Atos 7
Lologena Wo Kienane Yesu Kristo Kome Kewo (LWW) vs NAA
1 Ana p̃arin yaru wa naga piun tan Stipen, pisa pisape “?Ana ko, ko na opisa ya? ?Lelaga nap̃a ko osum̃a opisawal ke visena la nene sa nap̃a la asum̃a apisa ke ne, pona peraga?”
1 Então o sumo sacerdote perguntou a Estêvão: — Isso de fato é assim?
2 Ana Stipen pisatam̃ea, pisape “Ata lala a wolai lala, amiu ayagogon kiau navisatam̃eena sumo wa. P̃isi na in na nevisayu repita marua la sumo wa. Nakonua konua rui, yermarua Epraam naga sum̃a e kiena purvanua nap̃a Koltea, e pupia lepas nen yo nene nap̃a Mesopotemia, ana kieta Ntewa na Naurarena naga pimi m̃alivinia, ana pisawal pania, pisape
2 Estêvão respondeu: — Irmãos e pais, escutem. O Deus da glória apareceu a Abraão, nosso pai, quando este estava na Mesopotâmia, antes de morar em Harã,
3 ‘Ko na monar omolue e mom̃a mratava, a e kiom̃a yo, vena ova e purvanua tai nap̃a p̃isi na in na nevisa van ko.’
3 e lhe disse: “Saia da sua terra e do meio da sua parentela e vá para a terra que eu lhe mostrarei.”
4 Ana Epraam naga molue e Koltea, naga pa sike e pulkumali nap̃a Aran sumo, vano vano-o tol pogos nap̃a arimana naga mare, ana Ntewa p̃ere naga pimi sike e purvanua nini nap̃a ita tesike e nanagane.
4 Então Abraão saiu da terra dos caldeus e foi morar em Harã. E dali, com a morte de seu pai, Deus o trouxe para esta terra em que vocês agora estão morando.
5 “Ana poglis nap̃a Epraam naga pimi tol yo nene, ana Ntewa naga pe mla re nena narin kinakinas nen porotano tai pania, a e pogos nene Epraam naga pe p̃ar re m̃ena narina la poli wa, ana naga p̃uarar m̃areran ga navisaarena nap̃a Ntewa naga pisaar m̃arera pan sumo rui, nap̃a naga pisaar pisape p̃isi na purvanua wetelu nene naga ve kiena ne Epraam amio kiena lus lala nap̃a aimi siraunia.
5 Nela, não lhe deu herança, nem sequer o espaço de um pé; mas prometeu dar-lhe a posse dela e, depois dele, à sua descendência, embora Abraão ainda não tivesse filhos.
6 Ana visena nap̃a Ntewa naga pisa pa Epraam e poglis nene, sanini, nap̃a Ntewa naga pisa pania, pisapenua
6 E Deus falou que a descendência dele seria peregrina em terra estrangeira, onde seriam escravizados e maltratados durante quatrocentos anos.
7 Ana siraunia, p̃isi na in na nela nalip̃ereena van purvanua nene, a p̃isi na nela m̃ena ga nakoaena van kiena yeririna lala, a p̃isi na inu neure plan ke sina ga kiom̃a lus la nene, vena la awasup̃ela aimi alotun inu e yo nena nap̃a in na nemla pan amiu.’
7 — Deus disse ainda: “Castigarei a nação da qual forem escravos; e, depois disso, sairão daí e me servirão neste lugar.”
8 “Ana e poglis nene Ntewa naga pisa p̃elaga na p̃aviu pa Epraam, sane totou na naviranarena nene nap̃a Ntewa naga kila amio naga, ana pogos nap̃a narina nap̃a Aisak naga paeme, legiena olua p̃arovia, ana Epraam kila p̃aviu e naga. Ana siraunia, Aisak naga m̃ena ga kila sa ke ga nene pa narina nap̃a Sekop, a p̃isi na Sekop m̃ena ga naga kila pa narina la lualima taaga pa lua nene, nap̃a nanagane ita tesum̃a tepio la ke sane la ape p̃arin arimata nasumo lala.”
8 Então lhe deu a aliança da circuncisão. Assim, Abraão gerou Isaque e o circuncidou no oitavo dia; e Isaque gerou Jacó, e Jacó gerou os doze patriarcas.
9 A Stipen naga sum̃a pisi ke ga wa, naga pisa pisape “Ana Yosop naga pe p̃arin arimata la nene tai, ana wenla tap̃ena la nene la apieluen naga pap̃isi, ana la ap̃iliwilin lua naga vena vanon yum̃ae korena e purvanua nap̃a Isip. Ana Ntewa naga sike amio naga e yo nene,
9 — Os patriarcas, invejosos de José, venderam-no para ser levado para o Egito. Mas Deus estava com ele
10 a miila naga e kiena pogos m̃arera lala, panopano kila nap̃a p̃arin sup̃e nae Isip nene, nap̃a kiena kia Pero, naga pisu manmaruaena kiena ne Yosop po pap̃isi, ana Pero nene mligan pupia yum̃aena lala navisuaren kiena purvanua e limana ne Yosop naga taaga.
10 e o livrou de todas as suas aflições, concedendo-lhe também graça e sabedoria diante de Faraó, rei do Egito, que o constituiu governador daquela nação e de toda a casa real.
11 “Ana e pogos nene narui, ana pupia pogos na viso tai garu Isip a e yo kiena ne m̃ena ga repita lala nap̃a Kenan, ana la amloge piowa vanon pap̃isi, a la apisu sane peraga narui, pe kala kinanena re si po laa rui.
11 Depois houve fome e grande sofrimento em todo o Egito e em Canaã, e nossos pais não achavam o que comer.
12 Ana yermarua Sekop, naga mloge nap̃a kinanena lap̃asia na wilwilinena sum̃a ke ma Isip wa, ana naga mligan narina la nene, nap̃a la ape p̃arin arimata lala, vena la ava metava ma Isip vena awar kala kona lap̃asia. Naga nene nap̃a sane la apa p̃esan ga ma Isip na wa.
12 Mas, quando Jacó ouviu que no Egito havia trigo, mandou, pela primeira vez, os nossos pais até lá.
13 Ana yam luan nap̃a la apa ma Isip sanene, Yosop naga pisa lologia naga pa wenla lala, a suniena na mratava la nene kiena ne Yosop naga pa tol m̃ena ga Pero.
13 Na segunda vez, José se fez reconhecer pelos seus irmãos, e o Faraó veio a conhecer a família de José.
14 — ausente —
14 Então José mandou chamar Jacó, seu pai, e toda a sua parentela, isto é, setenta e cinco pessoas.
15 — ausente —
15 Jacó foi para o Egito, e ali morreu ele e também os nossos pais.
16 Ana ko pa tap̃ena ga rui, la ap̃ar si puriula lala ap̃asup̃e sina e yo kiena ne la nene, e yo tai kien kia Sekem, ana la asinila e lotap tai nap̃a yermarua Epraam naga pul lua nanua sumo rui tan le Amaro lala.”
16 Depois eles foram transportados para Siquém e postos no túmulo que Abraão tinha comprado dos filhos de Hamor, em Siquém, pagando um certo preço.
17 Ana Stipen naga sum̃a pisi ke na wa, pisape “Ana kieta yeririna lala asike garu Isip tol si kas moki pap̃isi, ana la akapuru apimi ape moki manene la narui, ana Ntewa naga pisu sane naga torokin ruru kana pogos nap̃a naga kila sa nap̃a naga pisaar pa Epraam sumo p̃isi rui, pisape p̃isi na naga were plan kiena lus lala e kiela nayum̃ae korenaena.
17 — E, quando já estava próximo o tempo em que Deus cumpriria a promessa feita a Abraão, o povo cresceu e se multiplicou no Egito,
18 Ana e pogos nene p̃arin sup̃e viu tap̃ena tai naga sum̃alu garu Isip rui, nap̃a naga mninue suniena kiena ne Yosop nanua sumo amio kiena na mratava m̃ana lala,
18 até que se levantou ali outro rei, que não conhecia José.
19 ana naga kila kare manene laa kieta lus la nene na nanua sumo, nap̃a naga m̃areran la ga vena la aligan kare ga narila lala asum̃a ga vena amarmare, vena ve akapuru re si avim ave moki.
19 Este outro rei tratou com astúcia a nossa gente e torturou os nossos pais, a ponto de forçá-los a abandonar seus meninos recém-nascidos, para que não sobrevivessem.
20 “Ana e ke e pogos nene, Mosis naga paeme, nap̃a naga pe sisi tomtom tai nap̃a pe sisi tanea po pap̃isi. Ana arimana amio anena, lalua apisuar wan ga sisi nene e m̃ala loyum̃a pano pano-o tol kupario telu,
20 Por esse tempo nasceu Moisés, que era formoso aos olhos de Deus. Durante três meses ele foi mantido na casa de seu pai.
21 ana siraunia, lalua akila p̃ele si yonia, ana lalua monar aligan lua naga. Ana siraunia, lom̃earu kiena ne p̃arin sup̃e ga nene naga m̃alia, ana naga sane kuslua Mosis, pisuaria vena ve narina.
21 Quando tiveram de abandoná-lo, a filha de Faraó o recolheu e criou como seu próprio filho.
22 Naga sum̃a kapuru m̃a sanene pano-o, ana la asum̃a apian naga e manmaruaena kiena ne le Isip lala, ana naga kapuru pa pe yaru m̃arera tai a pe yaru na visena na manmaruaena a yepen m̃aen m̃ena ga yum̃aena.”
22 E Moisés foi educado em toda a ciência dos egípcios e era poderoso em palavras e obras.
23 Ana Stipen naga sum̃a pisa ke, pisape “Ana pogos nap̃a Mosis, kiena kas pa tol sane lualima yam vari, naga sitom̃al si le Israel tap̃ena la nap̃a la asike na, nap̃a la sa ga wenla ga lala, ana naga sum̃a siar pa m̃alivin la towe m̃aga.
23 — Quando completou quarenta anos, Moisés teve a ideia de visitar os seus irmãos, os filhos de Israel.
24 Ana pogos tai naga pano, m̃al nap̃a yaru nae Isip tai sum̃a m̃e ke yaru nae Israel tai, ana naga pa miila yere Israel nene, ana naga kilamaran pa yaru nae Isip nene, m̃em̃ar naga mare.
24 Vendo um homem ser maltratado, saiu em defesa dele e vingou o oprimido, matando o egípcio.
25 Naga nene komin nap̃a Mosis naga sitom ke pa p̃isi rui pisape p̃isi na Ntewa naga ligan lua naga vena natamaliaena kiena ne kiena yeririna la nene, ana e pogos nene le Israel lala la pe apisu kilale re poli wa nap̃a asape p̃isi na Mosis kila sanene van la.
25 Ora, Moisés pensava que seus irmãos entenderiam que Deus queria salvá-los por meio dele; eles, porém, não entenderam.
26 “Ana yemlagi ke sina ga e legiena tap̃ena, naga m̃al le Israel lalua asum̃a asu la a am̃e la m̃aga, ana naga panon pisape visalup̃ar nap̃a lalua ve awela re sina, a naga pisape kilali nap̃a lalua atalopan la sina. A naga pisa pan la, pisape ‘E, amiu lua ayagogo. ?Sa ga nap̃a amiu lua nene ape welelai ga rui, sanape na amiu lua akila kare amiu ke sanene?’
26 No dia seguinte, Moisés aproximou-se de uns que brigavam e procurou reconduzi-los à paz, dizendo: “Homens, vocês são irmãos; por que estão maltratando um ao outro?”
27 “Ana naga nap̃a pe kila mesmesu re pan naga komp̃as nene poli, naga suponlua Mosis pa perina, ana pisa pania, pisape ‘?Sanape? ?Ane mligan lua ko pisape ko ove kiamimi yerkawa, a vena ko olip̃ere imimi sanene?
27 Mas o que agredia o seu próximo repeliu Moisés, dizendo: “Quem colocou você como chefe e juiz sobre nós?
28 ?Pona ko sinom̃an osape owem̃ar inu ve sa nap̃a om̃em̃ar yaru nae Isip nene nakoneva, ne?’
28 Será que quer me matar, assim como ontem matou o egípcio?”
29 “Ana poglis nap̃a Mosis naga mloge visena nene, mloge piowa pap̃isi, naga sum̃alu, pionlua petan Isip, pure pa sike e purvanua tap̃ena tai, kiena kia Mitian, ana naga sike e yo nene piavi laa sane, a narina na yerm̃ene luwoka ga, apaeme e yo nene.”
29 Ao ouvir isto, Moisés fugiu e se tornou peregrino na terra de Midiã, onde lhe nasceram dois filhos.
30 Ana Stipen pisa pisape “Ana Mosis sike e yo nene pano tol si kas lualima yam vari, ana legiena tai naga sum̃a e yokorena tai, lavisin pupia tavie nap̃a Sinae. Ana e yo nene naga mali navisi tai pimi m̃alivinia e kapi nap̃a kekan purlaki wetelu tai.
30 — Passados quarenta anos, apareceu-lhe, no deserto do monte Sinai, um anjo, por entre as chamas de uma sarça que estava queimando.
31 Ana Mosis naga milan suri nene ana sinena kurkur pap̃isi, ana naga pa laa lavisin purlaki nene vena visu ruruia. Ana naga mloge pulgona ne Ntewa,
31 Moisés ficou maravilhado diante daquela visão e, aproximando-se para contemplá-la, ouviu-se a voz do Senhor, que disse:
32 nap̃a pisa pisape ‘In na nepe Ntewa kiena ne repim̃a lala, sane Epraam, Aisak, a Sekop.’ Ana Mosis telm̃anin pap̃isi, naga maraun visuena.
32 “Eu sou o Deus dos seus pais, o Deus de Abraão, de Isaque e de Jacó.” Moisés, tremendo de medo, não ousava contemplar a sarça.
33 Ana Ntewa na Mava naga pisa si pania, pisape ‘Ko oyenlua kiom̃a kulus nen lam̃a, komin yo na ko osum̃alu osike e ne, naga pe yo wa tai nap̃a.
33 Então o Senhor disse: “Tire as sandálias dos pés, porque o lugar em que você está é terra santa.
34 Ana in na nevisa van ko sanini, nesape inu nepisuveve ruru naloge viowaena kiena ne kiau yeririna la garu Isip p̃isi rui, a nemloge kiela tagiena p̃isi. In na nepimin ke nesape neure plan la narui, a opisu ke ne, inu nesum̃a nemligan ko m̃ena ga nesape ko owasup̃e si ova garu Isip sumo wa, vena ove kiau yeririna nakilaen yum̃aena nene.’”
34 Certamente vi o sofrimento do meu povo no Egito, ouvi o seu gemido e desci para libertá-lo. Venha, agora; vou mandar você para o Egito.”
35 Ana Stipen naga sum̃a pisi ke pan la na wa, naga pisa pisape “A Mosis nene, naga ke nanua sumo yepela mavin naga narui, nap̃a la apisa visena ne nanene narui, apisape ‘?Sanape, ane mligan lua ko vena ko ove kiamimi yerkawa, a vena ko olip̃ere imimi sanene?’ Ana Ntewa ke ga nap̃a naga mligan kiena navisi naga pimi teke e purlaki nap̃a kapi kekan ke ne, vena liganar si Mosis naga ve sup̃e a ve natamaliaena kiena ne le Israel lala.
35 — A este Moisés, a quem tinham rejeitado, dizendo: “Quem colocou você como chefe e juiz?”, Deus enviou como chefe e libertador, com a assistência do anjo que lhe apareceu na sarça.
36 Ana Mosis ke ga nanene na wa, nap̃a naga sumon le Israel lala amolue garu Isip, la apimi. A silaga, garu Isip, a e Sive Nap̃a Pivaga, a kas lualima yam vari ke sina ga e ga e yokorena, naga sum̃a kila kile lala na nam̃areraena kiena ne Ntewa, a suri nailanena lala pan la.
36 Foi Moisés quem os tirou de lá, fazendo prodígios e sinais na terra do Egito, no mar Vermelho e no deserto, durante quarenta anos.
37 A Mosis ke ga nene na wa, nap̃a naga pisawal pa le Israel lala, naga pisa pisape ‘Ntewa naga p̃isi na naga liganar ga amiu yaru ga tai, sane kiamiu navisawalen tap̃ena tai, sa nap̃a naga mliganar inu sumo rui.’
37 Foi ainda Moisés quem disse aos filhos de Israel: “Deus fará com que, do meio dos irmãos de vocês, se levante um profeta semelhante a mim.”
38 A Mosis ke ga nene na wa nap̃a naga sum̃a amio repita marua lala a amio le Israel tap̃ena lala, poglis nap̃a la amialoro ke e p̃egas taaga e yokorena, a naga ke ga nap̃a sum̃a amio navisi nene nap̃a pisi pania meta e tavie nap̃a Sinae. E pogos nene narui, Ntewa mla visena namalena pa Mosis ne na nene, ana Mosis kus pitomi kian pan la.
38 É este Moisés quem esteve na congregação no deserto, com o anjo que lhe falava no monte Sinai e com os nossos pais. Foi ele quem recebeu palavras vivas para nos transmitir.
39 “Ana repita la nene yepela mavin nena logearen Mosis, a la akoven lua kiena visena nene, ana e kiela sitomena lala, la sinelan ga asape awasup̃e la sina ga ava Isip.
39 — Nossos pais não quiseram obedecer a Moisés, mas o rejeitaram e, no seu coração, voltaram para o Egito,
40 Pogos nap̃a Mosis petan la, pa sike yam piavi ma tavie nap̃a Sinae, ana la asitom̃al ke sina ga kiela malena marua nanua asike garu Isip sumo, ana la apisa pa Aron nap̃ani, apisape ‘Imimi na sinemimin mesape ko oyum̃aen kieta nono lap̃asia, vena la akilia asumon ita tevano, komin Mosis nene naga p̃erelua ita garu Isip ana naga sumon ita tepimi e yo nini, ana ita temninue kare ga naga sike pe narui, pona am̃a sanape e naga.’
40 dizendo a Arão: “Faça para nós deuses que vão adiante de nós; porque, quanto a este Moisés, que nos tirou da terra do Egito, não sabemos o que lhe aconteceu.”
41 Ana la apa akila sanene, la amiyum̃aen nono na narin puluk tai nap̃a pe purwolu, ana la akila nakup̃ap̃aena pania, a la akila pupia p̃ap̃agena tai pa kiela nono nene nap̃a la ga amiyum̃aenia e ga e limala.
41 Naqueles dias, fizeram um bezerro e ofereceram sacrifício ao ídolo, alegrando-se com as obras das suas mãos.
42 “Ana pogos nap̃a Ntewa pisu suri nene, naga pilopu m̃asina pan la, a naga mligan la vena la ava alotun verue lala. A suri nene naga sa nap̃a visena wa kiena ne Ntewa nene nap̃a Navisawalena Amos naga pisa e Visena Wa, naga pisa pisape
42 Mas Deus se afastou e os entregou à adoração das estrelas do céu, como está escrito no Livro dos Profetas: “Ó casa de Israel, será que foi para mim que vocês ofereceram vítimas e sacrifícios no deserto, durante quarenta anos?
43 Peraga kemua rui, pe akila re pan inu poli, ana amiu na amlotun ke ga nono la nap̃a amiu ga akila ne,
43 Não é verdade que vocês levantaram o tabernáculo de Moloque e a estrela de Renfã, o deus de vocês, imagens que vocês fizeram para as adorar? Por isso, vou mandar vocês ao exílio para além da Babilônia.”
44 Ana Stipen pisa pisape “Ana e pogos nap̃a kieta yermarua la nene la asike e yokorena nene, Ntewa naga pisa pa Mosis pisape naga monar yum̃aen m̃ana silparpara tai, sane kile tai nap̃a pisawal pisape Ntewa naga sum̃a amio la. Ana la amiyum̃aenia torokin ruru sa nap̃a Ntewa naga pisawal pania, ana la asum̃a amlenlelein m̃a silparpara nene pimi.
44 — O tabernáculo do testemunho estava entre nossos pais no deserto, como havia ordenado aquele que disse a Moisés que o fizesse segundo o modelo que tinha visto.
45 La akila m̃a sanene pimi tol pogos nap̃a Yosua sumon kieta yermarua lala apimi am̃ene plan yolai tap̃ena la nap̃a apimi asike e kieta porotano nene, rui. Ana Ntewa naga p̃ere kieta yermarua lala apimi si loyum̃a e kieta purvanua nene a e poglis nene, la akus silparpara nene pimi loyum̃a amio la, mon m̃a amio la pimi pimi tol pogos nap̃a yermarua Tepet naga pe p̃arin sup̃e.
45 Também nossos pais, com Josué, tendo recebido o tabernáculo, o levaram, quando tomaram posse das nações que Deus expulsou da presença deles. Foi assim até os dias de Davi,
46 “Ana Tepet pisu nap̃a Ntewa naga kekarania e suri la moki liu, ana naga piunia pisape visae Ntewa naga tam̃ania, vena naga yum̃aen m̃ana yum̃a wa tai, vena lus kiena ne Sekop lala akilia ava ea alen vania.
46 que obteve o favor de Deus e pediu autorização para construir uma casa para o Deus de Jacó.
47 Ana Ntewa naga pe tam̃an re Tepet naga yum̃aen yum̃a tai sanene poli, ana siraunia narina nene nap̃a Solomon naga miyum̃aen m̃ana pupia Yum̃a Wa nene.
47 Mas foi Salomão quem lhe edificou a casa.
48 Ana ita monar tesitom̃al m̃ena ga, sane Yer Kawa Na Metava Manenea, naga tap̃atete se yum̃a tai nap̃a yaru ga la amiyum̃aenia, sa nap̃a Navisawalena Aisea naga pisa pisape
48 Entretanto, o Altíssimo não habita em casas feitas por mãos humanas. Como diz o profeta:
49 ‘Ntewa Na Mava naga pisa pisape
49 “O céu é o meu trono, e a terra é o estrado dos meus pés. Que casa vocês edificarão para mim, diz o Senhor, ou qual é o lugar do meu repouso?
50 Suri la punu ga na sike ne, ana in ga na nesii make punu ga.” ’” Ais 66:1,2
50 Não é fato que a minha mão fez todas estas coisas?”
51 Ana Stipen sinenan pisape kila make kiena visena nene narui, ana naga pisi pa yerkawa kiena ne le Yu lala nap̃a la asike e kumali, ana naga pisa pan la, pisape “Ana amiu na, amiu atorokin ruru nenaga kieta yermarua la na nanua sumo ne. Amiu na ape kurup̃il pap̃isi wa, p̃arimiu m̃arera, a kiligamiu pop̃e m̃ena ga, yepemiu mavin logeen visena kiena ne Ntewa, a sinemiu lala naga sa ga sinen yaru la nap̃a la pe ape p̃aviu re poli wa. Amiu na ape yaru na suwoen luen ga Ninuna Wa silaga.
51 — Homens teimosos e incircuncisos de coração e de ouvidos, vocês sempre resistem ao Espírito Santo. Vocês fazem exatamente o mesmo que fizeram os seus pais.
52 Navisawalena lala kiena ne Ntewa nanua sumo, kieta yermarua lala akila make kemua piowa pan la punu ga rui, a la am̃e mom̃ar la moki, pe sur koren ga nap̃a ape yaru la nap̃a Ntewa naga mligan la apimi vena avisawal avisave Yaru Wa Nayum̃aena kiena ne Ntewa nene naga p̃isi na imi. Ana amiu na apiowa laa sane, komin nap̃a pogos na yaru nene naga m̃alivin ita rui, ana amiu apielua naga a am̃em̃ar naga mare.
52 Qual dos profetas os pais de vocês não perseguiram? Eles mataram os que anteriormente anunciavam a vinda do Justo, do qual vocês agora se tornaram traidores e assassinos,
53 Amiu ke narui nap̃a amiu atol Navisaluaena kiena ne Ntewa p̃isi rui, nap̃a navisi lala amla pimi sumo, ana amiu na pe amlogear re nena poli, akilaroro kare make ga silaga.”
53 vocês que receberam a lei por ministério de anjos e não a guardaram.
54 Visena kiena ne Stipen p̃isi e nene narui, a pogos nap̃a li navioraena lala na kumali la amiyagogon naga, visena la nene miyur manene sinela pap̃isi, ana la sinela mimi pap̃isi, la asum̃a akar ke maluela vanonia.
54 Ao ouvirem isto, ficaram com o coração cheio de raiva e rangiam os dentes contra ele.
55 Ana Stipen, naga Ninuna Wa pimi pulenia, ana naga kira pa metava ma e peni, kirava ruru m̃a sanene, pisu pupia naurarena nap̃a kilawo ke Ntewa, a naga pisu m̃ena ga nap̃a Yesu naga sum̃alu sike e yo na metava lavisinia, nanene na e lepasnena na p̃amarua.
55 Mas Estêvão, cheio do Espírito Santo, fitou os olhos no céu e viu a glória de Deus e Jesus, que estava à direita de Deus.
56 Ana naga pisu suri nene, naga pisa pa la nap̃a asike ne, pisape “!Ake-e aulai! Inu nepisu nap̃a sinapane naga suwowo ga mon m̃aga, ana Narina ne Yeririna naga sum̃alu sike e lepasnena ne Ntewa nap̃a p̃amarua.” Nalelagaena kiena Stipen kila akovem̃aria|alt="Stoning Stephen" src="45_Acts7.55-60_StoningStephen.tif" size="col" loc="Top right" copy="Gordon Thompson" ref="7:55-60"
56 Então disse: — Eis que vejo os céus abertos e o Filho do Homem, em pé à direita de Deus.
57 Ana yerkawa la nene la amloge ya nap̃a Stipen pisa, ana la amloge sa nap̃a naga pisa kare Ntewa, ana amlokai keviu pa metava, a apuwo pulkiligala lala, vena la ve aloge re si visena kiena ne Stipen, ana la punu ga akiriri apa puna veraga,
57 Eles, porém, gritando bem alto, taparam os ouvidos e, unânimes, avançaram contra ele.
58 ana atararia, ap̃ereyalolon naga petan pulkumali keviu nene pa vanua. Ap̃ure matan pulkumali keviu nene, vena la akovem̃aria, ana la apisa asape yeririna la nap̃a amligan la sumo vena la avisawal visena la nap̃a kila Stipen kus naloge viowaena, apisape la ke nene narui la monar akoven p̃esan kilavaru. Ana la amien plan m̃ala kulsota lala, ana la amligan sike e limana ne yaru viu tai nap̃a naga sike amio la e pogos nene, naga kien kia Sol, ana la nene asun ke nap̃a akove Stipen narui.
58 E, expulsando-o da cidade, o apedrejaram. As testemunhas deixaram as capas deles aos pés de um jovem chamado Saulo.
59 Ana pogos nap̃a la asum̃a akove ke naga sanene, ana naga mlen, pio Ntewa, pisa pisape “Sup̃e Yesu, awis, otam̃an ninuu vam̃asu, nesike nemio ko.”
59 E enquanto o apedrejavam, Estêvão orava, dizendo: — Senhor Jesus, recebe o meu espírito!
60 Ana naga kinai mloru mon tano, mlokai keviu, pisape “Sup̃e, awis, ve ola re si nakoaena van la e kiela mlamulena viowa nene nap̃a la akila ke pan inu ne.” A siraun nap̃a naga pisa sanene p̃isi, mloru pito tano, naga mare nena ga.
60 Então, ajoelhando-se, gritou bem alto: — Senhor, não os condenes por causa deste pecado! E, depois que ele disse isso, morreu.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.