Atos 27
lyn (LYN) vs ARC
1 Cwale abo abaabna kulumelelana nji ate mu Italiya, sebeli atwala Paulusi ni mapantiti anjili ku mukulu no masole Juliusi no sikwata no Augusto.
1 Como se determinou que havíamos de navegar para a Itália, entregaram Paulo e alguns outros presos a um centurião por nome Júlio, da Coorte Augusta.
2 Aba ana kumana okwingena mu sisepe no Adlamiti, eso sina kufunduka ku likamba lya Asia sebeli tu fuula aaci ni Alisitako na mu ku Tesalonika omundi na mu Mesadoniya.
2 E, embarcando nós em um navio adramitino, partimos navegando pelos lugares da costa da Ásia, estando conosco Aristarco, macedônio de Tessalônica.
3 Eliywaa lina ku tatamako sebeli tu kakeela mu Sidoni, mi Juliyasi sebeli obabalela wino Paulusi, ni ku mufundula nji ate kwaabaye aka mu babalele.
3 E chegamos no dia seguinte a Sidom, e Júlio, tratando Paulo humanamente, lhe permitiu ir ver os amigos, para que cuidassem dele.
4 Cwale sebeli amubeeka mu sisepe sina kuta ku Sipulasi, kakuli Emebo kame ina ku tulwisa.
4 E, partindo dali, fomos navegando abaixo de Chipre, porque os ventos eram contrários.
5 Cwale aba tunakumana okuluta eliwate eli lita ku Silisia ni Pamifilia, sebei tu keela mu Mila mu Lisiya.
5 E, tendo atravessado o mar ao longo da Cilícia e Panfília, chegamos a Mirra, na Lícia.
6 Omwendisi no masole sebeli owanamo esisepe sa Alekizanda eso sina kuta ku Italia sebeli otubeekamo.
6 Achando ali o centurião um navio de Alexandria, que navegava para a Itália, nos fez embarcar nele.
7 Kame tuna kweenda mu kwaleluba mu maywaa no kupula, mi sebeli tu kakeela ku Silisia mu ku bambaba, mikanyi Emebo aba ina kutukanena oku luta sebeli tu kulisa ku nyonga ya Kilete ku lineku lya Salumoni.
7 E, como por muitos dias navegássemos vagarosamente, havendo chegado apenas defronte de Cnido, não nos permitindo o vento ir mais adiante, navegamos abaixo de Creta, junto de Salmona.
8 Me tu kulisa elikamba mu kubambaba, sebeli twiiya mu sibaka siisaniwa Feya Habenisi, abeebi ni mulenen̄i no Lasea.
8 E, costeando-a dificilmente, chegamos a um lugar chamado Bons Portos, perto do qual estava a cidade de Laseia.
9 Mu kusinya enako no kupula, mi omusipili sebeli ocilisa kakuli okweti kame ina kubwa, cwale Paulusi sebeli waaeleza nji,
9 Passado muito tempo, e sendo já perigosa a navegação, pois também o jejum já tinha passado, Paulo os admoestava,
10 “Aolyange, kame ni mwene nji omusipili kame so ikale ni tikolofalo ni kusinyehelwa onene, kasa eibyana fela ni sisepe, kono bamweya ni moyo wetu.”
10 dizendo-lhes: Varões, vejo que a navegação há de ser incômoda e com muito dano, não só para o navio e a carga, mas também para a nossa vida.
11 Kono omwendisi no masole sebeli obeeka etingana ku mwendisi ni munya sisepe okubita eyo ana kwamba Paulusi.
11 Mas o centurião cria mais no piloto e no mestre do que no que dizia Paulo.
12 Cwale mulibaka no likamba okwa lukela oku fuwekelamo ba nako no mubebo, aanu no kupula sebeli aaeleza nji afuwekela fela mu liwate, mu litohonolo nji mba twese okakeela ku Fenekasi mu likamba no Kilete, elyo lyalikete ku mutulo ni upa, ni mbowela ni upa, okapumulelamo omubebo.
12 E, como aquele porto não era cômodo para invernar, os mais deles foram de parecer que se partisse dali para ver se podiam chegar a Fenice, que é um porto de Creta que olha para a banda do vento da África e do Coro, e invernar ali.
13 Cwale Emebo naku mbowela aba ifuka wino, sebeli ahupula nji, omulelo woo mbaukondo, niku mona Ankola, sebeli afuula okukulisa amakamba no Kilete ao ali beebi ni likamba.
13 E, soprando o vento sul brandamente, lhes pareceu terem já o que desejavam, e, fazendo-se de vela, foram de muito perto costeando Creta.
14 Kono kuuso mbicana sebeli kwinguka Emebo no lin̄ungwa elyo lisaniwa Eulakilo.
14 Mas, não muito depois, deu nela um pé de vento, chamado Euroaquilão.
15 Cwale esisepe ba si nakushimbiwa ku mebo, sebeli sikwangwa oku yaliketa, sebeli tusi lesela sita nayo.
15 E, sendo o navio arrebatado e não podendo navegar contra o vento, dando de mão a tudo, nos deixamos ir à toa.
16 Cwale sebeli tu kashetwa kunji no sooli no Kilauda, ni kusinga okukwangwa oku kokela esisepe sicana.
16 E, correndo abaixo de uma pequena ilha chamada Cauda, apenas pudemos ganhar o batel.
17 Aba ana kumana okanona, sebeli ongota esisepe mu kusinunga emihala eyo ikeela kunji, mi mulibaka nji kame ana kucila okukashetwa ba muuwa naku Silete, sebeli akwisa amaseili ni kukuka yongeso.
17 E, levado este para cima, usaram de todos os meios, cingindo o navio; e, temendo darem à costa na Sirte, amainadas as velas, assim foram à toa.
18 Kakuli kame tuna ku lwisiwa ku mebo no lin̄ungwa, mu liywaa lina kutatamako sebeli atateka okukondela etutu yoo mu liwate eyo ina longiwa mu sisepe,
18 Andando nós agitados por uma veemente tempestade, no dia seguinte, aliviaram o navio.
19 mi ba liywaa no waatu sebeli tu kondela ni maoko etu, einu eyo yendisa esisepe nayo.
19 E, ao terceiro dia, nós mesmos, com as próprias mãos, lançamos ao mar a armação do navio.
20 Cwale eliywaa simba etitungweti kaisiku moniwa mu mywaa no kupula, mi eliwate kame lina bifi ouyi ku mebo, mane sebeli tuulwa esepo nji mbatu yoisiwa.
20 E, não aparecendo, havia já muitos dias, nem sol nem estrelas, e caindo sobre nós uma não pequena tempestade, fugiu-nos toda a esperança de nos salvarmos.
21 Cwale aba ana kwikala amaywaa no kupula aulwile esi no kulya, Paulusi cwale sebeli oiya kwa onyene ni kwaamba nji, “Alume, kambe kame muna kuni pumena oweli me musi fuula kale ku Kilete, kambe kamusiilwa okulemana ni ku sinyehelwa.
21 Havendo já muito que se não comia, então, Paulo, pondo-se em pé no meio deles, disse: Fora, na verdade, razoável, ó varões, ter-me ouvido a mim e não partir de Creta, e assim evitariam este incômodo e esta perdição.
22 Kono cwale kame ni mi kutaza, mu koongote, kakuli kakwisa woyo so sinyehelwa omoyo kono kame sa ku sinyeha fela esisepe.
22 Mas, agora, vos admoesto a que tenhais bom ânimo, porque não se perderá a vida de nenhum de vós, mas somente o navio.
23 Kakuli ouno usiku elin̄eloi lya Nyambe nali kumonahaza kwa mene nili waye woyo ni sebeleza
23 Porque, esta mesma noite, o anjo de Deus, de quem eu sou e a quem sirvo, esteve comigo,
24 mi sebeli lyaamba nji, ‘Paulusi olese okucila, kame so kaimane balubala lwa Sesale, mi omone, Nyambe nakubi onje awo oluta noo mu sisepe.’
24 dizendo: Paulo, não temas! Importa que sejas apresentado a César, e eis que Deus te deu todos quantos navegam contigo.
25 Cwale mongole emicima, alume! Kakuli kame nili ni tumelo mwa Nyambe nji kame sa ku tendahale kanyi omo nina ambelwe.
25 Portanto, ó varões, tende bom ânimo! Porque creio em Deus que há de acontecer assim como a mim me foi dito.
26 Kono kame sa tu twaliwe ku yooli injili.”
26 É, contudo, necessário irmos dar numa ilha.
27 Cwale eliywaa no likumi ni tunee aba lina kukeela, me tu twaliwa oku nooku ku mebo mu liwate no Andilia, mu kaci no usiku aapuwi no sisepe sebeli akakanya nji natu keela ku naha injili.
27 Quando chegou a décima quarta noite, sendo impelidos de uma e outra banda no mar Adriático, lá pela meia-noite, suspeitaram os marinheiros que estavam próximos de alguma terra.
28 Cwale aba aana kweteka ouliba no meyi sebeli awana eibima makumi aatu ni twiili, kuuso mbicana sebeli aeteka kame sebeli awana eibima makumi ayiili ni mutanu ni twiili.
28 E, lançando o prumo, acharam vinte braças; passando um pouco mais adiante, tornando a lançar o prumo, acharam quinze braças.
29 Kame ana kucila nji mwendi mba tu twaliwa ku mebo ba mawee, sebeli akwisa amanjanga anee na mu litusi na kunyima nji esisepe siimane, mi kame ana ku lakaza nji kupee.
29 E, temendo ir dar em alguns rochedos, lançaram da popa quatro âncoras, desejando que viesse o dia.
30 Cwale aapuwi no sisepe sebeli asaela oku luta okutunda mu sisepe, okwingena mu sisepe sicana mu liwate kanyi kame akakwisa atiankola na ku litusi na ku uso.
30 Procurando, porém, os marinheiros fugir do navio e tendo já deitado o batel ao mar, como que querendo lançar as âncoras pela proa,
31 Paulusi sebeli osimweta omwendisi no masole ni masole nji, “Konji aa alume aba saikale mu sisepe, okubinda samu yoye.”
31 disse Paulo ao centurião e aos soldados: Se estes não ficarem no navio, não podereis salvar-vos.
32 Cwale amasole sebeli apatula omuhala no sisepe, ni kuulesela okutela.
32 Então, os soldados cortaram os cabos do batel e o deixaram cair.
33 Cwale eliywaa ekalya sipa kale, Paulusi sebeli waakumbela onje nji alye eilya, ni kwamba nji, “Balelo yakwana kale amywaa likumi ni anee me mutatelele nuuku yumena eilya, memu ulwile esi no kulya.
33 E, enquanto o dia vinha, Paulo exortava a todos a que comessem alguma coisa, dizendo: É já hoje o décimo quarto dia que esperais e permaneceis sem comer, não havendo provado nada.
34 Cwalehe kame ni mikumbela nji mulye esilya, mbaimibi okongola, kakuli kakwisa oluuki na ba mutwi no munu ni munu kwaanyi olo salu sinyehe.”
34 Portanto, exorto-vos a que comais alguma coisa, pois é para a vossa saúde; porque nem um cabelo cairá da cabeça de qualquer de vós.
35 Cwale aba ana kumana okwamba eyi, sebeli oshimba esinkwa, nuukutumela kwa Nyambe balubala woo onje ni ku sipatola ni ku tangisa okulya.
35 E, havendo dito isto, tomando o pão, deu graças a Deus na presença de todos e, partindo- o, começou a comer.
36 Cwale sebeli aongola emicima ni kulya eilya nonyene.
36 E, tendo já todos bom ânimo, puseram-se também a comer.
37 Kame tunaku kwana epalo ikuma ba myaanda yiili ni makumi mutanu naayili ni mutanu ni kamweya (276) aanu mu sisepe.
37 E éramos ao todo no navio duzentas e setenta e seis almas.
38 Cwale aba ana kumana okulya wino, sebeli afukuza kukulema no sisepe oku yumbela ouloto mu liwate.
38 Refeitos com a comida, aliviaram o navio, lançando o trigo ao mar.
39 Cwale aba lina kupa eliywaa, kasi kulimuka enaha eyo nji ibine, mi sebeli alemuha esiko sili ni likamba, cwale sebeli asinga nji aba kukonahala atwalemo esisepe.
39 E, sendo já dia, não reconheceram a terra; enxergaram, porém, uma enseada que tinha praia e consultaram-se sobre se deveriam encalhar nela o navio.
40 Cwale sebeli apatula emihala ina nungu etinkola ni kwisiya mu liwate, mi mu nako imweya ni kusheputula emihala eyo inungile amabala no ku siululisa esisepe, mi ni ku imeka eseili no kuneneba ba libala no sisepe nji cwale Emebo aba ifulabo yaatwale ku likamba.
40 Levantando as âncoras, deixaram-no ir ao mar, largando também as amarras do leme; e, alçando a vela maior ao vento, dirigiram-se para a praia.
41 Kono sebeli tu fuwama bamwalala no mushekesheke eso sili ni meyi oku nooku. Elitusi nakunyima sebeli licoka, cwale eli nakuuso sebeli likakatela ba mushekesheke
41 Dando, porém, num lugar de dois mares, encalharam ali o navio; e, fixa a proa, ficou imóvel, mas a popa abria-se com a força das ondas.
42 Omuhupulo no masole neli nji aibae amapantiti, okwaa sileleza nji alese okuyowa ni ku sila.
42 Então, a ideia dos soldados foi que matassem os presos para que nenhum fugisse, escapando a nado.
43 Kono omwendisi no masole mu ku singa okuyoisa Paullusi, sebeli waakanisa, mi ni ku laele nji aa atwesa okuyowa, amatukele oweeli mu liwate ate ba likamba,
43 Mas o centurião, querendo salvar a Paulo, lhes estorvou este intento; e mandou que os que pudessem nadar se lançassem primeiro ao mar e se salvassem em terra;
44 mi anjili aku tusise amabala, anjili baibindi ina coko no sisepe. Cwale mokame omo ana ku keelela ba likamba, aayoya.
44 e os demais, uns em tábuas e outros em coisas do navio. E assim aconteceu que todos chegaram à terra, a salvo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.