Números 14
Luther 1545 (Letzte Hand) (LUT-1545-LH) vs NVT
NVT Nova Versão Transformadora
1 DA fuhr die gantze Gemeine auff vnd schrey / vnd das volck weinete die nacht.
1 Então toda a comunidade começou a chorar em voz alta e continuou em prantos a noite toda.
2 Vnd alle kinder Jsrael murreten wider Mosen vnd Aaron / vnd die gantze Gemeine sprach zu jnen / Ah / das wir in Egyptenland gestorben weren / oder noch stürben in dieser wüsten /
2 Suas vozes se elevaram em grande protesto contra Moisés e Arão. “Ah, se ao menos tivéssemos morrido no Egito, ou mesmo aqui no deserto!”, diziam.
3 Warumb füret vns der HERR in dis Land / das vnsere Weiber durchs schwert fallen / vnd vnser Kinder ein raub werden? Jsts nicht besser / wir ziehen wider in Egypten?
3 “Por que o S enhor está nos levando para essa terra só para morrermos em combate? Nossas esposas e crianças serão capturadas como prisioneiros de guerra! Não seria melhor voltarmos para o Egito?”
4 Vnd einer sprach zu dem andern / Last vns einen Heubtman auffwerffen / vnd wider in Egypten ziehen. Deut. 1.; Psal. 106.
4 E disseram uns aos outros: “Vamos escolher um novo líder e voltar para o Egito!”.
5 MOse aber vnd Aaron fielen auff jr angesicht fur der gantzen versamlung der Gemeine der kinder Jsrael.
5 Moisés e Arão se curvaram com o rosto em terra diante de toda a comunidade de Israel.
6 Vnd Josua der son Nun / vnd Caleb der son Jephunne / die auch das Land erkundet hatten / zurissen jre Kleider /
6 Dois dos homens que tinham feito o reconhecimento da terra, Josué, filho de Num, e Calebe, filho de Jefoné, rasgaram suas roupas
7 vnd sprachen zu der gantzen Gemeine der kinder Jsrael / Das Land / das wir durch wandelt haben zu erkunden / ist seer gut.
7 e disseram a toda a comunidade de Israel: “A terra da qual fizemos o reconhecimento é muito boa!
8 Wenn der HERR vns gnedig ist / so wird er vns in das selbe Land bringen vnd vns geben / das ein Land ist / da milch vnd honig innen fleusst.
8 E, se o S enhor se agradar de nós, ele nos levará em segurança até ela e a dará a nós. É uma terra que produz leite e mel com fartura.
9 Fallet nicht ab vom HERRN / vnd furchtet euch fur dem Volck dieses Landes nicht / Denn wir wollen sie wie Brot fressen / Es ist jrer Schutz von jnen gewichen / Der HERR aber ist mit vns / fürchtet euch nicht fur jnen.
9 Não se rebelem contra o S enhor e não tenham medo dos povos da terra. Diante de nós, eles estão indefesos! Não têm quem os proteja, mas o S enhor está conosco! Não tenham medo deles!”.
10 DA sprach das gantze Volck / man solt sie steinigen. DA erschein die herrligkeit des HERRN in der Hütten des Stiffts allen kindern Jsrael.
10 Ainda assim, toda a comunidade começou a falar em apedrejar Josué e Calebe. Então a presença gloriosa do S enhor apareceu na tenda do encontro a todos os israelitas,
11 Vnd der HERR sprach zu Mose / Wie lang lestert mich das Volck? Vnd wie lange wollen sie nicht an mich gleuben durch allerley Zeichen / die ich vnter jenen gethan habe?
11 e o S enhor disse a Moisés: “Até quando este povo me tratará com desprezo? Será que nunca confiarão em mim, mesmo depois de todos os sinais que realizei entre eles?
12 So wil ich sie mit Pestilentz schlahen vnd vertilgen / vnd dich zum grössern vnd mechtigern Volck machen / denn dis ist.
12 Eu os deserdarei e os destruirei com uma praga. Então, farei de você um povo ainda maior e mais poderoso que eles!”.
13 MOse aber sprach zu dem HERRN / So werdens die Egypter hören / Denn du hast dis Volck mit deiner Krafft mitten aus jnen gefürt /
13 Moisés, porém, respondeu ao S enhor : “O que os egípcios pensarão? Eles sabem muito bem do poder que mostraste ao resgatar o teu povo do meio deles.
14 Vnd man wird sagen zu den Einwonern dieses Lands / die da gehöret haben / das du HERR vnter diesem volck seiest / das du von angesicht gesehen werdest / vnd deine Wolcke stehe vber jnen / vnd du HERR gehest fur jnen her in der Wolckenseule des tages / vnd Fewrseulen des nachts /
14 Os egípcios informarão isso aos habitantes dessa terra, que já ouviram falar que vives entre o teu povo. Sabem, S enhor , que apareces ao teu povo face a face e que a tua nuvem permanece sobre ele e que vais adiante dele na coluna de nuvem de dia e na coluna de fogo à noite.
15 Vnd würdest dis Volck tödten wie einen Man / So würden die Heiden sagen / die solch geschrey von dir höreten / vnd sprechen /
15 Se exterminares todo este povo com um só golpe, as nações que ouviram falar de tua fama dirão:
16 Der HERR kundte mit nichten das volck ins Land bringen / das er jnen geschworen hatte / Darumb hat er sie geschlachtet in der wüsten.Deut. 9.; Exod. 13.
16 ‘O S enhor não foi capaz de levá-los à terra que jurou lhes dar, por isso os matou no deserto’.
17 SO las nu die krafft des HERRN gros werden / wie du gesagt hast / vnd gesprochen /
17 “Por favor, Senhor, mostra que o teu poder é tão grande quanto declaraste. Pois disseste:
18 Der HERR ist gedültig vnd von grosser Barmhertzigkeit vnd vergibt missethat vnd vbertrettung / vnd lesst niemand vngestrafft / Sondern heimsucht die missethat der Veter vber die Kinder / ins dritte vnd vierde Gelied.
18 ‘O S enhor é lento para se irar, é cheio de amor e perdoa todo tipo de pecado e rebeldia. Contudo, não absolve o culpado; traz as consequências do pecado dos pais sobre os filhos até a terceira e quarta geração’.
19 So sey nu gnedig der missethat dieses Volcks nach deiner grossen Barmhertzigkeit / Wie du auch vergeben hast diesem volck aus Egypten / bis hie her. Exod. 34.
19 De acordo com o teu grande amor, peço que perdoes os pecados deste povo, como os tens perdoado desde que saíram do Egito”.
20 VND der HERR sprach / Jch habs vergeben / wie du gesagt hast.
20 Então o S enhor disse: “Eu os perdoarei, como você me pediu.
21 Aber so war als ich lebe / so sol alle Welt der Herrligkeit des HERRN vol werden.
21 Mas, tão certo quanto eu vivo e tão certo quanto a terra está cheia da glória do S enhor ,
22 Denn alle die Menner die meine Herrligkeit vnd meine Zeichen gesehen haben / die ich gethan habe in Egypten / vnd in der Wüsten / vnd mich nu zehen mal versucht / vnd meiner stimme nicht gehorchet haben /
22 nenhuma dessas pessoas entrará na terra. Todas elas viram a minha presença gloriosa e os sinais que realizei no Egito e no deserto. Repetidamente, porém, me puseram à prova, recusando-se a ouvir a minha voz.
23 Der sol keiner das Land sehen / das ich jren Vetern geschworen habe / Auch keiner sol es sehen / der mich verlestert hat.
23 Jamais verão a terra que jurei dar a seus antepassados. Nenhum daqueles que me trataram com desprezo a verá.
24 Aber meinen Knecht Caleb / darumb das ein ander Geist mit jm ist / vnd hat mir trewlich nachgefolget / den wil ich in das Land bringen / dar ein er komen ist / vnd sein Same sol es einnemen /
24 Meu servo Calebe, no entanto, teve uma atitude diferente dos demais. Permaneceu fiel a mim, por isso eu o farei entrar na terra da qual fez o reconhecimento, e seus descendentes tomarão posse dela.
25 Da zu die Amalekiter vnd Cananiter die im grunde wonen / Morgen wendet euch vnd ziehet in die Wüsten auff dem wege zum Schilffmeer. Num. 26.; Deut. 1.; Deut. 2.; Psal. 95.; Josu. 14.
25 Agora, deem meia-volta e não sigam rumo à terra onde habitam os amalequitas e cananeus. Amanhã partirão para o deserto, em direção ao mar Vermelho”.
26 VND der HERR redet mit Mose vnd Aaron / vnd sprach /
26 Então o S enhor disse a Moisés e a Arão:
27 Wie lange murret diese böse Gemeine wider mich? Denn ich habe das murren der kinder Jsrael / das sie wider mich gemurret haben / gehöret.
27 “Até quando precisarei tolerar esta comunidade perversa e suas queixas contra mim? Sim, ouvi as queixas dos israelitas contra mim.
28 Darumb sprich zu jnen / So war ich lebe / spricht der HERR / Jch wil euch thun / wir jr fur meinen Ohren gesagt habt.
28 Agora, digam-lhes o seguinte: ‘Tão certo quanto eu vivo, declara o S enhor , farei com vocês exatamente aquilo que os ouvi dizerem.
29 Ewre Leibe sollen in dieser wüsten verfallen / vnd alle die jr gezelet seid / von zwenzig jaren vnd drüber / die jr wider mich gemurret habt /
29 Todos vocês cairão mortos neste deserto! Uma vez que se queixaram contra mim, todos com mais de 20 anos que foram contados no censo morrerão.
30 solt nicht in das Land komen / darüber ich meine Hand gehebt habe / das ich euch drinnen wonen liesse / On Caleb der son Jephunne / vnd Josua der son Nun. Deut. 1.; Psal. 106.; Josu. 5.
30 Não entrarão nem tomarão posse da terra que eu jurei lhes dar, para que nela morassem. As únicas exceções serão Calebe, filho de Jefoné, e Josué, filho de Num.
31 EWre Kinder dauon jr sagetet / Sie werden ein Raub sein / die wil ich hinein bringen / das sie erkennen sollen das Land / das jr verwerfft /
31 “‘Vocês disseram que seus filhos seriam tomados como prisioneiros de guerra. Pois bem, eu os farei entrar na terra em segurança, e eles desfrutarão daquilo que vocês desprezaram.
32 Aber jr sampt ewren Leiben sollen in dieser wüsten verfallen.
32 Mas, quanto a vocês, cairão mortos neste deserto.
33 Vnd ewre Kinder sollen Hirten sein in der wüsten vierzig jar / vnd ewer Hurerey tragen / bis das ewre Leibe alle werden in der wüsten.
33 Seus filhos serão como pastores, andando sem rumo pelo deserto durante quarenta anos. Desse modo, sofrerão a consequência de sua infidelidade, até que o último de vocês morra no deserto.
34 Nach der zal der vierzig tagen darin jr das Land erkundet habt / Ja / ein tag sol ein jar gelten / das sie vierzig jar ewr missethat tragen / Das jr innen werdet / was sey / wenn ich die Hand abziehe.
34 “‘Uma vez que seus espiões passaram quarenta dias fazendo o reconhecimento da terra, vocês andarão sem rumo pelo deserto durante quarenta anos, um ano para cada dia, como punição por sua culpa. Assim, saberão o resultado de se opor a mim’.
35 Jch der HERR habs gesagt / das wil ich auch thun aller dieser bösen Gemeine / die sich wider mich empöret hat / in dieser wüsten sollen sie all werden vnd daselbs sterben. Psal. 95.
35 Eu, o S enhor , falei! Certamente farei essas coisas a todos os membros da comunidade que conspiraram contra mim. Serão destruídos neste deserto, e aqui morrerão!”.
36 ALso storben durch die Plage fur dem HERRN alle die Menner / die Mose gesand hatte das Land zu erkunden / vnd widerkomen waren / vnd da wider murren machten die gantze Gemeine /
36 Os homens que Moisés tinha enviado para fazer o reconhecimento da terra, aqueles que instigaram a rebelião contra ele com seu relatório negativo,
37 da mit / das sie dem Lande ein geschrey machten / das es böse were.
37 morreram repentinamente de uma praga diante do S enhor .
38 Aber Josua der son Nun / vnd Caleb der son Jephunne blieben lebendig aus den Mennern die gegangen waren das Land zu erkunden.
38 Dos homens que haviam feito o reconhecimento da terra, apenas Josué e Calebe sobreviveram.
39 VNd Mose redet diese wort zu allen kindern Jsrael / Da trawret das volck seer.
39 Quando Moisés transmitiu essas palavras aos israelitas, eles se encheram de tristeza.
40 Vnd machten sich des morgens früe auff / vnd zogen auff die höhe des Gebirgs / vnd sprachen / Hie sind wir / vnd wollen hin auffziehen an die stet / dauon der HERR gesagt hat / denn wir haben gesündiget.
40 No dia seguinte, levantaram-se cedo e subiram em direção ao alto dos montes. “Vamos!”, disseram. “Reconhecemos que pecamos, mas agora estamos prontos para entrar na terra que o S enhor nos prometeu.”
41 Mose aber sprach / Warumb vbergehet jr also das wort des HERRN? Es wird euch nicht gelingen.
41 Moisés, porém, disse: “Por que desobedecem à ordem do S enhor ? Isso não dará certo!
42 Ziehet nicht hin auff / denn der HERR ist nicht vnter euch / das jr nicht geschlagen werdet fur ewren Feinden.
42 Não subam para a terra agora, pois o S enhor não estará com vocês. Seus inimigos os aniquilarão!
43 Denn die Amalekiter vnd Cananiter sind fur euch daselbs / vnd jr werdet durchs Schwert fallen / darumb / das jr euch vom HERRN gekeret habt / vnd der HERR wird nicht mit euch sein. Deut. 1.
43 Quando enfrentarem os amalequitas e cananeus na batalha, serão massacrados. Porque vocês abandonaram o S enhor , ele os abandonará”.
44 ABer sie waren störrig hin auff zu ziehen auff die höhe des Gebirges / Aber die Lade des Bunds des HERRN vnd Mose kamen nicht aus dem Lager.
44 Arrogantemente, os israelitas avançaram até o alto dos montes, apesar de Moisés e a arca da aliança do S enhor terem ficado no acampamento.
45 Da kamen die Amalekiter vnd Cananiter die auff dem Gebirge woneten erab vnd schlugen vnd zuschmissen sie bis gen Horma.
45 Então os amalequitas e cananeus que viviam naqueles montes desceram, derrotaram os israelitas e os perseguiram até Hormá.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Números 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.