Atos 14

Lologena Wo Kienane Yesu Kristo Kome Kewo (LWW) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Ana e kumali nap̃a Ikoniam, suri punu ga am̃alm̃alivi sa ga nap̃a Antiok narui. Lala aporu e yo nene, ana siraunia Pol lalua P̃anap̃as, lalua apa loyum̃a e yum̃a na leniena kiena ne le Yu lala, ana lalua amlologo. Lalua amlologo amio nam̃areraena kiena ne Ntewa, ana yeririna la moki nap̃a asike e yo nene, lala amlelaga e Nalologena Wo nene, nap̃a lala p̃asia ape le Yu, a lala lap̃as ape le Kris.
1 Em Icônio, Paulo e Barnabé também foram à sinagoga judaica e falaram de tal modo que muitos creram, tanto judeus como gentios.
2 Ana le Yu tap̃ena lala nap̃a asum̃a ga, lala pe sinelan re nap̃a alelaga poli, ana siraunia la nene apano akilayon nap̃a avilonkare sitomena kiena ne yeririna tap̃ena lala nap̃a pe ape le Yu re poli, la akila sinela la pimi kari la nap̃a amlelaga mare ga na wa.
2 Alguns dos judeus que não creram, porém, incitaram os gentios e envenenaram a mente deles contra Paulo e Barnabé.
3 Suri ne nanene narui kila Pol amio P̃anap̃as, lalua asike e yo nene yam piavi la sane, vena akilali nap̃a aiila nalelagaena lala. Ana pogos nap̃a lalua asike amio la sanene, ana pe amaraun re la nap̃a sinela kar la ke poli, ana la asum̃a amlologon Sup̃e Yesu pan la, a apisayu kiena pupia lemamiena pan yeririna lala. Ana Sup̃e naga kila yeririna lala apisu kilale nap̃a kiela visena lala ape lelaga, komin naga tam̃an pan lalua vena akila kile ve moki e yo nene a suri nailanena lala.
3 Ainda assim, os apóstolos passaram bastante tempo ali, falando corajosamente da graça do Senhor, que confirmava a mensagem deles concedendo-lhes poder para realizar sinais e maravilhas.
4 Ana yeririna lala na kumali nene la amlip̃ere la e p̃egas lua narui, nap̃a lap̃as akekaran le Yu lala, ana lap̃as akekaran nalologena lua nap̃ani.
4 Com isso, o povo da cidade ficou dividido: alguns tomaram partido dos judeus, e outros, dos apóstolos.
5 Lepas lua nene lalua asu m̃a apepeyun la sanene, pano-o ana le Yu lala amio li tap̃ena lala nap̃a pe sinelan re si li nalelagaena la poli, amio m̃ena kiela yerkawa lap̃asia, la ke nap̃a apisa ruru narui vena la asu nalologena la nene a akove mom̃ar la amare.
5 Então um grupo de gentios, judeus e seus líderes resolveu atacá-los e apedrejá-los.
6 — ausente —
6 Quando os apóstolos souberam disso, fugiram para a região da Licaônia, para as cidades de Listra e Derbe e seus arredores.
7 — ausente —
7 E ali anunciaram as boas-novas.
8 — ausente —
8 Enquanto estavam em Listra, Paulo e Barnabé encontraram um homem com os pés aleijados. Sofria desse problema desde o nascimento e, portanto, nunca tinha andado. Estava sentado
9 — ausente —
9 e ouvia Paulo pregar. Paulo olhou diretamente para ele e, vendo que ele tinha fé para ser curado,
10 pio naga, pisape “!Laulu, ko oula ova metava, osum̃alun lam̃a luoka!” Ana yaru nene mloge Pol pisi pan sanene narui, ana naga pula pa metava veraga, ana naga sum̃a mial ke amio lana luwoka nap̃a apimi am̃arera ruru narui.
10 disse em alta voz: “Levante-se!”. O homem se levantou de um salto e começou a andar.
11 Ana pogos nap̃a yeririna lala apisu suri nene nap̃a Pol kila e laulu nene, la asum̃a apiovion e kiela visena, apisape “!Ake! !Kieta ntewa lala akus maran yeririna, apitom tano pun ita sa ga yaru narui!”
11 A multidão, vendo o que Paulo havia feito, gritou no dialeto local: “Os deuses vieram até nós em forma de homens!”.
12 Ana la asikia P̃anap̃as, apio naga asape Susu, nap̃a naga pe kia kiena ne p̃arina sup̃e kiena ne kiela ntewa lala, a amligan kia kiena ne Pol, la apio naga asape Emis, nap̃a naga pe kia kiena ne yaru nawaren visena kiena ne kiela ntewa lala, komin apisu nap̃a Pol naga sum̃a pisi manene laa sane taulu P̃anap̃as.
12 Concluíram que Barnabé era o deus grego Zeus, e Paulo, o deus Hermes, pois era ele quem proclamava a mensagem.
13 Ana vanua e mralaea na kumali nene, yum̃a wa tai m̃ana ne kiela ntewa nene, Susu, naga mon m̃a ga, amio kana yaru wa nena, ana yaru wa nene naga sitom sape kila ruru nap̃a vena yeririna lala monar akila kup̃ap̃aena van Pol amio P̃anap̃as, nap̃a la asitom asape yaru lua nene lala ape kiela ntewa. Ana yaru wa nene kila la apitap̃ilin nap̃a apanon ap̃ure puluk lala apimi, ana apaia la e meme, vena awe mom̃ar la e kove na yum̃a wa nene narui.
13 O sacerdote do templo de Zeus, que ficava na entrada da cidade, trouxe touros e coroas de flores até as portas da cidade, pois ele e a multidão queriam oferecer sacrifícios aos apóstolos.
14 Ana P̃anap̃as amio Pol, lalua pe akilia re kiela visena poli, nap̃a la asum̃a apisayu ke suri la nene, ana pogos nap̃a lalua amloge ya nap̃a asum̃a asitom ke nap̃a asape akila, lalua amloge piowa pap̃isi wa. Nalologena lua nap̃ani, lalua pe akekaran re nena nap̃a yeririna la nene sinelan asape alotun lalua poli, kila sanene lalua apitolwowa m̃ala kulsota lala, ana lalua akiriri apano asum̃alu asike likan yeririna la nene, apionia, apisape
14 Quando Barnabé e Paulo ouviram o que estava acontecendo, rasgaram as roupas e correram para o meio do povo, gritando:
15 “!Avisalup̃ar la, avisalup̃ar la! !Ve akila re ve sanene van imimi! !Imimi lua mepe yaru ga sa nap̃a amiu, pe mepe ntewa re poli! Mepimi ga memio Nalologena Wo, mepimin nap̃a mevisawal van amiu monar aligan kiamiu p̃elaga marua la ne sanene sike na, amiu ve alen re si va kamiu ntewa moki la nap̃a amarmare ga ne. Mepimin mesape mevisawal van amiu nap̃a Ntewa mali taaga ga nap̃a sike na, a mesitom mesape mevilon amiu vania, nap̃a naga ga naga sii sinapane, amio porotano, amio sive, a naga sii suri la punu ga nap̃a asike e yo punu ga e yomarava nini.
15 “Amigos, por que vocês estão fazendo isso? Somos homens como vocês! Viemos lhes anunciar as boas-novas, para que abandonem estas coisas sem valor e se voltem para o Deus vivo, que fez os céus e a terra, o mar e tudo que neles há.
16 E kas kiena ne teras la moki nap̃a ap̃aro apa rui, Ntewa naga tam̃an nap̃a yeririna lala na yomarava, sane amiu, la asum̃a amiyaloro ataveve p̃elaga la nap̃a peve tap̃ena lala, a la pe akilia re naga poli, ana akila lotena sa ga nap̃a la asitom apisape mesmesun nap̃a akila.
16 No passado, ele permitiu que as nações seguissem seus próprios caminhos,
17 Nepisu nap̃a amiu akila sanene komin nap̃a amiu pe akilia punu re naga po, ana e lepas nap̃a puna, naga pe tapoloun punu re naga pan amiu poli, komin nap̃a pogos punu ga naga sum̃a kilologia naga ve torokaki ga pan amiu pisape naga pe lelaga, a nap̃a kiena p̃elaga e amiu na po pap̃isi. Naga ke narui nap̃a naga sum̃a kila ke kiena yua mloloru pitomi e yo yau, a naga ke narui nap̃a naga sum̃a kila ke suri punu ga akapuru e kamiu lokove la ne, lala ap̃ar kala kinas lala e kana pogos ruru nena napo. Naga ke narui nap̃a naga sum̃a kila amiu akekara a amiu amloge po keviu e kinanena wo la nap̃a amiu asum̃a ap̃ar ke e kamiu lokove la nene.”
17 mas nunca as deixou sem evidências de sua existência e de sua bondade. Ele lhes concede chuvas e boas colheitas, e também alimento e um coração alegre”.
18 Pol amio P̃anap̃as lalua apisa visena la ne sanene p̃isi, ana lavis ga nap̃a tap̃atete akilia avisalup̃ar yeririna la nene nap̃a lala sinelan manene nap̃a akila lotena van lalua nene pona akila kup̃ap̃aena van la. Ana siraun nap̃a la amloge visena kiena ne lalua nene, ana la pe akila re si poli.
18 Apesar dessas palavras, Paulo e Barnabé tiveram dificuldade para impedir que o povo lhes oferecesse sacrifícios.
19 Ana siraunia, le Yu lap̃asia nap̃a am̃ene Pol amio P̃anap̃as rui garu Antiok a e yo nap̃a Ikoniam, ana nanagane la nene apimi am̃alivi ke sina ga narui e yo Listra nene. Ana la asum̃a asun pan le Listra lala, pano-o ap̃ure plan ke sina ga kiela sitomena lala pa pe tap̃ena ke sina ga, ana siraunia, ana lala apanon Pol, ana la akove naga pano-o apisu amape naga mare rui. Ana lala ap̃urelua tasnena petan pulkumali pa vanua, akoan kare ga naga mon m̃a ga sa ga ne, ana la ap̃asup̃e sina apano.
19 Então alguns judeus chegaram de Antioquia e Icônio e instigaram a multidão. Apedrejaram Paulo e o arrastaram para fora da cidade, pensando que ele estivesse morto.
20 Ana nalogena lap̃asia apimi amligan ruru Pol, ana la asum̃a amio naga, ana siraunia, naga tavilo sina, ana naga pa sina um̃a amio la. Ana kolulagi, naga amio P̃anap̃as, lalua amiyal, lalua apa e narin pulkumali tap̃ena nene nap̃a Tepe.
20 No entanto, quando os discípulos o rodearam, ele se levantou e entrou novamente na cidade. No dia seguinte, partiu com Barnabé para Derbe.
21 Ana garu Tepe, Pol amio P̃anap̃as, lalua amlologo, ana e yo nene la ap̃ere yeririna moki apimi amlelaga, apimi ape nalogena lala kiena ne Yesu. Ana siraunia, ana lalua amolue ke sina ga e yo nap̃a Tepe, la asiar apa sina, ana lala ataveve m̃a ke sina ga mrapa nap̃a la akom ea apimi. Sanene, la ap̃asup̃e ke sina ga apa garu Listra, sirau, Ikoniam, yokorena apano aporu garu Antiok nae Pisitia.
21 Depois de terem anunciado as boas-novas em Derbe e feito muitos discípulos, Paulo e Barnabé voltaram a Listra, Icônio e Antioquia da Pisídia,
22 Ana e yo make la nene, la apian ke sina ga nalelagaena lala, ana amla visena wo la pan la vena iila la, a la apisape “Pe suri korena nap̃a pona ita tekilia tetol pogos m̃arera lala, pona yeririna la ve moki akawe ita, ana nap̃a ita teva loyum̃a e navesup̃enena kiena ne Ntewa naga monar ve sa ga nene narui. Visae sanene, amiu ve amalumu re, ve aursu amiu re sina, ana asum̃alu asuwawa m̃arera e Kristo pogos punu ga.” La apisa visena la ne sanene, kila nalelagaena lala la apuarar naviawaena m̃arera.
22 onde fortaleceram os discípulos. Eles os encorajaram a permanecer na fé, lembrando-os de que é necessário passar por muitos sofrimentos até entrar no reino de Deus.
23 Ana e kumali la nene punu ga, la apu p̃arina ne yeririna la p̃asia vena ave nasumonena la e p̃egas na nalelagaena la veve taaga, ana lalua amonsilu ga vena alenwo la. Ana amligan la asike e limana ne Sup̃e, nap̃a lalua amlelaga asape yoko naga iila la silaga.
23 Paulo e Barnabé também escolheram presbíteros em cada igreja e, com orações e jejuns, os entregaram aos cuidados do Senhor, em quem haviam crido.
24 Ana la ap̃asup̃ela sanene, ana la ap̃aro e lepas na yo Pisitia, p̃isi na apimi e lepas na yo Pampilia.
24 Então viajaram de volta pela Pisídia até a Panfília.
25 E lepas nene, la amlologo e kumali nap̃a Peka, siraunia la apito garo Atalia, garo losi,
25 Pregaram a palavra em Perge e desceram para Atália.
26 ana la akus waa, ap̃asup̃ela si apa aporu garu Antiok, nanene e yo nap̃a Seria. Nanene kumali keviu nap̃a sumo rui, la amlenwo Pol lalua P̃anap̃as, apisape vena lemamiena amio navisuarena wo kiena ne Ntewa naga sike amio lalua, ana la amligan plan lalua vena ala Lologena Wo avano. Ana nanagane narui, lalua akila make nena ga pupia yum̃aena nene p̃isi, ana apimi si rui.
26 Por fim, voltaram de navio para Antioquia, onde sua viagem tinha começado e onde haviam sido entregues à graça de Deus para realizar o trabalho que agora completavam.
27 Ana lalua apio nalelagaena lala vena la punu ga aimi lele taaga, ana lalua apisawal yum̃aena la pan la nap̃a Ntewa miyum̃aen pan lalua, a lalua apisayu ruru pan la sanape nap̃a Ntewa naga pietava pan la nap̃a pe ape le Yu re poli, pisape la m̃ena ga akilia alelaga, a la akilia aviran la lele taaga e kiena nasup̃enena.
27 Quando chegaram a Antioquia, reuniram a igreja e relataram tudo que Deus tinha feito por meio deles e como tinha aberto a porta da fé também para os gentios.
28 Ana lalua asu m̃ena tol kupario lua pona telu suri tai sanene amio nalelagaena lala garu Antiok.
28 E permaneceram ali com os discípulos por muito tempo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.