Atos 21

San Jerónimo Tecóatl Mazatec NT (MAA_SJV) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 K'e̱ nga jye kinìhixat'aà‑je̱n xi̱ta̱ xingui̱‑je̱n, tsitsa̱jnaya‑je̱n chitso; tsanguí kixi̱‑je̱n na̱xa̱ndá jiìn‑ndá ñánda 'mì Cos; xi komà inchijòn ijchò‑je̱n na̱xa̱ndá Rodas, i̱kjoàn tsanguì‑je̱n skanda na̱xa̱ndá Pátara.
1 Nós nos despedimos deles e fomos embora, navegando diretamente para a ilha de Cós. No dia seguinte paramos no porto de Rodes e dali continuamos até a cidade de Pátara,
2 Ya̱ Pátara síjna ìjngoò chitso xi tífì Fenicia; jè tsitsa̱jnaya‑je̱n nga tsanguì‑je̱n.
2 onde encontramos um navio que ia para a Fenícia. Então embarcamos nele e seguimos viagem.
3 K'e̱ nga tsitjaàjiìn‑ndá‑je̱n, ki'ya‑je̱n nangui jiìn‑ndá ts'e̱ Chipre xi kijna ya̱ ngaskón‑naje̱n; ta̱nga tsanguí kixi̱‑náje̱n skanda Siria. Jè chitso, ya̱á kisasijna i̱ndiì ndáchikon Tiro nga ya̱á chinchá ch'á‑la̱ xi 'ya.
3 Quando já podíamos ver a ilha de Chipre, navegamos ao sul daquela ilha e seguimos em direção à província da Síria. Chegamos à cidade de Tiro, onde desembarcamos, pois o navio precisava ser descarregado.
4 Ya̱ Tiro, kiskaàkjoò‑je̱n xi̱ta̱ xi kota'yàt'aà‑la̱ Cristo, itoò na̱chrjein tsitsa̱jnako̱‑je̱n. Jñà xi̱ta̱ koi kitsò‑la̱ Pablo nga mìkiì kjoi̱ ján Jerusalén; jè Ini̱ma̱ Tsjeè‑la̱ Nainá k'oa̱á s'ín tsibéno̱jmíya‑la̱.
4 Naquela cidade encontramos alguns cristãos e ficamos com eles uma semana. Então, avisados pelo Espírito Santo, eles disseram a Paulo que não fosse para Jerusalém.
5 K'e̱ nga jye ijchò jngoò xomàna̱ nga titsa̱jna‑je̱n, i̱kjoàn itjo ìjngoò k'a‑je̱n. Tsobáhijtako̱ yije‑naje̱n jñà xi̱ta̱‑la̱ Cristo, ko̱ íchjín‑la̱ ko̱ i̱xti‑la̱ skanda ján i̱ndiì na̱jnchra̱. Ko̱ ya̱á i̱ndiì ndáchikon chincha-xkó'nchi‑je̱n nga kinokjoàt'aà‑la̱je̱n Nainá.
5 Mas, quando chegou o dia de irmos embora, nós continuamos a nossa viagem. Aí aqueles irmãos, com as esposas e filhos, nos acompanharam até fora da cidade; e todos nós nos ajoelhamos ali na praia e oramos.
6 I̱kjoàn kinìhixat'aà‑je̱n xi̱ta̱ xingui̱‑je̱n, tsitjaàs'en‑je̱n chitso koa̱ jñà xi̱ta̱ koi, kiì‑ne ni'ya‑la̱.
6 Depois de nos despedirmos, embarcamos no navio, e eles voltaram para casa.
7 Ya̱á jyehet'aà nga tsitjaàjiìn‑ndá‑je̱n nga itjo‑naje̱n Tiro skanda ijchò‑je̱n Tolemaida. Ya̱á kinìhixat'aà‑je̱n xi̱ta̱ xinguia̱á i̱t'aà ts'e̱ Cristo; jngoò na̱chrjein tsitsa̱jnako̱‑je̱n.
7 Seguimos viagem, navegando da cidade de Tiro para Ptolemaida. Ali encontramos e cumprimentamos os irmãos e passamos um dia com eles.
8 K'e̱ nga komà nchijòn, tsanguì‑je̱n ján Cesarea. Ijchò‑je̱n ni'ya‑la̱ Felipe, xi̱ta̱ xi chja̱ya 'én ndaà‑la̱ Nainá xi kjoa̱ ts'e̱ Cristo, jè xi ta̱ña kitjaàjiìn‑ko̱ jñà xi̱ta̱ xi itoò ma‑ne nga kisìxáko̱ na̱xa̱ndá‑la̱ Cristo. Ya̱á kinìkjáya‑je̱n ni'ya‑la̱.
8 No dia seguinte partimos e chegamos à cidade de Cesareia. Ali fomos para a casa do evangelista Filipe e ficamos com ele. Filipe era um dos sete homens que haviam sido escolhidos em Jerusalém.
9 Ñijòn ma i̱xti íchjín xo̱ngó‑la̱ xi síkjeén Nainá nga chja̱ ngajo‑la̱.
9 Ele tinha quatro filhas solteiras que profetizavam.
10 Kjìn na̱chrjein tsitsa̱jnako̱‑je̱n Felipe. Ya̱á j'iì jngoò xi̱ta̱ xi 'mì Agabo xi inchrobà‑ne Judea jè xi síkjeén Nainá nga chja̱ ngajo‑la̱.
10 Alguns dias depois da nossa chegada, um profeta chamado Ágabo veio da região da Judeia.
11 K'e̱ nga ijchòkon‑naje̱n, kiskoé sincho̱ xi bìjnakjá Pablo. Tsibí'ñó tsja ko̱ ndso̱ko̱, i̱kjoàn kitsò: ―K'oa̱á tsò jè Ini̱ma̱ Tsjeè‑la̱ Nainá: kiís'ín koi̱ìt'aà'ñó jñà xi̱ta̱ judío ján Jerusalén jè xi̱ta̱ nei‑la̱ sincho̱ jè; i̱kjoàn si̱ìnga̱tsja xi mìtsà xi̱ta̱ judío.
11 Ele chegou perto de nós, pegou o cinto de Paulo, amarrou os próprios pés e as próprias mãos e disse: — O Espírito Santo diz isto: em Jerusalém o dono deste cinto será amarrado assim pelos judeus e será entregue nas mãos dos não judeus.
12 Ngaje̱n ko̱ xi̱ta̱ Cesarea, k'e̱ nga kina'yà‑je̱n 'én koi, tsibìtsi'ba‑la̱je̱n Pablo nga mìkiì kjoi̱ Jerusalén.
12 Quando ouvimos isso, nós e os irmãos de Cesareia pedimos com insistência a Paulo que não fosse para Jerusalém.
13 Ta̱nga jè Pablo kitsò: ―¿Mé xi ma‑nò? ¿Mé‑ne chìhindáya‑nò? Kì nìba‑là ini̱ma̱‑na̱. 'A̱n tíjngoò takoàn nga kàtít'aà'ñó‑na na̱s'ín kàtasík'en‑na xi̱ta̱ ján Jerusalén xi kjoa̱ ts'e̱ Na̱'èn‑ná Jesucristo.
13 Mas ele respondeu: — Por que vocês choram assim e me deixam tão triste? Eu estou pronto não somente para ser amarrado, mas até para morrer em Jerusalém pela causa do Senhor Jesus.
14 Mìkiì komà kichjaàxìn‑la̱je̱n kjo̱hítsjeèn‑la̱; tà k'oa̱á ki'mì‑la̱je̱n: ―K'oa̱s'ín kàtitasòn koni s'ín mejèn‑la̱ Nainá.
14 E não conseguimos convencê-lo a não ir. Então desistimos e dissemos: — Que seja feita a vontade do Senhor!
15 Xi komà i̱skan, tsibìxkó‑je̱n tsojmì‑na̱je̱n, i̱kjoàn tsanguí‑je̱n Jerusalén.
15 Depois de passarmos alguns dias ali, juntamos as nossas coisas e fomos para Jerusalém.
16 Tsobáhijtako̱ i'nga‑naje̱n jñà xi̱ta̱‑la̱ Cristo xi Cesarea i̱'nde‑la̱. Kiìko̱‑na̱je̱n ya̱ ni'ya‑la̱ xi̱ta̱ xi 'mì Mnasón xi Chipre i̱'nde‑la̱. Xi̱ta̱ jè kjòtseé kota'yàt'aà‑la̱ Cristo. Ya̱á kinìkjáyako̱‑je̱n.
16 Alguns irmãos da cidade de Cesareia nos acompanharam e nos levaram à casa onde íamos ficar hospedados. O dono da casa era Menasom, natural da ilha de Chipre. Fazia muito tempo que ele era cristão.
17 K'e̱ nga ijchò‑je̱n Jerusalén, jñà xi̱ta̱‑la̱ Cristo xi ya̱ títsa̱jna, tsjaá komà‑la̱ nga kiskoétjò‑naje̱n.
17 Quando chegamos a Jerusalém, os irmãos nos receberam com muita alegria.
18 Xi komà inchijòn, tsanguì‑je̱n ko̱ Pablo ni'ya‑la̱ Jacobo; ya̱á títsa̱jna ngats'iì xi̱ta̱ jchínga xi otíxoma i̱jiìn na̱xa̱ndá‑la̱ Nainá.
18 No dia seguinte Paulo foi conosco até a casa de Tiago para se encontrar com ele. E todos os presbíteros da igreja estavam presentes ali.
19 Pablo kisìhixat'aà xi̱ta̱ koi, i̱kjoàn tsibéno̱jmí yije‑la̱ kjoa̱ xi tís'ín Nainá i̱t'aà ts'e̱ xi̱ta̱ xi mìtsà xi̱ta̱ judío nga jè tísíkjeén Pablo xá xi tís'ín.
19 Então Paulo os cumprimentou e deu um relatório completo de tudo o que Deus tinha feito por meio dele entre os não judeus.
20 K'e̱ nga kiì'nchré 'én koi, jeyaá kisìkíjna Nainá. I̱kjoàn kitsò‑la̱ Pablo: ―Ji̱ ndí 'ndsè, tí'ya‑né nga jñà xi̱ta̱ judío jyeé 'ñó kjìn jmiì ma‑ne xi mokjeiín‑la̱ i̱t'aà ts'e̱ Jesús. Ngats'iì xi̱ta̱ koi, 'ñó mejèn‑la̱ nga ki̱tasòn kjo̱tíxoma xi Nainá kitsjaà‑la̱ Moisés.
20 Depois de o ouvirem, todos eles deram graças a Deus e disseram a Paulo: — Veja bem, irmão! Há milhares de judeus que se tornaram cristãos e todos eles são fiéis à
21 Ta̱nga jye xó kiì'nchré xi i̱t'aà tsi̱ji nga k'oa̱á xó s'ín okoòya‑la̱ ngats'iì xi̱ta̱ judío xi títsa̱jnajiìn ya̱ na̱xa̱ndá‑la̱ jñà xi mìtsà xi̱ta̱ judío nga mì xó ti̱ kiì si̱ìkitasòn‑ne kjo̱tíxoma‑la̱ Moisés; kàtasíchija xó kjo̱tíxoma xi tjín‑ná xi xi̱ta̱ judío 'mì‑ná, ti̱koa̱ mì xó ti̱ kiì si̱t'aà chi̱ba̱‑la̱ jñà ndí i̱xti kjoa̱ ts'e̱ circuncisión.
21 Eles ouviram dizer que você ensina os judeus que moram em outros países a abandonarem a Lei, dizendo a eles que não circuncidem os seus filhos, nem respeitem os costumes dos judeus.
22 ¿Mé xi s'e̱én? Kjo̱'ñó‑né kji̱'nchré xi̱ta̱ nga i̱ tijni.
22 O que vamos fazer? Com certeza eles já ouviram dizer que você chegou.
23 K'oa̱á s'ín t'i̱in koni s'ín 'mì‑lèje̱n; i̱ títsa̱jnajiìn ñijòn‑naje̱n xi̱ta̱ xi si̱ìkitasòn koni s'ín kitsjaà‑la̱ tso'ba Nainá nga si̱ìtsjeèya yijo‑la̱.
23 Portanto, faça o que vamos dizer: estão aqui entre nós quatro homens que têm de cumprir uma promessa a Deus.
24 Tikoi̱i jñà xi̱ta̱. Ti̱tsjeèyi yijo‑lè ko̱ xi̱ta̱ koi. Tíchjí nga kàtasijno‑la̱ tsja̱ sko̱ mé‑ne nga skoe̱‑ne xi̱ta̱ xi kj'ei̱í nga mìtsà kixi̱ kjoa̱ koni tsò‑lè xi̱ta̱. Ya̱á skoe̱‑ne nga ti̱koa̱á ngaji̱ nìkitasoìn kjo̱tíxoma‑la̱ Moisés.
24 Então vá, tome parte com eles na cerimônia de purificação e pague a despesa para que eles possam rapar a cabeça . Assim todos saberão que não é verdade o que se diz de você. Pelo contrário, vão ficar sabendo que, de fato, você vive de acordo com a Lei de Moisés.
25 I̱t'aà ts'e̱ xi̱ta̱ xi mìtsà xi̱ta̱ judío xi jye mokjeiín‑la̱ 'én‑la̱ Cristo, jyeé kinìkasén‑la̱je̱n xo̱jo̱n koni s'ín kichoòsòn‑la̱je̱n nga mìkiì ski̱ne̱ tsojmì xi xkósòn sinchát'aà‑la̱; mìkiì ski̱ne̱ jní‑la̱ cho̱; ti̱koa̱á mìkiì ski̱ne̱ yijo‑la̱ cho̱ xi mìkiì xíxteèn jní‑la̱ k'e̱ nga biyaà; ti̱koa̱á kì ti̱ kjoa̱ chijngui sís'in‑la̱.
25 Mas, quanto aos não judeus que se tornaram cristãos, nós já mandamos uma carta a eles, dizendo o seguinte: “Não comam carne de animais que foram oferecidos em sacrifício aos ídolos, nem sangue, nem carne de nenhum animal que tenha sido estrangulado. E também não pratiquem imoralidade sexual.”
26 Xi komà nchijòn, Pablo kiìko̱ nga ñijòn xi̱ta̱ koi. Ta̱ñaá kisìkitasòn kjo̱tíxoma‑la̱ xi̱ta̱ judío nga kisìtsjeèya yijo‑la̱ kjoa̱ ts'e̱ jé‑la̱. I̱kjoàn kiì ya̱ ñánda tíjna i̱ngo̱ ítjòn nga kisìkí'nchré jñà xi̱ta̱ mé na̱chrjein kjoe̱het'aà na̱chrjein‑la̱ nga nchisítsjeèya yijo‑la̱; i̱kjoàn ko̱ma kji̱ko̱ cho̱ xi kjo̱tjò ts'e̱ Nainá nga jngoò ìjngoò.
26 Então Paulo falou com os quatro homens e, no dia seguinte, tomou parte com eles na cerimônia de purificação. Depois entrou na área do Templo para avisar quando iam terminar os dias da purificação, isto é, a ocasião em que cada um dos quatro homens deveria oferecer o seu sacrifício.
27 K'e̱ nga jye kjo̱meè bijchó itoò na̱chrjein, jñà xi̱ta̱ judío xi inchrobà‑ne nangui Asia, kijtseèxkon Pablo nga ya̱ tíjna ndi̱tsin i̱ngo̱ ítjòn; chinchá'a ngats'iì xi̱ta̱ nga kitsobà'ñó.
27 Quando os sete dias da purificação estavam para acabar, alguns judeus da província da Ásia viram Paulo na área do Templo . Então atiçaram a multidão, agarraram Paulo
28 'Ñó kiìchja̱, kitsò: ―¡Ngats'ioò xi xi̱ta̱ Israel 'mì‑nò, ti̱chját'aà‑náje̱n! Jè xi̱ta̱ jè xi tsó'ba nga kijndà na̱xa̱ndá nga okoòya kjo̱tíxoma xi kondra̱ ts'e̱ na̱xa̱ndá, kondra̱ ts'e̱ kjo̱tíxoma‑la̱ Moisés, ko̱ kondra̱‑la̱ i̱ngo̱ ítjòn. Skanda j'iìko̱ó xi̱ta̱ xi mìtsà xi̱ta̱ judío xi kisìkas'en ya̱ ndi̱tsin i̱ngo̱ nga sítjé jè i̱'nde tsjeè‑la̱ Nainá.
28 e começaram a gritar: — Israelitas, nos ajudem! Este é o homem que vai pelo mundo inteiro falando a todas as pessoas e dizendo mentiras contra o povo de Israel, a
29 Xi̱ta̱ koi, koií kjoa̱‑la̱ nga k'oa̱s'ín kitsò, k'e̱ nga sa̱ ítjòn kijtseèxkon Pablo ya̱ i̱jiìn na̱xa̱ndá nga ta̱ña tímakjoòko̱ jngoò xi mìtsà xi̱ta̱ judío xi 'mì Trófimo xi xi̱ta̱ Éfeso; k'oa̱á s'ín kisìkítsjeèn tsà ti̱koa̱á kiìko̱‑né ya̱ ndi̱tsin i̱ngo̱.
29 Eles disseram isso porque tinham visto Trófimo, que era de Éfeso, na cidade com Paulo. E pensavam que Paulo o havia levado para dentro da área do Templo.
30 Kóho̱kji na̱xa̱ndá kiì'nchré nga kjoa̱siì kisakò. Ni̱to̱ón chixoña xi̱ta̱. Kitsobà'ñó Pablo; kjo̱'ñó tsachrje ya̱ ndi̱tsin i̱ngo̱; i̱kjoàn tsibíchjoàjto‑la̱ xotjoa̱ i̱ngo̱.
30 A confusão se espalhou por toda a cidade, e o povo veio correndo de todos os lados. Eles agarraram Paulo, e o arrastaram para fora da área do Templo, e fecharam os portões.
31 Jye mejèn nchisík'en ta̱nga ni̱to̱ón kiì'nchré jè xi̱ta̱ sko̱‑la̱ soldado ts'e̱ Roma nga kjoa̱siì kisakò na̱xa̱ndá Jerusalén.
31 Quando a multidão já ia matar Paulo, o comandante das tropas romanas recebeu a notícia de que toda a cidade de Jerusalém estava em revolta.
32 Jè xi̱ta̱ sko̱‑la̱ soldado, ni̱to̱ón kiìchja̱ i'nga‑la̱ soldado xi ìsa̱ nangui xá tjín‑la̱ nga tsibíxkóya soldado‑la̱; i̱kjoàn tsangachikon, kiì ñánda tjín kjoa̱siì. Jñà xi̱ta̱, k'e̱ nga kijtseè soldado, k'e̱é kitsjeiìn Pablo; mì ti̱ kiì kiskaàn‑ko̱‑ne.
32 Então reuniu depressa alguns oficiais e soldados e correu para o meio do povo. Quando a multidão viu o comandante e os soldados, parou logo de bater em Paulo.
33 K'e̱ nga ijchò xi̱ta̱ sko̱‑la̱ soldado, kitsobà'ñó Pablo; kitsjaà o̱kixi̱ nga jò na'ñó ki̱cha̱ cadena kisit'aà'ñó Pablo. I̱kjoàn kiskònangui yá xi̱ta̱‑ne xi 'mì Pablo ko̱ mé xi kis'iìn.
33 Aí o comandante chegou perto de Paulo, prendeu-o e mandou amarrá-lo com duas correntes. Depois perguntou: — Quem é este homem? O que foi que ele fez?
34 Jñà xi̱ta̱ xi kjìn ma‑ne, xki̱ xi ján chja̱; ka̱kj'ei̱í ka̱kj'ei̱í tsò nga jngoò ìjngoò. Jè xi̱ta̱ sko̱‑la̱ soldado, mìkiì kisakò‑la̱ mé kjoa̱ xi komà nga 'ñó siì nchis'ín. Kitsjaà‑la̱ o̱kixi̱ soldado‑la̱ nga kàtjìko̱ Pablo ján cuartel.
34 Mas na multidão uns gritavam uma coisa, outros gritavam outra. A desordem era tão grande, que o comandante não pôde descobrir o que havia acontecido. Então mandou que os soldados levassem Paulo para dentro da fortaleza .
35 K'e̱ nga nchifìmijìn‑jno escalón, jñà soldado tsa'nga Pablo, koií kjoa̱‑la̱ nga jñà xi̱ta̱ xi kjìn ma‑ne xi tji̱ngui‑la̱, 'ñó nchimats'e̱n,
35 Quando chegaram perto da escada, os soldados tiveram de carregar Paulo por causa da violência da multidão
36 nga tsò: ―¡Ti̱k'eèn!
36 que vinha atrás, gritando: — Mata! Mata!
37 Jè Pablo, k'e̱ nga jye tífahas'en cuartel kiìchja̱‑la̱ jè xi̱ta̱ sko̱‑la̱ soldado, kitsò‑la̱: ―¿A ko̱ma kichjàko̱ jngoò tjò‑lè? Jè xi̱ta̱ sko̱‑la̱ soldado kitsò: ―¿A maá‑lè nokjoì 'én griego?
37 Quando iam levar Paulo para dentro da fortaleza, ele disse ao comandante: — Me dê licença para falar uma coisa com o senhor. O comandante perguntou: — Você sabe falar
38 ¿A mìtsà ngaji̱ xi xi̱ta̱ Egipto i̱'nde‑lè xi tsibíts'i̱i kjoa̱siì kò jngoò kò jò nó nga kiìkoi̱i ñijòn jmiì xi̱ta̱ kjoa̱siì ján i̱'nde i̱t'aà xìn ñánda nangui kixì choòn?
38 Por acaso você é aquele egípcio que algum tempo atrás começou uma revolução e levou quatro mil terroristas armados para o deserto?
39 Pablo kitsò: ―'A̱n, xi̱ta̱ judío‑ná, ya̱á i̱'nde‑na̱ Tarso, jngoò na̱xa̱ndá xi ndaà yaxkon‑la̱ ts'e̱ nangui Cilicia; tjín‑lè kjo̱ndaà, tjiì'nde‑ná nga kichjàkoa̱a xi̱ta̱ na̱xa̱ndá.
39 Paulo respondeu: — Eu sou judeu, nascido em Tarso, cidade muito importante da região da Cilícia. Por favor, me deixe falar com o povo.
40 Jè xi̱ta̱ sko̱‑la̱ soldado, kitsjaà'nde‑la̱; i̱kjoàn tsasìjna kixi̱ Pablo ya̱ escalón; kiskímiìtje̱n tsja nga jyò kàtìtsa̱jna xi̱ta̱ na̱xa̱ndá. K'e̱ nga jye tsibìtsa̱jnajyò, kiìchja̱ko̱ 'én hebreo, kitsò:
40 Então o comandante deixou. Paulo ficou de pé na escadaria e fez um sinal com a mão para o povo, pedindo silêncio. Quando todos ficaram calados, Paulo começou a falar em hebraico . Ele disse:

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.