Atos 28
Lologena Wo Kienane Yesu Kristo Kome Kewo (LWW) vs NVI
1 Ana pogos nap̃a imimi punu ga mepimi mesu ruru ke pa ura rui, yeririna lala nae e yo nene apimi apisu imimi, ana apisa ga pan imimi na wa apisape yo nini naga pe purvanua tai, kiena kia Molta.
1 Uma vez em terra, descobrimos que a ilha se chamava Malta.
2 Ana akila po manene laa pan imimi, la sinela po pan imimi pap̃isi. E pogos nene, yua powo m̃a ga, ana la apisu nap̃a imimi memloge miava tol imimi pap̃isi, ana la apirani kapi, apisuar ruru imimi sanene.
2 Os habitantes da ilha mostraram extraordinária bondade para conosco. Fizeram uma fogueira e receberam bem a todos nós, pois estava chovendo e fazia frio.
3 Ana Pol pa p̃ar lukilar na yato tai, pisape kuan va e kapi, ana pogos nap̃a kuan pa e kapi, narin lom̃ara tai talinar naga teke likan yato la nene, pogos nap̃a mloge kapi mlege, ana molue e lukilar na yato nene, talinar naga e limana ne Pol, karia.
3 Paulo ajuntou um monte de gravetos; quando os colocava no fogo, uma víbora, fugindo do calor, prendeu-se à sua mão.
4 Ana pogos nap̃a yaru nae e yo nene lala apisu lom̃ara nene na kilam̃aren yaru telan teke e limana ne Pol sanene, la apisamumun ga pan la, apisape “!Ovisu yaru na yum̃a naloge viowaena nene, pona naga pe yaru tai nap̃a m̃e mom̃ar ga yaru la moki yo! Sive pisape kilam̃ar naga, ana naga pure ga, ana nanagane na, lom̃ara nene tol ruru nena naga na teke ne.” Narin lom̃ara viowa|alt="DH-Viper-1" src="45_Acts28.3-6_DH-Viper_1.tif" size="col" loc="Top right" copy="Gordon Thompson" ref="28:3-6"
4 Quando os habitantes da ilha viram a cobra agarrada na mão de Paulo, disseram uns aos outros: "Certamente este homem é assassino, pois, tendo escapado do mar, a Justiça não lhe permite viver".
5 Ana Pol silinlua si lom̃ara nene petan limana mloru pa e kapi, ana mloge re nena suri tai poli, limana pe mlae re nena ga.
5 Mas Paulo, sacudindo a cobra no fogo, não sofreu mal nenhum.
6 Ana asum̃a apisuar m̃a naga, asitom asape p̃isi na yepena la monar sirop ve keviu va p̃isi yo, a visae peraga, pona loru vito tano na mare, ana asum̃ate m̃a sanene pano-o peraga, apisu suri nene pe kilam̃ar re nena ga naga. Ana pogos nap̃a apisu naga pogaga, asitom pe tap̃ena narui, asitom asape pona Pol naga pe ntewa tai yo.
6 Eles, porém, esperavam que ele começasse a inchar ou que caísse morto de repente, mas, tendo esperado muito tempo e vendo que nada de estranho lhe sucedia, mudaram de idéia e passaram a dizer que ele era um deus.
7 Ana e yo nap̃a mepa ura ea, naga lavisin lokove lala kiena ne sup̃e na purvanua nene, kiena kia Puplias. Ana p̃ere imimi mepa um̃a m̃ana, a pisuar ruru imimi e legiena telu nap̃a mesike memio.
7 Próximo dali havia uma propriedade pertencente a Públio, o homem principal da ilha. Ele nos convidou a ficar em sua casa e, por três dias, bondosamente nos recebeu e nos hospedou.
8 Ana pogos nap̃a mesike memio la nene, yermarua nap̃a arimana ne sup̃e nene naga momalio m̃eke m̃ana tog, naga mai, nap̃a yepena la pisun, a m̃ep̃ena piowa p̃arwowea. Ana Pol pa pisu yermarua nene, ana mligan limana tea, mlotuwoia, kila naga pimi po sina.
8 Seu pai estava doente, acamado, sofrendo de febre e disenteria. Paulo entrou para vê-lo e, depois de orar, impôs-lhe as mãos e o curou.
9 Ana pogos nap̃a yeririna tap̃ena lala amloge nap̃a Pol kila sanene e yermarua nene, la m̃ena ga nap̃a amai apimi, ana la m̃ena ga kiela maiena la p̃isi.
9 Tendo acontecido isso, os outros doentes da ilha vieram e foram curados.
10 Ana akekara keviu pap̃isi e suri la nene, ana asum̃a ap̃ar korenan suri la moki pan imimi. A mesum̃a e purvanua nene pano-o tol kupario telu, a pogos nap̃a mepiap̃a sina, la ap̃ar kinanena mokliu a suri la nap̃a ap̃ar korenan ga pitomi, amligan e kiamimi waa tap̃ena vena iila imimiena e kiamimi mrapa.
10 Eles nos prestaram muitas honras e, quando estávamos para embarcar, forneceram-nos os suprimentos que necessitávamos.
11 Ana waa tap̃ena nap̃a yoko mokom ea, naga wa tai nae Aliksantrea nap̃a naga m̃ena ga m̃eke e purvanua nene yam piavi rui, monm̃ate ke ga visae pogos na lagi war ro narui. Waa nene, la asikia kiena kia “Kasto a Polakis,” nap̃a kia lua nene na kia kiena ne kiela ntewa lua nap̃a lalua ape kaora, nap̃a la ate kana nono nena sike e purgon waa nene.
11 Passados três meses, embarcamos num navio que tinha passado o inverno na ilha; era um navio alexandrino, que tinha por emblema os deuses gêmeos Castor e Pólux.
12 Ana memligan yo nini mepano metol ke sina ga yo tai, kiena kia Saerakius, ana mesike e nene legiena telu.
12 Aportando em Siracusa, ficamos ali três dias.
13 Ana momolue ke sina ga, mokom varaunia mekirir mekeveve m̃a yo sanene pano pano-o metol Resiam. Mesum̃a e yo nene tol legiena wetelu tai, p̃isi ana lagi marua tanea tai miyui na po pap̃isi, ana mekiriri manene laa sane tol legiena lua, mepa metol lowe nae Puteoli.
13 Dali partimos e chegamos a Régio. No dia seguinte, soprando o vento sul, prosseguimos, chegando a Potéoli no segundo dia.
14 Ana mepa ura memligan waa m̃eke e nene narui, ana mom̃al wolai lap̃asia, ana ap̃ure imimi mepa mesike pula tol wik taaga. Ana siraunia, mepisu sane pupia kiamimi yalena e pogos nene lavisi p̃isi narui, mepimi ke lavisin pupia pulkumali na yomarava nini narui, nap̃a Rom.
14 Ali encontramos alguns irmãos que nos convidaram a passar uma semana com eles. E depois fomos para Roma.
15 Ana wolai la nap̃a asike Rom, visena pa tol la apisape imimi na memial mepito ke pula narui, ana la amiyalilu mrapan imimi. La apam manene laa perina pap̃isi, nap̃a lap̃asia apam asum̃ate imimi e pulkumali nene nap̃a pupia lelena wilwiliena kiena ne Apias m̃eke ea, a lap̃as apami manene laa sane, apam yalensilau atol pulkumali nene nap̃a yum̃a telu m̃ana ne wolawa lala sike ea. A pogos nap̃a Pol pisu asum̃ate ke naga sanene, naga kekara pap̃isi, a pisa potena pa Ntewa nap̃a suri nene kila naga mloge po pap̃isi, a kila naga mloge sane naga m̃arera sina.
15 Os irmãos dali tinham ouvido falar que estávamos chegando e foram até a praça de Ápio e às Três Vendas para nos encontrar. Vendo-os, Paulo deu graças a Deus e sentiu-se encorajado.
16 Ana pogos nap̃a mepimi metol yo Rom, la pe amligan re Pol pa e yum̃a naloge viowaena poli, ana la apisape naga kilia lual yum̃a tai naga va sike ea, ana la amligan yaru na kirakiravanena tai naga sike amio.
16 Quando chegamos a Roma, Paulo recebeu permissão para morar por conta própria, sob a custódia de um soldado.
17 Ana Pol sike garu Rom legiena telu, p̃isi na mligan visena pa pa li na sumonena kiena ne le Yu la nap̃a asike e yo nene, ana pogos nap̃a la apim lele taaga, Pol sun pan la. Naga pisa pan la, pisape “Wolai lala, kiau suniena sanini: inu nepim e nini komin nap̃a e kas nanua p̃aro ne, nesike garu Yerusalem, ana kieta yerkawa la akuwan inu nepa e yum̃a na loge viowaena, siraunia la amligan inu e limana ne yaru nalip̃ereena lala nae Rom nap̃a la apisuar ke kieta purvanua. E inu, pe nekila re nena suri tai pa kieta yeririna lala, a pe nekila re suri tai nap̃a pe mesmesu re e kieta p̃elaga poli, pona e visena kiena ne repita lala, ana la akila sanene pan inu narui.
17 Três dias depois, ele convocou os líderes dos judeus. Quando estes se reuniram, Paulo lhes disse: "Meus irmãos, embora eu não tenha feito nada contra o nosso povo nem contra os costumes dos nossos antepassados, fui preso em Jerusalém e entregue aos romanos.
18 Ana pogos nap̃a nalip̃ereena lala nae Rom la apisuveve ruru suri nene, la sinelan asape nekilia nomolue ga narui, komin la pe am̃al re suri tai nap̃a kila na ala nakoaena van inu vanon poli, sane monar nemare.
18 Eles me interrogaram e queriam me soltar, porque eu não era culpado de crime algum que merecesse pena de morte.
19 Ana siraunia, kieta nasumonena lala nae Yu la apisin sina, ana pa piowa ga m̃eke na. La akila sanene, ana nepisu sane pe yo re si po laa rui nap̃a nekilia neva ea, ana mrapa ga nap̃a nekilia neva ea, ana nepisawal nesape P̃arin Sup̃e ga Sisa nae Rom nene, naga ga monar lip̃ere inu. In na pe sineun re nesape neligan la nae kieta purvanua ava e pupia kumali nae e nini poli, peraga, ana komin nap̃a la akila m̃arera manene laa pan inu sanene, nane kila narui nepisape la monar awere inu neimi e yo nini Rom.
19 Todavia, tendo os judeus feito objeção, fui obrigado a apelar para César, não porém, por ter alguma acusação contra o meu próprio povo.
20 Nane nesike e nini narui, ana sineun nesape monar akilia suri la nene, ana nepio amiu vena aimi tesu lele taaga sanene vena inu nekilia nesunyun van amiu. Sineun nesape monar akilia nap̃a sen la nene nap̃a asum̃a apiar inu ke sanene, pe komin re kiau napiowaena lap̃as poli, ana komin kieta Navisaarena nap̃a ita le Israel make ga tepisape tesum̃a top̃asine ke ga naga.”
20 Por essa razão pedi para vê-los e conversar com vocês. Por causa da esperança de Israel é que estou preso com estas algemas".
21 Ana nasumonena kiena ne le Yu la nene nap̃a asike Rom apisa pa Pol, apisape “Suri la nap̃a osum̃a opisa ke ne, imimi memninue ga. Imimi pe mom̃a re m̃aki tai nap̃a pisayu ko poli, nap̃a molue garu Yerusalem pimi pun imimi, a kieta wolai lap̃asia nap̃a la akom e nam̃a apimi, ana pe apisayu ko re pan imimi poli apisape okila ke sanene sanene.
21 Eles responderam: "Não recebemos nenhuma carta da Judéia a seu respeito, e nenhum dos irmãos que vieram de lá relatou ou disse qualquer coisa de mal contra você.
22 Ana memloge kiom̃a visena la nene narui, ana sinemimin mesape meloge re laa si kiom̃a sitomena na wa pona kiom̃a nalelagaena, komin nap̃a pe lelaga, memloge towe m̃aga e lepas na nalotena viu nene, ana memloge ga nap̃a yaru lala la asum̃a apisayu kare ga e yo punu ga.”
22 Todavia, queremos ouvir de sua parte o que você pensa, pois sabemos que por todo lugar há gente falando contra esta seita".
23 Ana la asitere apisape p̃isi na aimi avisu si Pol vanonia e yo nene nap̃a naga sike ea. Ana siraunia, pogos nap̃a la apimi, la moki na moki, ana asum̃a amiagogon ke Pol, nap̃a siar kolulagi pa ne tol pogos nap̃a mrae pito tano ana naga sum̃a pisi ke pan la na wa. Naga pisawal pan la sanape nap̃a yaru kilia va loyum̃a e nasup̃enena kiena ne Ntewa, a naga sum̃a pian la ke sanape nap̃a navisaluaena kiena ne Mosis amio visena kiena ne navisawalena na sumo lala, la akila merarava ruru nap̃a asape Yesu ga narui, naga pe kieta Navisaarena, nap̃a la m̃ena asum̃ate ke naga vena imi tamalia la.
23 Assim combinaram encontrar-se com Paulo em dia determinado, indo em grupo ainda mais numeroso ao lugar onde ele estava. Desde a manhã até à tarde ele lhes deu explicações e lhes testemunhou do Reino de Deus, procurando convencê-los a respeito de Jesus, com base na Lei de Moisés e nos Profetas.
24 Ana lap̃asia amloge visena lala kiena ne Pol sane pe lelaga, ana lap̃asia pe amlelaga re e poli.
24 Alguns foram convencidos pelo que ele dizia, mas outros não creram.
25 Ana naga nene kila na la asike e lepas lua narui, ana asitom p̃ele ga apisape popon ap̃isi ga rui, ava um̃a wa. Ana Pol pisa maron suri tai pan la, pisape “Ei, in na nepisu nap̃a Ninuna Wa naga pisa suri na pe lelaga pap̃isi ne, nanua sumo, naga pisa visena tai pa repita lala, nap̃a Navisawalena Aisea naga pisawal pan la. Naga pisa, pisape
25 Discordaram entre si mesmos e começaram a ir embora, depois de Paulo ter feito esta declaração final: "Bem que o Espírito Santo falou aos seus antepassados, por meio do profeta Isaías:
26 ‘Ovanon kieta yeririna la nene, ovisawal van la sanini, ovisave “P̃isi na aloge vano vano-o, ana tap̃atete aloge kilale pogos tai,
26 ‘Vá a este povo e diga: "Ainda que estejam sempre ouvindo, vocês nunca entenderão; ainda que estejam sempre vendo, jamais perceberão".
27 komin nap̃a amiu na sa ga yaru la nap̃a kiela sitomena lala marmare,
27 Pois o coração deste povo se tornou insensível; de má vontade ouviram com os seus ouvidos, e fecharam os seus olhos. Se assim não fosse, poderiam ver com os olhos, ouvir com os ouvidos, entender com o coração e converter-se, e eu os curaria’.
28 — ausente —
28 "Portanto, quero que saibam que esta salvação de Deus é enviada aos gentios; eles a ouvirão! "
29 — ausente —
29 Depois que ele disse isto, os judeus se retiraram, discutindo intensamente entre si.
30 Ana Pol sike e yo nene sanene pano-o tol kas lua, a naga ga pul m̃ana yum̃a, naga ga sum̃a pisuar naga. A yaru ai nap̃a pimi pisuia, ana kekaran ga nap̃a were va um̃a m̃ana,
30 Por dois anos inteiros Paulo permaneceu na casa que havia alugado, e recebia a todos os que iam vê-lo.
31 ana sanene, naga sum̃a mlologon ke nasup̃enena kiena ne Ntewa silaga pa yaru la punu ga nap̃a naga m̃al la. A naga sum̃a pian ke Sup̃e Yesu Kristo pan la, nap̃a pe yaru tai pisi re si pan vanon poli, pona pisalup̃ar naga pisape naga ve kila re sina.
31 Pregava o Reino de Deus e ensinava a respeito do Senhor Jesus Cristo, abertamente e sem impedimento algum.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.