Atos 7
lyn (LYN) vs NAA
1 Omupulisita omukulu sebeli wibanguta nji, “Etaba eyo kana moikalele?”
1 Então o sumo sacerdote perguntou a Estêvão: — Isso de fato é assim?
2 Setefani sebeli otambula nji, “Abaange, naanyi asitange, muyupetete kwa mene! Nyambe no kanya nakumonahaza kwa sitetu Abulahama abo yosiikala mu Mesopotamiya yokasita kale okaikala mu Halani,
2 Estêvão respondeu: — Irmãos e pais, escutem. O Deus da glória apareceu a Abraão, nosso pai, quando este estava na Mesopotâmia, antes de morar em Harã,
3 mi sebeli wamba kwa yonyene nji, ‘Osiye esibaka sowe ni lusika lowe mi ote mu sibaka saniku monise.’
3 e lhe disse: “Saia da sua terra e do meio da sua parentela e vá para a terra que eu lhe mostrarei.”
4 Cwale sebelli otunda mu naha no Makaladeya ni kuta okaikala mu Halani. Munyima ya sitaye Abulahama okufa, Nyambe sebeli omutundisamo niku mulita mu naha ino muyoya nibalelo lino.
4 Então Abraão saiu da terra dos caldeus e foi morar em Harã. E dali, com a morte de seu pai, Deus o trouxe para esta terra em que vocês agora estão morando.
5 Ka simuba esanda omo, simba esibaka no kulyata elikondo, kono sebeli omusepisa nji yonyene ni masika aye mbaabiwa esibaka simba nji kakwite omwana.
5 Nela, não lhe deu herança, nem sequer o espaço de um pé; mas prometeu dar-lhe a posse dela e, depois dele, à sua descendência, embora Abraão ainda não tivesse filhos.
6 Cwale Nyambe sebeli omwambela nji, ‘Aikulyowe mba kayoyo mu naha no akoo omo sakaikale mu ukoba niku yandisiwa mu myaka nokukwana emyanda inee. (400)
6 E Deus falou que a descendência dele seria peregrina em terra estrangeira, onde seriam escravizados e maltratados durante quatrocentos anos.
7 Kono kame sani atule aanu saabeeke mu ubika Nyambe sebeli wamba, mi munyima nweyo kame satundemo ni kwiya mukuni lumbekela muno mu sibaka.’
7 — Deus disse ainda: “Castigarei a nação da qual forem escravos; e, depois disso, sairão daí e me servirão neste lugar.”
8 Cwale Nyambe sebeli omuba oulikani no mupato. Mi cwale Abulahama sebeli oleya Isaka, ni kumubeeka ku mupato ba liywaa no mutanu ni twaatu, mi Isaka sebeli oleya Jakobo, Jakobo sebeli oleya anjekulyetu nokukwana likumi ni twiili.
8 Então lhe deu a aliança da circuncisão. Assim, Abraão gerou Isaque e o circuncidou no oitavo dia; e Isaque gerou Jacó, e Jacó gerou os doze patriarcas.
9 Kakuli anjekulyetu kame ana kufela minoo Josefa omuna niku muulisa mu Engepita, kono Nyambe nakwikala naye,
9 — Os patriarcas, invejosos de José, venderam-no para ser levado para o Egito. Mas Deus estava com ele
10 mi sebeli omulamulela mu mayando aye onje niku muba okukateleha ni kushangama, balubala wa Falo Ombumu no Engepita woyo onaku muba oubusisi no Engepita ni beulu no asindoo yaye yonje.
10 e o livrou de todas as suas aflições, concedendo-lhe também graça e sabedoria diante de Faraó, rei do Egito, que o constituiu governador daquela nação e de toda a casa real.
11 Cwale sebeli kwiiya olukupwe munaha yonje no Engepita ni mu Kanana, ni mayando manene mane na shemi etu sebeli akwangwa oku wana eilya.
11 Depois houve fome e grande sofrimento em todo o Egito e em Canaã, e nossos pais não achavam o que comer.
12 Kono cwale Jakobo aba ana kuyupa eyo nji kame kuli eilya mu Engepita, sebeli otumako anjekulyetu akano weli.
12 Mas, quando Jacó ouviu que no Egito havia trigo, mandou, pela primeira vez, os nossos pais até lá.
13 Ba musipili no wiili Josefa sebeli okulimukisa kwakulwaye, mi olusika lwa Josefa sebeli lulimukiwa kwa Falo
13 Na segunda vez, José se fez reconhecer pelos seus irmãos, e o Faraó veio a conhecer a família de José.
14 Cwale Josefa sebeli otuma aanu okashimba sitaye Jokobo ni lusika lwaye lonje, anakukwana makumi mutanu na yili naanu mutanu (75).
14 Então José mandou chamar Jacó, seu pai, e toda a sua parentela, isto é, setenta e cinco pessoas.
15 Cwale Jakobo sebeli ota ku Engepita, nukafelako yonyene na njekulyetu.
15 Jacó foi para o Egito, e ali morreu ele e também os nossos pais.
16 Eitupu yoo kame inaku twaliwa mu Shekemu nukateuliwa mu libita anaku ula Abulahama ni mali kwaana aa Homoli namu Shekemu.
16 Depois eles foram transportados para Siquém e postos no túmulo que Abraão tinha comprado dos filhos de Hamor, em Siquém, pagando um certo preço.
17 “Kono enako no sepiso aba inaku sheteta, eyo Nyambe anaku sepisa Abulahama epalo no aanu mu Egepita sebeli yekezeha onene.
17 — E, quando já estava próximo o tempo em que Deus cumpriria a promessa feita a Abraão, o povo cresceu e se multiplicou no Egito,
18 Mane sebeli kuyola Ombumu munjili mu Engepita woyo nokwa limuka Josefa.
18 até que se levantou ali outro rei, que não conhecia José.
19 Woyo sebeli otenda omushobo wetu mu kushangama no kwiiba, na kuyandisa anjekulyetu, sebeli wataukisa anoo nji alese okupula afee.
19 Este outro rei tratou com astúcia a nossa gente e torturou os nossos pais, a ponto de forçá-los a abandonar seus meninos recém-nascidos, para que não sobrevivessem.
20 Munako eyi Mushe sebeli oleiwa, neli omwana no kuwaba onene balubala wa Nyambe. Mi kame anaku litiwa ba tikweti taatu mu ndoo ya sitaye,
20 Por esse tempo nasceu Moisés, que era formoso aos olhos de Deus. Durante três meses ele foi mantido na casa de seu pai.
21 mi ababo yosi limukiwa fela, mwanaye Falo no musizana sebeli okutolelaye, ni ukukuliseta ye nji atende mwanaye luli.
21 Quando tiveram de abandoná-lo, a filha de Faraó o recolheu e criou como seu próprio filho.
22 Cwale Mushe sebeli oiyetiwa okushangama konje no Aengepita mi sebeli oikala ni maata mu kwamba ni mu misebezi.
22 E Moisés foi educado em toda a ciência dos egípcios e era poderoso em palavras e obras.
23 “Cwale aba ana kukwanisa emyaka makumi anee (40), sebeli oiyelwa etakazo mu mucima waye nokuta oka potela abaye aana no Isilaele.
23 — Quando completou quarenta anos, Moisés teve a ideia de visitar os seus irmãos, os filhos de Israel.
24 Cwale sebeli omona omunjili no abaye yo tendiwa ouyi, sebeli omulwela, okumu lamulela mukwibaa Omuegepita.
24 Vendo um homem ser maltratado, saiu em defesa dele e vingou o oprimido, matando o egípcio.
25 Nakuyambuta nji abaye kame sa yupisise nji Nyambe kame saayoyise mulibaka no Lyoko lyaye, kono kaasikuyupisisa.
25 Ora, Moisés pensava que seus irmãos entenderiam que Deus queria salvá-los por meio dele; eles, porém, não entenderam.
26 Cwale liywaa linaku tatamako sebeli omumonahaza kwaonyene aalwa mi sebeli waaeleza nji, ‘Alume, kame muli omwabaye munu, iikene aba mukulwisa?’
26 No dia seguinte, Moisés aproximou-se de uns que brigavam e procurou reconduzi-los à paz, dizendo: “Homens, vocês são irmãos; por que estão maltratando um ao outro?”
27 Kono omulume woyo onakutenda omukwaye ouyi sebeli okasha Mushe, ni kumwibanguta nji, ‘Anyine onaku beeke omubusisi ni mwatuli wetu?’
27 Mas o que agredia o seu próximo repeliu Moisés, dizendo: “Quem colocou você como chefe e juiz sobre nós?
28 ‘Kame usinga okunibaa kanyi omo unakwibaela Omuegepita bingolwa?’
28 Será que quer me matar, assim como ontem matou o egípcio?”
29 Mulibaka no liywi elyo, Mushe sebeli otunda mu Engepita okuta mu naha no Mindiyani, omo anokaleyelamo aana ayili.
29 Ao ouvir isto, Moisés fugiu e se tornou peregrino na terra de Midiã, onde lhe nasceram dois filhos.
30 Cwale aba kuna mana emyaka makumi anee (40), elin̄eloi sebeli likumonahaza kwa Mushe mu lihalaupa no lilundu no Sinai, mu lulimi no mulilo mu liputa.
30 — Passados quarenta anos, apareceu-lhe, no deserto do monte Sinai, um anjo, por entre as chamas de uma sarça que estava queimando.
31 Cwale Mushe aba anakumona ngeso sebeli okomoka, abana shetetako nji amonisise, sebeli oyupa eliywi lya Mbumu elyamba nji,
31 Moisés ficou maravilhado diante daquela visão e, aproximando-se para contemplá-la, ouviu-se a voz do Senhor, que disse:
32 ‘Time Nyambe wa njekulyowe, Nyambe wa Abulahama Nyambe wa Isaka ni wa Jakobo.’ Cwale Mushe sebeli ocila ni kukwangwa okwaliketako.
32 “Eu sou o Deus dos seus pais, o Deus de Abraão, de Isaque e de Jacó.” Moisés, tremendo de medo, não ousava contemplar a sarça.
33 Cwale MBUMU sebeli wamba kwa yonyene nji, ‘Otundise etinjangwa towe ku makondo, kakuli esibaka wimanine ni sakukena.
33 Então o Senhor disse: “Tire as sandálias dos pés, porque o lugar em que você está é terra santa.
34 Kame ninalikete mi kame nimono amayando no aanu ange mu Egepita mi nuyupu okutonga koo, mi kame nineyi mukwaa lukulula. Cwale wiiye, niku tume ku Egepita.’
34 Certamente vi o sofrimento do meu povo no Egito, ouvi o seu gemido e desci para libertá-lo. Venha, agora; vou mandar você para o Egito.”
35 “Mushe woyo ana kukana aamba nji, ‘Anyine ona kubeeke omubusisi ni mwatuli?’ Yokame ana beeke Nyambe omubusisi ni mulukululi woo mulibaka no lingeloi linaku monahala mu liputa.
35 — A este Moisés, a quem tinham rejeitado, dizendo: “Quem colocou você como chefe e juiz?”, Deus enviou como chefe e libertador, com a assistência do anjo que lhe apareceu na sarça.
36 Sebeli watundisa mu Egepita, yo tenda etimakazo neyi ikomokisa ni ba liwate no mucaa ni mu lihalaupa emyaka makumi anee (40).
36 Foi Moisés quem os tirou de lá, fazendo prodígios e sinais na terra do Egito, no mar Vermelho e no deserto, durante quarenta anos.
37 Mushe yokame onakwambela aana no Isilaele nji, ‘Nyambe wenu mba mi litele omunuhi mukaci no abenu kanyi omo ana kuni beekela.’
37 Foi ainda Moisés quem disse aos filhos de Israel: “Deus fará com que, do meio dos irmãos de vocês, se levante um profeta semelhante a mim.”
38 Yokame woyo onakukuwana mu lihalaupa ni lingeloi linakwamba kwa yonyene ku lilundu lya Sinai, yoli na njekulyetu, ni ku tambula amaywi a yoyisa nji atube oo.
38 É este Moisés quem esteve na congregação no deserto, com o anjo que lhe falava no monte Sinai e com os nossos pais. Foi ele quem recebeu palavras vivas para nos transmitir.
39 Kono anjekulyetu sebeli akana okumukuteka, kono sebeli amukuteka ku nyonga mu micima yoo ni kuukela ku Engepita.
39 — Nossos pais não quiseram obedecer a Moisés, mas o rejeitaram e, no seu coração, voltaram para o Egito,
40 Cwale sebeli aamba kwa Aluni nji,‘Otutendele emilimu eyi itwenda ku lubala, kanyi Mushe woyo onaku tutwaletela okutunda mu naha no Egepita, katu limukile esi sinamwiyele.’
40 dizendo a Arão: “Faça para nós deuses que vão adiante de nós; porque, quanto a este Moisés, que nos tirou da terra do Egito, não sabemos o que lhe aconteceu.”
41 Cwale mu maywaa awo sebeli aumba onamani, ni kutundiseta etinubu esiswaniso eso ni ku wabelelwa mu misebezi no maoko oo.
41 Naqueles dias, fizeram um bezerro e ofereceram sacrifício ao ídolo, alegrando-se com as obras das suas mãos.
42 Kono Nyambe sebeli wafutukela ni kwaaba oku lapelela empi nakuwilu, kanyi omo kun̄olelwe mu buka no anuhi nji,
42 Mas Deus se afastou e os entregou à adoração das estrelas do céu, como está escrito no Livro dos Profetas: “Ó casa de Israel, será que foi para mim que vocês ofereceram vítimas e sacrifícios no deserto, durante quarenta anos?
43 Cwale kame munakushimba Endoo ya Nyambe ya Muloke,
43 Não é verdade que vocês levantaram o tabernáculo de Moloque e a estrela de Renfã, o deus de vocês, imagens que vocês fizeram para as adorar? Por isso, vou mandar vocês ao exílio para além da Babilônia.”
44 “Anjekulyetu nakwikala ni tabanakele no upaki mu lihalaupa, simba kanyi woyo ona kwamba kwa Mushe nakumu laelela yonyene ona kwitenda, kanyi esiswaniso eso anaku mona.
44 — O tabernáculo do testemunho estava entre nossos pais no deserto, como havia ordenado aquele que disse a Moisés que o fizesse segundo o modelo que tinha visto.
45 Munyima anjekulyetu sebeli aiya mu naha ni Joshuwa ku sicaba anakucita Nyambe balubala wa anjekulyetu. Sebeli iikalamo okutwala ba maywaa a Dabida.
45 Também nossos pais, com Josué, tendo recebido o tabernáculo, o levaram, quando tomaram posse das nações que Deus expulsou da presença deles. Foi assim até os dias de Davi,
46 Dabida naku wana esishemo kwa Nyambe mi sebeli okumbela nji awanene Nyambe wa Jakobo esibaka.
46 que obteve o favor de Deus e pediu autorização para construir uma casa para o Deus de Jacó.
47 Kono neli Solomoni ona kumuyakela endoo.
47 Mas foi Salomão quem lhe edificou a casa.
48 Kono Nyambe Omwambakani ka ikala mu tindoo tina yakiwa ni maoko, kanyi omunuhi aba anakwamba nji,
48 Entretanto, o Altíssimo não habita em casas feitas por mãos humanas. Como diz o profeta:
49 ‘Eliwilu lyokame olubona lwange,
49 “O céu é o meu trono, e a terra é o estrado dos meus pés. Que casa vocês edificarão para mim, diz o Senhor, ou qual é o lugar do meu repouso?
50 Kasanji amaoko ange kasikuyaka einu yonje eyi?’
50 Não é fato que a minha mão fez todas estas coisas?”
51 “Anyi anu no tindingo tisatalalile, aa ulwile okwingenyeka emicima ni matwi yenu mu mupato, enako yonje kame mukanisa Emebo No Kukena! Kanyi omo ana kwikalela anjekulyenu, naanyi momwikalele.
51 — Homens teimosos e incircuncisos de coração e de ouvidos, vocês sempre resistem ao Espírito Santo. Vocês fazem exatamente o mesmo que fizeram os seus pais.
52 Anyine omunuhi wasiku yandisiwa kwa njekulyenu? mane kame anakwibaa awo anakwamba baweli nji kame sakwiye woyo no kuluka. Cwale woyo muna kubeteka niku mwibaa.
52 Qual dos profetas os pais de vocês não perseguiram? Eles mataram os que anteriormente anunciavam a vinda do Justo, do qual vocês agora se tornaram traidores e assassinos,
53 Aanyi munaku tambula omulawo wa Nyambe onaku lukululwa ku mangeloi kono kamusi kuuteula.
53 vocês que receberam a lei por ministério de anjos e não a guardaram.
54 Cwale aba ana kuyupa einu eyi sebeli atina, ni kukweca amaeo okumu lwisa.
54 Ao ouvirem isto, ficaram com o coração cheio de raiva e rangiam os dentes contra ele.
55 Kono Setefani, yo iyalile Emebo No Kukena, sebeli omona ekanya ya Nyambe ni Jesu yoimanine ku Lyoko no silyo lya Nyambe.
55 Mas Estêvão, cheio do Espírito Santo, fitou os olhos no céu e viu a glória de Deus e Jesus, que estava à direita de Deus.
56 Cwale sebeli wamba nji, “Komumone, kame nimona eliwilu eli liyatulukile ni Mwana no munu yoimanine kweli no silyo lya Nyambe!”
56 Então disse: — Eis que vejo os céus abertos e o Filho do Homem, em pé à direita de Deus.
57 Cwale sebeli akuwa ni liywi linene ni kutika amatwi oo ni kwitukela kwa yonyene onje,
57 Eles, porém, gritando bem alto, taparam os ouvidos e, unânimes, avançaram contra ele.
58 niku mukokela kundee no mulenen̄i niku mupwacula ni mawee. Etipaki sebeli abeeka eikumango yoo banji, ba makondo no ndumbana wisaniwa Saule.
58 E, expulsando-o da cidade, o apedrejaram. As testemunhas deixaram as capas deles aos pés de um jovem chamado Saulo.
59 Cwale alemine okupwacaula Setefani, sebeli olapela nji, “Mbumu Jesu otambule Emebo yange!”
59 E enquanto o apedrejavam, Estêvão orava, dizendo: — Senhor Jesus, recebe o meu espírito!
60 Cwale sebeli okubama ni kukuwa ni liywi linene nji, “Mbumu, olese okwahupulela esibi sino!” Aba ana mana ngeso, sebeli okulanganena.
60 Então, ajoelhando-se, gritou bem alto: — Senhor, não os condenes por causa deste pecado! E, depois que ele disse isso, morreu.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.