Apocalipse 10
San Jerónimo Tecóatl Mazatec NT (MAA_SJV) vs ARA
1 Ìjngoò àkja̱le̱ kìjtseè‑ìsa xi tjín‑la̱ nga'ñó xi tínchrobájen‑ne ngajmiì nga ifi tsátijno; jè sko̱ kijnasòn jngoò i̱jñe̱; i̱sén‑la̱ k'oa̱á kji koni ts'oí; jñà ndso̱ko̱ k'oa̱á s'ín tsejèn koni tsà ni'ín xi ncha kixi̱ nga títì.
1 Vi outro anjo forte descendo do céu, envolto em nuvem, com o arco-íris por cima de sua cabeça; o rosto era como o sol, e as pernas, como colunas de fogo;
2 Kjinaya tsja jngoò xo̱jo̱n xi jtobá kji xi jye kitjájnda̱ya. Jè ndso̱ko̱ kixi̱ tsasíjnajiìn ya̱ ndáchikon ko̱ jè ndso̱ko̱ ngaskón tsasíjnasòn nangui.
2 e tinha na mão um livrinho aberto. Pôs o pé direito sobre o mar e o esquerdo, sobre a terra,
3 K'oa̱á s'ín 'ñó kiìchja̱ koni tsò xa k'e̱ nga kjindáya; k'e̱ nga jye kiìchja̱, itoò ch'o̱n kina'yà jta̱‑la̱ nga ti̱koa̱ kiìchja̱.
3 e bradou em grande voz, como ruge um leão, e, quando bradou, desferiram os sete trovões as suas próprias vozes.
4 K'e̱ nga jye jane ch'o̱n xi itoò kits'iìn, 'a̱n tìjna̱ndaà‑ná nga mejèn‑na skiìjno jngoaà xo̱jo̱n, ta̱nga ki'nchrè jngoò‑la̱ jta̱ xi ngajmiì inchrobà‑ne xi kitsò‑na: ―Jñà 'én xi kàchja̱ ch'o̱n xi itoò kats'iìn, 'maá ti̱kíjni; kì xo̱jo̱ón bìt'iì.
4 Logo que falaram os sete trovões, eu ia escrever, mas ouvi uma voz do céu, dizendo: Guarda em segredo as coisas que os sete trovões falaram e não as escrevas.
5 Jè àkja̱le̱ xi 'a̱n kìjtseè nga ya̱ síjnajiìn jngoò ndso̱ko̱ ndáchikon ko̱ xi ìjngoò ndso̱ko̱ ya̱ síjnasòn nangui, kiskímiì'nga tsja kixi̱ ján ngajmiì,
5 Então, o anjo que vi em pé sobre o mar e sobre a terra levantou a mão direita para o céu
6 kitsjaà 'én‑la̱ i̱t'aà ts'e̱ Nainá xi tíjnakon ni̱ta̱ mé na̱chrjein‑ne, jè xi tsibíndaà ngajmiì, nangui ko̱ ndáchikon, ngats'iì tsojmì xi ya̱ tjín, kitsò: ―Mì ti̱ kiì s'e̱ ìsa̱‑ne na̱chrjein.
6 e jurou por aquele que vive pelos séculos dos séculos, o mesmo que criou o céu, a terra, o mar e tudo quanto neles existe: Já não haverá demora,
7 K'e̱ nga ki̱chóya na̱chrjein‑la̱ nga koi̱ìts'ia̱ jè àkja̱le̱ xi ma‑ne itoò nga si̱ìkjindáya chrjo‑la̱, jè kjoa̱'ma‑la̱ Nainá ki̱tasòn‑né koni s'ín kitsò jñà xi̱ta̱ chi̱'nda‑la̱ xi kiìchja̱ ngajo‑la̱.
7 mas, nos dias da voz do sétimo anjo, quando ele estiver para tocar a trombeta, cumprir-se-á, então, o mistério de Deus, segundo ele anunciou aos seus servos, os profetas.
8 Jè jta̱ xi ki'nchrè ítjòn‑la̱ xi ngajmiì inchrobà‑ne, ìjngoò k'a kiìchja̱‑na kitsò: ―T'in, chjoí jè xo̱jo̱n xi jtobá kji xi jye kitjájnda̱ya nga kjinaya tsja jè àkja̱le̱ xi síjnakixi̱ i̱sòn ndáchikon ko̱ i̱sòn nangui.
8 A voz que ouvi, vinda do céu, estava de novo falando comigo e dizendo: Vai e toma o livro que se acha aberto na mão do anjo em pé sobre o mar e sobre a terra.
9 Kiìkoa̱an jè àkja̱le̱, kixan‑la̱: ―Tjiì‑ná jè xo̱jo̱n jtobá xi kjinaya ndsei̱i. Kitsò‑na: ―Chjoí, i̱kjoàn chi̱ni̱i; ján i̱ya i̱ndso̱'boì ko̱tsjaya‑né, ta̱nga ya̱ i̱'a ndso̱boi, ixiì ko̱ma‑lè koni tsà tsjén.
9 Fui, pois, ao anjo, dizendo-lhe que me desse o livrinho. Ele, então, me falou: Toma-o e devora-o; certamente, ele será amargo ao teu estômago, mas, na tua boca, doce como mel.
10 Kiskoé jè xo̱jo̱n xi kjiya tsja jè àkja̱le̱. K'e̱ nga kiskíne̱e, kisìhixiì'á ndso̱ba koni tsà tsjén; ta̱nga ján i̱ya i̱ndso̱'bà kjòtsja‑né.
10 Tomei o livrinho da mão do anjo e o devorei, e, na minha boca, era doce como mel; quando, porém, o comi, o meu estômago ficou amargo.
11 Ki'mì‑na: ―Mochjeén‑né nga ìjngoò k'a ki̱nókjoa̱ya ngajo‑la̱ Nainá mé kjoa̱ xi ko̱mat'in jñà xi̱ta̱ xi kjìn na̱xa̱ndá nchrobá‑ne ko̱ xi kjìn nangui chja̱‑ne ko̱ xi kjìn sko̱ya 'én chja̱, ko̱ mé kjoa̱ xi ko̱mat'in xi̱ta̱xá ítjòn xi tjín i̱sò'nde.
11 Então, me disseram: É necessário que ainda profetizes a respeito de muitos povos, nações, línguas e reis.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.