Jeremias 20
Luther 1545 (Letzte Hand) (LUT-1545-LH) vs BKJ
BKJ BKJ
1 DA aber PasHur ein son Jmmer des Priesters / so zum öbersten im hause des HERRN gesetzt war / Jeremiam hörete solche wort weissagen /
1 Então, Pasur, o filho de Imer, o sacerdote, que era também principal governador na casa do SENHOR, ouviu que Jeremias profetizou estas coisas.
2 schlug er den Propheten Jeremiam / vnd warff jn ins Gewelbe vnter dem öberthor BenJamin / welchs am hause des HERRN ist.
2 Então Pasur feriu Jeremias, o profeta, e o colocou nos troncos que estavam no portão superior de Benjamim, que ficava próximo a casa do SENHOR.
3 VND da es morgen ward / zoch PashurPASHUR / Kompt her von Pas / das heisst / breit / vnd Hur / weis. Jeremiam aus dem Gewelb / Da sprach Jeremia zu jm / der HERR heisset dich nicht Pashur / sondern MagurMAGUR / Heist furcht. So verkeret nu Jeremias dem seinen namen. Als solt er sagen / Du solt nicht so gros / breit vnd weis her gehen / wie dein name laut / Sondern furcht vnd schrecken sol vmb vnd vmb dich her sein / das es enge vnd schwartz gnug vmb dich sey. vmb vnd vmb.
3 E aconteceu no dia seguinte, que Pasur tirou Jeremias dos troncos. Então disse-lhe Jeremias: O SENHOR não chamou teu nome Pasur, mas Magor-Missabibe.
4 Denn so spricht der HERR / Sihe / Jch wil dich sampt allen deinen Freunden / in die furcht geben / vnd sollen fallen durchs schwert jrer Feinde / das soltu mit deinen augen sehen / Vnd wil das gantze Juda in die hand des Königes zu Babel vbergeben / der sol sie wegfüren gen Babel / vnd mit dem schwert tödten.
4 Pois assim diz o SENHOR: Eis que eu farei de ti um terror para ti mesmo, e para todos os teus amigos. E eles cairão pela espada dos seus inimigos, e teus olhos contemplarão. E eu darei todo Judá na mão do rei de Babilônia, e ele os transportará cativos para a Babilônia, e os matará com a espada.
5 Auch wil ich alle güter dieser Stad sampt allem das sie geerbeitet / vnd alle Kleinot / vnd alle Schetze der könige Juda / in jrer Feinde hand geben / das sie die selbigen rauben / nemen vnd gen Babel bringen.
5 Além disso entregarei toda a força desta cidade, e todas as suas obras, e todas as suas coisas preciosas, e todos os tesouros dos reis de Judá nas mãos dos teus inimigos, os quais o despojarão, e os tomarão, e os transportarão para Babilônia.
6 Vnd du Pashur solt mit allen deinen Hausgenossen / gefangen gehen vnd gen Babel komen / Da selbs soltu sterben vnd begraben werden / sampt allen deinen Freunden / welchen du Lügen predigest.
6 E tu, Pasur, e todo aquele que habitar em tua casa, será levado ao cativeiro. E tu chegarás a Babilônia, e lá tu morrerás, e lá serás enterrado, tu, e todos os teus amigos, a quem tu profetizaste mentiras.
7 HERR / Du hast mich vberredtDas ich solch predigamt habe an genomen / vnd ich nicht gewust / das die Leute so böse weren / vnd das predigen so viel vnd grosse fahr hette. / vnd ich hab mich vberreden lassen / Du bist mir zu starck gewest / vnd hast gewonnen / Aber ich bin drüber zum Spot worden teglich / vnd jederman verlachet mich.
7 Ó SENHOR, tu me iludiste e fui enganado. Tu és mais forte do que eu, e prevaleceste; diariamente sirvo de escárnio, todos zombam de mim.
8 Denn sint ich geredt / geruffen vnd gepredigt habe / von der plage vnd verstörung / ist mir des HERRN wort / zum hohn vnd spot worden teglich.
8 Porque desde que eu falei, clamei, e gritei: violência e saque; porque a palavra do SENHOR tornou-se uma desonra para mim, e um escárnio, diariamente.
9 Da dacht ich / Wolan / ich wil sein nicht mehr gedencken / vnd nicht mehr in seinem Namen predigen / Aber es ward in meinem Hertzen / wie ein brennend Fewr in meinen Gebeinen verschlossen / das ichs nicht leiden kundte / vnd were schier vergangen.
9 Então, eu disse: Eu não farei menção dele, nem falarei mais em seu nome, mas a sua palavra estava em meu coração como um fogo ardente trancado em meus ossos, e eu fiquei cansado de tanto me conter, eu não posso mais.
10 DEnn ich höre / wie mich viel schelten / vnd allenthalben schrecken / Hui verklagt jn / Wir wollen jn verklagen (sprechen alle meine Freunde vnd Gesellen) ob wir jn vberforteilen / vnd jm beykomen mügen / vnd vns an jm rechen.
10 Porque eu ouvi a calúnia de muitos, medo em todo lado. Denunciai, dizem eles, e o denunciaremos; todos os meus familiares esperaram o meu manquejar, dizendo: Talvez ele seja atraído, e nós prevaleceremos contra ele, e nós nos vingaremos dele.
11 Aber der HERR ist bey mir / wie ein starcker Held / Darumb werden meine Verfolger fallen / vnd nicht obliegen / Sondern sollen seer zu schanden werden / Darumb / das sie so törlich handeln / Ewig wird die schande sein / der man nicht vergessen wird.
11 Porém o SENHOR está comigo como um poderoso e terrível. Portanto meus perseguidores tropeçarão e não prevalecerão. Eles serão grandemente envergonhados, pois eles não prosperarão. A eterna confusão nunca será esquecida.
12 Vnd nu HERR Zebaoth / der du die Gerechten prüfest / nieren vnd hertz sihest / Las mich deine rache an jnen sehen / Denn ich habe dir meine sache befolhen.
12 Porém, Ó SENHOR dos Exércitos, que provas o justo, e vês os rins e o coração, permita-me ver a tua vingança sobre eles; pois revelei a ti a minha causa.
13 Singet dem HERRN / rhümet den HERRN / der des Armen leben aus des Boshafftigen hende erretttet.
13 Cantai ao SENHOR, louvai ao SENHOR, porque ele livrou a alma do pobre da mão dos malfeitores.
14 VErflucht sey der tag / darinn ich geboren bin / Der tag müsse vngesegenet sein / darinn mich meine Mutter geboren hat.
14 Amaldiçoado seja o dia em que eu nasci. Não permita que o dia em que minha mãe me deu à luz seja abençoado.
15 Verflucht sey der / so meinem Vater gute Botschafft bracht / vnd sprach / Du hast einen jungen Son / das er jn frölich machen wolt.
15 Amaldiçoado seja o homem que trouxe notícias ao meu pai, dizendo: Nasceu-te um filho homem, fazendo-o muito alegre.
16 Derselbige Man müsse sein / wie die Stedte / so der HERR vmbgekeret / vnd jn nicht gerewen hat / vnd müsse des morgens hören ein geschrey / vnd des mittages ein heulen.
16 E que aquele homem seja como as cidades que o SENHOR destruiu, e não se arrependeu. E deixai-o ouvir o clamor na manhã e as altas vozes ao meio-dia.
17 Das du mich doch nicht getödtet hast in Mutterleibe / das mein Mutter mein Grab gewesen / vnd jr Leib ewig schwanger blieben were.
17 Por que ele não me matou desde o útero, para que minha mãe pudesse ser minha sepultura, e o seu útero estivesse sempre com a minha presença.
18 Warumb bin ich doch aus Mutterleibe erfur komen / Das ich solch jamer vnd hertzenleid sehen mus / vnd meine tage mit schanden zubringen. Hiob. 3; Gen. 19.
18 Por que razão saí do útero para conhecer o duro trabalho e tristeza, para que meus dias devessem ser consumidos pela vergonha?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jeremias 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.