Atos 9
Lologena Wo Kienane Yesu Kristo Kome Kewo (LWW) vs NTLH
1 Ana e pogos nene, Sol ne nanene nap̃a sumo ana naga sum̃a kila kare ke li nalelagaena la garu Yerusalem pap̃isi, naga sinena kar ke nalogena kiena ne Sup̃e la nene na wa, ana naga sum̃a pisaar ke ga wa pisape p̃isi na naga we mom̃ar la. Sanene e pogos tai, naga pa pisu yerkawa kiena ne yaru wa lala,
1 Enquanto isso, Saulo não parava de ameaçar de morte os seguidores do Senhor Jesus. Ele foi falar com o Grande Sacerdote
2 ana piun naiilaena lap̃as tania. Sol naga sinenan pisape yerkawa nene naga siri m̃aki lap̃asia vano va li nasumonena lala na yum̃a na leniena kiena ne le Yu lala, nae garu Tam̃askas, vena visawal van la visave la monar atam̃an Sol vito garo pula, vena kale yeririna lala nap̃a la asike loyum̃a e ya nap̃a la apio e pogos nene asape “Mrapa Viu,” nane li nalelagaena lala. Sol na kila sanene komin nap̃a naga kiena sitomena pisape vito uarar la, yerm̃ene lala amio sira lala, ana were la si awasup̃e ava ma Yerusalem, e nap̃a la ase sumo p̃isi na apureure, vena koven la ava e yum̃a nakoaena. Ana yerkawa nap̃ani siri sa nap̃a Sol piunia, kian pania.
2 e pediu cartas de apresentação para as sinagogas da cidade de Damasco. Com esses documentos Saulo poderia prender e levar para Jerusalém os seguidores do Caminho do Senhor que moravam ali, tanto os homens como as mulheres.
3 Ana Sol naga p̃ar m̃aki la nene, ana mligan yo Yerusalem, ana pito ke garo Tam̃askas. Ana Sol lala la amial m̃a apano-o e legiena lap̃asa, a pogos nap̃a apimi lavisin pulkumali nene Tam̃askas, ana naga milan ga nap̃a pupia yomerarava kiena ne Ntewa tai molue metava e sinapane tegoli yo nap̃a naga mial ke ea.
3 Mas na estrada de Damasco, quando Saulo já estava perto daquela cidade, de repente, uma luz que vinha do céu brilhou em volta dele.
4 Pogos nap̃a yomerarava nene tegoli Sol sanene, ana kila naga mloru pito tano e porotano, ana naga mloge pulgon yaru tai pis pania, pisa pisape “!Sol, Sol! ?Vanon ya ne ko osum̃a okila manene piowa pan inu sa nap̃a ko osum̃a okila ke ne?” Yesu m̃alivin Sol|alt="Paul'sConversion-1" src="45_Acts9.3-8_Paul'sConversion_1.tif" size="col" loc="Top right" copy="Gordon Thompson" ref="9:3-8"
4 Ele caiu no chão e ouviu uma voz que dizia:
5 Ana pogos nap̃a Sol naga mloge naviunena nene, ana naga piuntam̃e sina ga, pisape “?Ana Sup̃e, ko anene p̃a?”
5 — Quem é o senhor? — perguntou ele. A voz respondeu:
6 Ana Yesu pisa sina ga pania, pisape “Ko, osum̃alu, oyali ova garu um̃a Tam̃askas, ana p̃isi na yaru tai imi visawal van ko visave p̃isi na ko okila ve sanape.”
6 Mas levante-se, entre na cidade, e ali dirão a você o que deve fazer.
7 Ana yeririna la nap̃a la asum̃a ataveve ke Sol e pogos nene, la m̃ena ga amloge visena la nene, ana la pe am̃a re yaru nap̃a pisa poli, ana la sinela kurkur pap̃isi, la asum̃alu wowe ga asikena, la pe kiela visena na visaen re si poli.
7 Os homens que estavam viajando com Saulo ficaram parados sem poder dizer nada. Eles ouviram a voz, mas não viram ninguém.
8 Ana siraun suri nene, Sol naga kila sa nap̃a Yesu pisa. Naga sum̃alu sina ga, ana pogos nap̃a pikep̃a kilamarana, naga pe pisu re si suri tai poli, naga sa nap̃a pe kilamara p̃ala ga narui. Suri nanene kila narui ana la atarar limana, ap̃ure naga, ava garu Tam̃askas.
8 Saulo se levantou do chão e abriu os olhos, mas não podia ver nada. Então eles o pegaram pela mão e o levaram para Damasco.
9 Ana la apa aporu garu um̃a e yo nene, ana Sol naga pe kilamara p̃ala m̃aga sanene pano tol legiena telu, a e m̃ena ga e pog nene, naga pe kinana re poli, a pe mun re m̃ena ga sur tai poli, naga monsilu ga.
9 Ele ficou três dias sem poder ver e durante esses dias não comeu nem bebeu nada.
10 Ana e yo nap̃a Tam̃askas, nalogena tai sum̃a ea, kiena kia Ananaias, ana naga pisu suri tai sa nap̃a m̃eniena tai nap̃a Sup̃e Yesu naga kila lologia naga pania, nap̃a pio naga, pisape “Ananaias.”
10 Em Damasco morava um seguidor de Jesus chamado Ananias. Ele teve uma visão, e nela apareceu o Senhor, chamando: Ele respondeu: — Aqui estou, Senhor!
11 Ana Sup̃e pisa pania, pisape “Osum̃alu, oto garo likan pulkumali nene, ana otaveve narin mrapa nap̃a la apisa apisape ‘Mrapa Mesmesu,’ ana ova e yum̃a m̃ana ne yaru nene Sutas. E m̃ana um̃a, ana oviun yaru nae Tasas tai, nap̃a kiena kia Sol. A yaru nene, nanagane ga ne naga mlen ke e nene, ana naga pisu m̃ena ga suri sa nap̃a m̃eniena,
11 E o Senhor lhe disse:
12 nap̃a e kiena navisuena nene, naga pisu ko ke narui, ana naga m̃al ko opa loyum̃a puna, ko omligan lumom̃a e naga, vena kilamarana imi wo sina.”
12 e teve uma visão. Nela apareceu um homem chamado Ananias, que entrou e pôs as mãos sobre ele a fim de que ele pudesse ver de novo.
13 Ana pogos nap̃a Ananaias mloge visena la nene, naga sitom pap̃isi, naga pisa pisape “Sup̃e, yaru la moki nap̃a apisayu p̃elaga viowa kiena ne yaru nene pan inu p̃isi rui, nap̃a naga kila ke piowa pa kiom̃a nalelagaena wa lala garu Yerusalem,
13 Ananias respondeu: — Senhor, muita gente tem me falado a respeito desse homem e de todas as maldades que ele fez em Jerusalém com os que creem no Senhor.
14 ana nanagane, nemloge nap̃a naga pimi Tam̃askas rui, nap̃a yerkawa kiena ne yaru wa lala la atam̃an rui vena naga imi uarar imimi la nap̃a memlotun ko.”
14 E agora ele veio aqui a Damasco com autorização dos chefes dos sacerdotes para prender todos os que te adoram.
15 Ana Sup̃e pisa pa Ananaias, pisape “Ve omarau re, ova ga, komin nap̃a nemligan lua naga sum̃alu rui, nepisaar nesape naga ve kiau yaru na yum̃aena tai, a p̃isi na naga kilia war kiau kia va e yo punu ga va yolai la nap̃a pe ape le Israel re la poli, a visawal va tol kiela p̃arin sup̃e lala, a visawal towe m̃ena ga van le Israel lala.
15 Mas o Senhor disse a Ananias:
16 A yoko in na nekila naga visu kilale m̃ena suri m̃arera si tai nene, sane pogos nap̃a yoko naga sum̃a visawal ke kiau kia, yoko naga monar loge viowa e suri viowa la ve moki nap̃a la monar aimi vania, vanon ga kiau kia nene.”
16 Eu mesmo vou mostrar a Saulo tudo o que ele terá de sofrer por minha causa.
17 Ana Ananaias mlogear visena la nene, naga pano pa tol yum̃a nene nap̃a Sup̃e pisa pania, naga pa loyum̃a, pisu Sol, pu p̃arina. Ana naga pisa pania, pisape “Wolai Sol, kieta Sup̃e, nap̃a Yesu, nap̃a naga porun ko garo mraplepa, naga ke nane mligan inu nepam narui, vena nelenwo ko ana kilamaram̃a kilia imi wo sina, ana vena Ninuna Wa vitomi kokonia ko.”
17 Então Ananias foi, entrou na casa de Judas, pôs as mãos sobre Saulo e disse: — Saulo, meu irmão, o Senhor que me mandou aqui é o mesmo Jesus que você viu na estrada de Damasco. Ele me mandou para que você veja de novo e fique cheio do Espírito Santo.
18 Ana naga mlenwoia, a veraga ga, narin suri nap̃a sane kilekilera na ika mloru petan kilamarana veraga, ana kilamarana pimi po sina ga. Ana Sol sum̃alu, ana e ruru e poglis nene, ap̃ere naga apano akila nakeena pania.
18 No mesmo instante umas coisas parecidas com escamas caíram dos olhos de Saulo, e ele pôde ver de novo. Ele se levantou e foi batizado;
19 A naga kinana sina ga, ana pimi mloge si po, puriuna m̃arera sina.
19 depois ele comeu alguma coisa e ficou forte como antes. Saulo ficou alguns dias com os seguidores de Jesus em Damasco.
20 Ana pe piavi re poli, naga sum̃a pa loyum̃a e yum̃a na lotena lala kiena ne le Israel lala e yo nene, naga pa loyum̃a ana mlologon ke Yesu pisape naga narina ne Ntewa kemua lelaga.
20 E começou imediatamente a anunciar Jesus nas sinagogas , dizendo: — Jesus é o Filho de Deus.
21 Ana yeririna la mokliu nap̃a amloge visena kiena ne Sol, ana la amilan pap̃isi, ana la apiuviun ke tan la, apisape “!Kee suwala! Nanua sumo na yaru ne nanene naga m̃e kare yaru la garu Yerusalem pap̃isi, vanon nap̃a la apisa ke kia ne nane naga sum̃a mlologon ke si ne. A naga pimin m̃ena ga suri nene e yo nini, vena naga uarar yaru la nene, vena were la na awasup̃e si ava puna ne p̃arin yaru wa lala garu Yerusalem, naga pimi pe tap̃ena narui. ?Nanagane na ya ne kila naga sanene narui?”
21 Todos os que ouviam Saulo ficavam admirados e perguntavam: — Não é este o homem que em Jerusalém estava matando todos os seguidores de Jesus? Não foi ele que veio até aqui para prender e levar essa gente aos chefes dos sacerdotes?
22 Ana Sup̃e naga miila visena kiena ne Sol pimi m̃arera ruru po laa narui, a naga sum̃a taulu yaru la moki laa narui, nap̃a naga sum̃a pisa ruru merarava po pap̃isi pan la nap̃a pisape Yesu, naga Navisaarena kemua lelaga napo. Ana le Israel tap̃ena la nap̃a asike garu Tam̃askas, la pe kiela suri na visatam̃een re si poli, vena la avisalup̃ar visena kiena ne Sol la nene, ana kiena visena lala la ataulu make ruru nena kiela sitomena viowa lala.
22 Mas as mensagens de Saulo se tornavam cada vez mais poderosas. E as provas que ele apresentava de que Jesus era o Messias eram tão fortes, que os judeus que moravam em Damasco não sabiam o que dizer.
23 A pogos lap̃asia p̃arovia, ana Sol naga sum̃a mlologo ke sanene, ana le Israel la nene asum̃alu apimi lele taaga, ana apiran ruru asape awem̃ar naga mare.
23 Muitos dias depois, os judeus de Damasco se reuniram e resolveram matá-lo,
24 Ana legiena punu ga a lemalo punu ga la apa asum̃ate ke naga e yepas nen pupia pulutava lala e pupia purkove na pulkumali keviu nene, visae naga kilali visave ure, ana la akilia awem̃ar naga. Ana visena nene pimi tol Sol,
24 mas Saulo ficou sabendo do plano deles. Eles vigiavam os portões da cidade dia e noite para o matar.
25 ana yemalo tai, la nap̃a asike amio naga la atar naga, amligan m̃ene pupia karo tai, ana la amligan malumun naga pito pito tol yo tano lepas na va vanua e pupia purkove na kumali keviu nene.
25 Mas certa noite os seguidores de Saulo o puseram dentro de um cesto e o desceram por uma abertura que havia na muralha da cidade.
26 Ana Sol mligan yo nene Tam̃askas, ana p̃asup̃e si pa Yerusalem.
26 Saulo foi para Jerusalém e tentou juntar-se aos seguidores de Jesus. Porém todos tinham medo dele porque não acreditavam que ele também era seguidor de Jesus.
27 Ana lala tai nene, kiena kia P̃anap̃as, naga pisu sane Sol naga pe lelaga, ana kilali nap̃a miila naga, ana naga kila kiena mrapa nap̃a naga kilia sum̃alu se marana ne nalologena lala. Ana lalua apano, ana P̃anap̃as pisawal pan la sanape nap̃a Sol naga pisu kieta Sup̃e e mrapa a nap̃a kieta Sup̃e pisi pan naga, a naga pisawal m̃ena ga nap̃a Sol naga m̃areran manene nap̃a mlologon kia kiena ne Yesu garu Tam̃askas.
27 Então Barnabé veio ajudá-lo e o apresentou aos apóstolos . E lhes contou como Saulo tinha visto o Senhor no caminho e como o Senhor havia falado com ele. Barnabé também contou como, em Damasco, Saulo, pelo poder do nome de Jesus, havia anunciado corajosamente o evangelho .
28 Ana lala amloge kiena visena, ana la akekarania, ana Sol sike amio la, a naga sum̃a pa e yo punu ga garu Yerusalem, sum̃a mlologon ke kia kiena ne kieta Sup̃e Yesu, nap̃a naga pe sinena kurkur re nena ga.
28 Depois disso Saulo ficou com eles, andando por toda parte em Jerusalém; e, pelo poder do nome do Senhor, ele anunciava corajosamente o evangelho.
29 Ana naga pisi ke amio le Israel la nene nap̃a la asum̃a apisin ke ga visena nae Kris, ana naga amio la asum̃a apilup pan la e visena pap̃isi, pano pano asitom asape popon awem̃ar naga mare.
29 Ele também conversava e discutia com os judeus que tinham sido criados fora da terra de Israel, mas eles procuravam um jeito de matá-lo.
30 Ana pogos nap̃a kieta wolai la p̃asia amloge suri nene, ana la ap̃ure Sol pito poga ga garo e pulkumali nap̃a Sisaria, ana siraunia la apisi maro amio, ana la amligan lua naga p̃asup̃e si pa kiena yo, pulkumali nap̃a Tasas.
30 Quando os irmãos souberam disso, levaram Saulo até a cidade de Cesareia e depois o mandaram para a cidade de Tarso.
31 Siraun e pogos nene, ana nalelagaena lala nap̃a asike yo punu ga gar e lepas nae Yutea, a garu Kalele, a garu m̃ena ga Samaria, la apisu sane pog malumu towe pan la narui. Ana Ninuna Wa naga sum̃a kila po pan la, miila la, kila kiela sum̃are kapur pimi m̃arera, a kila ke m̃ena ga nalelagaena lala la apimi ape moki la sane, ana nalelagaena la nene punu ga asum̃a apatanon ke kieta Sup̃e silaga.
31 Em toda a região da Judeia, Galileia e Samaria, a Igreja estava em paz. Ela ficava cada vez mais forte, crescia em número de pessoas com a ajuda do Espírito Santo e mostrava grande respeito pelo Senhor Jesus.
32 Ana Pita naga sum̃a mial e pulkumali la moki e lepas nene, naga sum̃a mlologo, ana e si e pogos tai, naga pitomi pisu li nalelagaena wa la nap̃a asike garu pulkumali nap̃a Lita.
32 Pedro viajava por toda parte. Um dia foi visitar o povo de Deus que morava na cidade de Lida.
33 Ana pogos nap̃a naga pa tol yo e nene, naga m̃al yaru tai nap̃a yepena komp̃as mare, m̃eke ga e m̃ana tog tol kas orelu rui, pe mial re si poli. Yaru nene kiena kia Aeneas.
33 Encontrou ali um homem chamado Eneias, que era paralítico e fazia oito anos que não saía da cama.
34 Ana pogos nap̃a Pita pisuia, pisi pania, pisape “Aeneas, nevisa van ko, nevisave nanagane Yesu Kristo kila tasnem̃a wo si narui. Osum̃alu, osiloar mom̃a tog.” Naga pisa sanene, ana Aeneas naga sum̃alu veraga, yepena po nenaga.
34 Pedro lhe disse: — Eneias, Jesus Cristo já curou você. Levante-se e arrume a sua cama. Na mesma hora Eneias se levantou.
35 Ana yeririna la punu ga nap̃a asike e pulkumali nap̃a Lita, amio la nap̃a asike e yotop nap̃a Seron, apisu yaru nene naga pimi po sina, la apilon kiela malena lala ava e Ntewa.
35 Então todos os moradores da cidade de Lida e da região de Sarom viram isso e se converteram ao Senhor.
36 Ana e yotop nene ana pulkumali tai m̃eke ea, kiena kia Sop̃a, ana nalelagaena la tai nap̃a sike ea, naga sira nap̃a kiena kia, Tapita. Naga nene kia tai nap̃a e visena kiena ne le Kris lala la apisape Toreka, nap̃a kana kinasia, kia kiena ne suri mali nowo tai nap̃a tia. Sira nene, naga pe sira tai nap̃a naga sum̃a kila ke yum̃aena nowo la silaga, naga sum̃a miila luen ga yaru la nap̃a pe kiela suri re poli.
36 Na cidade de Jope havia uma seguidora de Jesus chamada Tabita. (Este nome em grego é Dorcas .) Ela usava todo o seu tempo fazendo o bem e ajudando os pobres.
37 Ana e pogos nene, maiena tai tol sira nene, ana mai m̃aga pano pano-o mare, ana akevan tasnena, ana amligan naga m̃eke e m̃ana loyum̃a na metava, vena ataginia.
37 Naqueles dias Dorcas ficou doente e morreu. Lavaram o corpo dela e depois o puseram num quarto do andar de cima.
38 Ana pogos nap̃a nalogena lala nae e yo nene Sop̃a la amloge visena nap̃a apisape Pita naga sike ga lavisi, e ga e pulkumali tap̃ena nene Lita, la apitetalia yaru la lua amiyal kawa apanonia. Ana lalua apano-o aporun Pita, la apiun m̃arera pania, apisape “Imimi sinemimin manene mesape oimi pun imimi vilaga.”
38 Jope ficava perto de Lida. Quando os seguidores de Jesus em Jope souberam que Pedro estava em Lida, enviaram dois homens para levar-lhe o seguinte recado: — Por favor, venha depressa até Jope!
39 Ana sanene Pita sum̃alu, amio la lua nene, apano. Pogos nap̃a pimi m̃alivin la, la ap̃ure naga pa e loyum̃a na metava e nap̃a la amligan sira nap̃a m̃eke ea. Ana letano lala apimi, amiyervivia, la asum̃a atagin ke rui, a pogos nap̃a Pita pimi, la apian naga e kulsota nowo la nap̃a Toreka naga suluia e pogos nap̃a naga mali ke ga wa amio la.
39 Então Pedro se aprontou e foi com eles. Quando chegou lá, eles o levaram para o quarto de cima. Todas as viúvas ficaram em volta dele, chorando e mostrando os vestidos e as outras roupas que Dorcas havia feito quando ainda vivia.
40 Ana p̃isi na Pita pisa pan la pisape la amolue ava vanua sumo wa, a pogos nap̃a la apa vanua, ana naga kinai, ana mlen. Ana p̃arlua p̃arina kira pisu tasnena ne sira nap̃ani, naga pisi pania, pisa pisape “!Tapita, osum̃alu!” Ana sira nene pike p̃a kilamarana veraga, ana pogos nap̃a pisu Pita, naga p̃arlua tom̃alu totano.
40 Então Pedro mandou que todos saíssem do quarto e em seguida se ajoelhou e orou. Depois virou-se para o corpo de Dorcas e disse: — Tabita, levante-se! Ela abriu os olhos e, quando viu Pedro, sentou-se.
41 Ana Pita tarar limana, miila naga sum̃alu, ana naga pio nalelagaena lala, amio letano la nene. Ana la apimi loyum̃a, ana naga pisa pan la, pisape “Nanene narui, kiamiu sira nanini, nap̃a Ntewa naga kilamalia si naga.”
41 Pedro pegou-a pela mão e ajudou-a a ficar de pé. Em seguida chamou toda a gente da igreja, inclusive as viúvas, e a entregou a eles viva.
42 Ana lologena na suri keviu nene telivi piora e yo nap̃a Sop̃a, ana yeririna la moki nap̃a amlelaga e kieta Sup̃e vanonia.
42 As notícias a respeito disso se espalharam por toda a cidade de Jope, e muitos creram no Senhor.
43 Ana siraunia, Pita naga su piavi towe laa garu Sop̃a sane, puna yaru tai, kiena kia Saemon, nap̃a naga pe yaru na yum̃aenen suri lala e kulus nen suri mali lala.
43 E Pedro ficou lá muitos dias, na casa de um curtidor de couros chamado Simão.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.