Atos 21

Lologena Wo Kienane Yesu Kristo Kome Kewo (LWW) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Ana imimi memligan la asike e yo nene M̃aelitas, ana imimi mep̃ere m̃ale, mepa mesmesu ga mepa metol narin purvanua nap̃a Kos, ana imimi momomalio e yo nene. Yemlagi kolulag, ana imimi mepetan ke sina ga yo nene, mepa m̃a mepa m̃a pano-o metol sina purvanua tap̃ena nap̃a Rots, ana imimi momon sina, ana yemlagi kolulag, mep̃ure sina ga, mepa metol pulkumali nene P̃atara e purvanua keviu.
1 Nós nos despedimos deles e fomos embora, navegando diretamente para a ilha de Cós. No dia seguinte paramos no porto de Rodes e dali continuamos até a cidade de Pátara,
2 Ana kiamimi waa nene naga pa tol ga yo nene, ana mepa ura. Ana pogos nap̃a mom̃al si waa tap̃ena tai nap̃a p̃isi na va garu e yo nene Ponisia, ana memiai ea, ap̃ere m̃ale, ana mesike sina ga e kiamimi mrapa.
2 onde encontramos um navio que ia para a Fenícia. Então embarcamos nele e seguimos viagem.
3 Imimi mekirir mepa m̃a sanene e sive keviu nene, va ko yotena ne, pano-o mom̃al pupia purvanua nap̃a Saepras, ana memligan sike ga e kiamimi lepas na p̃am̃eli, ana mepa m̃a sanene mesape meva metol yo nap̃a Seria nap̃a sinemimin mesape meva ea. Waa nene p̃ar ke tegaki la nap̃a sape va ligan e pulkumali nap̃a Taea, ana pogos nap̃a mepa metol yo nene, ana mepa ura ea.
3 Quando já podíamos ver a ilha de Chipre, navegamos ao sul daquela ilha e seguimos em direção à província da Síria. Chegamos à cidade de Tiro, onde desembarcamos, pois o navio precisava ser descarregado.
4 Ana mepa makale li nalologena lala e yo nene, ana siraunia, mesum̃a memio la pano tol legiena olua. Ana e pogos nene, la apisu nap̃a Ninuna Wa pian la nap̃a p̃isi na va ve sanape e Pol garu Yerusalem, a la apisi pania, sinelan asape avisalup̃aria asape ve va re si tol yo nene.
4 Naquela cidade encontramos alguns cristãos e ficamos com eles uma semana. Então, avisados pelo Espírito Santo, eles disseram a Paulo que não fosse para Jerusalém.
5 Ana Pol mninu e naga, sape monar va ga, ana siraunia, mepa sina e kiamimi mrapa. Ana e pogos nene, yerm̃ene lala a sira lala amio nin sisi lala, amiyal amio imimi, mepa vanua e kiela pulkumali, ana ap̃ere imimi sina mepito garo e kiamimi waa. Ana imimi punu ga mekinai tano e none, ana memlenwo imimi, p̃isi na metalopan la.
5 Mas, quando chegou o dia de irmos embora, nós continuamos a nossa viagem. Aí aqueles irmãos, com as esposas e filhos, nos acompanharam até fora da cidade; e todos nós nos ajoelhamos ali na praia e oramos.
6 Ana memiai sina e kiamimi waa, ana la ap̃asup̃ela si apa um̃a.
6 Depois de nos despedirmos, embarcamos no navio, e eles voltaram para casa.
7 Ana mep̃ure petan yo Taea, mepa metava e pulkumali nap̃a Tolimeas, ana e yo nene ana mepa mepitawe arueta lala, mesike memio la e legiena taaga nene.
7 Seguimos viagem, navegando da cidade de Tiro para Ptolemaida. Ali encontramos e cumprimentamos os irmãos e passamos um dia com eles.
8 Ana kolulagi, mepetan sina yo nene, ana mepimi metol pulkumali nap̃a Sisaria, mepa ura ana e yo nene, mepa mesike e yum̃a m̃ana yaru na Lologena Wo nene, Pilip, nap̃a naga lala olua tai nap̃a apisiriplan la p̃esania asape la aiila yum̃aena, nane garu Yerusalem.
8 No dia seguinte partimos e chegamos à cidade de Cesareia. Ali fomos para a casa do evangelista Filipe e ficamos com ele. Filipe era um dos sete homens que haviam sido escolhidos em Jerusalém.
9 Ana Pilip nene, narina na sira la vari asike um̃a, ana la pe atalopa re poli wa, ana la nene, yam moki liu nap̃a Ntewa mla ke visena pan la, ana la apisawal pa yeririna la.
9 Ele tinha quatro filhas solteiras que profetizavam.
10 Ana mesum̃a memio la legiena lap̃as p̃aro rui, ana navisawalena tai mligan yo Yutea pitomi tano e yo nene, yaru nene naga kiena kia Akap̃as.
10 Alguns dias depois da nossa chegada, um profeta chamado Ágabo veio da região da Judeia.
11 Ana naga pimi pun imimi, sinenan sape kila kile tai va Pol, ana naga mla kulmrae kiena ne Pol tai, ana pavinar e limana amio lana, ana pisawal pisape “Ninuna Wa pisa, pisape ‘Yaru nap̃a naga kiena kulmrae nini, yoko le Yu lala garu Yerusalem, aviar naga ve sanini, a siraunia, akila naga va e limana ne la nap̃a pe ape le Yu re poli, vena akila viowa vania.’”
11 Ele chegou perto de nós, pegou o cinto de Paulo, amarrou os próprios pés e as próprias mãos e disse: — O Espírito Santo diz isto: em Jerusalém o dono deste cinto será amarrado assim pelos judeus e será entregue nas mãos dos não judeus.
12 Ana pogos nap̃a memloge visena nene, memio la nap̃a asike e nene, metagin Pol, mom̃areran pania mesape naga ve va re si metava m̃a Yerusalem.
12 Quando ouvimos isso, nós e os irmãos de Cesareia pedimos com insistência a Paulo que não fosse para Jerusalém.
13 Ana Pol pisatam̃e imimi, pisa pisape “Ei, aulai, asum̃a atagi ke sanene, kila nemloge sane sineu sape wororo ga narui. Ana suri punu ga nene poga ga, visae le Yerusalem lala aligan inu e yum̃a nakoaena komin kia kiena ne Sup̃e Yesu, ana naga poga ga, ana visae m̃arera m̃a sanene vano-o nemare, ana nekekara ga.”
13 Mas ele respondeu: — Por que vocês choram assim e me deixam tão triste? Eu estou pronto não somente para ser amarrado, mas até para morrer em Jerusalém pela causa do Senhor Jesus.
14 Ana metap̃ali nap̃a mepisalup̃ar sanene pano-o, mepisalup̃ar p̃ele ga, ana mepisa ga, mepisape “Poga ga, yoko monar ve sa ga nap̃a Sup̃e naga sinenania.”
14 E não conseguimos convencê-lo a não ir. Então desistimos e dissemos: — Que seja feita a vontade do Senhor!
15 Ana mesike sina legiena lap̃as gar Sisaria nene, ana siraunia, mekila ruru ke sina ga kiamimi karo lala, ana mepetan yo nene, memial mepa metava ma Yerusalem.
15 Depois de passarmos alguns dias ali, juntamos as nossas coisas e fomos para Jerusalém.
16 Ana li nalologena lap̃as nae Sisaria ataveve imimi m̃ena ga, ana pogos nap̃a mepimi metol yo Yerusalem, ana ap̃ere imimi mepa e yum̃a m̃ana yere Saepras tai, vena mesike memio naga. Ana yaru nene, naga m̃ena pe nalogena p̃es tai nap̃a amlelaga e Yesu sumo, ana naga kiena kia, Nason.
16 Alguns irmãos da cidade de Cesareia nos acompanharam e nos levaram à casa onde íamos ficar hospedados. O dono da casa era Menasom, natural da ilha de Chipre. Fazia muito tempo que ele era cristão.
17 Ana pogos nap̃a arueta lala apisu nap̃a mepimi metol si yo Yerusalem rui, ana la akekara pap̃isi.
17 Quando chegamos a Jerusalém, os irmãos nos receberam com muita alegria.
18 Ana memono-o, yemlagi kolulagi, imimi memio Pol mepa mem̃alivin Semes, ana li nasumonena tap̃ena m̃ena ga lala na sum̃are nae Yerusalem, la m̃ena asike e pogos nene.
18 No dia seguinte Paulo foi conosco até a casa de Tiago para se encontrar com ele. E todos os presbíteros da igreja estavam presentes ali.
19 Ana metalopan la, ana Pol pisi pan la, naga pisawal suri punu ga peve taaga la nap̃a Ntewa kila pa rui m̃alivi e kiena yum̃aena, nanene e la nap̃a pe ape le Yu re poli, nap̃a naga pa telivi ke e kiela yo lala.
19 Então Paulo os cumprimentou e deu um relatório completo de tudo o que Deus tinha feito por meio dele entre os não judeus.
20 Ana pogos nap̃a la amloge visena na suri la nap̃a Pol naga pisawalia, kila sanene la amloge po manene la, la amieluar Ntewa vanonia. Ana e pogos nene, visena la moki m̃ena ga garu Yerusalem kana Pol, ana la akilia m̃a suri nene, ana apisa pa Pol, apisape “Wolai Pol, ko okilia rui nap̃a osape yaru la e nini la sane manu pe suri tai nap̃a la amlelaga mare ga na wa, la nene ape le Yu ga lala, ana sa nap̃a ko okilia, yeririna la ne sanene la akilia asum̃alu m̃arera manene la e kieta navisaluaena marua lala.
20 Depois de o ouvirem, todos eles deram graças a Deus e disseram a Paulo: — Veja bem, irmão! Há milhares de judeus que se tornaram cristãos e todos eles são fiéis à
21 Ana lala amloge pa rui, nap̃a yaru la asum̃a apisayu kare ko ke asape ko opa opiankare ga kieta lus la nap̃a asike gare purvanua tap̃ena lala. La asape ko osum̃a opian ke la nene osape popon aligan rui navisaluaena kiena Mosis amio kala p̃elaga marua ne lala, ana asape osape popon manene m̃ena nap̃a ve akila re si p̃aviu e narila lala.
21 Eles ouviram dizer que você ensina os judeus que moram em outros países a abandonarem a Lei, dizendo a eles que não circuncidem os seus filhos, nem respeitem os costumes dos judeus.
22 ?Ana p̃isi na ita tekila ya narui, komin nap̃a visena la nene kila la sinela kari ko manene pa rui? Ana nanagane, ve ve piavi re, ana p̃isi na monar la aloge m̃ena nap̃a asape ko opimi osike pa e yo nini rui.
22 O que vamos fazer? Com certeza eles já ouviram dizer que você chegou.
23 Ana poga ga, p̃isi na ko okila ga ve sa nap̃a p̃isi na mevisa van ko, komin nap̃a mepisu pa mrapa tai rui nap̃a okilia okila nap̃a owe plan kiela sinemimiena nene. P̃isi na monar okila ve sanene: e yo nene, ana imimi yeririna la vari nap̃a nanua sumo, ana la akila navisaarena m̃arera tai pan Ntewa, apisape p̃isi na la avalia suri lap̃asia va tol pogos ve sanene.
23 Portanto, faça o que vamos dizer: estão aqui entre nós quatro homens que têm de cumprir uma promessa a Deus.
24 Ana peni, la kiela pogos nap̃a p̃isi na monar ava e Yum̃a Wa m̃ana Ntewa, nap̃a vena la akila suri la e lepas na kiela navisaarena nene, sane leniena lala, amio nalaena naikikena, a suri la ne sanene, nap̃a sane la akilia awe ke sina ga vilula lala. Ana mepisu mesape popon sane ko m̃ena ga ova omio la nene, ova osum̃a omio la e pogos nap̃a la akila suri la nene, ana popon m̃ena ga nap̃a visae suri la punu ga nap̃a la monar aul e pogos nene, ko ga ovisuvevea. Ana visae okila sanene, ana p̃isi na yeririna la avisu asape ko ope yaru tai nap̃a osum̃a okekaran make navisaluaena kiena Mosis amio kana p̃elaga la na wa, ana p̃isi na la akilia asape visena nap̃a amloge, nap̃a pisayu ko, ana pe pe lelaga re poli.
24 Então vá, tome parte com eles na cerimônia de purificação e pague a despesa para que eles possam rapar a cabeça . Assim todos saberão que não é verdade o que se diz de você. Pelo contrário, vão ficar sabendo que, de fato, você vive de acordo com a Lei de Moisés.
25 Ana e lepas kiena la nap̃a pe ape Yu re poli, nap̃a la amlelaga rui, ita tepisayu pa suri nene nanua rui, ana kieta visena la nene nanua tepisa ne, ana imimi mesiri pa e m̃aki tai pa pan la rui. Imimi mepisawal pan la, mepisape la monar avalia tata la nap̃a li tap̃ena lala akila pa kup̃ap̃aena ea pa kiela nono la rui, a la monar ve akan re kuruta, pona akan tata na suri mali nap̃a kana kuruta pe mlau re poli wa, a yokorena la monar ve akila re p̃elaga viowa, sa nap̃a la atap̃a lau, pona kolau.”
25 Mas, quanto aos não judeus que se tornaram cristãos, nós já mandamos uma carta a eles, dizendo o seguinte: “Não comam carne de animais que foram oferecidos em sacrifício aos ídolos, nem sangue, nem carne de nenhum animal que tenha sido estrangulado. E também não pratiquem imoralidade sexual.”
26 Ana Pol pa kila ga sa nap̃a la apisa, nap̃a e legiena tap̃ena, ana naga p̃ere la vari nap̃ani, ana naga pa kila nalaena naikikena amio la, a naga pa m̃ena ga loyum̃a e Yum̃a Wa m̃ana ne Ntewa amio la, vena loge asape p̃isi na kiela navisaarena naga p̃isi na va tol legiena ve via, ana p̃isi na monar la awar kiela nalaena navisaarena la veve taaga nene e legiena ya. Ana apisape visae legiena ve olua warovia, ana p̃isi na la asiar akila suri la nene.
26 Então Paulo falou com os quatro homens e, no dia seguinte, tomou parte com eles na cerimônia de purificação. Depois entrou na área do Templo para avisar quando iam terminar os dias da purificação, isto é, a ocasião em que cada um dos quatro homens deveria oferecer o seu sacrifício.
27 Ana e pogos nene, le Yu lap̃as asike e Yum̃a Wa m̃ana Ntewa, la nene akom perina e lepas nae Esia la apimi, nanene e yo la nap̃a Pol tetelivi e nanua sumo rui. Ana pogos nap̃a legiena olua navisaarena kiena Pol la nene lavis ga p̃isi, ana le Yu la nap̃a am̃al nap̃a Pol m̃eke loyum̃a e Yum̃a Wa m̃ana Ntewa. Ana la akila pupia m̃aagena, la apa atarar Pol, ana asunyu kare naga pan yeririna lala,
27 Quando os sete dias da purificação estavam para acabar, alguns judeus da província da Ásia viram Paulo na área do Templo . Então atiçaram a multidão, agarraram Paulo
28 la apion pan la, apisape “!Ei, amiu le Israel lala, aiila imimi e yaru nene! !Yaru ke nanene narui nap̃a naga sum̃a pa make e yo punu ga, ana naga sum̃a pisa kare ke ita le Yu lala, nap̃a ita yeririna wa kiena ne Ntewa lala, a sum̃a pian kare yeririna la pisape kieta navisaluaena amio kieta Yum̃a Wa nini, la pe ape suri re tai poli. Ana imimi mekilia m̃ena ga mesape naga p̃erevinaun ga yeririna lap̃asia nap̃a la pe ape le Yu re la poli, ana apimi loyum̃a e yo wa na Yum̃a Wa nini. !Yaru nene naga p̃arnena kare manene Yum̃a Wa m̃ana ne Ntewa pap̃isi, popon tekila suri tai vania!”
28 e começaram a gritar: — Israelitas, nos ajudem! Este é o homem que vai pelo mundo inteiro falando a todas as pessoas e dizendo mentiras contra o povo de Israel, a
29 Apisa sanini, apisape Pol p̃ere yaru nap̃a pe pe Yu re poli pimi loyum̃a e yo wa, komin nap̃a apisu Pol vanua e mrapa nap̃a naga mial ke amio Tropimas nap̃a nae Episas, nap̃a naga pe pe Yu re poli, ana am̃ape pona Pol p̃ere naga pa loyum̃a.
29 Eles disseram isso porque tinham visto Trófimo, que era de Éfeso, na cidade com Paulo. E pensavam que Paulo o havia levado para dentro da área do Templo.
30 Ana la asum̃a akila ke sanene loyum̃a e Yum̃a Wa, ana m̃aagena nene naga pa m̃ena ga p̃ar make yo la e pulkumali nene, ana kila yeririna tap̃ena la akiriri apimi. Apimi ap̃uar kare ga Pol, ana ap̃ere naga pa vanua e Yum̃a Wa nene, ana pogos nap̃a la apa vanua rui, ana li wa la akotava ruru e kana mratava kerkeviu ne lala.
30 A confusão se espalhou por toda a cidade, e o povo veio correndo de todos os lados. Eles agarraram Paulo, e o arrastaram para fora da área do Templo, e fecharam os portões.
31 Ana pogos nap̃a asum̃a ap̃ere Pol pa ke nap̃a asape awem̃aria, ana visena pimi tol yaru keviu kiena li na mara lala nae Rom nap̃a asike garu Yerusalem, pisape pupia mara kapuru ke gare.
31 Quando a multidão já ia matar Paulo, o comandante das tropas romanas recebeu a notícia de que toda a cidade de Jerusalém estava em revolta.
32 Ana yerkawa nene sum̃alu veraga, pio kiena yeririna lala, amio kiela yaru na mara lala, ana la akiriri apito tano e yo nap̃a asum̃a akila ke pupia m̃aagena nene ea. Ana pogos nap̃a yeririna la apisu apisape yerkawa na mara nene pimi tol yo nene, ana la amligan Pol, la pe asu re si poli.
32 Então reuniu depressa alguns oficiais e soldados e correu para o meio do povo. Quando a multidão viu o comandante e os soldados, parou logo de bater em Paulo.
33 Ana yerkawa nene pimi, pisi pan kiena yeririna lala, pisape ava atarar Pol, ana aviar limana tai va e lala yaru tai, limana tap̃ena va e lala yaru tai, aviar e sen. P̃isi na naga piun tan la, pisape “?Ana yaru nene, naga ai? ?A naga kila ya ne pan amiu?”
33 Aí o comandante chegou perto de Paulo, prendeu-o e mandou amarrá-lo com duas correntes. Depois perguntou: — Quem é este homem? O que foi que ele fez?
34 Ana yeririna la moki nap̃a asum̃a apiovion manenea, lap̃asia apisape sanene, lap̃asia apisape sanene, pa m̃a pa m̃a ga yerkawa nene naga pe mloge kilale re si visena tai e lepas nen ya nap̃a la asum̃a akila ke ne, ana naga pisa pan kiena yeririna lala pisape awere Pol wasup̃e va e kiela kove.
34 Mas na multidão uns gritavam uma coisa, outros gritavam outra. A desordem era tão grande, que o comandante não pôde descobrir o que havia acontecido. Então mandou que os soldados levassem Paulo para dentro da fortaleza .
35 Ana pogos nap̃a asum̃a apa ke e narin mrapa tai, ana mrapa nene ve tokak yokuskusun ga yeririna lala nene nap̃a la asum̃a sinelan ke asape asu si Pol wa. Ana yaru na mara lala ap̃ure ga Pol pano,
35 Quando chegaram perto da escada, os soldados tiveram de carregar Paulo por causa da violência da multidão
36 ana p̃egas nen yeririna lala asum̃a asirau apimi, la asum̃a apiovionia, apisape “!Awem̃ar yaru viowa nam̃a! !Awem̃ar ga naga mare!”
36 que vinha atrás, gritando: — Mata! Mata!
37 Ana la asum̃a apano, ana lavis ga aimi atol mratava nap̃a navaen loyum̃a e lokove kiena ne yeririna na mara la nene, ana Pol piun tan kiela yerkawa, pisape “Awis, ko otam̃an inu neviun suri tai tan ko sumo wa.”
37 Quando iam levar Paulo para dentro da fortaleza, ele disse ao comandante: — Me dê licença para falar uma coisa com o senhor. O comandante perguntou: — Você sabe falar
38 ?Visae ve sanene, nesitom nesape ko ope yere Isip nini nap̃a pe yam piavi re poli naga tap̃ali sape kila politik nene, ana naga p̃ere yeririna lala manu vari apa e kiena p̃egas naweena yeririna nene, ana ap̃ure apa atapolou e yo korena. ?Ko na yaru ne na nene, ne?”
38 Por acaso você é aquele egípcio que algum tempo atrás começou uma revolução e levou quatro mil terroristas armados para o deserto?
39 Ana Pol pisatam̃ea, pisape “Ei, peraga, in na nepe yere Yu ke tai nini narui, ana in na nekilia nepisin visena nae Krik komin nap̃a in na nae pupia pulkumali nap̃a Tasas, e lepas nap̃a Silisia. Ana in na sineun nesape neviun tan ko, nap̃a ko otam̃an nevisi ke ne va p̃ina moki la nene sumo wa.”
39 Paulo respondeu: — Eu sou judeu, nascido em Tarso, cidade muito importante da região da Cilícia. Por favor, me deixe falar com o povo.
40 Ana yerkawa nene tam̃ania, ana Pol sum̃alu su metava, ana kuan limana sape ava ruru la, ana la apimi apa ruru la nenaga pap̃isi. Ana naga pisi pan la, pisi nena ga kome visena kiena ne le Yu lala.
40 Então o comandante deixou. Paulo ficou de pé na escadaria e fez um sinal com a mão para o povo, pedindo silêncio. Quando todos ficaram calados, Paulo começou a falar em hebraico . Ele disse:

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.