Atos 28

lyn (LYN) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Munyima no kuyoya ngeso, okubinda cwale tu limuke nji esooli eso kame siisaniwa nji Melita.
1 Quando já estávamos em terra, sãos e salvos, soubemos que a ilha se chamava Malta.
2 Ni man̄eke aa alimo sebeli atutenda mu sishemo no kuneneba, ni kutu tambula toonje omunu ni munu, mi sebeli atumbula omulilo no kuneneba, mulibaka no mbula ona kuloka ni mulibaka no seenge.
2 Os moradores dali nos trataram com muita bondade. Como estava chovendo e fazia frio, acenderam uma grande fogueira.
3 Cwale Paulusi sebeli ocaa en̄ata no wandilala no itondo no kuku kuta ni kwibeeka ba mulilo, omo sebeli kutunda esibili mulibaka no kweenya, sebeli siku tingeta ba Lyoko lyaye.
3 Paulo ajuntou um feixe de gravetos e os estava jogando no fogo, quando uma cobra, fugindo do calor, agarrou-se na mão dele.
4 Cwale aman̄ete aba ana ku mona enyoka ilepelela ba Lyoko lyaye, sebeli akwambisa mukaci koo nji, “Luli omunu uyu ni mwiibai, kakuli naaba aba bandukamu liwate, ouku faniketa ku wilu kalukele okuyoya.
4 Os moradores da ilha viram a cobra pendurada na mão de Paulo e comentaram: — Este homem deve ser um assassino. Pois ele escapou do mar, mas mesmo assim a justiça divina não vai deixá-lo viver.
5 Kono Paulusi sebeli otutulele fela enyoka mu mulilo kaisimu tenda ouyi.
5 Mas Paulo sacudiu a cobra para dentro do fogo e não sentiu nada.
6 Aanu kame ana kutatelela okumona nji kame sa timbe simba okukwela banji ababo nji afe, kono kame ana kutatelela ba nako no kuleba onene, mi sebeli amona nji kakwisa esi sitendahala kwa yonyene, sebeli afutuka okwamba nji neli nyambe.
6 Eles pensavam que ele ia ficar inchado ou que ia cair morto de repente. Porém, depois de esperar bastante tempo, vendo que não acontecia nada, mudaram de ideia e começaram a dizer que ele era um deus.
7 Abeebi ni sibaka eso tuna kwikala kame kuna kwikala onduna no sooli wisaniwa nji Pubuliyasi, ni yonyene sebeli otu tambula wino, niku tushimba ku ndoo yaye amaywaa aatu.
7 Perto daquele lugar havia algumas terras que pertenciam a Públio, o chefe daquela ilha. Ele nos recebeu muito bem, e durante três dias nós fomos seus hóspedes.
8 Sitaye Publiusi kame ana ku langana okukola efibele ni ku sulula ounyinga. Pauusi sebeli otako oka mulekula ni kulapela, sebeli omu beeka amaoko aye beeulu niku mubalisa.
8 O pai dele estava de cama, doente com febre e disenteria. Paulo entrou no quarto, fez uma oração, pôs as mãos sobre ele e o curou.
9 Eyo aba ina kubwa, onje aanu asikutoma ba sooli sebei aiya, mi kame ana ku balisiwa.
9 Depois disso os outros doentes da ilha vieram e também foram curados.
10 Cwale sebeli atuba etimpo no kupula, mi aba tuna ku fuula, sebeli atubeekela mu sisepe eyo tuna ku saela.
10 Eles mostraram muito respeito por nós e, quando embarcamos, puseram no navio tudo o que precisávamos para a viagem.
11 Munyima no tikweti taatu sebeli tu funduka ni sisepe sina ku fuwekelanga musoli, esisepe na ku Alekizandiliya, mi balitusi ababekilwe esiswaniso no aana no mambile
11 Depois de ficarmos três meses na ilha, embarcamos num navio da cidade de Alexandria, que tinha na proa a figura dos deuses gêmeos Castor e Pólux. O navio tinha passado o inverno na ilha.
12 Aba tu na kukeela mu Silakuze sebeli twi ikalamo amaywaa aatu.
12 Nós chegamos à cidade de Siracusa, onde ficamos três dias.
13 Mi aba tu na kufundaka sebeli twenda ku nyonga no liwate mi sebeli tu kakela ku Lihegiomu, mi munyima no liywaa limweya Emebo naku mboela sebeli ifuka, mi ba liywaa li no wiili sebeli tu kafuweka mu Petiyoli.
13 Dali seguimos viagem e chegamos à cidade de Régio. No dia seguinte o vento começou a soprar do sul, e em dois dias chegamos a Pozuoli.
14 Omo sebeli tu ka wana aasikupumena, mi sbeli atumema njintwiikale noo mu maywaa ana kukwana mutanu naayiili.
14 Nessa cidade encontramos alguns cristãos que nos pediram que ficássemos com eles uma semana. E assim chegamos a Roma.
15 Cwale aasikupumena omo aba ana ku tuyupa sebeli aiya okutunda oku no kuleba ku Folamu mu sibaka no Appiusi ni ku mahotela aatu mukutu waniketa. Mu kwaamona, Paulusi sebeli oku tumela kwa Nyambe nikuongola omucima.
15 Os irmãos de Roma tinham recebido a notícia da nossa chegada e foram se encontrar conosco nos povoados de Praça de Ápio e de Três Vendas. Ao ver esses irmãos, Paulo agradeceu a Deus e se animou.
16 Cwale aba tuna kukeela mu Loma, Paulusi sebeli amu lumelela nji aikale yomboci ni masole awo ana ku mu sileleza.
16 Quando entramos em Roma, Paulo recebeu permissão para morar por sua conta, guardado por um soldado.
17 Munyima no maywaa aatu, sebeli oisana aendisi no Majuda, mi cwale aba anokuwana sebeli wamba kwa onyene nji, “Abaange, naaba kanisi tenda esinjili okulwisa aanu simba esizo sa Sitetu, kono kame nina kubeekiwa mu tolongo mu Jelusalema mu maata no Maloma.
17 Três dias depois, Paulo convidou os líderes dos judeus de Roma para se encontrarem com ele. Quando estavam reunidos, ele disse: — Meus irmãos, eu não fiz nada contra o nosso povo, nem contra os costumes que recebemos dos nossos antepassados. Mesmo assim eu fui preso em Jerusalém e entregue aos romanos.
18 Cwale aba ana kumana okuni ibanguta, sebeli asinga nji ani lukulule, kakuli kame ku nakuulwa omubonda no lifu mu taba yange.
18 Eles me interrogaram e queriam me soltar, pois não acharam nenhum motivo para me condenar à morte.
19 Kono aendisi no Majuda aba ana kukana, cwale sebeli ni ku bilaeza kwa Sesale, simba nji kani sikwikala ni mubonda no ku lwisa enaha yange.
19 Mas os judeus não queriam que me soltassem. Por isso fui obrigado a pedir para ser julgado pelo Imperador, embora eu não tenha nenhuma acusação para fazer contra o meu próprio povo.
20 Cwalehe mulibaka elyo kame nina kumbele nji ni kumone, kakuli ni mulibaka no sepo no Isilaele eyo inisaiseta oku nungiwa amawenge.”
20 Foi por esse motivo que pedi para ver vocês e conversarmos. Estou preso com estas correntes de ferro por causa daquele que o povo de Israel espera.
21 Cwale sebeli aamba kwa onyene nji, “Katu sitambula aman̄olo okutunda ku Judeya aa aamba eyowe, mi kakwisa aasikupumena ana tundu oko aneeyi mu kubiha simba okwamba eyi no kwiiba ona ku tenda.
21 Então eles disseram: — Nós não recebemos nenhuma carta da Judeia a seu respeito. Também nenhum dos nossos irmãos veio de lá com qualquer notícia ou para falar mal de você.
22 Kono kame tu singa okuyupa kwa wene eso onahana, kakuli okwamana ku tuto no Ndila kame tu limuka nji kame ilwisa koonje.”
22 Mas gostaríamos de ouvir você dizer o que pensa, pois sabemos que, de fato, em todos os lugares falam contra essa seita à qual você pertence.
23 Cwale aba ana kumana oku lukisa eliywaa nookuwana naye, sebeli aiya oko ana kwikalanga mu kupula. Cwale sebeli waatolokela eyaye yonje oku tunda amasiku konji ku mangolwaa, okupaka eyi no mubuso wa Nyambe, nikweteka nji alumele eyambo ya Jesu bamweya oku tunda ba mulawo wa Mushe naanuhi a Nyambe.
23 Então marcaram um dia com Paulo. Nesse dia, muitos deles foram ao lugar onde Paulo estava. Desde a manhã até a noite ele lhes anunciou e explicou a mensagem sobre o Reino de Deus . E, por meio da Lei de Moisés e dos livros dos Profetas , procurou convencê-los a respeito de Jesus.
24 Cwale anjili sebeli apumena eyo ana kwamba, mi anjili sebeli akana.
24 Alguns aceitaram as suas palavras, mas outros não creram.
25 Cwale mu kukana okuyupa mukaci koo, sebeli afunduka, munyima ya Paulusi okwamba eliywi limweya nji, “Emebo No Kukena kame ina kwamba eniti kwa sitenu okubitela mu munuhi wa Nyambe Isaya nji,
25 Então todos foram embora, conversando entre si. Mas, antes que saíssem, Paulo ainda disse mais uma coisa: — O Espírito Santo tinha razão quando falou por meio do profeta Isaías aos antepassados de vocês.
26 ‘Mute kwaanu aa, mi mu kaambe nji,
26 Pois ele disse a Isaías: “Vá e diga a esta gente: Vocês ouvirão, mas não entenderão; olharão, mas não enxergarão nada.
27 kakuli emicima no aanu aa, kame yongolile,
27 Pois a mente deste povo está fechada; eles taparam os ouvidos e fecharam os olhos. Se eles não tivessem feito isso, os seus olhos poderiam ver, e os seus ouvidos poderiam ouvir; a sua mente poderia entender, e eles voltariam para mim, e eu os curaria — disse Deus.”
28 Cwale mulimuke nji, “Okuyoisa kwa Nyamba kame kuna ku tumenwa asimacaba mi kame sayupe!”
28 E Paulo terminou, dizendo: — Pois fiquem sabendo que Deus mandou a mensagem de salvação para os não judeus! E eles escutarão!
29 Aba ana kumana okwamba amaywi ao, aendisi no Majuda sebeli amusiya, mi sebeli kwikala etin̄ananyi no kuneneba mukaci koo.
29 [Depois que Paulo disse isso, os judeus foram embora, discutindo com violência.]
30 Cwale Paulusi sebeli oikala eilimo yiili mu ndoo eyo ana kutenekanga amali, ni ku tambulanga aanu onje awo ana kwiyanga kwa yonyene.
30 Durante dois anos Paulo morou ali numa casa alugada e recebia todos os que iam vê-lo.
31 Kame ana ku kutazanga eyi no mubuso wa Nyambe ni kwaiyeta eyi ya Mbumu Jesu Kilesite epatalaza no kwaulwa okushweka simba simweya.
31 Ele anunciava o Reino de Deus e ensinava a respeito do Senhor Jesus Cristo, falando com toda a coragem e liberdade.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.