Atos 16
Lologena Wo Kienane Yesu Kristo Kome Kewo (LWW) vs NAA
1 Ana e kiena pupia yalena na lua nene, Pol pimi tol sina kumali lua nene Tepe, amio Listra. Ana e yo Listra nene, ana nalogena tai sike ea, nanene yaru m̃ee nap̃a Timote. Timote nene, anena pe sira re Yu tai, nap̃a naga mlelaga e Yesu rui, ana arimana naga pe pe yere Yu re poli, naga pe yere Kris tai.
1 Paulo chegou também a Derbe e a Listra. Havia ali um discípulo chamado Timóteo, filho de uma judia crente, mas de pai grego.
2 Ana arueta lala nae yo kiena ne Timote, amio lala nae pulkumali tap̃ena nap̃a m̃eke lavis ga ne Ikoniam, la apisu nap̃a Timote naga kila yum̃aena kiena ne Sup̃e po pap̃isi pan la.
2 Os irmãos em Listra e Icônio davam bom testemunho dele.
3 Ana Pol naga sitom pisape were Timote va amio naga e kiena yalena nene, ana suri taaga ga naga piowa, naga ga nap̃a Timote naga pe pe p̃aviu re poli, nanene komin arimana naga pe pe yere Yu re poli. Ana Pol naga kilia nap̃a visae Timote taveve naga sanene, ana visae e yo ya nap̃a la ava ea, ana yoko le Yu lala, avisalup̃ar naga vena ve va re loyum̃a e kiela yum̃a na leniena lala, a yokorena la ve akekaran re aloge kiena visena lala. Ana komin suri ne na nene, ana Pol kila Timote pano ana la akila p̃aviu e naga, ana siraunia, la telu nene Pol, Saelas, a Timote, apano.
3 Paulo queria que Timóteo fosse em sua companhia e, por isso, circuncidou-o por causa dos judeus daqueles lugares; pois todos sabiam que o pai dele era grego.
4 Ana pogos nap̃a la asum̃a atelivi ke e kumali lala, la asum̃a apisalelein ke visena la pan nalelagaena lala, apisawal pan la e navisaluaena la nap̃a nalologena a nasumonena nae Yerusalem la apisa e kiela viorena sumo rui, ana Pol lala apisa pan la nap̃a monar ataveve visena la nene narui.
4 Ao passar pelas cidades, entregavam aos irmãos as decisões tomadas pelos apóstolos e presbíteros de Jerusalém, para que as observassem.
5 Ana pogos nap̃a Pol lala asum̃a amiyalyal li laa a la apian ke p̃egas nen nalelagaena la sanene, kila sa nap̃a p̃egas la nene asum̃alu asu m̃arera ruru laa, a la apisu sane silaga nap̃a nalelagaena lala apimi ape moki manene laa narui.
5 Assim, as igrejas eram fortalecidas na fé e, dia a dia, aumentavam em número.
6 Ana Pol la asitom nap̃a asape ava awar ro e kumali la ve moki e lepas nae Esia, ana Ninuna Wa pisalup̃ar la vena la ve ava re avisawal Nalologena Wo e yo nene, kila sanene apa atol ga e lepas na yo Prisia amio Kalesia.
6 E percorreram a região frígio-gálata, tendo sido impedidos pelo Espírito Santo de pregar a palavra na província da Ásia.
7 Asum̃a apa ke sanene, ana pogos nap̃a la apimi lavisi e lepas nap̃a Misia, la akilali nap̃a ato garo e lepas keviu nap̃a Pitinia, ana pogos si tai, ana Ninuna ne Yesu pe tam̃an re pan la nap̃a la ava sanene poli.
7 Chegando perto de Mísia, tentaram ir para Bitínia, mas o Espírito de Jesus não o permitiu.
8 Ana lala apa ap̃aro ga e yo Misia nene, apa m̃a pano-o la atol kana kumali ne tai garo losi, kiena kia Troas.
8 E, tendo contornado Mísia, foram a Trôade.
9 Ana e yo nene, ana kolemalo, Pol naga momalio pisu sane yaru tai nae lepas keviu nae M̃asitonia e sive lepas p̃as, nap̃a yaru nene naga pimi puna, naga tagi pania, piun tania, pisape “Awis M̃ara, imimi sinemimin mesape ko oimi owar ro pun imimi, vena oiila imimi.”
9 À noite, Paulo teve uma visão na qual um homem da Macedônia estava em pé e lhe rogava, dizendo: — Passe à Macedônia e ajude-nos.
10 Ana e poglis nene, inu Luk nesike m̃ena ga nemio la, ana pogos nap̃a Pol naga pisawal nap̃a naga pisu yaru nene pisi pania, veraga ga imimi mepanon makale mrapa vena mekilia meva mokusro yo meva M̃asitonia, komin imimi mekilia nap̃a Ntewa naga pio imimi rui vena meva melologon Nalologena Wo nene van la.
10 Assim que Paulo teve a visão, imediatamente procuramos partir para aquele destino, concluindo que Deus nos havia chamado para lhes anunciar o evangelho.
11 Sanene, imimi mokus waa, memligan yo Troas, mep̃ure mepano-o metol purvanua nae Sametres. Ana imimi momomalio e yo nene, ana kolulagi, ana mepano-o metol lepas nae yo M̃asitonia, ana mepa ura e kana kumali nene Niapoles.
11 Tendo, pois, navegado de Trôade, fomos diretamente para Samotrácia e, no dia seguinte, a Neápolis.
12 Ana e lepas na M̃asitonia nene, pupia pulkumali tap̃ena tai mon m̃a ga, nap̃a naga m̃eke vatanon navisuarena kiena ne p̃arin sup̃e nae Rom. Kumali nene kiena kia Pilip̃ae, ana imimi memial mepano-o meporu ea. Imimi mesike e yo nene legiena lua pona telu, pano-o tol Legiena Wa.
12 Dali fomos a Filipos, cidade da Macedônia, primeira do distrito e colônia romana. Nesta cidade, permanecemos alguns dias.
13 Ana imimi memloge rui nap̃a apisa apisape e Legiena Wa, le Yu lala nae yo nene la asum̃a akila ke lotena e yo na leniena tai garo e wii tai, e pulkumali lepas na vano. Ana imimi m̃ena memolue vena metoven mevisu la e yo nene, ana imimi mepa metotano mesun memio sira lap̃asia nap̃a la asumo apitom asike e yo nene rui.
13 No sábado, saímos da cidade para a beira do rio, onde nos pareceu haver um lugar de oração; e, assentando-nos, falamos às mulheres que haviam se reunido ali.
14 Sira la nene tai, naga pe pe Yu re poli, ana naga sum̃a mlelaga e Ntewa. Naga pe nae kumali nae Tuatira, ana p̃uarar ke kiena pupia yum̃aena keviu tai, naga sum̃a p̃iliwilin kar ke kulmrae tai nap̃a maran lavis malolo, nap̃a po na po nap̃a la amiyum̃aen e kiena yo. Sira nene, kiena kia Litia. Ana e pogos nene, Sup̃e pietava e kiena sitomena narui, ana naga mlarar ruru visena la nap̃a Pol naga sum̃a pisa pan la, a naga tarar m̃arera po e losinena.
14 Certa mulher, chamada Lídia, da cidade de Tiatira, vendedora de púrpura, temente a Deus, nos escutava; o Senhor lhe abriu o coração para que estivesse atenta ao que Paulo dizia.
15 Ana e pogos nene, Litia nene amio la nap̃a e m̃ana um̃a, la punu ga apa e nakeena. P̃isi, naga m̃areran imimi, pisa pisape “Visae amiu apisu sane nesum̃alu kemua m̃arera lelaga e Sup̃e, sineun nesape amiu aimi asu re garu m̃au wa.” Sanene narui, ana naga pure imimi mepa mesike e m̃ana um̃a.
15 Depois de ser batizada, ela e toda a sua casa, nos fez este pedido: — Se julgam que eu sou fiel ao Senhor, venham ficar na minha casa. E nos constrangeu a isso.
16 Ana e legiena si tai, ana memio Pol mepitom sina e kiela yo na leniena, ana imimi mepitawe narin sira m̃ee tai e mrapa. Narin sira m̃ee nene, yeririna lap̃asia apulua naga vena yum̃ae kiela, ana ninuna viowa tai sike e naga, nap̃a apio asape ninuna ne lom̃ara, nap̃a pe ninuna navisuen suri la nap̃a aimi am̃alivi sirau. Ana yeririna la moki apimi apiun ke sira m̃ee nene tan yerkawa lala, vena naga visawal van la sanape e kiela malena lala. Ana pogos nap̃a sira m̃ee nene pisawalia, ana la asu m̃a ap̃ar ke naiilaena pan kiena yerkawa lala, kila sanene ana pogos punu ga la asum̃a ataulu kilavaru moki na moki vanonia.
16 Aconteceu que, indo nós para o lugar de oração, veio ao nosso encontro uma jovem possuída de espírito adivinhador, a qual, adivinhando, dava grande lucro aos seus donos.
17 Ana imimi memial mepa laa sanene, ana narin sira m̃ee nene taveve imimi naga sirau, naga sum̃a piovion manene pan yeririna kar ga la punu ga, naga sum̃a pisawal ke, pisape “!Ei, apisu ke ne! Yaru la nene la ape nayum̃aenen yum̃aena kiena ne Ntewa mali na metava manenea. La ke narui nap̃a akilia avisawal mrapa na tamaliaena van amiu.”
17 Seguindo a Paulo e a nós, gritava, dizendo: — Estes homens são servos do Deus Altíssimo e anunciam a vocês o caminho da salvação.
18 Ana sirau, naga sum̃a kila ke sanene pan imimi e legiena moki, kila Pol mloge piowa pano pano-o, tol pogos tai, ana naga sinena kar ninuna viowa nena, ana naga kira pa varau, pis pania, pisape “!E, toroki! Nepisa mesmesun pan ko, nesape e kia kiena ne Yesu Kristo, ko omolue tan narin sira m̃ee nene nanagane.” Ana veraga ga, naga mligan narin sira m̃ee nene naga pano.
18 Isto se repetiu por muitos dias. Então Paulo, já indignado, voltando-se, disse ao espírito: — Em nome de Jesus Cristo, eu ordeno que você saia dela. E, na mesma hora, o espírito saiu.
19 Ana pogos nap̃a yerkawa lala kiena ne narin sira m̃ee nene apisu nap̃a mrapa nene natauluen kiela kilavaru ea pimi piowa rui, la sinela kar Pol amio Saelas pap̃isi. Ana la ap̃ure lalua nene apano asum̃alu ase marana ne nalip̃ereena lala nae Rom garu kumali.
19 Quando os donos da jovem viram que se havia desfeito a esperança do lucro, agarraram Paulo e Silas e os arrastaram para a praça, à presença das autoridades.
20 Ana la apisawal pan la, apisape “Le Yu la nene, la apimi e kieta yo, la akila kare ita manene laa na wa.
20 E, levando-os aos magistrados, disseram: — Estes homens, sendo judeus, perturbam a nossa cidade,
21 La asum̃a sinelan asape am̃areran ita vena tetaveve kiela p̃elaga lap̃asia, ana e navisaluaena nae Rom nap̃a ita tesike vatanonia e yo nini, pe mesmesu re nena ga nap̃a ita tekila sa nap̃a la asum̃a apisa ke ne poli.”
21 propagando costumes que não podemos aceitar, nem praticar, porque somos romanos.
22 Ana yeririna la akila pupia m̃aagena, ana la akila kare Pol amio Saelas pap̃isi, asitom asape asu lalua, ana nalip̃ereena la nene apisa apisape la avitolwowa kulsota m̃ana lalua nene, ana awe la e laki.
22 Então a multidão se levantou unida contra eles, e os magistrados, rasgando-lhes as roupas, mandaram açoitá-los com varas.
23 Ana la am̃e kare lalua nene pano pano-o p̃isa, ana ap̃ure lalua apano akuan la apa loyum̃a e yum̃a nakoaena, ana apisaar m̃arera pan yaru na visuaren yum̃a nakoaena, apisape naga monar visuar ruru la, lalua ve aure re sina, visae peraga, ana yoko viowa vania.
23 E, depois de lhes darem muitos açoites, os lançaram na prisão, ordenando ao carcereiro que os guardasse com toda a segurança.
24 Ana pogos nap̃a yaru nene naga mloge visena nene, naga pure lalua nene apa manene loyum̃a, e yo m̃arera tai nap̃a la apuarar ke yaru la nap̃a ape p̃arm̃arera pap̃isi apa ea, a naga piar lala lala panon pupia laki nap̃a m̃eke e yo nene. Amla nakoaena pan Pita amio Yoane|alt="In Stocks" src="45_Acts16.24_InStocks.tif" size="col" loc="Top right" copy="Gordon Thompson" ref="16:24"
24 Este, recebendo tal ordem, levou-os para o cárcere interior e prendeu os pés deles no tronco.
25 Ana asum̃a pano-o tol kolemalo yepelilika, Pol amio Saelas lalua asum̃a amlen ke pa Ntewa e yauena wa lala, a yeririna tap̃ena la nap̃a asike amio la e yum̃a nakoaena la asum̃a amiyagogon lalua.
25 Por volta da meia-noite, Paulo e Silas oravam e cantavam louvores a Deus, e os demais companheiros de prisão escutavam.
26 Ana la amilan manene pap̃isi, nap̃a veraga ga, pupia yemninu tai pimi, kila yum̃a nakoaena nene miyuyuwawa make ga, naga kululun make kana nin kinakinas la punu ga. Ana la apisu mratava punu ga apietava, a sen punu ga nap̃a apiarar limala lala a lala lala akekapil ga sa ga ne.
26 De repente, sobreveio tamanho terremoto, que sacudiu os alicerces da prisão; todas as portas se abriram e as correntes de todos os presos se soltaram.
27 Ana yaru na visuaren yum̃a nakoaena nene naga tavilo, ana kiriri pimi pisu mratava la punu ga pietava ga sike na, ana naga m̃ape la nap̃a asike loyum̃a, la make ga apuretetai apava make rui. Ana suri nene kila naga marau pap̃isi, ana naga mlalua kiena playu na mara, ana sinenan pisape yalm̃ar ke sina ga naga mare.
27 O carcereiro despertou do sono e, vendo abertas as portas da prisão, puxando da espada, ia suicidar-se, pois pensou que os presos tinham fugido.
28 Ana Pol naga pisu ke ne, ana pio manenea, pisape “!Ei, ko osuwa, ko ve okila kare ko re! !Imimi punu ga mesike ga wa!”
28 Mas Paulo gritou bem alto: — Não faça nenhum mal a si mesmo! Estamos todos aqui.
29 Ana yaru nene naga pio sape awar kapi vivaga imi, p̃isi na naga kiriri pa loyum̃a e yo nap̃a Pol amio Saelas asike ea, ana naga mloru pito tano e lan lalua nene, nap̃a naga sinen kurkur na kurkur.
29 Então o carcereiro, tendo pedido uma luz, entrou correndo e, trêmulo, prostrou-se diante de Paulo e Silas.
30 Ana sirau, naga p̃ere lalua na apa ke sina ga vanua, ana naga piun tan lalua nene, naga pisape “Ei, yerkawa luwoka, ana monar nekila ya nap̃a p̃isi na nekus natamaliaena?”
30 Depois, trazendo-os para fora, disse: — Senhores, que devo fazer para que seja salvo?
31 Ana lalua nene apisa pania, apisape “Ko monar olelaga e Sup̃e Yesu, ana otol natamaliaena, ko omio la nap̃a e mom̃a mratava.”
31 Eles responderam: — Creia no Senhor Jesus e você será salvo — você e toda a sua casa.
32 Ana la apisawal visena kiena ne Sup̃e pania, a apisawal m̃ena ga pan la nap̃a asike m̃ana um̃a,
32 E pregaram a palavra de Deus ao carcereiro e a todos os que faziam parte da casa dele.
33 ana e ke e kolemalo ga nene, yaru nene naga kila ruru yepe sirorop la nap̃a sike e yepena ne Pol amio Saelas, ana e ke m̃ena e pogos nene, lala akee naga amio la nap̃a asike e m̃ana mratava.
33 Naquela mesma hora da noite, cuidando deles, lavou-lhes as feridas dos açoites. Logo a seguir, ele e todos os membros da casa dele foram batizados.
34 Ana naga p̃ere lalua nene apa loyum̃a e m̃ana yum̃a, ana naga mla kinanena pan la, ana naga amio lala na m̃ana um̃a la asum̃a akekara na akekara, komin nanagane la am̃al Ntewa e kiela malena la narui.
34 Então, levando-os para a sua própria casa, deu-lhes de comer; e, com todos os seus, manifestava grande alegria por ter crido em Deus.
35 Ana pa tol kolulagi, ana nalip̃ereena lala amninue ke suri nene wa, ana la ato si tano, p̃isi la apitetalia kiela yeririna lala apimi apisawal, apisape “Yeririna lua nene akilia amolue ga sane.”
35 Quando amanheceu, os magistrados enviaram oficiais de justiça, com a seguinte ordem para o carcereiro: — Ponha aqueles homens em liberdade.
36 Ana yaru na visuaren yum̃a nakoaena nene naga pimi pisawal pa Pol, pisape “Nalip̃ereena lala amligan visena pimi apisape amlua akilia amolue ga sa ga ne, sanene ana amiu aimi, ava ga sane. Ana ita ve tekila re si visena van ita vanon suri nene.”
36 Então o carcereiro comunicou isso a Paulo, dizendo: — Os magistrados ordenaram que vocês fossem postos em liberdade. Portanto, vocês podem sair. Vão em paz.
37 Ana Pol pisa pa la nap̃ani pisape “Ei, tap̃atete ga, pe sa re nene poli. Imimi m̃ena mesike vatanon p̃arin sup̃e nae Rom nene, a e kiena navisaluaena, nalip̃ereena la nene akila pe mesmesu re pan imimi nene poli. Pe am̃a re nap̃a imimi mekila suri tai piowa poli, ana siraunia la am̃e imimi e marana ne yeririna lala, a akoan imimi mepa loyum̃a e yum̃a nakoaena, ana nanagane la sinelan asape am̃ene plan vinaun imimi ga sanene. !Tap̃atete ga, awasup̃e amiu ava avisa van la avisavenua la ke narui la monar aimi aure plan imimi e yo nini, a monar aimi avisa visena tai van imimi sumo wa!”
37 Paulo, porém, lhes disse: — Sem ter havido processo formal contra nós, nos açoitaram publicamente e nos jogaram na cadeia, sendo nós cidadãos romanos. Querem agora nos mandar embora sem maior alarde? Nada disso! Pelo contrário, que eles venham e, pessoalmente, nos ponham em liberdade.
38 Ana yeririna kiena ne nalip̃ereena lala amla visena nene kiena ne Pol ap̃asup̃ela si apano, ana pogos nap̃a amlogeyu nap̃a Pol amio Saelas, lalua m̃ena asike vatanon navisaluaena nae Rom, la amarau narui.
38 Os oficiais de justiça comunicaram isso aos magistrados. Quando estes souberam que Paulo e Silas eram cidadãos romanos, ficaram com medo.
39 Ana la apimi apisa visena lap̃as pan lalua, ana ap̃ure la apa mrapa, apisape la sinelan asape lalua monar amolue e yo nene.
39 Então foram até eles e lhes pediram desculpas; e, relaxando-lhes a prisão, pediram que se retirassem da cidade.
40 Ana Pol amio Saelas, lalua ap̃asup̃e la sina, lalua apa am̃alivip̃esan e yum̃a m̃ana Litia sumo, a siraunia, ana la apisu sina arueta lala, a la amla visena wo lala vena iilaar laena, a siraunia, ana lala amolue petan pulkumali nene.
40 Tendo saído da prisão, Paulo e Silas dirigiram-se para a casa de Lídia e, vendo os irmãos, os animaram. Depois partiram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.