Atos 15

Lologena Wo Kienane Yesu Kristo Kome Kewo (LWW) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Ana pogos nap̃a Pol amio P̃anap̃as lalua asike garu Antiok wa, li nalelagaena lap̃asia na lepas nae Yutea, nap̃a la ape le Yu, la apitomi garo e yo nene. A pogos nap̃a la amlologo pa li nalelagaena tap̃ena lala nae Antiok, la apisawal kiela navianena tai, asape “Visae amiu li nalelagaena lap̃asia, la pe ape p̃aviu re poli taveve ya nap̃a navisaluaena kiena ne Mosis pisa, p̃isi na Ntewa naga tap̃atete tamalia la.”
1 Alguns homens, descendo da Judéia, puseram-se a ensinar aos irmãos o seguinte: Se não vos circuncidais, segundo o rito de Moisés, não podeis ser salvos.
2 Ana Pol amio P̃anap̃as, lalua pe akekaran re nenaga visena nene poli, komin nap̃a la akilia asape Lologena Wo kiena ne Sup̃e naga pe pisa re sanene poli, ana la apisi m̃arera pan la nene, la apepeyu amio la nene yam piavi laa sane, vena akilali nap̃a avisalup̃ar la vena ve avian wowen re si yaru la sanene.
2 Originou-se então grande discussão de Paulo e Barnabé com eles, e resolveu-se que estes dois, com alguns outros irmãos, fossem tratar desta questão com os apóstolos e os anciãos em Jerusalém.
3 Naga narui, li nalelagaena lala apitetalia la apitove, apitove akome lepas la ne sane Ponisia, p̃isi na apa Samaria, a e pulkumali punu ga nap̃a la apa akom ea, la asum̃a apiora amio li nalelagaena lala, a asum̃a asun amio la apisayu sanape nap̃a apa atelivi e la nap̃a la pe ape le Yu re poli, a apisawal Lologena Wo pan la, a sanape nap̃a la moki apilon la apimi e Ntewa rui. A kiela navisawalena la nene la akila li nalelagaena lala la amloge po pap̃isi, amieluar Ntewa vanonia.
3 Acompanhados {algum tempo} dos membros da comunidade, tomaram o caminho que atravessa a Fenícia e Samaria. Contaram a todos os irmãos a conversão dos gentios, o que causou a todos grande alegria.
4 La akila liluen sanene pano pano-o, apito atol garo Yerusalem, ana la apa apisu p̃egas nen li nalelagaena lala, amio nalologena lala a nasumonena na sum̃are lala, ana la nene la akekaran nap̃a apisu Pol amio P̃anap̃as lala, ana la apisa visena na worworen pan la. Sanene, Pol amio P̃anap̃as lalua apisawal m̃ena ga e la nap̃a garu Yerusalem, apisape sanape nap̃a Ntewa naga kila yum̃aena moki rui pa lalua nap̃a lalua apa atol la nap̃a la pe ape le Yu re poli, ana amlologon pan la, apisape visae la alelaga ga e Kristo, p̃isi na Ntewa naga tamalia la.
4 Chegando a Jerusalém, foram recebidos pela comunidade, pelos apóstolos e anciãos, a quem contaram tudo o que Deus tinha feito com eles.
5 Ana pogos nap̃a lalua apisawal suri la nene sanene, li nalelagaena lap̃asia nap̃a ape le Yu, nap̃a ape Varasi, la asum̃alu la apisawal ke sina ga kiela navianena nene, apisape “Popon visae la nap̃a la pe ape le Yu re poli, visae la sinelan asape alelaga e Kristo, ana la monar ave p̃aviu m̃ena ga, a la monar ataveve m̃ena ga visena tap̃ena lala na navisaluaena kiena ne Mosis, ana visae ataveve kieta p̃elaga ita le Yu la sanene, naga nene ana p̃isi na ita tekilia tevisa tevisave p̃isi na Ntewa naga kekaran la.”
5 Mas levantaram-se alguns que antes de ter abraçado a fé eram da seita dos fariseus, dizendo que era necessário circuncidar os pagãos e impor-lhes a observância da Lei de Moisés.
6 Ana la asum̃a apisayu manene laa suri nene, kila sanene li nalologena lala amio nasumonena lala la apisa apisape monar akila viorena tai vena avisayuia.
6 Reuniram-se os apóstolos e os anciãos para tratar desta questão.
7 Ana e viorena nene, la apisi manene pano pano-o kila Pita sum̃alu, pisi pan la, pisape “Wolai lala, amiu akilia p̃isi rui, nanua na Ntewa naga mligan inu vena in na nevap̃esan nelologon Lologena Wo va la nap̃a pe ape le Yu re poli, ana nanagane ita tesum̃a temloge ke nap̃a la moki asum̃a amlelaga ke e Kristo rui.
7 Ao fim de uma grande discussão, Pedro levantou-se e lhes disse: Irmãos, vós sabeis que já há muito tempo Deus me escolheu dentre vós, para que da minha boca os pagãos ouvissem a palavra do Evangelho e cressem.
8 — ausente —
8 Ora, Deus, que conhece os corações, testemunhou a seu respeito, dando-lhes o Espírito Santo, da mesma forma que a nós.
9 — ausente —
9 Nem fez distinção alguma entre nós e eles, purificando pela fé os seus corações.
10 Ntewa naga kila po manene laa pan la rui, ana nanagane, ita lap̃asia la sinelan asape akila ke sina ga m̃arera van la. Visae ita sinetan tesape tom̃areran la nene vena la awar suri urmi lala na kieta navisaluaena e m̃asila, sa nap̃a la asum̃a apisa ke ne, sanene na piowa ne, ita tekilawo ke sina ga Ntewa ne. Repita lala la apisu sane navisaluaena nene naga m̃arera pap̃isi wa, a ita m̃ena ga tepisu sane tap̃atete yaru tai kilia logear kana visena ne la punu ga.
10 Por que, pois, provocais agora a Deus, impondo aos discípulos um jugo que nem nossos pais nem nós pudemos suportar?
11 Ana la amlelaga, a ita m̃ena ga temlelaga temio la, tesape ita punu ga towasine ga Sup̃e Yesu, a tetol malena e naga, pimi kom ga e kiena lemamiena.”
11 Nós cremos que pela graça do Senhor Jesus seremos salvos, exatamente como eles.
12 Ana la nap̃a e viorena la pe apisi re si po laa rui, ana la asu puru, ana amla pogos na visena tai pa Pol amio P̃anap̃as, la sinelan asape aloge re si kile lala amio suri na ilanen lala nap̃a lalua akila e nam̃areraena kiena ne Ntewa pa la nap̃a pe ape le Yu re poli, pogos nap̃a lalua apa atelivi pula.
12 Toda a assembléia o ouviu silenciosamente. Em seguida, ouviram Barnabé e Paulo contar quantos milagres e prodígios Deus fizera por meio deles entre os gentios.
13 Ana pogos nap̃a lalua asunyu suri la nene p̃isi, Semes nene, nap̃a naga pe kiela yerkawa tai garu Yerusalem, naga sum̃alu sikol visena pa yeririna lala, pisape “Wolai lala, sineun nesape ayagogon inu sumo wa.
13 Depois de terminarem, Tiago tomou a palavra: Irmãos, ouvi-me, disse ele.
14 Ita temloge ga p̃isi na wa nap̃a Saemon nene, nap̃a Pita, naga pisawal ruru pan ita rui sanape nap̃a Ntewa naga m̃alm̃alivi p̃esan pa la nap̃a pe ape le Yu re poli, a nap̃a naga pure lap̃asia apimi ave yolai viu tai nap̃a kiena kia sike ea.
14 Simão narrou como Deus começou a olhar para as nações pagãs para tirar delas um povo que trouxesse o seu nome.
15 A e Visena Wa, visena kiena ne kieta navisawalena lala nanua sumo, pisa pisape yoko ve sanene narui. Lala tai nap̃a pisa sanene, naga Emos, nap̃a naga pisawal visena kiena ne Ntewa tai, nap̃a pisa sanini, pisape
15 Ora, com isto concordam as palavras dos profetas, como está escrito:
16 ‘P̃isi na, inu nowasup̃e inu sina neimi, neyum̃aen ruru si lus kiena ne Tepet nene nap̃a mloru, vena mali sina.
16 Depois disto voltarei, e reedificarei o tabernáculo de Davi que caiu. E reedificarei as suas ruínas, e o levantarei
17 Ana ve sanene, yeririna tap̃ena lala nap̃a pe ape kiau re poli wa,
17 para que o resto dos homens busque o Senhor, e todas as nações, sobre as quais tem sido invocado o meu nome.
18 Inu Ntewa Namava, nap̃a nekila yeririna lala la apisu kilale suri la nene siar nanua sumo laa rui,
18 Assim fala o Senhor que faz estas coisas, coisas que ele conheceu desde a eternidade {Am 9,11s.}.
19 Ana Semes pisi manene laa sane, pisawal kiena sitomena, pisape “E kiau navisuena, naga sanene narui. Pe pon re ita tekila yum̃aena m̃arera pona tekila kare manene la nap̃a la pe ape le Yu re poli, nap̃a la apilon la ga apimi puna ne Ntewa na wa. Pe pon re tevisave la monar ave p̃aviu poli, pona la monar ataveve kieta Navisaluaena sanene pona sanene.
19 Por isso, julgo que não se devem inquietar os que dentre os gentios se convertem a Deus.
20 A ya ga nap̃a popon ita tekila van la, naga sanini, sane p̃isi na ita tesiri m̃aki tai, tevisawal suri ve telu van la. Suri na tevisap̃esania, tevisave la ve akan re si tata la nap̃a yaru tap̃ena la akila ke kup̃ap̃aena ea pan kiela nono lala, la monar avaliania. A sur nalua, la ve akila re si p̃elaga viowa, sa nap̃a kolau pona lau. A natelu, p̃isi na ve akan re m̃ena ga kuruta na suri mali, sane tata na suri mali nap̃a kuruta pe mlau make re poli wa.
20 Mas que se lhes escreva somente que se abstenham das carnes oferecidas aos ídolos, da impureza, das carnes sufocadas e do sangue.
21 Yaru lala la asum̃a akilia make ke suri la nene nap̃a pe mesmesun re nap̃a akila po laa rui, komin nap̃a Navisaluaena kiena ne Mosis naga sum̃a pisa, a la asum̃a apulolua ke Navisaluaena nene a amlologon silaga e Legiena Wa lala e kiela yum̃a na lotuena e kiela pulkumali lala, siar nakonua rui pimi tol p̃ane.”
21 Porque Moisés, desde muitas gerações, tem em cada cidade seus pregadores, pois que ele é lido nas sinagogas todos os sábados.
22 Ana siraunia, la apisu sane la apisi toroki, ana li nalologena lala a nasumonena lala, amio m̃ena ga li nalelagaena la punu ga, la apisu sane popon aligan lap̃as ava ke sina ga amio Pol lalua P̃anap̃as, ato garo Antiok. Ana la apisaar kiela yerkawa nayum̃aena lalua nene, Suta P̃asapas amio Saelas, apisape p̃isi na lalua nene atove.
22 Então pareceu bem aos apóstolos e aos anciãos com toda a comunidade escolher homens dentre eles e enviá-los a Antioquia com Paulo e Barnabé: Judas, que tinha o sobrenome de Barsabás, e Silas, homens notáveis entre os irmãos.
23 Ana la asiri m̃ena m̃aki tai vena lalua akilia alarar vitove, a m̃aki nene pisa sanini, pisape “Imimi li nalologena lala memio nasumonena lala nae Yerusalem, nap̃a imimi mepe wolai memio amiu e Yesu, imimi mekekara pap̃isi nap̃a mevitawe amiu e m̃aki nini. Imimi mesiri m̃aki nini pim̃asu, amiu na pulkumali nae Antiok, a e kana lepas nap̃a Seria, a van amiu m̃ena ga e lepas nae Silisia, nanene na amiu la nap̃a pe ape le Yu re poli, nap̃a nanua sumo ana amiu na asike ga e yemalolo.
23 Por seu intermédio enviaram a seguinte carta: "Os apóstolos e os anciãos aos irmãos de origem pagã, em Antioquia, na Síria e Cilícia, saúde!
24 Visena pam tol imimi p̃isi rui, pisape sumo, imimi lap̃asia mepitom̃asu garo pun amiu, a la apian amiu asape amiu na monar ataveve kiamimi Navisaluaena imimi le Yu lala, visae peraga, p̃isi na Ntewa naga tap̃atete tamalia amiu. Imimi mekilia mesape visena nene naga kila kare manene kiamiu sitomena la pap̃isi, a kila amiu amloge piowa pap̃isi, ana visena nene nap̃a la apisa, imimi memninue ga, imimi pe mepisa re pan la mepisape la monar atom̃asu avian amiu ve sanene poli.
24 Temos ouvido que alguns dentre nós vos têm perturbado com palavras, transtornando os vossos espíritos, sem lhes termos dado semelhante incumbência.
25 — ausente —
25 Assim nós nos reunimos e decidimos escolher delegados e enviá-los a vós, com os nossos amados Barnabé e Paulo,
26 — ausente —
26 homens que têm exposto suas vidas pelo nome de nosso Senhor Jesus Cristo.
27 Lalua nene, Suta amio Saelas, p̃isi na lalua asunyu ruru manene laa van amiu, maran ve taaga ve sa m̃a nena nap̃a imimi mesiriyu pan amiu e m̃aki nini.
27 Enviamos, portanto, Judas e Silas que de viva voz vos exporão as mesmas coisas.
28 Ana e kiamimi navisuena, a e navisuena kiena ne Ninuna Wa m̃ena ga, imimi mepisu sane piowa nap̃a imimi mom̃areran amiu vena amiu monar alogear kiamimi Navisaluaena imimi le Yu lala. Ana imimi mepisu sane suri lap̃asia, nap̃a imimi le Yu lala imimi yepemimi mavin pap̃isi, a popon manene nap̃a amiu m̃ena ga ve asum̃a akila re, vena kila sane amiu akilia asu ruru amio arueta tap̃ena la nap̃a ape Yu.
28 Com efeito, pareceu bem ao Espírito Santo e a nós não vos impor outro peso além do seguinte indispensável:
29 Suri la nene, tai pisa sanini, pisape p̃isi na amiu monar alon tata nap̃a yaru tap̃ena lala la akila kup̃ap̃aena ea pan kiela nono la rui. A nalua nena, p̃isi na amiu ve akan re kuruta, pona tata na suri mali nap̃a kana kuruta pe mlau re petan poli wa. A natelu nena, p̃isi na amiu ve akila re p̃elaga viowa lala, sane kolau a lau.
29 que vos abstenhais das carnes sacrificadas aos ídolos, do sangue, da carne sufocada e da impureza. Dessas coisas fareis bem de vos guardar conscienciosamente. Adeus!
30 Ana la amligan Pol a P̃anap̃as amio lalua tap̃ena nene, la apito garo Antiok. Pogos nap̃a la nene aporu e yo nene, la apio p̃egas nen li nalelagaena lala la apimi lele taaga, ana amla m̃aki nene pan la.
30 Tendo-se despedido, a delegação dirigiu-se a Antioquia. Ali reuniram a assembléia e entregaram a carta.
31 Ana la nae Antiok apulo m̃aki nap̃ani, ana la akekara pap̃isi e visena wo la nap̃a la nae Yerusalem asiri pimi pan la.
31 À sua leitura, todos se alegraram com o estímulo que ela trazia.
32 A lalua nae Yerusalem nene, Suta amio Saelas, lalua nene ape navisawalena, ana lalua asum̃a amlologon ke pa la nae Antiok, apisape la monar awasine manene ga Yesu silaga, ana lalua akila sinela la sum̃alu m̃arera, e kiela visena wo moki nap̃a lalua apisa.
32 Judas e Silas, que eram também profetas, dirigiam aos irmãos muitas palavras de exortação e de animação.
33 — ausente —
33 Demoraram-se ali por algum tempo. Foram depois pelos irmãos despedidos em paz, voltando aos que lhos tinham enviado.
34 — ausente —
34 {A Silas contudo, pareceu bem ficar ali, e Judas partiu sozinho.}
35 Ana Pol amio P̃anap̃as, lalua asike garo Antiok tol si kup̃ar lap̃asia, lalua asum̃a amiila yaru tap̃ena la nap̃a la asum̃a amlologo a asum̃a apian ke yaru lala e Visena Wa kiena ne Ntewa.
35 Paulo e Barnabé detiveram-se também em Antioquia, ensinando e pregando com muitos outros a palavra do Senhor.
36 Ana siraunia, Pol pisa pa P̃anap̃as, pisape “Ei, sanape, p̃isi na italua teva teyaliali ke sina ga arueta amio vineta lala e yo la nene nap̃a italua tepa temlologon Visena Wa kiena ne Ntewa e nanua sumo rui? P̃isi na italua teva tevisu la li sane am̃a la asike sanape.”
36 Ao termo de alguns dias, disse Paulo a Barnabé: Tornemos a visitar os irmãos por todas as cidades onde temos pregado a palavra do Senhor, para ver como estão passando.
37 Ana P̃anap̃as pisape “!Po pap̃isi ne, nekekaran pap̃isi wa! Ana sineun manene nesape p̃isi na italua toure Son Mak nene imi temio.” Yalena na lua kiena ne Pol|alt="Paul's Second Journey" src="GPS_Paul2-BW_CH16end.tif" size="col" ref="15:37"
37 Barnabé queria levar consigo também João, que tinha por sobrenome Marcos.
38 Ana Pol naga sum̃a sitom̃al ke ga wa nap̃a la amialiali la p̃esan sanene sumo, Son Mak nene naga purmatan la yam tai rui, nene garu Pampilia, nap̃a pogos nap̃a yum̃aena pe p̃isi ruru re poli wa ana naga p̃asup̃e ke sina ga pano. Sanene, Pol pisu sane, peraga, pe pon re Son Mak imi amio la ke sina ga e kiela yalena tap̃ena nene poli.
38 Paulo, porém, achava que não devia ser admitido quem se tinha separado deles em Panfília e não os havia acompanhado no ministério.
39 Suri nene kila Pol amio P̃anap̃as lalua apeveyun la ruru nenaga, ana lalua amlip̃ere la narui. P̃anap̃as pa p̃ere ga Son Mak, ana la ga lua apa akome waa, lalua apa amiyum̃ae garu Saepras,
39 Houve tal discussão que se separaram um do outro, e Barnabé, levando consigo Marcos, navegou para Chipre.
40 ana Pol naga pa kilalua Saelas. Ana li nalelagaena lala amlenwo lalua nene apisape p̃isi na lemamiena a navisuarena wo kiena ne Ntewa sike amio la.
40 Paulo, porém, tendo escolhido Silas, e depois de ter sido recomendado pelos irmãos à graça do Senhor, partiu.
41 Ana lalua amialoro apa atelivi e lepas lua nene Seria amio Silisia, amiyum̃aen ke sanene vena akila p̃egas nen li nalelagaena lala la aimi am̃arera manene la sane.
41 Ele percorreu a Síria, a Cilícia, confirmando as comunidades.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.