Marcos 6
lyn (LYN) vs VC
1 Jesu aba na tunda omo mu sibaka, sebeli ota ku mundi waye, mi aiyetwa aye sebeli amwenda mu nyima.
1 Depois, ele partiu dali e foi para a sua pátria, seguido de seus discípulos.
2 Cwale elino Pumulo, sebeli otangisa okwiyeta aanu mu ndoo no milapelo no Majuda, mi ano kupula aba ana ku muyupa sebeli akomoka ni kwamba nji, “Kubine ana itundisa eyi wuyu mulume? Kaku shangama oko anabiwi? Kubine ana wana amaata no kutenda etimakazo ni maoko aye?
2 Quando chegou o dia de sábado, começou a ensinar na sinagoga. Muitos o ouviam e, tomados de admiração, diziam: Donde lhe vem isso? Que sabedoria é essa que lhe foi dada, e como se operam por suas mãos tão grandes milagres?
3 Kasa yokame osikwaya omwana Maliya, omukulwaa Jakobo, Jose, Juda ni Simoni? Amandaye kasaa, tuli noo? Mi kame ana sitatala mu libaka lyaye.
3 Não é ele o carpinteiro, o filho de Maria, o irmão de Tiago, de José, de Judas e de Simão? Não vivem aqui entre nós também suas irmãs? E ficaram perplexos a seu respeito.
4 Cwale Jesu sebeli wamba kwa onyene nji, “Omunuhi wa Nyambe omu aulwa okukutekiwa mu naha yaye felea, kwasi lusika lwaye na sindoo yaye.”
4 Mas Jesus disse-lhes: Um profeta só é desprezado na sua pátria, entre os seus parentes e na sua própria casa.
5 Omo kasiku twesa okutendamo omusebezi no koongola, konji okubalisa aanu acana ana kutoma, mukwabeeka amaoko aye beulu ni kwa balisa.
5 Não pôde fazer ali milagre algum. Curou apenas alguns poucos enfermos, impondo-lhes as mãos.
6 Mi kame anaku komoka okwa pumena koo.
6 Admirava-se ele da desconfiança deles. E ensinando, percorria as aldeias circunvizinhas.
7 Cwale Jesu sebeli oisana ano kukwana likumi na yiili, mi kame ana kwatuma mu wiili, mu wiili. Mi nikwaaba amaata beulu no mebo no kwakena,
7 Então chamou os Doze e começou a enviá-los, dois a dois; e deu-lhes poder sobre os espíritos imundos.
8 sebeli walaela nji, “Mulese okushimba esinu sonje, konji omulamu, mulese okushimba esinkwa, omukotana, simba amali mu tipokoto tenu.
8 Ordenou-lhes que não levassem coisa alguma para o caminho, senão somente um bordão; nem pão, nem mochila, nem dinheiro no cinto;
9 Mukumange einjatangwa yenu, mi mulese okushimba esikumango sinjili no wiili.”
9 como calçado, unicamente sandálias, e que se não revestissem de duas túnicas.
10 Cwale kame sebeli waambela nji, “Mu ndoo yonje omo samwingene, mwikalemo okutwala aba sa mukatundemo.
10 E disse-lhes: Em qualquer casa em que entrardes, ficai nela, até vos retirardes dali.
11 Cwale omo mu ndoo sakane oku mitambula ni kumiyupa, mutundemo mututule amaluli ku makondo enu, otenda oupaki kwa onyene.
11 Se em algum lugar não vos receberem nem vos escutarem, saí dali e sacudi o pó dos vossos pés em testemunho contra ele.
12 Cwale sebeli ata, mukwiyeta aanu nji abake.
12 Eles partiram e pregaram a penitência.
13 Cwale sebeli acita amadimona no kupula, mi sebeli awaa amaati kwawo asikutoma no kupula, mane sebeli abala.
13 Expeliam numerosos demônios, ungiam com óleo a muitos enfermos e os curavam.
14 Cwale Ombumu Heloda aba ana kuyupa ya Jesu, kakuli elitina lyaye naliku bubaana mi aanu sebeli aamba nji, “Jowani mukolobezi nainguka kwaafu, elibaka aba atenda etimakazo mwa yonyene.”
14 O rei Herodes ouviu falar de Jesus, cujo nome se tornara célebre. Dizia-se: João Batista ressurgiu dos mortos e por isso o poder de fazer milagres opera nele.
15 Anjili sebeli amba nji, “Yo kame Eliya,”
15 Uns afirmavam: É Elias! Diziam outros: É um profeta como qualquer outro.
16 Kono Heloda aba ana kuyupa ngeeso, sebeli wamba nji, “Yokame Jowani nina kupatula omutwi, nainguka kwaafu!”
16 Ouvindo isto, Herodes repetia: É João, a quem mandei decapitar. Ele ressuscitou!
17 Kakuli Heloda yona kutuma aanu okalema Jowani, ni kumununga okumubeka mu tolongo mulibkalya Helodiyasi omoywaa Filipi minaye, kakuli yonaku mukwata.
17 Pois o próprio Herodes mandara prender João e acorrentá-lo no cárcere, por causa de Herodíades, mulher de seu irmão Filipe, com a qual ele se tinha casado.
18 Jowani kame ana kwambela Heloda nji, “Katukelo yowe okukwata omoywaa minowe!”
18 João tinha dito a Herodes: Não te é permitido ter a mulher de teu irmão.
19 Kakuli Helodiyasi kame ana kutimba onene Jowani mi sebeli osinga oku mwibaa, kono kame ana kukwangwa omusa mwiibaele.
19 Por isso Herodíades o odiava e queria matá-lo, não o conseguindo, porém.
20 Kakuli Heloda kame ana kucilanga Jowani, mukulimuka nji mulume no kuluka, mi ni wakukena. Mi kame na ku musilelezanga. Aba ana kuyupanga yo amba, kasi kuwabelelwanga mu mucima simba nji kame ana kumu teetetanga.
20 Pois Herodes respeitava João, sabendo que era um homem justo e santo; protegia-o e, quando o ouvia, sentia-se embaraçado. Mas, mesmo assim, de boa mente o ouvia.
21 Ku mamaneneno Helodiyasi sebeli otandala okuwana esibaka, Heloda abana kutenda omukiti no kuleiwa kwaye, mi sesbeli oisanenako amanduna no kuta yaye na kulu no masole na kulu namu Galileya.
21 Chegou, porém, um dia favorável em que Herodes, por ocasião do seu natalício, deu um banquete aos grandes de sua corte, aos seus oficiais e aos principais da Galiléia.
22 Cwale omwana Helodiyasi no mukatana abana kukeela sebeli onenga onene niku wabelisa Heloda naa ana kwikala naye ba tafule. Cwale Ombumu sebeli wambela omukatana munyonyo nji, “Okumbele esi sosinge kwa mene sonje, mi mbani kubi so.”
22 A filha de Herodíades apresentou-se e pôs-se a dançar, com grande satisfação de Herodes e dos seus convivas. Disse o rei à moça: Pede-me o que quiseres, e eu to darei.
23 Mane sebeli okununga oluci nji, “Esi so kumbele sonje, simba eseemba no mubuso wange mbani kubi.
23 E jurou-lhe: Tudo o que me pedires te darei, ainda que seja a metade do meu reino.
24 Cwale omukatana sebeli ota okaibanguta inawawe nji, “Ni kumbele eikene?”
24 Ela saiu e perguntou à sua mãe: Que hei de pedir? E a mãe respondeu: A cabeça de João Batista.
25 Cwale ababo omukatana sebeli oukela kwa Mbumu muwanguwangu ni kukumbela nji, “Kame nisinga nji abano, onibe omutwi wa Jowani omukolobezi mu siwana.”
25 Tornando logo a entrar apressadamente à presença do rei, exprimiu-lhe seu desejo: Quero que sem demora me dês a cabeça de João Batista.
26 Cwale ombumu sebeli weena onene, kono mulibaka no kweeta oluci kwaye na ngenda awo ana kwikala naye, sebeli okwangwa okumatuka amaywi aye.
26 O rei entristeceu-se; todavia, por causa da sua promessa e dos convivas, não quis recusar.
27 Ababo Ombumu sebeli otuma omunjili no masole no atateleli, niku laela nji akalite omutwi wa Jowani mukolobezi. Woyo sebeli ota nukapatula omutwi wa Jowani mukolobezi mu tolongo,
27 Sem tardar, enviou um carrasco com a ordem de trazer a cabeça de João. Ele foi, decapitou João no cárcere,
28 ni kulita omutwi mu siwana, ni kuuba omukatana, mi omukatana yonyene sebeli ouba inawaye.
28 trouxe a sua cabeça num prato e a deu à moça, e esta a entregou à sua mãe.
29 Cwale aiyetwa a Jowani aba ana kuyupa etaba eyo, sebeli aiiya muku shimba esitupu saye oka siteula mu libita.
29 Ouvindo isto, os seus discípulos foram tomar o seu corpo e o depositaram num sepulcro.
30 Atumiwa sebeli auka kwa Jesu, oka mwambela yonje eyo ana kutenda neyi ana kwiyeta aanu.
30 Os apóstolos voltaram para junto de Jesus e contaram-lhe tudo o que haviam feito e ensinado.
31 Cwale sebeli wamba kwa onyene nji, “Mwiiye, tute ku mukunda muka pumuleko mbicani oku kuulwile aanu. Kakuli kame ku nakwikala aanu no kupula aa na iyanga ni kuuka mane kame ana kukwangwa ni nako no kulya.”
31 Ele disse-lhes: Vinde à parte, para algum lugar deserto, e descansai um pouco. Porque eram muitos os que iam e vinham e nem tinham tempo para comer.
32 Cwale sebeli ata mu wato okaikala omboci mu sibaka no kondoka.
32 Partiram na barca para um lugar solitário, à parte.
33 Cwale aanu no kupula sebeli aamona akatile, ni kwalimuka nji anyine, mi sebeli aitukelako ni makondo okutunda mu milenen̄i yonje, mi aanu sebeli aka keelako oweli Jesu na iyetwa aye asili munyima.
33 Mas viram-nos partir. Por isso, muitos deles perceberam para onde iam, e de todas as cidades acorreram a pé para o lugar aonde se dirigiam, e chegaram primeiro que eles.
34 Cwale Jesu aba ana kutunda mu wato, sebeli omona aanu no kupula, mi sebeli wayupela amakeke, kakuli kame ana kufeka kanyi omukoko nambulwa mulisana. Mi sebeli otangisa okwaiyeta einu no kupula.
34 Ao desembarcar, Jesus viu uma grande multidão e compadeceu-se dela, porque era como ovelhas que não têm pastor. E começou a ensinar-lhes muitas coisas.
35 Cwale eliywaa aba lina kwiika, aiyetwa aye sebeli aiya kwa yonyene ni kwamba nji, “Sino ni sibaka no kondoka, mi enako yatakale.
35 A hora já estava bem avançada quando se achegaram a ele os seus discípulos e disseram: Este lugar é deserto, e já é tarde.
36 Mwaa use, nji aka ku ulele eino kulya mu matema ni mu mindi ili beebi.”
36 Despede-os, para irem aos sítios e aldeias vizinhas a comprar algum alimento.
37 Jesu sebeli waatambula nji, “Mwaabe eino kulya mwenyene,
37 Mas ele respondeu-lhes: Dai-lhes vós mesmos de comer. Replicaram-lhe: Iremos comprar duzentos denários de pão para dar-lhes de comer?
38 Cwale Jesu sebeli wamba kwa onyene nji, “Injinga einkwa mukwite? Mute muka imone.
38 Ele perguntou-lhes: Quantos pães tendes? Ide ver. Depois de se terem informado, disseram: Cinco, e dois peixes.
39 Cwale sebeli olaela nji, “Aanu onje aikale mu ikwata, ba moopu no musuhela.”
39 Ordenou-lhes que mandassem todos sentar-se, em grupos, na relva verde.
40 Cwale aanu sebeli aikala banji mu ikwata, esinjili esikwata no aanu akwana omwaanda, anjili aanu ana ku kwana makumi mutanu.
40 E assentaram-se em grupos de cem e de cinqüenta.
41 Jesu sebeli oshimba einkwa mutanu ni tindi timbili, ni kwaliketa kuwilu, mi sebeli okutumela ni kupatola einkwa okuba aiyetwa aye nji atabele aanu, mi kame ni kutabela aanu etindi.
41 Então tomou os cinco pães e os dois peixes e, erguendo os olhos ao céu, abençoou-os, partiu-os e os deu a seus discípulos, para que lhos distribuíssem, e repartiu entre todos os dois peixes.
42 Cwale onje sebeli alya ni kwikuta.
42 Todos comeram e ficaram fartos.
43 Cwale sebeli ashimba amatanda likumi na yiili, ana kwiyala oubulumusi no inkwa, nou no tindi.
43 Recolheram do que sobrou doze cestos cheios de pedaços, e os restos dos peixes.
44 Mi awo ana kulya neli alume ana kukwana eikiti Mutanu (5,000).
44 Foram cinco mil os homens que haviam comido daqueles pães.
45 Ababo Jesu sebeli wambela aiyetwa aye nji aingene mu wato nji akutangete okuta mu linjaliya no lisa, ku Betisaida, yonyene yo suusa aanu.
45 Imediatamente ele obrigou os seus discípulos a subirem para a barca, para que chegassem antes dele à outra margem, em frente de Betsaida, enquanto ele mesmo despedia o povo.
46 Osimana felea okuusa aanu sebeli ota ba lilundu oka lapela.
46 E despedido que foi o povo, retirou-se ao monte para orar.
47 Cwale enako no mangolwaa aba ina kukwana, owato owendela ba kaci no lisa, mi Jesu yoli yomboci ba likamba.
47 À noite, achava-se a barca no meio do lago e ele, a sós, em terra.
48 Mi sebeli omona nji kame apuwa me aziyelehile, kakuli emebo kame ina kwalwisa onene. Mi mu nako no malungasiku, Jesu sebeli oiya kwa onyene yo enda ba meyi, mi sebeli osinga okwabitelela.
48 Vendo-os se fatigarem em remar, sendo-lhes o vento contrário, foi ter com eles pela quarta vigília da noite, andando por cima do mar, e fez como se fosse passar ao lado deles.
49 Kono aba ana ku mumona yo enda ba meyi no lisa, sebeli akuwa onene nji ni silumba.
49 À vista de Jesus, caminhando sobre o mar, pensaram que fosse um fantasma e gritaram;
50 Cwale onje sebeli acila aba ana kumumona. Kono sebeli oleluba okwamba noo nji, “Mu koongote, ya meene, mu lese kucila.”
50 pois todos o viram e se assustaram. Mas ele logo lhes falou: Tranqüilizai-vos, sou eu; não vos assusteis!
51 Cwale sebeli oku longa mu wato nonyene, mi emebo sebeli yondoka. Cwale aiyetwa aye sebeli akomoka onene.
51 E subiu para a barca, junto deles, e o vento cessou. Todos se achavam tomados de um extremo pavor,
52 Kakuli kasi ku yupisisa etaluso no kufepa aanu no kupula bokame abo emicima yoo kame ina koongola.
52 pois ainda não tinham compreendido o caso dos pães; os seus corações estavam insensíveis.
53 Cwale aba ana kumana okuluta elisa ni kuta ba likamba, mi sebeli akeela mu naha iisaniwa Genesaleta mi sebeli afuweka ku likamba.
53 Navegaram para o outro lado e chegaram à região de Genesaré, onde aportaram.
54 Mi abana kutunda mu wato, ababo aanu sebeli amu limuka.
54 Assim que saíram da barca, o povo o reconheceu.
55 Cwale sebeli aitukela mu naha yonje ni kutangisa okalita asikutoma onje oko ana kuyupa nji Jesu kwaali.
55 Percorrendo toda aquela região, começaram a levar, em leitos, os que padeciam de algum mal, para o lugar onde ouviam dizer que ele se encontrava.
56 Mi konje Jesu oku ana ku bita, mu mindi icana ni mu mindi inene, simba mwibaka no matema, asi kutoma kame ana kubeekiwa ba tipatelo, mi aanu kame ana kukumbela nji aa pumenene oku lema feela simba ku mungundo no sikumango saye, mi aa amulema onje kame abala.
56 Onde quer que ele entrasse, fosse nas aldeias ou nos povoados, ou nas cidades, punham os enfermos nas ruas e pediam-lhe que os deixassem tocar ao menos na orla de suas vestes. E todos os que tocavam em Jesus ficavam sãos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.