, tìtjoi̱i nga̱jo̱.
43 E, tendo dito isso, clamou com grande voz: Lázaro, vem para fora.
44 Jè xi kijna k'en, itjo‑ne nga̱jo̱. Jñà ndso̱ko̱ ko̱ tsja, nikje na'ñó tjí'ñó‑ne. Jè i̱sén‑la̱, jngoò nikje chroba tíjtéjiìn. Jesús k'e̱é kitsò‑la̱ jñà xi̱ta̱: ―Chíjnda̱'ñó‑nò, kàtjì‑ne.
44 E o defunto saiu, tendo as mãos e os pés ligados com faixas, e o seu rosto, envolto num lenço. Disse-lhes Jesus: Desligai-o e deixai-o ir.
45 Jñà xi̱ta̱ judío xi j'iì nga tsobáhijtako̱ María, k'e̱ nga kijtseè koni s'ín kis'iìn Jesús, kjìn ma xi kòkjeiín‑la̱ i̱t'aà ts'e̱.
45 Muitos, pois, dentre os judeus que tinham vindo a Maria e que tinham visto o que Jesus fizera creram nele.
46 Ta̱nga tjín i'nga xi̱ta̱ judío xi kiìkon jñà xi̱ta̱ fariseo, tsibéno̱jmí‑la̱ koni s'ín tjín kjoa̱ xi kis'iìn Jesús.
46 Mas alguns deles foram ter com os fariseus e disseram-lhes o que Jesus tinha feito.
47 Jñà xi̱ta̱ sko̱‑la̱ no̱'miì ko̱ xi̱ta̱ fariseo tsibíxkóya xíkjín, tsibíjna jngoò junta ts'e̱ xi̱ta̱ ítjòn‑la̱ xi̱ta̱ judío, kitsò‑la̱ xíkjín: ―¿Mé xi s'e̱én? Xi̱ta̱ jè ndaà jchán tís'ín kjo̱xkón xi ndaà tjín.
47 Depois, os principais dos sacerdotes e os fariseus formaram conselho e diziam: Que faremos? Porquanto este homem faz muitos sinais.
48 Tsà ta ki̱'nde‑lá, ngats'iì xi̱ta̱ ko̱kjeiín‑la̱ i̱t'aà ts'e̱. I̱kjoàn kjoi̱í xi̱ta̱ Roma, si̱ìkits'ón‑ya i̱'nde tsjeè‑ná ko̱ na̱xa̱ndá‑ná.
48 Se o deixamos assim, todos crerão nele, e virão os romanos e tirar-nos-ão o nosso lugar e a nação.
49 Xi ti̱jñà‑ne xi̱ta̱ koi, jngoò xi 'mì Caifás xi no̱'miì ítjòn tíjna jè nó jè, kiìchja̱ kitsò: ―Jñò, ni̱mé kjoa̱ xi tíjiìn‑nò,
49 E Caifás, um deles, que era sumo sacerdote naquele ano, lhes disse: Vós nada sabeis,
50 ko̱ mìkiì nìkítsjeèn nga mochjeén‑né nga tà jngoò xi̱ta̱ kàtiyaàtjì‑la̱ na̱xa̱ndá‑ná mì k'oa̱á‑ne tsà ki̱yá yije xi̱ta̱ na̱xa̱ndá‑ná.
50 nem considerais que nos convém que um homem morra pelo povo e que não pereça toda a nação.
51 Caifás k'e̱ nga k'oa̱s'ín kiìchja̱ mìtsà tà kjo̱hítsjeèn ts'e̱. Ta̱nga koi‑né nga no̱'miì ítjòn tíjna nó jè, Nainá kisìkichi̱ya‑la̱ nga Jesús, k'oa̱á s'ín tjínè‑la̱ nga jè na̱xa̱ndá ki̱yátjì ngajo‑la̱.
51 Ora, ele não disse isso de si mesmo, mas, sendo o sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus devia morrer pela nação.
52 Mìtsà ta jè na̱xa̱ndá ki̱yátjì ngajo‑la̱; ti̱koa̱á koi̱ìxkóya‑né ngats'iì i̱xti‑la̱ Nainá xi xki̱ xi ján na̱xa̱ndá nchisíjchá yijo‑la̱, kóho̱kji nga tíjtsa i̱sò'nde.
52 E não somente pela nação, mas também para reunir em um corpo os filhos de Deus que andavam dispersos.
53 Ti̱jè‑ne na̱chrjein jè tsajoóya‑ne nga si̱ìk'en Jesús.
53 Desde aquele dia, pois, consultavam-se para o matarem.
54 Koií kjoa̱‑la̱ Jesús mì ti̱ kiì ta̱xki̱ tsajmeèjiìn osen‑la̱ xi̱ta̱ judío. Ya̱á kiì kíjna i̱'nde i̱t'aà xìn ñánda nangui kixì choòn ya̱ chrañàt'aà‑la̱ jngoò na̱xa̱ndá xi 'mì Efraín; ya̱á tsibìjna ko̱ xi̱ta̱ xi kota'yàt'aà‑la̱.
54 Jesus, pois, já não andava manifestamente entre os judeus, mas retirou-se dali para a terra junto do deserto, para uma cidade chamada Efraim; e ali andava com os seus discípulos.
55 Jyeé nchrobá machrañà s'eí Paxko̱ ts'e̱ xi̱ta̱ judío. K'e̱ nga ti̱kj'eè mats'ia̱ s'eí, kjìn xi̱ta̱ kiì ján Jerusalén nga kiì sítsjeèya yijo‑la̱ koni s'ín tjín kjo̱tíxoma‑la̱ xi xkón tjín.
55 E estava próxima a Páscoa dos judeus, e muitos daquela região subiram a Jerusalém antes da Páscoa, para se purificarem.
56 Xki̱ xi ján tsohótsji Jesús. K'e̱ nga títsa̱jna ya̱ ndi̱tsin i̱ngo̱, kitsò‑la̱ xíkjín: ―¿Kó bixón? ¿A kjoi̱í s'eí Paxko̱, o xi majìn‑né?
56 Buscavam, pois, a Jesus e diziam uns aos outros, estando no templo: Que vos parece? Não virá à festa?
57 Jñà xi̱ta̱ sko̱‑la̱ no̱'miì ko̱ xi̱ta̱ fariseo, k'oa̱á s'ín kitsjaà o̱kixi̱ tsà yá xi skoe̱xkon ñánda tíjna Jesús, kàtèno̱jmí mé‑ne nga tso̱ba̱'ñó‑ne.
57 Ora, os principais dos sacerdotes e os fariseus tinham dado ordem para que, se alguém soubesse onde ele estava, o denunciasse, para o prenderem.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.