João 4
Lewo NT (LWW_WBT) vs NTLH
1 Ana e pogos nene, visena tai telivi m̃a ga, apisa ke asape Yesu sum̃a pure ke si nalogena tap̃ena la moki apim puna, sum̃a kee la. Ana sa nap̃a pe Yesu re kila ke nakeena e la poli, ana imimi nalogena ga la mekila, ana la apisu sane yeririna kiena ne Yesu la apim ape moki taulu kiena Yoane Nakeena. P̃isi na la apisasa lelein ke visena nene pa e yo la sanene, pano tol Varasi la, ana pogos nap̃a Yesu mloge sape la m̃ena akilia, ana kila amloge piowa kominia,
1 Os fariseus ouviram dizer que Jesus estava ganhando mais discípulos e batizava mais pessoas do que João.
2 — ausente —
2 (De fato, não era Jesus quem batizava, e sim os seus discípulos.)
3 naga pisu sane popon vetan Yutea, vato si tano garo Kalele. P̃isi na naga mligan yo, pato sanene,
3 Quando Jesus ficou sabendo disso, saiu da Judeia e voltou para a Galileia.
4 ana e kiena mrapa Ntewa pisaar sape monar vato war ro e norava nae Samaria.
4 No caminho, ele tinha de passar pela região da Samaria.
5 Ana memial m̃a mepano, mepimi mop̃arpoyo e kumali tai, kiena ki Saeka. Ana lavisin kumali nene, pupia pulus nen wii tai mom̃a ga, nap̃a siar nakonua konua rui, pimi tol nagane, apio asape wii kiena ne Sekop. Porotano nene, nanua susumo pe kiena ne yermarua Sekop, ana siraunia naga tam̃an pa narina nap̃a Yosop. Ana memio Yesu memial mepim metol wii nene, mrae su va ruru nena, Yesu mloge yepena mimi vanon kiamimi pupia yalena e mrae m̃arera, p̃isi na pa totano e yepas nen wii nene.
5 Ele chegou a uma cidade da Samaria, chamada Sicar, que ficava perto das terras que Jacó tinha dado ao seu filho José.
6 — ausente —
6 Ali ficava o poço de Jacó. Era mais ou menos meio-dia quando Jesus, cansado da viagem, sentou-se perto do poço.
7 Mesum̃a e wii nene pano-o, p̃isi na imimi nalogena la mesum̃alu mepa e kumali pe na ulen kamimi kinanena, ana Yesu naga taaga pa ruru tom̃a ga. P̃isi na sira tai nae Samaria mial pimi sape vio wii. Naga pimi ana Yesu piun tania pisape “?Awis, okilia ovio re m̃a wii tai?”
7 Uma mulher samaritana veio tirar água, e Jesus lhe disse:
8 — ausente —
8 (Os discípulos de Jesus tinham ido até a cidade comprar comida.)
9 Ana sira nene, pe kilia re Yesu poli, ana pisu kilia ga sane le Yu tai, ana milan pap̃isi nap̃a naga pis ruru po pan sanene, vanon e pogos nene, le Yu la amio le Samaria la pe apivis vitawa re poli. Ana piun tan Yesu, pisape “?Vanon ya ne ko na ope le Yu, opis panu, sira nae Samaria, opiun wii tan inu?”
9 A mulher respondeu: — O senhor é judeu, e eu sou samaritana. Então como é que o senhor me pede água? (Ela disse isso porque os judeus não se dão com os samaritanos.)
10 Ana Yesu pisatam̃ea, pisape “!Sira, visae ko na okilia ga nalaena nowo nap̃a Ntewa sinena pisape la van ko! !Visae ko na okilia ga sape in na ai, nap̃a nepiun wii tan ko! Visae ve sa ga nene, pona ve in re nap̃a neviun wii tan ko, ana ko na nap̃a oviun wii tan inu. Ana pogos nap̃a visae oviun wii tan inu, nekilia nela wii nap̃a pe wii na laena malena van ko.”
10 Então Jesus disse:
11 Ana pogos nap̃a sira mloge sur nene, piun petan Yesu, pisape “Yar keviu, pe kiom̃a sur re tai nap̃a na vioen wii e poli, ana pulus nen wii nene naga pato tano pap̃isi. Ve sanene, wii na malena nap̃a opisa, yoko otol ve sanape, po yoko ovio lepas nape?
11 Ela respondeu: — O senhor não tem balde para tirar água, e o poço é fundo. Como é que vai conseguir essa água da vida?
12 Ana opisa ke wii tap̃ena nene na, nane m̃eke nini naga pe wii tanea tai. Kieta yermarua na susumo nap̃a Sekop, naga m̃ana wii nanini. Naga mun ke ea, amio narina lala, kiena sur mal lala, amligan lelein pimi tol p̃ane. Ko na om̃ape ko opo taulu yermarua Sekop nene ana okilia ola wii tai nap̃a wo taulu nanini?”
12 Nosso antepassado Jacó nos deu este poço. Ele, os seus filhos e os seus animais beberam água daqui. Será que o senhor é mais importante do que Jacó?
13 Ana Yesu pisatam̃ea pisape “Lelaga, wii nene naga po, ana pogos nap̃a tomun pae na, ve piavi re na moto kar ita sina.
13 Então Jesus disse:
14 Ana yar nap̃a visae mun wii nap̃a nela vania, p̃isi na naga tap̃atete si moto karia. Yoko wii nap̃a naga munia, imi ve sa purp̃es nen wii si tai loyum̃a e kiena malena, ve wii na malena nap̃a ve uro re pogos tai, sum̃a lalau lue ga vetania, tap̃atete mema pogos tai.”
14 mas a pessoa que beber da água que eu lhe der nunca mais terá sede. Porque a água que eu lhe der se tornará nela uma fonte de água que dará vida eterna.
15 Ana sira nene pe kilia ruru re visena kiena ne Yesu nene poli wa, pisape “Yar keviu, visae sanene, popon ola re narin wii tai nene van inu, vena nemunia, ana ve moto kar inu re sina, ve netom re si e nini nevio wii.”
15 Então a mulher pediu: — Por favor, me dê dessa água! Assim eu nunca mais terei sede e não precisarei mais vir aqui buscar água.
16 Ana Yesu sinenan sape sira nene kilia sape naga ai, ana pisa pania, pisape “Nevisa sur tai van ko sumo wa: ovato sina, oto ovio om̃a oure naga amiu lua avam si e nini.”
16 — Vá chamar o seu marido e volte aqui! — ordenou Jesus.
17 P̃isi na sira nap̃a pisape “Ee, pe wou re tai poli.” Ana Yesu pisa pania, pisape “Lelaga, ko na opisa ke mesmes ne, ko na pe om̃a re tai poli.
17 — Eu não tenho marido! — respondeu a mulher. Então Jesus disse:
18 Nanene vanon yar la nap̃a ko na op̃ere la nanua sumo rui, la punu ga tol lima, ana nagane na osike sina amio tai, ana pe otalopa re amio poli. Sane kiom̃a visena pe lelaga ga, ko na pe om̃a re tai poli.”
18 pois já teve cinco, e este que você tem agora não é, de fato, seu marido. Sim, você falou a verdade.
19 Ana sira nene sinena pula pap̃isi nap̃a sane Yesu kilia ruru kiena malena sanene, pisape “Lelaga ga, yar keviu. Nenagane na nekilia narui, ko ko na navisawalena tai.
19 A mulher respondeu: — Agora eu sei que o senhor é um
20 Naga po pap̃isi ne, ana pona ko na navisawalena ga kiena ne le Yu la yo. Imimi le Samaria lala, kiamimi yo wa nane pupia tavie nane ma ne Kerasim, nap̃a repimimi la nasusumo amlotun Ntewa e konua rui, pimi tol nagane. Ana amiu le Yu lala, am̃areran ke asape pupia kumali wa kiamiu nap̃a Yerusalem, naga taaga ga pe lele mesmes na kilaen lotena van Ntewa. Sanene, a si na mesmesu narui, amiu pona imimi? Ovisali nene!”
20 Os nossos antepassados adoravam a Deus neste monte , mas vocês, judeus, dizem que Jerusalém é o lugar onde devemos adorá-lo.
21 Ana Yesu kekaran nakilaruruen sitomena kiena ne sira nene e p̃elaga mesmes na lotunen Ntewa, naga pisa pania, pisape “Lelaga vineu, opisa pe lelaga ne, lotena kieta italua pe maran taaga re poli. A nanene pe vanon re lele na kilaen lotena la lua, naga vanon sur na sanini. Amiu na yo nini, akila ke lotena, a pe akilia ruru re naga nap̃a amlotun ke poli, a imimi le Yu la, Ntewa kilaar pisape yaru na tamaliaen yeririna lala naga molue e kiamimi lusia, p̃isi na mekilia ruru Ntewa kamimi nap̃a memlotun ke naga. “Ana nekilia nevisa van ko sane yoko tap̃atete ve sanene. Monar olelaga e inu, nap̃a nepisa ke pan ko nagane, sane pogos tai ne pimi ke ne yoko nalotena viu tai siaria, nap̃a ve kieta ita punu ga. Le Yu amio le Samaria, ve tesitom̃al re si sape yo mesmes na lotunena Ntewa ea nane ma tavie ne, po kumali nap̃a Yerusalem, po yo tap̃ena si tai.
21 Jesus disse:
22 — ausente —
22 Vocês, samaritanos, não sabem o que adoram, mas nós sabemos o que adoramos porque a salvação vem dos judeus.
23 A pupia sur ga nap̃a tesitom̃alia, visae telotun Ntewa, na monar tetam̃an Ninuna Wa yum̃ae e ninuta, a monar telotun lelaga, torokin nap̃a kiena visena lelaga pisa. “Ana nanagane na Ntewa arimata kale ke yeririna la nap̃a akilia alotun naga e p̃elaga mesmesu na sanene. P̃isi na e pogos ne pimi ke na wa, po nap̃a pimi pa rui, yoko kiena p̃egas na lelaga na kiena lotena, alotun naga ve sanene.
23 Mas virá o tempo, e, de fato, já chegou, em que os verdadeiros adoradores vão adorar o Pai em espírito e em verdade. Pois são esses que o Pai quer que o adorem.
24 Ntewa naga pe ninuna, ana yar nap̃a sape lotunia, monar lotun e ninuna, a suri nene monar ve lelaga e kiena malena.”
24 Deus é Espírito, e por isso os que o adoram devem adorá-lo em espírito e em verdade.
25 P̃isi na sira nene, naga mlelaga ke sape yoko Navisaarena imi, naga nap̃a visena nae Kris pisape Kristo, naga pisa pa Yesu pisape “Sur la nap̃a ko na opisa ke ne, pona pe lelaga yo, ana nemlelaga nesape Navisaarena nap̃a yoko imi, naga ke narui yoko visawal sur punu ga ve lelaga van imimi.”
25 A mulher respondeu: — Eu sei que o
26 Ana Yesu pisa ga narin visena nene pania, pisape “Nane ko na opisa ke ne, in ga nini, nane nesun ke nemio ko nagane.”
26 Então Jesus afirmou:
27 Naga pisawal pa naga pan sira nene sanene, ana nalogena la ap̃asup̃e la sina apa atol yo nap̃ane. Apam na, apisu Yesu sun ke amio sira nap̃a ne, sane lalua ga, ana la sinela pulania. Sinela pula na aparurula ga, pe lala yar tai piun re petan sira nap̃ane pisape sinenan ya, po piun tan Yesu pisape lalua asunyu ke ya.
27 Naquele momento chegaram os seus discípulos e ficaram admirados, pois ele estava conversando com uma mulher. Mas nenhum deles perguntou à mulher o que ela queria. E também não perguntaram a Jesus por que motivo ele estava falando com ela.
28 Ana sira nap̃a sum̃alu, mligan m̃ana piawi na wii m̃eke na, mial si pa um̃a e kiela kumali. Pogos nap̃a pa tol um̃a pisawal pan yeririna lala, pisape
28 Em seguida, a mulher deixou ali o seu pote, voltou até a cidade e disse a todas as pessoas:
29 “Wolawa le Yu tai sike tano garo puluwii, sun amio inu, kilia make sur punu ga e kiau malena. Nepisu sane Navisaarena kemua, po peraga? Amiu aimi, teto tevisulia.”
29 — Venham ver o homem que disse tudo o que eu tenho feito. Será que ele é o Messias?
30 Ana lala asum̃alu apito tano asape avisu Yesu.
30 Muitas pessoas saíram da cidade e foram para o lugar onde Jesus estava.
31 Ana pogos nap̃a lala amiyal ke apimi, akate re poli wa, nalogena la ap̃ar plan kala kinanena nap̃a apato apulia, apisa pan Yesu, asape “Navianena, oim okinana.”
31 Enquanto isso, os discípulos pediam a Jesus: — Mestre, coma alguma coisa!
32 Ana Yesu pimi re poli, ana apio sina ga pano-o p̃isi na Yesu pisape “Amiu akinana, in na kau kinanena tap̃ena tai teke na nap̃a amiu pe akilia re poli.”
32 Jesus respondeu:
33 Nalogena la amloge sanene na, la apisasa ke pan la, asape “?Ane kus kana kinanena nene pimi pania? !Pe tepisu re nena yar tai poli!”
33 Então os discípulos começaram a perguntar uns aos outros: — Será que alguém já trouxe comida para ele?
34 Ana Yesu pisa pan la, pisape “Peraga, kinanena nap̃a nepisa ke ne naga pe tap̃ena. Kau kinanena, naga yum̃aena na logearen nasinenanena kiena ne naga nap̃a mligan inu nepitom tano, monar neyum̃aen punu ga vano-o p̃isi.
34 — A minha comida — disse Jesus — é fazer a vontade daquele que me enviou e terminar o trabalho que ele me deu para fazer.
35 Pogos nap̃a temapila lokove, ita tepisayu lue ga tesape ‘Kupario vari sike ga wa, kinanena marua,’ ana nagane e lokove kana Ntewa yaru la asu ruru ke asape aloge kiena visena rui, la na asa ga kinanen la mamarua rui. Ana sineun nesape amiu avike li kilamaramiu lala, akirava ruru lia e yo lala, ana yoko akilia akirawal kinanena la mamarua ruru po rui, nagane pe pog na va waren imi.
35 Vocês costumam dizer: “Daqui a quatro meses teremos a colheita.” Mas olhem e vejam bem os campos: o que foi plantado já está maduro e pronto para a colheita.
36 Ana la nap̃a ava awaria, yoko akekara vap̃isi vanon kiela narin nalaen tai naga teke pa rui, ana pogos nap̃a awar kinanena la nene imi um̃a na malena nap̃a ve uro re, yar keviu nap̃a mapila, yoko naga m̃ena kekara vap̃isi. Naga sa ga visena nap̃a asape ‘Yar tap̃ena mapila, tap̃ena pa p̃aria, ana pupia kekarena pan yeririna punu ga!’
36 Quem colhe recebe o seu salário, e o resultado do seu trabalho é a vida eterna para as pessoas. E assim tanto o que semeia como o que colhe se alegrarão juntos.
37 — ausente —
37 Porque é verdade o que dizem: “Um semeia, e outro colhe.”
38 Sanene, in na nemligan amiu vena ava aure yeririna lala nap̃a li tap̃ena ga la akila pupia yum̃aena pan la rui, ana nanagane na amiu punu ga ayakol amiu veraga e na logewoena e yum̃aena nene.”
38 Eu mandei vocês colherem onde não trabalharam; outros trabalharam ali, e vocês aproveitaram o trabalho deles.
39 Ana pogos nap̃a le Samaria la e kumali nene amloge nap̃a sira nene pisape Yesu kilia make sur la punu ga e kiena malena, sinela pula pap̃isi, kila lala moki amlelaga e Yesu.
39 Muitos samaritanos daquela cidade creram em Jesus porque a mulher tinha dito: “Ele me disse tudo o que eu tenho feito.”
40 Ana pogos nap̃a apim asape avisuia, la asun m̃a amio naga pano-o, p̃isi na apiun tania asape visae mekilia meva um̃a amio la. P̃isi na mepa mesum̃a amio la pano-o tol legiena lua,
40 Quando os samaritanos chegaram ao lugar onde Jesus estava, pediram a ele que ficasse com eles, e Jesus ficou ali dois dias.
41 ana la moki sina amlelaga e naga vanon kiena visena wo lala.
41 E muitos outros creram por causa da mensagem dele.
42 Apisa m̃ena pa sira nene, asape “Nanua sumo, memloge sur la nap̃a opisa, memninue ga, a nanagane, memloge ruru nena kiena visena lala, mekilia sane pe lelaga ga narui, kieta yar keviu nene, naga pe Natamaliaena na yomarava.”
42 Eles diziam à mulher: — Agora não é mais por causa do que você disse que nós cremos, mas porque nós mesmos o ouvimos falar. E sabemos que ele é, de fato, o Salvador do mundo.
43 Ana legiena lua nene p̃aro pano, memio Yesu memligan yo nene, metaveve si kiamimi mrapa mepato si tano e lepas nap̃a garo Kalele.
43 Depois de ficar dois dias ali, Jesus foi para a região da Galileia.
44 Yesu sinenan sape wasup̃e si va gar kiena yo Kalele, komin nap̃a naga pisu li tap̃ena lala amaagan li visayuen naga, asum̃a akalewele silaga. Nanene taveve kiena visena tai, nap̃a pisape “Yeririna tap̃ena lala akekaran navatanon ruruen navisawalena, ana yeririna ga la na pulkumali puna na peraga, la asitom korenan ga naga.”
44 Pois, como ele mesmo disse: “Um profeta não é respeitado na sua própria terra.”
45 Ana pogos nap̃a mepa makate e yo nap̃a Kalele, yaru na kiena yo lala akekaran pap̃isi, aporworunia. Nanene vanon nap̃a sumo, lala moki la m̃ena asike e p̃ap̃agena ma Yerusalem, ana apisu pa natap̃aen m̃arera tai nap̃a Yesu miyum̃aen e Yum̃a Wa m̃ana ne Ntewa e pogos nene, ana apisu po pap̃isi.
45 Quando chegou à Galileia, os moradores dali o receberam bem. É que eles tinham ido à Festa da Páscoa , em Jerusalém, e tinham visto tudo o que Jesus havia feito lá.
46 Ana sun mialili ke yo lala nae Kalele pimi tol sina ga kumali nap̃a Kana, nap̃a nanua sumo kilapu wii pimi pe kuruta na munena. Ana e pogos nene pupia sup̃e tai nae pulkumali tap̃ena nae Kapeneam sike e yo nene, mloge ke piowa vanon narina yerm̃ene mai keviu pap̃isi, lavis ga mare.
46 Jesus voltou a Caná da Galileia, onde havia transformado água em vinho. Estava ali um alto funcionário público que morava em Cafarnaum. Ele tinha em casa um filho doente.
47 Ana pogos nap̃a mloge asape Yesu p̃asup̃e ma Yutea pitomi si Kalele rui, naga pa kirawalia. Ana pisu Yesu, tag pania sinenan pisape va um̃a vena tamalia narina nene.
47 Quando ouviu dizer que Jesus tinha vindo da Judeia para a Galileia, foi pedir a ele que fosse a Cafarnaum e curasse o seu filho, que estava morrendo.
48 Ana Yesu pisa pania, pisape “Pona ko m̃ena sane yeririna tap̃ena la nene. Sinelan lue ga kile tap̃ena lala, ana visae neyum̃aenia, alelaga e in narui, a visae pe apisu re poli, pe akekaran re nalelagaena e inu poli.”
48 Jesus disse ao funcionário:
49 Ana pupia sup̃e m̃areran pania, pisape “Yar keviu, awis oimi vilaga, visae pere na naruu naga kovio.”
49 Ele respondeu: — Senhor, venha depressa, antes que o meu filho morra!
50 Ana Yesu tap̃ali nalelagaena kiena ne sup̃e nene, pisape “Peraga, ko ga taaga ovano. Nevisa van ko, narum̃a tap̃atete mare, mal m̃a woga ga.” P̃isi na naga mlelaga e visena nap̃a Yesu pisa pania, mligan yo pa si um̃a.
50 — Volte para casa! O seu filho vai viver! — disse Jesus. Ele creu nas palavras de Jesus e foi embora.
51 Ana e legien tap̃ena sina, pogos nap̃a p̃asup̃e ke si pavin, pitawe kiena yeririna lala, amial lulu ke mrapania. Ana apisa pania asape “Narum̃a mloge si pogaga teke na.”
51 No caminho encontrou-se com os seus empregados, que disseram: — O seu filho está vivo!
52 Ana piun tan la pisape “Amiu asitom veve ruru lia: Pog ya ne naga siar mloge pimi po sina ga?” Ana apisatam̃ea, asape “Mepisu sane yepena pimi manin ruru nakoneva kolpae, sur tai sane koe aora taaga.”
52 Então ele perguntou a que horas o filho havia começado a melhorar. Os empregados responderam: — Ontem, à uma da tarde, a febre passou.
53 Ana ariman yerm̃ene nene mloge na nene, kilia ga sape naga ke narui mesmesu ga aora nap̃a Yesu pisa pania pisape narina tap̃atete mare, mal ga woga ga. Ana sur nene kila naga, amio la punu ga na mratava puna, amlelaga e Yesu.
53 Aí o pai lembrou que havia sido naquela mesma hora que Jesus tinha dito: “O seu filho vai viver.” Então ele e toda a família creram em Jesus.
54 Ana natamaliaena kiena ne yerm̃ene nene, Yesu kila suraun nap̃a mligan ma Yutea pitomi, ana pe kiena kile nalua gar lepas nap̃a Kalele.
54 Esse foi o segundo milagre que Jesus fez depois de ter ido da Judeia para a Galileia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.